IP/09/747

Bruksela, dnia 12 maja 2009 r.

Komisja otwiera dyskusję na temat uprawnień do połowów na 2010 r.

Komisja Europejska przedstawiła dzisiaj swoje stanowisko w sprawie ustanowienia uprawnień do połowów na 2010 r. na obszarze wód UE. Podejście, jakie Komisja zamierza przyjąć ustanawiając poziomy całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) i ograniczenia nakładu połowowego na nadchodzący rok, zostało przedstawione w dokumencie konsultacyjnym. Komisja podkreśla, że od reformy wspólnej polityki rybołówstwa w 2002 r. dokonano niewielkich postępów w odbudowie zasobów. Jednym z powodów tego stanu rzeczy jest fakt, że uprawnienia do połowów były z reguły zbyt wysokie, aby zapewnić zrównoważenie stad ryb, w wyniku czego, ponad 80 proc. unijnych zasobów rybnych jest obecnie przełowionych, w porównaniu ze średnią światową na poziomie 28 proc. Z drugiej strony wdrożono skutecznie kilka planów długoterminowych, w efekcie których pojawiły się symptomy odbudowy stad. Komisja proponuje zatem większą elastyczność przy zmienianiu z roku na rok poziomów TAC, aby umożliwić stosowanie bardziej skutecznych środków odbudowy nadmiernie eksploatowanych stad. Państwa członkowskie i zainteresowane strony zachęca się do przedstawienia swoich opinii w sprawie podejścia Komisji do dnia 31 lipca, w następstwie czego Komisja przedstawi na jesieni formalne wnioski, które powinny zostać przyjęte przez Radę do końca tego roku.

Komisarz Joe Borg powiedział: „Sytuacja stworzona w wyniku przełowienia jest poważna, lecz wieloletnie plany zarządzania funkcjonują prawidłowo, a w przypadku niektórych stad rybnych już teraz pojawiają się oznaki odbudowy. Oznacza to, że podejście długoterminowe jest właściwą drogą i że dobre zarządzanie jest zawsze skuteczne. Jestem zwolennikiem rozsądnego podejścia do rybołówstwa – opierającego się na planowaniu długoterminowym, opiniach naukowych i dialogu z sektorem oraz będącego w stanie przywrócić produktywność naszych mórz i oceanów.”

Komunikat ocenia bieżący stan zasobów rybnych w UE, które są zdecydowanie nadmiernie wyeksploatowane w porównaniu do większości regionów na świecie. Następnie wyjaśnia on, że wkład unijnego rybołówstwa w europejską gospodarkę i zaopatrzenie w żywność jest obecnie o wiele mniejszy niż w przeszłości. Jeszcze bardziej niepokojący jest fakt, że stan około 59 proc. stad jest nieznany naukowcom, co wynika przeważnie z niedokładnych raportów połowowych.

Aby zaradzić tej sytuacji, koniecznych jest kilka zmian. Po pierwsze, uprawnienia do połowów muszą być ustanawiane zgodnie z poziomem śmiertelności połowowej, która zapewni najwyższy odłów z danego stada w perspektywie długoterminowej. W przypadku stad w znacznym stopniu przełowionych, roczne ograniczenia wahań poziomów TAC powodują skutki sprzeczne z interesem sektora w długim okresie. Komisja proponuje zatem dla tych stad bardziej elastyczne podejście w zakresie zmian poziomów TAC dokonywanych rok do roku na podstawie opinii Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) Komisji. W przypadku stad o niskim poziomie biomasy proponuje się zmniejszenie TAC o maksymalnie 20 proc. w skali roku, tak długo jak nie zwiększy się śmiertelność połowowa. Dla tych stad, które uległy odbudowie powyżej poziomów umożliwiających najwyższe odłowy, TAC mógłby zostać zwiększony o maksymalnie 25 proc. w skali roku. Odwrotnie, jeżeli STECF zaleca całkowite wstrzymanie połowów, wartości TAC należy zmniejszyć o co najmniej 25 proc. W przypadku stad, dla których brakuje oceny analitycznej, podejście poddawane jest przeglądowi w świetle najnowszych opinii naukowych i przy konsultacji z zainteresowanymi stronami.

Ponadto w swoim dokumencie Komisja podkreśla, iż jej intencją jest stopniowe wyeliminowanie odrzutów. W 2009 r. podejmowane są ważne działania w celu rozwiązania tego problemu: na Morzu Północnym i w Cieśninie Skagerrak wprowadzono zakaz selekcji jakościowej (tj. odrzucania nadających się do sprzedaży ryb ze względu na poszukiwanie egzemplarzy o większych rozmiarach lub wyższej cenie), zmniejszono jeszcze bardziej nakład połowowy w kontekście planów wieloletnich oraz trwają badania pilotażowe na temat sposobów dalszego ograniczenia odrzutów. Proponuje się środki następcze na 2010 r.

Poziomy TAC i kwoty połowowe muszą być również ustalane z poszanowaniem międzynarodowych zobowiązań UE i postanowień długoterminowych planów zarządzania. Przedstawiając dzisiejszy komunikat, Komisja pragnie ułatwić opartą na faktach debatę z zainteresowanymi stronami w sprawie podstawowych zasad, na których powinien opierać się wniosek Komisji w sprawie uprawnień do połowów na przyszły rok.

Poziomy TAC dla Morza Bałtyckiego, Morza Czarnego oraz dla północno-wschodniego Atlantyku, w tym Morza Północnego, ustalane są co roku. Poziomy TAC dla połowów gatunków głębinowych ustalane są co dwa lata. Połowami zasobów w Morzu Śródziemnym nie zarządza się w drodze limitów połowowych, z wyjątkiem połowów tuńczyka błękitnopłetwego.

Więcej informacji na ten temat uzyskać można na następującej stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/fisheries/press_corner/press_releases/2009/com09_28_en.htm