Navigation path

Left navigation

Additional tools

IP/10/347

Brussel, 24 maart 2010

Europese Commissie neemt met tien landen initiatief om kinderen en ouders in internationale huwelijken rechtszekerheid te geven

Een Oostenrijkse vrouw trouwt in het Verenigd Koninkrijk met een Britse man. Het paar woont twee jaar in Oostenrijk met hun zoon. Dan gaat de man ervandoor en wil de vrouw een echtscheiding. Maar ze weet niet welk recht op haar echtscheiding van toepassing is. Kan ze uit de echt scheiden naar Oostenrijks recht of is het recht van het Verenigd Koninkrijk van toepassing? Elk jaar verzeilen duizenden Europeanen in dergelijke moeilijke situaties, omdat elk EU-land zijn eigen regels heeft om te bepalen van welk land het recht van toepassing is op echtscheidingen. Vandaag heeft de Europese Commissie een concrete oplossing voorgesteld: een wet die echtgenoten de mogelijkheid biedt te kiezen van welk land het recht van toepassing is op hun echtscheiding. Het ontwerp voor een EU-verordening zal een hulpmiddel zijn voor echtgenoten die een verschillende nationaliteit hebben en voor echtgenoten die apart wonen in verschillende landen of die samenwonen in een land dat niet hun thuisland is. Het doel is een en ander minder zwaar te maken voor de kinderen en de zwakkere partner te beschermen in echtscheidingsgeschillen. Er zijn ongeveer 300.000 internationale huwelijken per jaar in de EU. Het huidige ontwerp is er gekomen op verzoek van tien lidstaten (Oostenrijk, Bulgarije, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Italië, Luxemburg, Roemenië, Slovenië en Spanje) en dit is de eerste keer in de geschiedenis van de EU dat het mechanisme van "nauwere samenwerking" wordt toegepast.

"Bij internationale huwelijken kunnen allerlei juridische problemen ertoe leiden dat de tragedie van een echtscheiding een financiële en emotionele ramp wordt; dit kan mensen het leven zeer moeilijk maken", zei vicevoorzitter Viviane Reding, EU‑commissaris voor Justitie, grondrechten en burgerschap. "Duizenden echtparen bevinden zich in moeilijke persoonlijke omstandigheden omdat de nationale rechtsstelsels er tot dusver niet in geslaagd zijn duidelijke antwoorden te geven. In veel gevallen zijn de kinderen en de zwakkere echtgenoot daarvan de dupe. Ik wil niet dat mensen in de EU aan hun lot worden overgelaten en dat soort complexe problemen alleen moeten zien op te lossen. Ik wil dat ze kunnen terugvallen op duidelijke regels, zodat ze steeds weten waar ze aan toe zijn. Dat is waarom we vandaag een initiatief nemen."

De huidige situatie voor internationale huwelijken is complex:

  • 20 EU-landen bepalen aan de hand van aanknopingspunten zoals nationaliteit en langdurig verblijf van welk land het recht van toepassing is, zodat de echtscheiding wordt beheerst door een rechtsstelsel dat de echtgenoten kennen.

  • 7 EU-lidstaten (Denemarken, Letland, Ierland, Cyprus, Finland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk) passen hun eigen recht toe.

Deze conflicterende toepasselijke rechtsregels leiden tot juridische complicaties en hoge kosten, die minnelijke en geplande echtscheidingen bemoeilijken.

De Commissie stelt vandaag een gemeenschappelijke formule voor om te bepalen van welk land de rechtsregels van toepassing zijn op internationale huwelijken. Op grond van de voorgestelde verordening:

  • zullen internationale echtparen meer zeggenschap krijgen over hun scheiding. Zij kunnen zelf beslissen van welk land het recht van toepassing is op de echtscheiding, mits een van de echtgenoten een band heeft met dat land. Zo zou bijvoorbeeld een Zweeds-Litouws echtpaar dat in Italië woont, een Italiaanse rechter kunnen vragen het Zweedse of het Litouwse recht toe te passen;

  • zouden de rechters een gemeenschappelijke formule hanteren om te bepalen van welk land het recht wordt toegepast wanneer de echtgenoten het niet eens kunnen worden.

Echtparen zouden ook kunnen overeenkomen welk recht op hun echtscheiding van toepassing is wanneer zij niet van plan zijn uiteen te gaan. Dit zou hen meer rechtszekerheid, voorspelbaarheid en flexibiliteit bieden en bijdragen tot een betere bescherming van echtgenoten en kinderen tegen gecompliceerde, langdurige en pijnlijke procedures.

De voorstellen beogen tevens de zwakkere echtgenoot te beschermen tegen oneerlijke benadeling in de echtscheidingsprocedure. Op dit ogenblik kan de partner die zich reiskosten en advocatenhonoraria kan veroorloven zich snel in een ander land tot de rechter wenden om te bereiken dat de zaak wordt beheerst door een rechtsstelsel dat zijn belangen beschermt. Indien bijvoorbeeld één echtgenoot van een Pools echtpaar naar Finland verhuist, kan hij daar na één jaar echtscheiding aanvragen zonder de toestemming van de andere echtgenoot.

De nieuwe voorschriften zouden deze vorm van "forum shopping" in deelnemende lidstaten ontmoedigen door te garanderen dat het recht van het land waar de zwakkere echtgenoot met haar partner woont of waar haar partner het laatst met haar verbleef, van toepassing is.

De EU-lidstaten moeten nu stemmen of de tien landen deze nauwere samenwerking mogen aangaan. Het Europees Parlement moet eveneens zijn toestemming verlenen. "Tien lidstaten hebben de Commissie gevraagd een oplossing voor te stellen. Dat de procedure van nauwere samenwerking wordt gebruikt, is een positief signaal dat de EU de flexibiliteit bezit om haar burgers te helpen, zelfs bij moeilijke juridische problemen. Mijn doel is ervoor te zorgen dat de burgers ten volle gebruik kunnen maken van hun recht om overal in Europa te wonen en te werken", aldus nog EU-commissaris voor Justitie Viviane Reding.

Achtergrond

De Commissie deed een eerste voorstel om internationale echtparen te helpen in 2006, maar dit voorstel (de zogenaamde verordening "Rome III") kreeg niet de vereiste unanieme steun van alle EU-regeringen. Sindsdien hebben tien EU-landen (Oostenrijk, Bulgarije, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Italië, Luxemburg, Roemenië, Slovenië en Spanje) verklaard dat zij gebruik zouden willen maken van de zogenaamde nauwere samenwerking om de maatregel door te voeren. Volgens de EU-Verdragen kunnen negen of meer lidstaten via nauwere samenwerking voortgang maken met een maatregel die belangrijk is maar die door een kleine minderheid van lidstaten wordt geblokkeerd. De overige lidstaten behouden het recht toe te treden wanneer zij dat willen.

De vandaag voorgestelde verordening laat het recht van lidstaten om te bepalen wat onder het huwelijk wordt verstaan onverlet.

MEMO/10/100

Het voorstel van vandaag is te vinden op het volgende adres:

http://ec.europa.eu/justice_home/news/intro/news_intro_en.htm


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website