Navigation path

Left navigation

Additional tools

IP/08/1922

Bruksela, dnia 10 grudnia 2008 r.

Prawo obywateli UE oraz członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu: Komisja ocenia stosowanie dyrektywy przez państwa członkowskie

W dniu dzisiejszym Komisja przyjęła sprawozdanie ze stosowania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich. Sprawozdanie zawiera wniosek, że ogólna transpozycja dyrektywy jest raczej niezadowalająca. W sprawozdaniu przedstawiono działania, jakie Komisja podejmie dla zagwarantowania wyższej jakości przepisów oraz praktyk administracyjnych stosowanych państwa członkowskie; dzięki temu prawa obywateli UE nie będą zagrożone.

Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej Jacques Barrot, komisarz odpowiedzialny za sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo stwierdził, że „swobodny przepływ osób stanowi jedną z podstawowych swobód na rynku wewnętrznym, która przynosi korzyści obywatelom UE oraz państwom członkowskim, a także przyczynia się do zwiększenia konkurencyjności gospodarki europejskiej. Uchybienia we wdrażaniu prawa UE w tym obszarze mogą prowadzić do naruszenia zasad leżących u podstaw europejskiej struktury. Z tego powodu Komisja zwiększy swoje wysiłki i dopilnuje, aby obywatele UE oraz członkowie ich rodzin mogli skutecznie i całkowicie korzystać z praw przysługujących im na mocy wymienionej dyrektywy. Komisja w pełni skorzysta z praw nadanych jej na mocy Traktatu i uruchomi – w przypadkach, w których będzie to konieczne – postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, udostępniając państwom członkowskim odpowiednie wskazówki i gwarantując informowanie obywateli UE o przysługujących im prawach.”

Dyrektywa 2004/38 jest pojedynczym instrumentem prawnym obowiązującym w zakresie swobodnego przepływu obywateli UE oraz członków ich rodzin. Określono w niej nieskomplikowane formalności administracyjne; ponadto w oparciu o dyrektywę obywatele UE oraz członkowie ich rodzin uzyskują prawo stałego pobytu po pięciu latach przebywania w przyjmującym państwie członkowskim. Dyrektywa rozszerza prawa do łączenia rodzin, obejmując swoim zasięgiem, pod pewnymi warunkami, również partnerów w zarejestrowanych związkach.

Państwa członkowskie miały obowiązek wprowadzić w życie przepisy ustawowe i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 30 kwietnia 2006 r. Jednym z zadań Komisji jest zagwarantowanie efektywnego wykonania przepisów UE na płaszczyźnie krajowej i lokalnej, z korzyścią dla obywateli UE. Dzisiaj, po dwóch i pół roku, nadszedł czas na podsumowanie tego, jak państwa członkowskie wywiązują się ze swoich zobowiązań.

We wszystkich państwach członkowskich przyjęto przepisy ustawowe służące ochronie prawa obywateli UE oraz członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terenie UE.

Wprawdzie w niektórych obszarach przepisy krajowe są korzystniejsze dla obywateli UE oraz członków ich rodzin niż wymaga tego prawo UE, jednak w żadnym państwie członkowskim nie transponowano całości dyrektywy w sposób skuteczny i poprawny. Żaden artykuł dyrektywy nie został transponowany skutecznie i poprawnie przez wszystkie państwa członkowskie.

Ogólnie transpozycja dyrektywy jest raczej niezadowalajaąca.

Jedynie na Cyprze, w Grecji, Finlandii, Portugalii, na Malcie oraz w Luksemburgu i Hiszpanii przyjęto poprawnie ponad 85% przepisów dyrektywy.

Z drugiej strony w Austrii, Danii, Estonii, Słowenii oraz Słowacji przyjęto poprawnie mniej niż 60% przepisów dyrektywy.

Złagodzeniem powyższych okoliczności jest fakt, że wydaje się, iż – przynajmniej w wielu przypadkach – niepoprawnie transponowane przepisy dyrektywy są poprawnie stosowane przez sądy krajowe i administrację, mimo braku jasnych wytycznych w formie pisemnej, dotyczących zakresu uznania sądowego i administracyjnego.

Problemy, które ujawniają stałe naruszanie podstawowych praw obywateli UE korzystających z przysługującego im prawa do swobodnego przemieszczania się na terenie UE, dotyczą przede wszystkim:

  • prawa wjazdu i pobytu członków rodziny pochodzących z kraju trzeciego (problemy z wizją wjazdową lub w momencie przekraczania granicy, warunki wymagane do przyznania prawa pobytu, których nie przewidziano w dyrektywie, a także opóźnienia przy wydawaniu kart pobytowych),
  • wymagania wobec obywateli UE, od których oczekuje się dostarczenia wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pobytu dodatkowych dokumentów, których nie przewidziano w dyrektywie.

Odpowiedzialność za przestrzeganie praw obywateli UE oraz informowanie obywateli UE o przysługujących im prawach ponoszą państwa członkowskie.

Komisja będzie w dalszym ciągu współpracować z państwami członkowskimi na płaszczyźnie technicznej. W ramach tej współpracy określono już liczne kwestie, które wymagają dalszych dyskusji i wyjaśnień, w szczególności dotyczące przestępczości i nadużyć.

Komisja zamierza udostępnić informacje i zaoferować konkretną pomoc, wydając w pierwszej połowie 2009 r. wytyczne odnośnie do licznych zagadnień, które okazały się problematyczne na etapie transpozycji i stosowania.

Ponadto Komisja zachęci państwa członkowskie do przeprowadzania kampanii uświadamiających, dzięki którym obywatele UE będą lepiej informowani o przysługujących im na mocy dyrektywy prawach oraz będzie wspierać państwa członkowskie w realizacji tych kampanii.

Więcej informacji na temat działalności wiceprzewodniczącego Barrota można uzyskać na stronie internetowej komisarza:

http://ec.europa.eu/commission_barroso/barrot/index_pl.htm


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website