Navigation path

Left navigation

Additional tools

IP/10/566

Bruksela, dnia 12 maja 2010 r.

Pięć lat europejskiej polityki sąsiedztwa: intensyfikacja wymiany handlowej, pomocy i kontaktów międzyludzkich

Doroczne sprawozdanie z realizacji europejskiej polityki sąsiedztwa jeszcze raz pokazało, że współpraca z Unią Europejską przynosi jej krajom sąsiadującym same korzyści. W ciągu pięciu lat Unia Europejska zintensyfikowała wymianę handlową, zwiększyła udzielaną pomoc oraz poszerzyła kontakty międzyludzkie, a także coraz bardziej zacieśniła współpracę ze swoimi sąsiadami w zakresie wszystkich podejmowanych przez nie reform gospodarczych, politycznych i sektorowych. Partnerstwo pogłębiło się znacząco w takich dziedzinach jak transport, energia, środowisko i zmiany klimatu, badania naukowe, zdrowie i edukacja. Proces ten jest wpierany środkami finansowymi, które w obecnie obowiązujących ramach finansowych zostały zwiększone o 32% i w 2013 osiągną kwotę 2 mld EUR rocznie.

Europejska polityka sąsiedztwa to udane przedsięwzięcie, które może wylegitymować się konkretnymi osiągnięciami, oświadczyła Catherine Ashton, wiceprzewodnicząca Komisji i Wysoka Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.Nadal jednak pozostaje nam wiele do zrobienia i naszą powinnością jest prowadzić działania, które uczynią naszą część świata bezpieczniejszą, stabilniejszą i bogatszą. W zglobalizowanym świecie kraje europejskie i śródziemnomorskie muszą wzajemnie sobie pomagać w przezwyciężeniu kryzysu gospodarczego. Musimy wspólnie stawić czoła nowym zagrożeniom i współczesnym problemom, takim jak terroryzm międzynarodowy, handel ludźmi i międzynarodowa przestępczość zorganizowana. Musimy razem starać się rozwiązać spory i konflikty, które nadal hamują rozwój w niektórych częściach naszego regionu i uniemożliwiają wielu ludziom czerpanie korzyści z globalizacji. Chcemy, aby nasi sąsiedzi przyłączyli się do naszych dążeń na rzecz niesienia pokoju i bezpieczeństwa w innych częściach świata, w których sytuacja nie jest tak dobra, jak w naszym regionie. A jako Unia zbudowana na wspólnych wartościach chcemy, aby kraje sąsiadujące korzystały ze stabilności i dobrobytu, gwarantowanych przez otwarte i demokratyczne społeczeństwo i państwo prawa. Te ambitne założenia są dla mnie najważniejszym celem przy wdrażaniu traktatu z Lizbony i tworzeniu Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych. Nasi przyjaciele w Europie i w regionie Morza Śródziemnego jako pierwsi będą mogli czerpać korzyści z aktywniejszej, spójniejszej i skuteczniejszej polityki sąsiedztwa.

Štefan Füle, komisarz ds. rozszerzenia i europejskiej polityki sąsiedztwa, dodał: Dalsze wzmacnianie EPS oznacza nie mniej, niż inwestycję we własną stabilność i dobrobyt UE – musi to znaleźć odzwierciedlenie w tym, co proponujemy naszym partnerom. EPS przynosi obopólne korzyści, ponieważ im ambitniejsze reformy podejmują nasze kraje partnerskie, tym bardziej energiczna jest odpowiedź z naszej strony. W krajach sąsiadujących, zarówno na Południu, jak i na Wschodzie, w widocznym tempie postępują reformy gospodarcze. Natomiast teraz największe znaczenie na przyszłość ma wejście o poziom wyżej w dziedzinie reform demokratycznych i politycznych, gdzie osiągnięcia są namacalne, ale pojawiają się zasadniczo wolniej”.

Osiągnięcia europejskiej polityki sąsiedztwa w latach 2004-2009

Do 2004 r. zawarto dwustronne układy o stowarzyszeniu z większością krajów partnerskich EPS na Południu, czemu towarzyszy proces zacieśniania stosunków z najbardziej rozwiniętymi partnerami (np. Maroko uzyskało w 2008 r. tzw. zaawansowany status (fr. statut avancé)) W państwach leżących na Wschodzie zgodnie z założeniami Partnerstwa Wschodniego obowiązujące obecnie umowy o partnerstwie i współpracy są zastępowane szeroko zakrojonymi układami o stowarzyszeniu.

Europejska polityka sąsiedztwa ma również na celu poprawę sposobu sprawowania rządów. Niedawne wybory prezydenckie na Ukrainie, druga tura wyborów parlamentarnych w Mołdawii, a także poprawa przebiegu wyborów w Maroku oraz Libanie stanowią wyraz pewnych osiągnięć procesu demokratycznego. W kilku krajach objętych EPS polepszyła się sytuacja w zakresie wolności stowarzyszania się, zniesienia kary śmierci, wolności mediów, praw mniejszości i innych praw człowieka oraz podstawowych wolności, ale zasadniczo odnotowane postępy były dużo słabsze niż wspólnie ambitnie zakładano w EPS i planach działania. Wiele pozostaje jeszcze do zrobienia również jeśli chodzi o reformę wymiaru sprawiedliwości i administracji publicznej oraz skutecznego zwalczania korupcji.

Omawiając kwestię mobilności należy wspomnieć, że w krajach sąsiadujących wydano w 2008 r. ponad 2 mln unijnych wiz Schengen. Obowiązują już umowy o ułatwieniach wizowych z Ukrainą i Mołdawią, a negocjacje na ten temat Gruzją zostały już zakończone. Z Mołdawią i Gruzją zawarto partnerstwa na rzecz mobilności mające na celu wspieranie legalnej migracji. Niezależnie od tych osiągnięć nie należy ustawać w dążeniach, aby w pełni wykorzystać potencjał EPS, w tym do ustalenia harmonogramów wprowadzenia ruchu bezwizowego z Ukrainą i Mołdawią dotyczącego pobytów krótkoterminowych.

Unijna wymiana handlowa z państwami regionu objętego EPS w latach 2004–2008 uległa intensyfikacji, prowadząc do 63% wzrostu unijnego eksportu i 91% wzrostu unijnego importu (rok 2009 przyniósł pewne spowolnienie związane ze światowym kryzysem gospodarczym i finansowym). UE gotowa jest rozpocząć negocjacje dotyczące szeroko zakrojonych i kompleksowych stref wolnego handlu ze wszystkimi państwami sąsiadującymi, gdy tylko będą one do tego procesu przygotowane. Podjęto również inne działania w kierunku zacieśnienia integracji gospodarczej, wśród których należy wymienić negocjacje porozumień sektorowych w wielu dziedzinach: od produktów rolnych i rybołówstwa do wspólnego obszaru lotniczego.

Współpraca w dziedzinie energii została zacieśniona dzięki protokołom ustaleń i deklaracjom podpisanym z Azerbejdżanem, Białorusią, Ukrainą, Egiptem, Jordanią i Marokiem. W 2009 r. Ukraina i Mołdawia uzyskały zgodę na przystąpienie pod pewnymi warunkami do Traktatu o Wspólnocie Energetycznej, a Gruzja uzyskała status obserwatora przy tej wspólnocie.

UE przeznaczyła w latach 2007–2013 prawie 12 mld EUR na realizację europejskiej polityki sąsiedztwa. Ponadto fundusz inwestycyjny europejskiej polityki sąsiedztwa wraz z budżetem UE i budżetami państw członkowskich dostarczał dotacji na lewarowanie pożyczek (ponad 4,7 mld EUR w latach 2007–2009) na konkretne inwestycje w dziedzinie transportu, środowiska, energii, sektora prywatnego i socjalnego.

Kontekst

Europejska polityka sąsiedztwa ma na celu zwiększenie wspólnej stabilności, dobrobytu i bezpieczeństwa. W oparciu o wspólny plan działań UE wspiera kraje partnerskie we wdrażaniu reform zmierzających do poprawy standardów demokracji i praw człowieka oraz ułatwienia dostępu do jednolitego rynku UE, poprawy stanu środowiska i zintensyfikowania współpracy z UE w dziedzinie zmian klimatu, energii, transportu i migracji.

Komisja opublikowała dziś pakiet dotyczący europejskiej polityki sąsiedztwa, obejmujący: sprawozdanie podsumowujące realizację tej polityki od 2004 r., 12 sprawozdań z postępów osiągniętych w 2009 r. przez dwanaście państw, które uzgodniły z UE plan działań w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, a także sektorowe sprawozdanie z postępów.

Dostępne dokumenty to:

  • Komunikat Podsumowanie europejskiej polityki sąsiedztwa (Bruksela, dnia 12 maja 2010 r.)

  • Sprawozdania za 2009 r. dotyczące poszczególnych krajów: Armenii, Azerbejdżanu, Egiptu, Gruzji, Izraela, Jordanii, Libanu, Maroka, Republiki Mołdowy, okupowanego terytorium palestyńskiego, Tunezji oraz Ukrainy.

  • Sprawozdanie sektorowe: http://ec.europa.eu/world/enp/documents_en.htm

Bliższe informacje na temat EPS dostępne są pod następującym adresem:

http://ec.europa.eu/world/enp/index_en.htm


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website