Navigation path

Left navigation

Additional tools

Η Εσωτερική Αγορά: Η Επιτροπή καταθέτει προσφυγές κατά 13 κρατών μελών για μη εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ

European Commission - IP/03/1005   14/07/2003

Other available languages: EN FR DE ES NL IT SV PT FI

ip/03/1005

Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2003

Η Εσωτερική Αγορά: Η Επιτροπή καταθέτει προσφυγές κατά 13 κρατών μελών για μη εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει διαδικασίες παράβασης κατά δεκατριών κρατών μελών για μη εφαρμογή ή για εσφαλμένη εφαρμογή διαφόρων οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς και υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συνθήκη ΕΚ στη νομοθεσία τους. Η Επιτροπή θα καλέσει επισήμως το Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ισπανία, την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, τις Κάτω Χώρες, την Αυστρία, την Πορτογαλία, τη Φινλανδία, τη Σουηδία και το ΗΒ να εφαρμόσουν ταχέως την αναγκαία νομοθεσία σε ένα σύνολο δεκαέξι περιπτώσεων που αφορούν οδηγίες για τα πνευματικά δικαιώματα και την ανταλλαγή πληροφοριών για τις αγορές τίτλων, καθώς και τη δεύτερη οδηγία για τις ταχυδρομικές υπηρεσίες. Η Επιτροπή αποφάσισε επίσης να καλέσει την Ελλάδα να τροποποιήσει τη νομοθεσία της προκειμένου να εφαρμόσει σωστά την πρώτη οδηγία για τις ταχυδρομικές υπηρεσίες. Τα αιτήματα αυτά θα έχουν τη μορφή «αιτιολογημένων γνωμών», οι οποίες αποτελούν το δεύτερο στάδιο της διαδικασίας παράβασης δυνάμει του άρθρου 226 της συνθήκης ΕΚ. Εφόσον ένα κράτος μέλος, το οποίο έχει λάβει αιτιολογημένη γνώμη, δεν δώσει ικανοποιητική απάντηση εμπρόθεσμα (συνήθως εντός δύο μηνών), η Επιτροπή μπορεί να παραπέμψει το ζήτημα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Επιπλέον, η Επιτροπή αποφάσισε, δυνάμει του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ, να υποβάλει περαιτέρω αιτιολογημένες γνώμες με τις οποίες θα καλεί τη Γαλλία και την Ιρλανδία να συμμορφωθούν αμελλητί με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες απαιτούν από τη Γαλλία να εφαρμόσει τη νομοθεσία της ΕΕ για την ευθύνη λόγω ελαττωματικών προϊόντων και την Ιρλανδία να κυρώσει τη σύμβαση της Βέρνης για την προστασία των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων (πράξη Παρισίων, 1971). Εάν οι εν λόγω χώρες δε συμμορφωθούν, η Επιτροπή μπορεί να καλέσει το Δικαστήριο να επιβάλει καθημερινά πρόστιμα.

⋬Οι πολίτες και οι επιχειρήσεις πλήττονται από την καθυστέρηση στην εφαρμογή των μέτρων για την εσωτερική αγορά όσον αφορά την απώλεια ή τη μείωση των ευκαιριών, την απώλεια ανταγωνιστικότητας και το κλείσιμο των αγορών⋭, σχολίασε ο επίτροπος αρμόδιος για την εσωτερική αγορά, Fritz Bolkestein. ⋬Τα ίδια τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προθεσμίες εφαρμογής αυτών των οδηγιών. Το λιγότερο που θα μπορούσαν να κάνουν θα ήταν να σέβονται τους στόχους που έχουν θέσει τα ίδια⋭.

Σύμφωνα με τον τελευταίο πίνακα επιδόσεων της εσωτερικής αγοράς που δημοσίευσε η Επιτροπή το Μάιο του 2003, (βλ. IP/03/621), έχει αρχίσει να αυξάνεται και πάλι ο αριθμός των οδηγιών που δεν εφαρμόζονται εγκαίρως από τα κράτη μέλη.

Το ⋬έλλειμμα εφαρμογής⋭ αυξήθηκε από το 1,8% ανά κράτος μέλος κατά μέσον όρο το Μάιο του 2002, στο 2,4% εφέτος. Το έλλειμμα αυτό αποτελεί το ποσοστό των οδηγιών της ΕΕ για την εσωτερική αγορά που δεν έχουν ακόμα μεταφερθεί στην εθνική νομοθεσία μετά την πάροδο της προθεσμίας που είχε καθορισθεί. Η πρόσφατη άνοδος του ποσοστού αυτού ακολουθεί μια δεκαετία διαρκούς βελτίωσης, στη διάρκεια της οποίας το έλλειμμα μειώθηκε από τον μέσον όρο του 21,4% ανά κράτος μέλος το 1992.

Πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα στην κοινωνία της πληροφορίας

Η οδηγία για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (βλ. IP/01/528) εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο το Μάιο του 2001. Τα κράτη μέλη συμφώνησαν να την εφαρμόσουν εντός δεκαοκτώ μηνών, πριν από τις 22 Δεκεμβρίου.

Η οδηγία αποτελεί την απάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο ψηφιακό περιβάλλον καθώς εκσυγχρονίζει την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, ώστε αυτή να συμβαδίζει με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Έχει ως στόχο να δώσει ώθηση στη δημιουργικότητα και στην καινοτομία εξασφαλίζοντας την επαρκή προστασία όλων των έργων που προστατεύονται από το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας, όπως π.χ. βιβλία, ταινίες και μουσική. Δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον για το διασυνοριακό εμπόριο σε αγαθά και υπηρεσίες που προστατεύονται από το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και θα διευκολύνει την ανάπτυξη του ηλεκτρονικού εμπορίου σε νέα προϊόντα και υπηρεσίες καθώς και σε προϊόντα και υπηρεσίες των πολυμέσων.

Η οδηγία εναρμονίζει τα κύρια δικαιώματα των δημιουργών και ορισμένων άλλων δικαιούχων και προβλέπει ορισμένες παρεκκλίσεις από το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και την προστασία των μέτρων κατά της καταστρατήγησης και των πληροφοριών για το καθεστώς των δικαιωμάτων.

Επιπλέον, αποτελεί το μέσον με το οποίον η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της εφαρμόζουν τις δύο ⋬συνθήκες για το διαδίκτυο⋭ του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΠΙ), τη συνθήκη του ΠΟΠΙ για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τη συνθήκη του ΠΟΠΙ για τις ερμηνείες/εκτελέσεις και τα φωνογραφήματα, με τις οποίες προσαρμόζεται η προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων στην ψηφιακή τεχνολογία. Το γεγονός αυτό καθιστά ακόμα περισσότερο επείγουσα την εφαρμογή της οδηγίας.

Η Ελλάδα και η Δανία σεβάστηκαν την προθεσμία εφαρμογής του Δεκεμβρίου 2002. Η Ιταλία και Αυστρία εφάρμοσαν την οδηγία τον Απρίλιο και τον Ιούνιο του 2003 αντιστοίχως. Η Επιτροπή αποφάσισε τώρα να αποστείλει αιτιολογημένες γνώμες στα υπόλοιπα έντεκα κράτη μέλη (Βέλγιο, Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία, Φινλανδία, Σουηδία και ΗΒ) τα οποία βρίσκονται ακόμα στη φάση της εφαρμογής. Τα περισσότερα από αυτά έχουν δηλώσει ότι θα εφαρμόσουν την οδηγία στη διάρκεια του 2003 και η Γερμανία θα το πράξει τον Ιούλιο, όμως η Επιτροπή, εκπληρώνοντας το ρόλο της ως θεματοφύλακα των συνθηκών και μεριμνώντας ώστε οι ευρωπαίοι πολίτες και οι επιχειρήσεις να επωφεληθούν της οδηγίας το ταχύτερο δυνατόν, θα κινήσει διαδικασίες παράβασης έως ότου όλα τα κράτη μέλη έχουν μεταφέρει την οδηγία στην εθνική τους νομοθεσία.

Η σύμβαση της Βέρνης για την προστασία των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων (πράξη των Παρισίων)

Για να εξασφαλιστεί ότι το έργο των πολιτών μιας χώρας θα μπορεί να προστατεύεται σε άλλες χώρες, έχουν συναφθεί ορισμένες διεθνείς συμβάσεις. Η σημαντικότερη διεθνής σύμβαση που καλύπτει τους δημιουργούς είναι η σύμβαση της Βέρνης για την προστασία των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων (1986). Η σύμβαση αυτή αναθεωρήθηκε στη συνέχεια, τελευταία το 1971 (πράξη των Παρισίων).

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου ανέλαβαν να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη στην πράξη των Παρισίων πριν από την 1η Ιανουαρίου 1995, όμως η Ιρλανδία δεν το έπραξε και για το λόγο αυτό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέφυγε κατ' αυτής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Στις 16 Μαρτίου 2002 το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι, μη καθιστάμενη συμβαλλόμενο μέρος πριν από την 1η Ιανουαρίου 1995, η Ιρλανδία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της οι οποίες απορρέουν από τη συνθήκη ΕΚ. Η Ιρλανδία δεν έχει καταστεί ακόμα συμβαλλόμενο μέρος στην πράξη των Παρισίων και, ως εκ τούτου, δεν έχει συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου. Για το λόγο αυτό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να αποστείλει στην Ιταλία αιτιολογημένη γνώμη δυνάμει του άρθρου 228 της συνθήκης. Εφόσον η Ιρλανδία δεν τηρήσει την καθορισμένη προθεσμία, η Επιτροπή μπορεί να απευθυνθεί εκ νέου στο Δικαστήριο και να του ζητήσει να επιβάλει πρόστιμο.

Ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις αγορές κινητών αξιών

Η οδηγία 2003/64/ΕΚ για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις αγορές κινητών αξιών τροποποιεί τις διατάξεις αρκετών προηγούμενων οδηγιών σχετικά με τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες όσον αφορά τη συνεργασία των εποπτικών αρχών για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Προβλέπει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συνάπτουν συμφωνίες συνεργασίας με τις εποπτικές αρχές τρίτων χωρών μόνον εάν οι συμφωνίες αυτές καλύπτουν επίσης τους κανόνες επαγγελματικού απορρήτου που ισχύουν για το προσωπικό των αρχών εποπτείας.

Κατά την έγκριση της οδηγίας στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη συμφώνησαν να ευθυγραμμίσουν τις εθνικές τους νομοθεσίες με την οδηγία έως τις 17 Νοεμβρίου 2002. Η Φινλανδία και η Ελλάδα δεν έχουν ακόμα κοινοποιήσει στην Επιτροπή μέτρα προς το σκοπό αυτό. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή αποφάσισε να αποστείλει αιτιολογημένες γνώμες σε αυτά τα δύο κράτη μέλη.

Ταχυδρομικές υπηρεσίες

Η Επιτροπή αποστέλλει αιτιολογημένες γνώμες στην Αυστρία, Γαλλία και Ελλάδα για μη εφαρμογή της δεύτερης οδηγίας για τις ταχυδρομικές υπηρεσίες (αριθ.2002/39/ΕΚ) έως την καθορισμένη ημερομηνία της 31ης 2002. Η οδηγία εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών τον Ιούνιο του 2002 (βλ. IP/02/671, IP/02/406 και IP/01/1420).

Εφόσον δεν τροποποιηθεί η εθνική νομοθεσία ώστε να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις τις οποίες ανέλαβαν τα κράτη μέλη εγκρίνοντας την παρούσα οδηγία, οι επιχειρήσεις δεν θα είναι πλήρως σε θέση να παρέχουν ορισμένες ταχυδρομικές υπηρεσίες, τις οποίες η οδηγία άνοιξε στον ανταγωνισμό. Το γεγονός αυτό μπορεί να στερήσει από τους πολίτες και τις επιχειρήσεις τα πλεονεκτήματα που αναμένονται από τη διαδικασία απελευθέρωσης, ως προς την τιμή και την ποιότητα.

Η οδηγία έχει ως στόχο το περαιτέρω άνοιγμα των ταχυδρομικών υπηρεσιών στον ανταγωνισμό με τρόπο σταδιακό και ελεγχόμενο, επιτρέποντας συγχρόνως την εξασφάλιση ποιοτικών καθολικών υπηρεσιών (δηλ. υπηρεσιών, η παροχή των οποίων στο κοινό πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά σε προσιτή τιμή). Οι κύριες διατάξεις της απαιτούν από τα κράτη μέλη να ανοίξουν στον ανταγωνισμό ορισμένα τμήματα της αγοράς το 2003 και το 2006.

Τον Ιανουάριο του 2003 η Επιτροπή απέστειλε προειδοποιητικές επιστολές- πρώτο στάδιο της διαδικασίας παράβασης- στα οκτώ κράτη μέλη τα οποία δεν είχαν εφαρμόσει την οδηγία έως την καθορισμένη προθεσμία. Από τότε πέντε κράτη μέλη (η Δανία, η Ισπανία, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο και η Πορτογαλία) ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι έχουν μεταφέρει την οδηγία στην εθνική τους νομοθεσία.

Η Αυστρία, η Γαλλία και η Ελλάδα έχουν επίσης αρχίσει τη διαδικασία εφαρμογής της οδηγίας - μάλιστα η Αυστρία και η Γαλλία έχουν λάβει ορισμένα διοικητικά μέτρα για την μερική αντιμετώπιση των συνεπειών της καθυστέρησης. Καθώς η καθυστέρηση αυτή υπερβαίνει πλέον τους έξι μήνες, η Επιτροπή θα συνεχίσει τις επίσημες διαδικασίες παράβασης κατά της Αυστρίας, της Γαλλίας και της Ελλάδας ώστε να εξασφαλιστεί η ελαχιστοποίηση οποιασδήποτε περαιτέρω καθυστέρησης.

Η Επιτροπή αποφάσισε επίσης να υποβάλει αιτιολογημένη γνώμη με την οποία θα καλεί την Ελλάδα να ευθυγραμμίσει τη νομοθεσία της με την πρώτη οδηγία για τις ταχυδρομικές υπηρεσίες (97/67/ΕΚ). Στόχος της οδηγίας αυτής είναι η θέσπιση κοινών κανόνων για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς των ταχυδρομικών υπηρεσιών και για τη βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών, περιλαμβανομένης της διασφάλισης της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας.

Η οδηγία απαγορεύει στα κράτη μέλη να απαιτούν από τις επιχειρήσεις να λαμβάνουν ρητή απόφαση των αρχών πριν αρχίσουν την παροχή των "μη καθολικών" ταχυδρομικών υπηρεσιών, αν και μπορούν να εφαρμόζονται διαδικασίες εγγραφής σε μητρώο ή υποβολής δηλώσεων. Η Ελλάδα εξακολουθεί να απαιτεί τέτοια ρητή απόφαση, κάτι που η Επιτροπή θεωρεί αδικαιολόγητο εμπόδιο στην παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών.

Επιπλέον, η οδηγία προσδιορίζει τους όρους υπό τους οποίους τα κράτη μέλη μπορούν να δημιουργούν ταμεία για την αποζημίωση φορέα παροχής καθολικής υπηρεσίας για το οικονομικό βάρος που προκύπτει για αυτόν από την παροχή της εν λόγω υπηρεσίας. Τα ταμεία αυτά αποσκοπούν στην εξασφάλιση της οικονομικής βιωσιμότητας της παροχής καθολικών ταχυδρομικών υπηρεσιών. Η Επιτροπή κάλεσε την Ελλάδα να τροποποιήσει τους όρους υπό τους οποίους μπορεί να ζητηθεί από επιχειρήσεις που παρέχουν μη καθολικές υπηρεσίες να καταβάλλουν εισφορές σε ένα τέτοιο ταμείο, ώστε να ευθυγραμμιστούν οι όροι αυτοί με την οδηγία.

Ελαττωματικά προϊόντα

Η Επιτροπή αποφάσισε να αποστείλει αιτιολογημένη γνώμη στη Γαλλία, έχοντας διαπιστώσει ότι η χώρα αυτή εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το 2002, παρά την αποστολή προειδοποιητικής επιστολής από την Επιτροπή τον Απρίλιο του 2003 (βλ.IP/03/581). Με την απόφαση αυτή το Δικαστήριο δήλωνε ότι η γαλλική νομοθεσία "περί ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων" δεν ήταν σύμφωνη με την ίδια την οδηγία.

Η εν λόγω οδηγία αποσκοπεί στο να εξασφαλίσει για τους καταναλωτές ένα επαρκές επίπεδο προστασίας στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο να καταργήσει τα εμπόδια για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που οφείλονται στις διαφορές μεταξύ των σχετικών εθνικών νομοθεσιών. Τέτοιες διαφορές ενέχουν τον κίνδυνο να αποθαρρύνουν την πώληση ορισμένων προϊόντων σε ορισμένα κράτη μέλη και να περιορίσουν, ως εκ τούτου, τις δυνατότητες επιλογής των καταναλωτών, οι οποίοι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο, επομένως, να αγοράζουν τα προϊόντα αυτά ακριβότερα από ό,τι είναι αναγκαίο. Η οδηγία δημιούργησε ένα κοινό πλαίσιο για την ευθύνη άνευ πταίσματος.

Στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση υπάρχουν οι τελευταίες πληροφορίες για τις διαδικασίες παράβασης σχετικά με όλα τα κράτη μέλη:

http://ec.europa.eu/secretariat_general/sgb/droit_com/index_fr.htm


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website