IP/06/1698
Bruksela, 7 grudnia 2006 r.
Erasmus ma 20 lat: otwarcie obchodów dwudziestolecia sztandarowego projektu Komisji w dziedzinie edukacji
José Manuel Barroso, Przewodniczący Komisji Europejskiej wraz z Jánem Figlem, komisarzem ds. edukacji i szkoleń, mieli dziś okazję podkreślić przełomowe znaczenie programu Erasmus, będącego siłą napędową modernizacji systemów szkolnictwa wyższego w Europie. Ogłaszając dziś w Brukseli rozpoczęcie uroczystych obchodów dwudziestolecia Erasmusa, zapowiedzieli dalsze zwiększenie znaczenia programu. Program Erasmus zachęca studentów i nauczycieli do większej mobilności oraz promuje programy współpracy międzynarodowej łączące uniwersytety w całej Europie. W programie uczestniczy obecnie dziewięć na dziesięć wszystkich europejskich placówek szkolnictwa wyższego.
Zdaniem José Manuel Barroso, Przewodniczącego Komisji Europejskiej: „Erasmus przerósł ramy zwykłego programu w dziedzinie oświaty. Dając rzeszom studentów europejskich uniwersytetów szansę na pierwszy dłuższy wyjazd za granicę osiągnął status zjawiska społeczno-kulturowego. Stanowi on znakomitą ilustrację możliwości, jakie stoją przed skoordynowanym działaniem na szczeblu unijnym w sferze oświaty, a zarazem dobrą wróżbę dla niedawno zaproponowanego Europejskiego Instytutu Technologii, który – zupełnie jak Erasmus przed dwudziestoma laty – wnosi nową koncepcję, popartą pewną wizją przyszłości i wiarą, że zgodne działanie na poziomie europejskim przynosi korzyści zdolne przewyższyć sumę znakomitych inicjatyw zgłaszanych niezależnie od siebie."
Jak dodał Ján Figel', komisarz ds. edukacji, kształcenia, kultury i wielojęzyczności : „Erasmus był i jest podstawowym narzędziem umiędzynarodawiania, a poniekąd również europeizowania systemów szkolnictwa wyższego w Unii Europejskiej. Taki kilkumiesięczny pobyt za granicą może oznaczać punkt zwrotny w życiorysie dla tysięcy młodych ludzi: aż 80 % uczestników podejmuje naukę za granicą jako pierwsi w kręgu najbliższej rodziny." Podsumowując, komisarz stwierdził: „Przed Erasmusem wciąż stoją pewne wyzwania; w szczególności, wysokość stypendiów jest wciąż niewystarczająca do umożliwienia studentom reprezentującym środowiska mniej uprzywilejowane finansowo pełne wykorzystanie dobrodziejstw programu. Komisja nieprzerwanie apeluje do państw członkowskich o zwiększenie własnego finansowego wsparcia dla programu Erasmus w celu udostępnienia go szerszej grupie studentów, w szczególności pochodzących z mniej uprzywilejowanych środowisk."
Program Erasmus wystartował w czerwcu 1987 r. – i już w pierwszym roku objął on 3 244 studentów. W roku 2005 docierał już do 144 032 studentów, co oznacza zasięg blisko 1 % ogółu studentów w Europie. Jeszcze wyższa jest proporcja beneficjentów wśród nauczycieli wyższych uczelni: mobilność nauczycieli w ramach Erasmusa dotyczy 1,9 % ogółu, to jest 20 877 nauczycieli w Europie.
Na przestrzeni minionych 20 lat znacznie ponad półtorej miliona studentów, w tym 60 % dziewcząt, otrzymało stypendia Erasmusa. Celem, jaki stawia sobie Komisja Europejska, jest wyasygnowanie stypendiów dla 3 milionów studentów do 2012 r.
Dwa kluczowe elementy programu Erasmus – niezależnie od pozostałych unijnych programów w dziedzinie oświaty:
- Badania potwierdzają, że uczestnictwo w Erasmusie może stanowić decydujący atut przy ubieganiu się o pracę – w oczach dzisiejszego pracodawcy okres spędzony na studiach za granicą jest cennym doświadczeniem.
• Erasmus to program, który nadawał i wciąż nadaje kierunek modernizacji systemów szkolnictwa wyższego w Europie. Przyczynił się on do przekształcenia oblicza europejskich systemów szkolnictwa wyższego, stanowiąc inspirację dla procesu bolońskiego, będącego najważniejszą inicjatywą – w skali 45 państw – na rzecz uproszczenia zróżnicowanych systemów szkolnictwa wyższego w Europie. Co ciekawe, wszystkie uniwersytety z UE wymieniane w rankingu szanghajskim uczestniczą w programie Erasmus.
Obchody związane z programem Erasmus w 2007 r. przypadają na
pięćdziesiątą rocznicę podpisania Traktatów
Rzymskich. Program Erasmus odznacza się wśród wielu innych jako
jeden z bardziej wymiernych i popularnych przykładów postępu,
jaki przyniosło półwiecze integracji europejskiej.
Zob.
również: MEMO/06/466
& MEMO/06/467
