Navigation path

Left navigation

Additional tools

Według kontrolerów UE wsparcie UE na rzecz sprawowania rządów w Egipcie jest „oparte na dobrych intencjach, lecz nieskuteczne”.

Court of Auditors - ECA/13/18   18/06/2013

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI EL CS ET HU LT LV MT SK SL BG RO


EUROPEJSKI TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY

KOMUNIKAT PRASOWY

ECA/13/18

Luksemburg, dnia 18 czerwca 2013 r.

Według kontrolerów UE wsparcie UE na rzecz sprawowania rządów w Egipcie jest „oparte na dobrych intencjach, lecz nieskuteczne”.

W opublikowanym przez Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) sprawozdaniu bardzo krytycznie wyrażono się o pomocy UE przeznaczonej na promowanie kluczowych aspektów sprawowania rządów w Egipcie w okresie przed powstaniem ze stycznia 2011 r. i po nim. „Ostrożne podejście się nie sprawdziło. Nadszedł czas, aby zastosować podejście, które przyniesie znaczące rezultaty i zagwarantuje lepsze wykorzystanie pieniędzy europejskich podatników” – powiedział Karel Pinxten, członek ETO odpowiedzialny za to sprawozdanie.

Kontrola koncentrowała się na zarządzaniu finansami publicznymi i zwalczaniu korupcji oraz na prawach człowieka i demokracji.

W latach 2007-2013 na pomoc dla Egiptu UE przeznaczyła około 1 mld euro. Ponad połowa tej pomocy jest przekazywana za pośrednictwem egipskiego budżetu z wykorzystaniem mechanizmu wsparcia budżetowego, co oznacza, że dużą rolę w tym zakresie odgrywa zarządzanie finansami publicznymi przez ten kraj.

Komisji i Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (ESDZ) nie udało się zapewnić, by władze egipskie uporały się z głównymi uchybieniami w zarządzaniu finansami publicznymi. Brak przejrzystości budżetu, nieskuteczna funkcja kontroli i powszechna korupcja stanowią przykłady takich uchybień. Komisja i ESDZ nie zareagowały na brak postępów i nie podjęły zdecydowanych działań, by zapewnić rozliczalność znacznych środków UE, które nadal były wypłacane bezpośrednio władzom egipskim.

Podobnie niewielki postęp osiągnięto za pomocą interwencji UE, jeżeli chodzi o wspieranie praw człowieka i demokracji. Główny program w zakresie praw człowieka był w dużej mierze nieskuteczny. Rozpoczął się z on opóźnieniem i napotykał utrudnienia wynikające z negatywnego nastawienia władz egipskich. Komisja i ESDZ nie wykorzystały swoich narzędzi finansowych i politycznych, aby przeciwdziałać takiej postawie. Z niektórych elementów programu trzeba było zrezygnować. Środki przekazywane za pośrednictwem organizacji społeczeństwa obywatelskiego nie były wystarczające, by wywrzeć zauważalny wpływ.

W następstwie powstania nie podjęto nowych poważnych inicjatyw dotyczących kluczowych kwestii praw człowieka, a podjęte wcześniej działania nie przyniosły jak dotąd znaczących rezultatów. W przeglądzie dokonanym po powstaniu nie poświecono wystarczającej uwagi prawom kobiet i mniejszości, pomimo ewidentnej konieczności podjęcia pilnych działań, aby przeciwdziałać fali rosnącej nietolerancji.

Informacje dla redaktorów:

Sprawozdania specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (ETO) publikowane są przez cały rok i przedstawiają wyniki kontroli wybranych obszarów działalności UE lub kwestii związanych z zarządzaniem.

Niniejsze sprawozdanie specjalne (nr 4/2013) jest zatytułowane „Współpraca UE i Egiptu w zakresie sprawowania rządów”. ETO ocenił, czy Komisja Europejska i Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) w skuteczny sposób zarządzały unijnym wsparciem, by poprawić sprawowanie rządów w Egipcie przed powstaniem i po powstaniu w 2011 r. W sprawozdaniu zawarto wiele ustaleń, które ilustrują, że pomoc UE nie była skuteczna pod względem poprawy sprawowania rządów.

Zarządzanie finansami publicznymi

Brak przejrzystości budżetowej i rozliczalności

  • W ważnych obszarach budżetu brakuje przejrzystości. Wydatki wojskowe nie są jawne, brakuje też informacji na temat wydatków prezydenta (zob. pkt 47 lit. a)).

  • Egipskie władze ulokowały co najmniej 36 mld funtów egipskich (ok. 4 mld euro), a więc sumę równą 2,4% egipskiego PKB, poza budżetem państwa w tzw. „funduszach specjalnych”. Ich dokładna wysokość, cel i sposób wykorzystania nie są znane (pkt 47 lit. b)).

  • Nie poczyniono żadnych postępów w zakresie reform audytu zewnętrznego. Centralna Organizacja Kontroli (CAO), najwyższy organ kontroli w Egipcie, składała sprawozdania bezpośrednio prezydentowi Mubarakowi i pozostawały one w dużej mierze tajne. Brak reform i przejrzystości charakteryzujące CAO są poważnym utrudnieniem na drodze do poprawy zarządzania finansami publicznymi (zob. pkt 47 lit. c)).

Pomimo poważnych problemów w Egipcie dotyczących korupcji pomoc UE w niewielkim stopniu przyczyniła się do poprawy w tym zakresie. Niektóre unijne programy wsparcia budżetowego w innych krajach zawierały szczegółowe warunki dotyczące zwalczania korupcji, lecz w przypadku Egiptu nie miało to miejsca. Należy także odnotować, że Komisja jest jedynym darczyńcą zapewniającym wsparcie budżetowe Egiptowi.

Prawa człowieka i demokracja

Głównym elementem układu o stowarzyszeniu UE i Egiptu jest nacisk na poszanowanie zasad demokracji i podstawowych praw człowieka. Odzwierciedla on długoterminowe zaangażowanie UE w promowanie praw człowieka i demokracji w stosunkach międzynarodowych, co jest podkreślone w art. 21 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej..

Główny program był narażony na trudności, z których wiele wynikało z braku zaangażowania ze strony egipskich władz:

  • 30 miesięcy po podpisaniu umowy finansowej wydatkowano zaledwie 22% środków (zob. pkt 29 lit. b));

  • główny komponent (4 mln euro) na wzmocnienie zdolności instytucjonalnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego został anulowany (pkt 29 lit. c)).

Od momentu powstania prawa mniejszości są coraz bardziej zagrożone, wzrasta także przemoc na tle religijnym, która dotyka szczególnie chrześcijan. Śledztwa dotyczące przypadków tej przemocy są nieefektywne bądź nie są prowadzone wcale

Jeżeli chodzi o prawa kobiet, nowy parlament, w następstwie powstania, wezwał do likwidacji kilku instytucji wspierających prawa kobiet. Zażądał również obniżenia dolnej granicy wieku zawierania małżeństw, depenalizacji okaleczania żeńskich narządów płciowych i dostosowania ustawy o statusie osobowym i ustawy o dzieciach do wymogów prawa szariatu (zob. pkt 63 sprawozdania).

Zalecenia

Praktycznie wszystkie zalecenia zawarte w sprawozdaniu Trybunału (pkt 80-82) zostały zaakceptowane przez Komisję i ESDZ.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website