Navigation path

Left navigation

Additional tools

Komisja przedstawia koncepcję bankowych funduszy naprawczych

European Commission - IP/10/610   26/05/2010

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI EL CS ET HU LT LV MT SK SL BG RO

IP/10/610

Bruksela, 26 maja 2010 r.

Komisja przedstawia koncepcję bankowych funduszy naprawczych

Komisja Europejska wystąpiła dziś z inicjatywą, wedle której Unia Europejska miałaby ustanowić unijną sieć bankowych funduszy naprawczych, które miałyby sprawić, że ewentualne bankructwa banków nie będą uderzały w kieszeń podatnika ani destabilizowały całości systemu finansowego. Poddawszy pomysł debacie w trakcie nadchodzących obrad Rady Europejskiej, Komisja zaprezentuje swoją koncepcję na szczycie państw grupy G20, który odbędzie się w Toronto w dniach 26-27 czerwca br. Fundusze tego rodzaju miałyby zostać włączone w szersze ramy środków zażegnujących przyszłe kryzysy finansowe i umacniających globalny system finansowy. Zdaniem Komisji spełnieniu tych zamierzeń posłuży zobowiązanie państw członkowskich do utworzenia funduszy krajowych w oparciu o wspólne zasady, a obowiązkową daninę na ich rzecz wnosiłyby banki. Środki funduszy nie byłyby wykorzystywane do ratowania bądź dofinansowania banków, ale wyłącznie do zagwarantowania, że ewentualna upadłość banku przebiega w kontrolowany sposób, ograniczając groźbę destabilizacji całego systemu finansowego.

Komisarz ds. rynku wewnętrznego i usług, Michel Barnier, komentuje: „Nie możemy sobie dłużej pozwolić na to, by to podatnicy ponosili dotkliwe koszty ratowania sektora bankowego. To nie obywatele powinni być na pierwszej linii frontu. Osobiście wyznaję zasadę: »Nabrudziłeś – to płać!«. Musimy zbudować system, w którym to sektor finansowy ponosiłby koszty przyszłych kryzysów w sektorze bankowym. Dlatego twierdzę, że to od banków należy wymagać wkładu w fundusz, którego celem byłoby nadzorowanie upadłości banków, ochrona stabilności finansowej oraz ograniczanie efektu domina. Nie chodzi jednak o fundusz ratunkowy. Europa powinna iść w awangardzie rozwoju wspólnych koncepcji, służąc za wzór współpracy, możliwy do przeniesienia na skalę światową”.

Dlaczego potrzebujemy bankowych funduszy naprawczych?

W wyniku kryzysu finansowego wiele państw było zmuszonych do wykorzystania ogromnych środków z kiesy publicznej w celu wsparcia sektora finansowego, dla utrzymania stabilności finansowej i ochrony interesów deponentów. Teraz trzeba dalszych wysiłków na rzecz zażegnania kryzysów tego rodzaju w przyszłości. Komisja wdraża już konkretne środki zaradcze, które powinny zmniejszać prawdopodobieństwo upadłości banków. Konieczne są jednak działania, dzięki którym w razie, gdyby jednak jakieś banki były zmuszone do ogłoszenia upadłości, solidny mechanizm wykorzystujący inne niż publiczne środki umożliwiał poradzenie sobie w takich wypadkach.

Już w październiku 2009 r. Komisja dobitnie dawała do zrozumienia, że popiera utworzenie nowych ram zarządzania kryzysowego na szczeblu unijnym. Nowe ramy obejmowałyby zharmonizowany zestaw reguł i uprawnień, umożliwiających organom regulacyjnym zapobieganie upadłości banków, a także podejmowanie kroków służących kontrolowanej naprawie finansów niewypłacalnych banków, przy minimalnym obciążeniu podatników (komunikat prasowy: (IP/09/1549)). Komisja wyszła właśnie z propozycją funduszy naprawczych, stanowiących uzupełnienie tych nowych ram. Oczywiście rozmiary i zakres działania takich funduszy byłyby uzależnione od skuteczności udoskonalonego nadzoru finansowego i regulacji całego rynku.

Szereg państw członkowskich UE już wprowadził albo rozważa wprowadzenie dodatkowych opłat ściąganych z całego sektora bankowego. Brakuje jednak skoordynowanych rozwiązań w kwestii wielkości pobieranych opłat i sposobu ich wykorzystania, co oznacza ryzyko zakłócenia konkurencji między krajowymi sektorami bankowymi, a także zahamowania współpracy międzynarodowej na wypadek kryzysu.

Co proponuje Komisja? Unijną sieć funduszy naprawczych finansowanych przez banki.

Komisja stoi na stanowisku, że utworzenie ogólnounijnej sieci prefinansowanych funduszy posiadających ściśle i wąsko określone pełnomocnictwa, byłoby najlepszym sposobem wykorzystania wnoszonych przez banki opłat. Fundusze te służyłyby finansowaniu środków należących do kategorii określonych w komunikacie COM(2009) 561 o zarządzaniu kryzysowym z października 2009 r., wśród nich między innymi: operacji realizowanych przez „banki pomostowe”; przeniesienia całości bądź części aktywów czy też pasywów; lub ich podziału między „dobry bank” oraz „bank likwidujący złe aktywa”.

Utworzenie funduszy naprawczych pozwoliłoby na zwiększenie wytrzymałości sektora bankowego, a tym samym zażegnałoby konieczność sięgania do kieszeni podatnika. Komisja uznaje również fakt, iż tworzenie wielkich funduszy finansowanych przez banki prowadzi do pokusy nadużycia, wynikającej z przeświadczenia że celem funduszu jest bezwarunkowa ochrona banków przed niewypłacalnością. Ten istotny problem wymaga rozwiązania poprzez dobitne i przejrzyste zaznaczenie że udziałowcy i niezabezpieczeni wierzyciele muszą jako pierwsi ponosić konsekwencje upadłości banku, a fundusz naprawczy nie stanowi polisy ubezpieczeniowej – jego celem jest nie tyle ratowanie banków przed upadłością, ile raczej dopilnowanie uporządkowanego przebiegu postępowania upadłościowego.

Potencjalna wielkość i zasady funkcjonowania

Pełne wyposażenie bankowych funduszy naprawczych w odpowiednie środki wymaga czasu, zaś wkład wnoszony przez banki mógłby być określony tak, aby pobudzać banki do prawidłowego zachowania, ograniczając tym samym ryzyko konieczności odwołania do działań naprawczych. Na obecnym etapie jednak intencją Komisji nie jest dokładne przedstawianie w szczegółach sposobu, w jaki fundusze naprawcze miałyby działać, ani jakiego rzędu środki powinny być w nie zaangażowane. Rzeczą istotnej wagi w oczach Komisji jest jasne zrozumienie i rozważne oszacowanie skumulowanego wpływu szeroko zakrojonego zestawu reform w zakresie pobieranych od banków opłat i w systemie nadzoru nad kapitałem banków. Konieczne jest ponadto odpowiednie wyważenie przewidywanych obciążeń tak, aby nie zdławić spodziewanego ożywienia koniunktury i nie podnieść kosztów kredytowania gospodarki realnej.

Kolejne kroki

W czerwcu br. Komisja przedłoży pomysł pod rozwagę ministrom finansów państw UE, szefom rządów i głowom państw oraz uczestnikom szczytu grupy G20. Jej zamiarem jest dążenie do uzyskania jak najszerszego porozumienia co do naczelnych zasad i orientacji całego projektu.

W październiku 2010 r. Komisja przedstawi już bardziej szczegółowe projekty dotyczące szerszych planów rozwoju nowych ram zarządzania kryzysowego oraz przewidywanego przyjęcia wniosków ustawodawczych. Komisja przeanalizuje dokładnie wszelkie konsekwencje proponowanych funduszy naprawczych, załączając do projektu stosowną ocenę skutków.

Mając na uwadze zachowanie równych reguł gry na skalę globalną, Komisja zamierza stanąć na czele starań grupy G20 zmierzających do określenia światowego rozwiązania w dziedzinie funduszy naprawczych w oparciu o pomysły zawarte we wspomnianym komunikacie.

Dodatkowe informacje:

Komunikat Komisji dotyczący funduszy naprawczych finansowanych przez banki:

http://ec.europa.eu/internal_market/bank/crisis_management/index_en.htm

memo 10/214


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website