Navigation path

Left navigation

Additional tools

D/07/2

RADA EUROPEJSKA W BRUKSELI
21-22 CZERWCA 2007 R.
KONKLUZJE PREZYDENCJI

________________________

Posiedzenie Rady Europejskiej zostało poprzedzone wystąpieniem przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, Hansa Gerta Pötteringa, po którym nastąpiła wymiana poglądów.

o

o o

1. Europa jest zjednoczona w swoim przekonaniu, że tylko pracując razem jesteśmy w stanie reprezentować swoje interesy i cele w przyszłości. Unia Europejska jest zdeterminowana, by jej ideały zrównoważonego, skutecznego i sprawiedliwego porządku gospodarczego i społecznego przyczyniały się do globalnego procesu.

2. Unia Europejska ponosi podwójną odpowiedzialność. Aby zagwarantować sobie w przyszłości rolę aktywnego uczestnika w szybko zmieniającym się świecie i wobec coraz większych wyzwań, musimy utrzymywać i rozwijać zdolność Unii Europejskiej do działania oraz ponoszenia odpowiedzialności przed obywatelami. Dlatego musimy skupić nasze wysiłki na koniecznym procesie reformy wewnętrznej. Jednocześnie zadaniem Unii Europejskiej jest kształtowanie polityki europejskiej tu i teraz z korzyścią dla obywateli Europy.

3. Przykładami ostatnich udanych inicjatyw są: rozporządzenie w sprawie roamingu, które zmniejsza koszt nowoczesnej komunikacji w Europie, utworzenie europejskiego obszaru płatniczego, dzięki czemu łatwiejsze staje się wspólne podróżowanie i życie w UE, oraz ciągła poprawa w dziedzinie praw konsumenta, które gwarantują obywatelom te same wysokie standardy na terenie całej Unii Europejskiej.

4. Podejmując decyzje w sprawie zintegrowanej polityki dotyczącej klimatu i energii, Rada Europejska obradująca wiosną 2007 roku podkreśliła synergie istniejące między tymi dwoma kluczowymi obszarami i wytyczyła drogę ku lepszej ochronie klimatu i odpowiedzialnemu traktowaniu energii.

5. Ściślejsza współpraca policyjna i sądowa na poziomie transgranicznym oznacza większe bezpieczeństwo dla wszystkich. UE działa jednocześnie na rzecz ochrony i wzmocnienia swobód obywatelskich na poziomie europejskim.

6. Udział w codziennym życiu obywateli i zagwarantowanie zdolności Unii Europejskiej do działania w przyszłości: mając na uwadze taki dwojaki cel, Rada Europejska przyjęła dziś poniższe konkluzje.

7. Rada Europejska podkreśla fundamentalne znaczenie wzmocnienia komunikacji z obywatelami Europy, zapewnienia pełnych i kompleksowych informacji na temat Unii Europejskiej oraz angażowania ich w stałym dialogu. Będzie to miało szczególne znaczenie podczas zbliżającej się konferencji międzyrządowej i procesu ratyfikacji.

REFORMA TRAKTATÓW

8. Rada Europejska stoi na stanowisku, że po dwóch latach niepewności związanej z reformą Traktatu Unii, nadeszła pora, aby kwestia ta znalazła rozstrzygnięcie i aby Unia osiągnęła postępy w tym zakresie. Okres refleksji dał sposobność do przeprowadzenia szerokiej debaty publicznej oraz umożliwił przygotowanie warunków sprzyjających wypracowaniu rozwiązania.

9. W tych okolicznościach Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje sporządzone przez prezydencję sprawozdanie (dok. 10659/07) na mocy mandatu przyznanego jej w czerwcu 2006 roku i jest zdania, że szybkie rozwiązanie tej kwestii ma znaczenie priorytetowe.

10.W tym celu Rada Europejska postanawia zwołać konferencję międzyrządową i wzywa prezydencję do bezzwłocznego podjęcia niezbędnych kroków zgodnie z art. 48 TUE z myślą o rozpoczęciu tej konferencji przed końcem lipca natychmiast po spełnieniu stosownych wymogów prawnych.

11.Prace konferencji międzyrządowej będą prowadzone zgodnie z mandatem określonym w załączniku I do niniejszych konkluzji. Rada Europejska wzywa kolejną prezydencję do przygotowania projektu tekstu Traktatu zgodnie z zapisami mandatu oraz do przedłożenia tego projektu konferencji międzyrządowej niezwłocznie po jej rozpoczęciu. Konferencja międzyrządowa zakończy swoje prace możliwie najszybciej, a w każdym przypadku przed końcem 2007 roku, tak aby uzgodniony tekst Traktatu mógł być ratyfikowany przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w czerwcu 2009 roku.

12.Konferencja międzyrządowa będzie prowadzona pod ogólnym zwierzchnictwem szefów państw lub rządów wspieranych przez członków Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych. W konferencji będzie uczestniczył przedstawiciel Komisji. Parlament Europejski będzie ściśle współpracował z konferencją i uczestniczył w jej pracach za pośrednictwem trzech przedstawicieli. Obsługę biurową na potrzeby konferencji zapewni Sekretariat Generalny Rady.

13.Po zasięgnięciu opinii przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Rada Europejska zwraca się do Parlamentu Europejskiego o przedstawienie do października 2007 roku – w celu stworzenia korzystnych warunków dla rozwiązania kwestii przyszłego składu Parlamentu Europejskiego w stosownym czasie przed wyborami w 2009 roku – projektu inicjatywy przewidzianej w Protokole 34 uzgodnionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku.

14.Wzywa się kolejną prezydencję do dopilnowania, aby kraje kandydujące otrzymywały w trakcie całej konferencji międzyrządowej pełne i regularne informacje dotyczące jej prac.

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

15.Dzięki działaniom prowadzonym na podstawie programu z Tampere i programu haskiego osiągnięto znaczne postępy w rozwijaniu Unii jako przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Rada Europejska podkreśla konieczność dalszej realizacji tych programów oraz pracy nad kolejnymi inicjatywami będącymi kontynuacją tych programów w celu dalszego wzmocnienia wewnętrznego bezpieczeństwa Europy oraz podstawowych wolności i praw obywateli.

16.Niedawne wydarzenia ponownie wskazały na potrzebę szybkiego postępu w opracowaniu wszechstronnej europejskiej polityki w dziedzinie migracji opartej na wspólnych zasadach politycznych, uwzględniającej wszystkie aspekty migracji (agendę migracji i rozwoju, jak również aspekty wewnętrzne, takie jak migracja legalna, integracja, ochrona uchodźców, kontrola granic, readmisja oraz zwalczanie nielegalnej migracji i handlu ludźmi), opartej na prawdziwym partnerstwie z państwami trzecimi i w pełni zintegrowanej z zewnętrznymi politykami Unii. Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje dotychczasowe postępy w realizacji działań priorytetowych koncentrujących się na Afryce i regionie śródziemnomorskim, w tym ostatnie misje UE w Afryce oraz konkretną współpracę z partnerami afrykańskimi i euro-śródziemnomorskimi, w ramach globalnego podejścia do kwestii migracji i wzywa do przyspieszenia i intensyfikacji tych priorytetowych działań. Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje również komunikat Komisji z 16 maja 2007 r. w sprawie stosowania globalnego podejścia do migracji do regionów wschodnich i południowo-wschodnich sąsiadujących z UE. Przyznając, że istnieje potrzeba zintensyfikowanej i bardziej skoordynowanej współpracy z tymi regionami, Rada Europejska zatwierdza konkluzje Rady z 18 czerwca 2007 r., w tym wykaz środków priorytetowych. Rada Europejska wzywa państwa członkowskie i Komisję do zapewnienia przydziału odpowiednich zasobów ludzkich i finansowych, w istniejących ramach finansowych, w celu umożliwienia terminowej realizacji wszechstronnej polityki migracyjnej.

17.Rada Europejska podkreśla znaczenie bliższej współpracy z państwami trzecimi w zarządzaniu przepływami migracyjnymi. Konkretne partnerstwa z państwami trzecimi w dziedzinie migracji mogłyby przyczynić się do stworzenia spójnej polityki migracyjnej, która łączyłaby środki ułatwiające właściwe zarządzanie możliwościami legalnej migracji i korzyściami z nich płynącymi – przy poszanowaniu kompetencji państw członkowskich i szczególnych potrzeb ich rynków pracy – ze środkami służącymi zwalczaniu nielegalnej migracji, ochronie uchodźców i stawianiu czoła zasadniczym przyczynom migracji, przy jednoczesnym korzystnym oddziaływaniu na rozwój w krajach pochodzenia. Należy dokładniej zbadać ewentualność tworzenia partnerstw na rzecz mobilności, jak również możliwość migracji wahadłowej w świetle komunikatu Komisji z 16 maja 2007 r.; w tym kontekście Rada Europejska zatwierdza konkluzje Rady z 18 czerwca 2007 r. Rada Europejska jest przekonana, że nielegalne zatrudnienie stanowi jeden z głównych czynników zachęcających do nielegalnej imigracji. W związku z tym podkreśla znaczenie wniosku dotyczącego dyrektywy określającej zasady unikania nielegalnego zatrudniania obywateli państw trzecich.

18.Rada Europejska potwierdza potrzebę wzmocnienia zdolności Unii do udziału w zarządzaniu zewnętrznymi granicami państw członkowskich i podkreśla znaczenie dalszego wzmacniania potencjału agencji FRONTEX w tej kwestii. Wspólne operacje na zewnętrznych granicach państw członkowskich przyczyniają się do zwalczania nielegalnej migracji i ratowania istnień ludzkich; należy je zatem kontynuować. Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym porozumienie osiągnięte w sprawie ustanowienia zespołów szybkiej interwencji granicznej, uruchomienia sieci patroli wybrzeża i utworzenia scentralizowanego zestawu narzędzi technicznych, które można udostępnić państwom członkowskim. Rada Europejska wzywa wszystkie zainteresowane strony do dołożenia wszelkich starań służących jak najszybszemu osiągnięciu operacyjności przez zespoły szybkiej interwencji granicznej oraz do pełnego wykorzystania nowych możliwości, jakie stwarza sieć patroli wybrzeża i wspomniany wyżej zestaw narzędzi, w tym do zwiększenia liczby i wzmocnienia wspólnych patroli. Przywołując program haski, Rada Europejska potwierdza, że solidarność europejska i sprawiedliwy podział obowiązków znajdują się pośród podstawowych zasad kierujących działaniami Europy w zakresie zarządzania granicami zewnętrznymi UE, zgodnie z systemem zintegrowanego zarządzania.

19.Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje niedawne porozumienie dotyczące rozporządzenia w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) i wymiany między państwami członkowskimi informacji o wizach krótkoterminowych, oraz decyzję Rady w sprawie dostępu do danych w VIS dla wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym, ich wykrywania i prowadzenia odnośnych dochodzeń. Wraz z rozwojem nowoczesnych środków kontroli i identyfikacji, stanowią one kolejne istotne kroki na drodze usprawnienia wymiany informacji między państwami członkowskimi, przyczyniając się w ten sposób do poprawy zarządzania wspólną polityką wizową oraz zwiększenia bezpieczeństwa obywateli. Rada Europejska wzywa do szybkiego wdrożenia rozporządzenia w sprawie VIS i powyższej decyzji Rady.

20.Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje także wysiłki podjęte z myślą o polepszeniu ciągłej i pogłębionej współpracy na poziomie UE i pomiędzy państwami członkowskimi w obszarze integracji i dialogu międzykulturowego. Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje w szczególności konkluzje Rady z 12 czerwca w sprawie wzmocnienia polityk integracyjnych w UE przez propagowanie koncepcji jedności w różnorodności. Podkreśla znaczenie kolejnych inicjatyw służących ułatwieniu wymiany doświadczeń państw członkowskich dotyczących polityk integracyjnych.

21.Rada Europejska potwierdza swoje zaangażowanie w urzeczywistnienie – do końca 2010 roku – wspólnego europejskiego systemu azylowego jako części wszechstronnej europejskiej polityki migracyjnej.

22.Rada Europejska dokona przeglądu stanu wdrożenia wszechstronnej polityki migracyjnej na kolejnym posiedzeniu w grudniu 2007 roku na podstawie opracowanego przez Komisję okresowego sprawozdania z postępów. Sprawozdanie to powinno przedstawiać postępy w stosowaniu globalnego podejścia do kwestii migracji wobec Afryki i regionu śródziemnomorskiego, jak również pierwsze postępy w stosowaniu globalnego podejścia do kwestii migracji wobec wschodnich i południowo-wschodnich regionów sąsiadujących z Unią Europejską.

23.Rozszerzenie obszaru Schengen poprawi jakość codziennego życia obywateli, w związku z czym kwestia ta pozostaje ważnym priorytetem dla UE. Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje prace przygotowawcze podjęte w ramach projektu SIS One4All i zachęca państwa członkowskie uczestniczące w projekcie do dalszych działań służących spełnieniu wszystkich wymogów, określonych w konkluzjach Rady (ds. WSiSW) z 5-6 grudnia 2006 r., koniecznych do zniesienia kontroli na wewnętrznych granicach lądowych i morskich do końca grudnia 2007 roku oraz na granicach powietrznych nie później niż do marca 2008 roku, pod warunkiem spełnienia wszystkich tych wymogów. Rada Europejska wzywa jednocześnie Komisję do zakończenia pozostałych prac w zaplanowanym terminie tak, by projekt SIS II został sfinalizowany nie później niż do grudnia 2008 roku.

24.Nadal konieczne jest podejmowanie szczególnych wysiłków na rzecz wzmocnienia współpracy policyjnej i sądowej oraz walki z terroryzmem. Obywatele Europy oczekują, że UE i jej państwa członkowskie podejmą zdecydowane działania na rzecz ochrony ich wolności i bezpieczeństwa, w szczególności w dziedzinie walki z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną.

25.Niedawna decyzja dotycząca włączenia podstawowych postanowień traktatu z Prüm do ram prawnych Unii przyczyni się do zintensyfikowania transgranicznej współpracy policyjnej. W tym samym kontekście Unia Europejska podkreśla znaczenie dalszego wzmacniania zdolności operacyjnych Europolu i z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady o przekształceniu konwencji o Europolu w decyzję Rady, zgodnie z konkluzjami Rady (ds. WSiSW) z 12-13 czerwca 2007 r.

26.Ochrona praw obywateli jest tak samo istotna dla utworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, jak zagwarantowanie ochrony obywatelom Europy. W tym kontekście Rada Europejska szczególnie wzywa Radę, by przed końcem roku osiągnęła porozumienie odnośnie do decyzji ramowej w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych.

27.Rada Europejska wzywa do jak najszybszego kontynuowania prac dotyczących praw procesowych w postępowaniu karnym tak, by przyczynić się do wzrostu zaufania do systemów prawnych innych państw członkowskich, a tym samym ułatwienia wzajemnego uznawania decyzji sądowych. Niedawne ogólne porozumienie na temat decyzji ramowej w sprawie zwalczania niektórych form rasizmu i ksenofobii stanowi wyraźny sygnał zaangażowania Europy w walkę z nietolerancją.

28.W interesie obywateli europejskich konieczne jest szybkie porozumienie odnośnie do rozporządzenia w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I), rozporządzenia w sprawie jurysdykcji i prawa właściwego w sprawach małżeńskich (Rzym III) i rozporządzenia w sprawie obowiązków alimentacyjnych.

29.Wzywa się Radę, by kontynuowała prace nad oceną tego, czy przepisy wspólnotowego prawa w zakresie prawa umów, w tym prawa umów konsumenckich, tworzą konsekwentną i spójną całość.

30.Rada Europejska dostrzega postępy osiągnięte w opracowywaniu prawodawstwa dotyczącego wymiany informacji na poziomie europejskim o wyrokach skazujących w sprawach karnych w poszczególnych krajach i zwraca się do Rady o dopilnowanie, by krajowe systemy rejestrów karnych zostały ze sobą jak najszybciej połączone za pomocą europejskiej sieci. Rada nadal powinna również propagować elektroniczną drogę komunikacji w sprawach prawnych („e-sprawiedliwość”) zarówno w dziedzinach karnych, jak i cywilnych.

31.Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji na temat walki z cyberprzestępczością i wzywa do opracowania ram polityki w tej dziedzinie.

ZAGADNIENIA GOSPODARCZE, SPOŁECZNE I ŚRODOWISKOWE

32.Dalsze wzmacnianie czterech swobód rynku wewnętrznego (swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału) oraz usprawnianie jego funkcjonowania nadal ma nadrzędne znaczenie dla wzrostu, konkurencyjności i zatrudnienia. Rada Europejska oczekuje na przedstawienie jesienią przez Komisję przeglądu jednolitego rynku, wraz z towarzyszącymi mu wnioskami. Wzywa Radę i Parlament Europejski do osiągnięcia szybkich postępów w kwestii nowego podejścia oraz rozporządzeń w sprawie wzajemnego uznawania, w stosownych przypadkach, bez uszczerbku dla harmonizacji krajowych przepisów technicznych.

33.Rada Europejska odnotowuje postępy osiągnięte przez Radę w zakresie projektu dyrektywy w sprawie urzeczywistnienia wewnętrznego rynku usług pocztowych, która będzie musiała zapewnić finansowanie wydajnej i wysokiej jakości usługi powszechnej, wzywa także Parlament Europejski, Radę i Komisję do niezwłocznej intensyfikacji dyskusji na ten temat i ich zakończenia z myślą o osiągnięciu porozumienia w sprawie dyrektywy w należytym czasie.

34.Rada Europejska wzywa Radę do szybkiego uzgodnienia pierwszych czterech wniosków w sprawie wspólnych inicjatyw technologicznych (ARTEMIS, inicjatywy dotyczącej wbudowanych systemów komputerowych; IMI, inicjatywy dotyczącej medycyny innowacyjnej; „czyste niebo”, inicjatywy dotyczącej aeronautyki i transportu lotniczego, a także ENIAC, inicjatywy dotyczącej technologii nanoelektronicznych); wzywa również Komisję, by jak najszybciej przedstawiła pozostałe wspólne inicjatywy technologiczne, o których mowa w szczegółowym programie „Współpraca” wykonującym 7. program ramowy w dziedzinie badań. Rada Europejska przypomina jak ważne jest otwarte i przejrzyste zarządzanie tymi inicjatywami.

35.Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje fakt, że trwają ożywione prace nad rozporządzeniem w sprawie Europejskiego Instytutu Technologii i w związku z tym wzywa Radę, by na posiedzeniu w dniu 25 czerwca uzgodniła podejście ogólne do tego rozporządzenia, w tym w kwestii stosownego finansowania zgodnie ze wspólnotowymi procedurami budżetowymi. Rada Europejska jest przekonana, że ostateczna decyzja Rady i Parlamentu Europejskiego zostanie podjęta przed końcem tego roku.

36.Rada Europejska potwierdza znaczenie Galileo jako kluczowego projektu Unii Europejskiej i wzywa Radę do podjęcia zintegrowanej decyzji w sprawie realizacji Galileo jesienią 2007 roku.

37.Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę w sprawie Karty Europejskiej dotyczącej korzystania z własności intelektualnej będącej w posiadaniu instytucji badawczych i uniwersytetów (IP-Charter), co ma poprawić transfer wiedzy pomiędzy środowiskami naukowymi a przemysłem, oraz jej wkład w rozwój europejskiej przestrzeni badawczej. Rada Europejska wzywa Komisję do przedstawienia na początku 2008 roku inicjatyw stanowiących kontynuację zielonej księgi w sprawie europejskiej przestrzeni badawczej.

38. W obszarze polityki społecznej należy zdecydowanie kontynuować prace nad koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego z myślą o jak najszybszym rozwiązaniu pozostałych nierozstrzygniętych kwestii. Rada Europejska oczekuje zapowiedzianego komunikatu Komisji na temat elastyczności i pewności zatrudnienia (flexicurity), na podstawie którego przed końcem bieżącego roku możliwe będzie uzgodnienie wspólnych zasad; z zadowoleniem przyjmuje również postępy w opracowywaniu strategii czynnej integracji. Rada Europejska oczekuje przedstawienia zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie minimalnych wymogów służących zwiększaniu mobilności pracowników dzięki łatwiejszemu gromadzeniu i zachowywaniu nieprzepadalnych uprawnień do dodatkowych emerytur, na podstawie którego prowadzone będą dalsze prace w tej dziedzinie. Wzywa się państwa członkowskie do szybkiej realizacji przyjętej niedawno wspólnotowej strategii na rzecz bezpieczeństwa i higieny pracy na lata 2007–2012, która wzmocni ogólne podejście do dobrego samopoczucia w pracy i przyczyni się do wznowienia działań profilaktycznych i usprawnień dla pracowników. Rada Europejska wzywa państwa członkowskie, Komisję i partnerów społecznych do intensywnego korzystania z Sojuszu dla Rodzin w celu promowania dobrych praktyk i innowacyjnych metod podejścia do polityk przyjaznych rodzinie zgodnych z polityką publiczną poszczególnych państw członkowskich oraz w celu propagowania równości płci. Rada Europejska oczekuje na zapowiadane sprawozdanie Komisji podsumowujące sytuację społeczną.

39.Przedmiotem poważnego zaniepokojenia pozostaje HIV/AIDS. Działania służące zwalczaniu światowej pandemii HIV/AIDS powinny obejmować ogólne programy zapobiegawcze, szkolenie personelu opieki zdrowotnej, zwiększanie świadomości we wszystkich grupach społeczeństwa i zajęcie się kosztami leczenia. Rada Europejska wzywa Komisję do realizacji planu działania w sprawie zwalczania HIV/AIDS w Unii Europejskiej i krajach sąsiadujących w latach 2006–2009 oraz europejskiego programu przeciwdziałania HIV/AIDS, malarii i gruźlicy przez działania zewnętrzne (2007–2011). Do państw członkowskich należy zapewnienie przywództwa politycznego w zwalczaniu tej pandemii. Przemysł farmaceutyczny powinien ułatwić dostęp do tanich leków i współpracować z instytucjami rządowymi i organizacjami pozarządowymi przy zapewnianiu kanałów dystrybucji lekarstw przeciw HIV/AIDS.

40.Rada Europejska przypomina swoje konkluzje z marca 2007 roku w sprawie zintegrowanej polityki dotyczącej klimatu i energii. Z zadowoleniem przyjmuje ważny sygnał wysłany ze szczytu G8, który odbył się w Heiligendamm. Wyraźne odniesienie do obniżenia emisji co najmniej o połowę do roku 2050, zaangażowania w proces UNFCCC (Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu) oraz osiągnięcia kompleksowego porozumienia dotyczącego okresu po roku 2012 przed 2009 rokiem stanowi obiecującą podstawę dla zbliżających się negocjacji w ramach UNFCCC, które powinny się rozpocząć na Bali w grudniu 2007 roku. Rada Europejska zachęca wszystkie strony do aktywnego i konstruktywnego udziału w pilnej i globalnej reakcji na wyzwanie związane ze zmianami klimatu w oparciu o zasadę wspólnych, lecz zróżnicowanych obowiązków i odnośnych zdolności. Podkreśla znaczenie skutecznej i sprawnej realizacji wszystkich aspektów wszechstronnego planu działania w dziedzinie energii z myślą o przyspieszeniu prac nad polityką energetyczną dla Europy. Odnośnie do ochrony klimatu Rada Europejska oczekuje terminowego przedstawienia przez Komisję wniosku dotyczącego zmiany dyrektywy w sprawie systemu UE handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS) opartego na procesie przeglądu i zaleceniach Rady. Wzywa Komisję do rozważenia, w ramach przeglądu EU ETS, ewentualnego rozszerzenia zakresu systemu na użytkowanie gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwo. Podkreśla zamiar Unii, by tym systemem zostały objęte działania w dziedzinie lotnictwa w taki sposób, by nie wpływało to negatywnie na konkurencyjność.

41.Coraz bardziej oczywistym staje się fakt, że zmiany klimatu będą miały znaczny wpływ na zagadnienia bezpieczeństwa międzynarodowego. Rada Europejska wzywa Wysokiego Przedstawiciela i Komisję Europejską do ścisłej współpracy w tej istotnej kwestii oraz do przedstawienia wspólnego sprawozdania na posiedzenie Rady Europejskiej wiosną 2008 roku.

42.Rada Europejska przypomina, jakie znaczenie ma skuteczny i zrównoważony europejski system transportu i przyjmuje do wiadomości zamiar Komisji przedstawienia, nie później niż w czerwcu 2008 roku, modelu oceny wszystkich kosztów zewnętrznych, który posłuży jako podstawa przyszłych obliczeń opłat za korzystanie z infrastruktury. Modelowi temu będzie towarzyszyć ocena oddziaływania internalizacji kosztów zewnętrznych obejmująca wszystkie środki transportu oraz dalsze działania zgodne z dyrektywą o eurowinietach.

43.Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje ożywioną debatę, w szczególności w trakcie konferencji w Bremie w maju 2007 roku, która toczyła się w Europie na temat przyszłej polityki morskiej i wzywa Komisję do przedstawienia europejskiego planu działania przewidywanego na październik. Biorąc pod uwagę zasadę pomocniczości, wspomniany plan działania powinien mieć na celu zbadanie pełnego potencjału działalności gospodarczej związanej z morzem w sposób zrównoważony z punktu widzenia środowiska.

44.Rada Europejska gratuluje Cyprowi i Malcie stopnia konwergencji osiągniętego od momentu przystąpienia do UE, dzięki należytym politykom gospodarczym i finansowym, i z zadowoleniem przyjmuje fakt spełnienia przez oba kraje wszystkich kryteriów konwergencji określonych w Traktacie. W tym kontekście Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący przyjęcia euro przez Cypr i Maltę 1 stycznia 2008 r.

STOSUNKI ZEWNĘTRZNE

Europejska polityka sąsiedztwa

45.Rada Europejska potwierdza nadrzędne znaczenie europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS), która ma na celu utrwalenie obszaru dobrobytu, stabilności i bezpieczeństwa w oparciu o prawa człowieka, demokrację i zasadę państwa prawnego, jak również wspieranie procesu reform i modernizacji w krajach partnerskich sąsiadujących z Unią.

46.Rada Europejska zatwierdza konkluzje Rady dotyczące wzmacniania europejskiej polityki sąsiedztwa oraz przygotowane przez prezydencję sprawozdanie z postępów obejmujące zestaw środków służących dalszemu wzmacnianiu polityki sąsiedztwa. Wprawdzie charakter EPS jako jednolitych i spójnych ram politycznych należy zachować, to jednak realizacja tej polityki powinna w należyty sposób uwzględniać specyficzną sytuację krajów partnerskich. Rada Europejska wzywa przyszłe prezydencje do dalszych prac na podstawie sprawozdania prezydencji oraz stosownych wniosków i komunikatów Komisji.

Azja Środkowa

47.Rada Europejska przyjęła strategię UE dotyczącą nowego partnerstwa z Azją Środkową. Strategia ta posłuży jako ogólne ramy stosunków między UE a państwami Azji Środkowej, w tym w dziedzinach praw człowieka, państwa prawnego, dobrych rządów i demokracji, edukacji, rozwoju gospodarczego, handlu i inwestycji, energii i transportu, polityk dotyczących środowiska, oraz migracji i dialogu międzykulturowego. Strategia określa priorytety UE dotyczące współpracy z tym regionem jako całością, choć jej realizacja będzie dostosowana do konkretnych wymogów i wyników poszczególnych państw Azji Środkowej. Rada Europejska zwraca się do Rady i Komisji o regularny przegląd postępów w realizacji przedmiotowej strategii i przedłożenie pierwszego sprawozdania z postępów Radzie Europejskiej do połowy 2008 roku.

Proces z Heiligendamm

48.Rada Europejska, przypominając ewolucję instrumentów UE i forów dialogu z udziałem gospodarek wschodzących, z zadowoleniem przyjmuje zapoczątkowanie procesu z Heiligendamm przez szczyt G8 w czerwcu 2007 roku, który rozpoczyna nową formę dialogu w szczególności z Brazylią, Chinami, Indiami, Meksykiem i Republiką Południowej Afryki. Rada Europejska uznaje rosnące znaczenie, jakie mają powyższe i inne gospodarki wschodzące. Proces z Heiligendamm powinien przyczynić się do intensyfikacji dialogu politycznego i propagowania współpracy z przedmiotowymi krajami, szczególnie w dziedzinie innowacji i własności intelektualnej, warunków inwestycyjnych, w tym odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej, efektywności energetycznej i współpracy na rzecz rozwoju.

UE–Afryka

49.Drugi szczyt UE–Afryka w Lizbonie w grudniu 2007 roku będzie stanowił ważną okazję do wzmocnienia stosunków między UE a Afryką i stworzenia nowego, ambitnego i strategicznego partnerstwa.

50.Przywołując swoje konkluzje z czerwca 2005 roku, Rada Europejska podkreśla znaczenie, jakie przywiązuje do dalszego zacieśniania współpracy z Unią Afrykańską w celu zadbania o to, aby wspólna strategia UE–Afryka mogła zostać przyjęta przed grudniem 2007 roku. Rada Europejska potwierdza zdecydowany zamiar dalszego popierania Unii Afrykańskiej z myślą, między innymi, o wzmocnieniu potencjału Unii Afrykańskiej w zakresie zarządzania konfliktami, ich rozwiązywania i zapobiegania im. Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje zamiar ustanowienia partnerstwa energetycznego UE–Afryka na szczycie z udziałem obu stron.

51.Rada Europejska podkreśla potrzebę nowych uzgodnień umożliwiających szybkie uruchamianie środków finansowych UE w celu wsparcia szybkiego rozmieszczenia sił UA; kwestia ta powinna być traktowana priorytetowo. Rada potwierdza zobowiązania podjęte w ramach strategii UE zatytułowanej „UE i Afryka: w kierunku partnerstwa strategicznego” i zachęca państwa członkowskie do dołożenia wszelkich starań, aby osiągnąć określone w strategii cele.

Europejska Polityka Bezpieczeństwa i Obrony

52. Rada Europejska zatwierdza sprawozdanie prezydencji na temat EPBiO zawierające mandat dla kolejnej prezydencji.

IRLANDIA PÓŁNOCNA

53.Brytyjski premier i premier Irlandii Północnej przekazali Radzie Europejskiej informacje dotyczące przywrócenia obejmującego wszystkie strony, zdecentralizowanego i opartego na podziale władzy rządu w Irlandii Północnej. Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła niedawne kontakty między przewodniczącym Komisji a nowym rządem Irlandii Północnej, podkreśliła także długotrwałe i stałe poparcie Unii Europejskiej dla procesu pokojowego.

________________________

ZAŁĄCZNIK I

PROJEKT MANDATU KONFERENCJI MIĘDZYRZĄDOWEJ

Niniejszy mandat będzie stanowić jedyną podstawę i ramy dla prac konferencji międzyrządowej, która zostanie zwołana zgodnie z pkt 10 konkluzji Rady Europejskiej.

I. UWAGI OGÓLNE

Konferencja międzyrządowa jest proszona o sporządzenie projektu traktatu (dalej zwanego „traktatem reformującym”) zmieniającego obowiązujące Traktaty z myślą o zwiększeniu efektywności funkcjonowania rozszerzonej Unii i umocnieniu jej legitymacji demokratycznej, jak również spójności jej działań zewnętrznych. Zrezygnowano z koncepcji konstytucyjnej polegającej na uchyleniu wszystkich obowiązujących traktatów i zastąpieniu ich jednym tekstem zwanym „Konstytucją”. Traktat reformujący wprowadzi do obowiązujących Traktatów, które pozostają w mocy, przedstawione szczegółowo poniżej nowe elementy wynikające z ustaleń konferencji międzyrządowej w 2004 roku.

Traktat reformujący będzie zawierał dwie zasadnicze klauzule zmieniające odpowiednio Traktat o Unii Europejskiej (TUE) oraz Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską. (TEC). TUE zachowa swoją obecną nazwę, natomiast TWE będzie nosił tytuł Traktat o funkcjonowaniu Unii, a Unia nabędzie jednolitą osobowość prawną. Wyraz „Wspólnota” zostanie w całym tekście zastąpiony wyrazem „Unia”; w tekście znajdzie się stwierdzenie, że te dwa traktaty są traktatami stanowiącymi podstawę Unii oraz że Unia zastępuje Wspólnotę i jest jej następcą prawnym. Dalsze klauzule będą zawierać standardowe postanowienia dotyczące ratyfikacji i wejścia w życie, a także ustaleń przejściowych. Zmiany techniczne Traktatu Euratom oraz obowiązujących Protokołów zostaną wprowadzone przez protokoły dołączone do traktatu reformującego, zgodnie z ustaleniami dokonanymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku.

TUE i Traktat o funkcjonowaniu UE nie będą miały charakteru konstytucyjnego. Nazewnictwo stosowane w całym tekście traktatów będzie odzwierciedlać tę zmianę: nie będzie stosowany termin „Konstytucja”, „minister spraw zagranicznych Unii” będzie nazwany Wysokim Przedstawicielem Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, odejdzie się także od stosowania określeń „ustawa” i „ustawa ramowa”, zostaną natomiast zachowane obecnie stosowane określenia „rozporządzenia”, „dyrektywy” i „decyzje”. Analogicznie, w zmienionych traktatach nie będzie artykułu mówiącego o symbolach UE, takich jak flaga, hymn lub dewiza. W odniesieniu do pierwszeństwa prawa UE konferencja międzyrządowa przyjmie deklarację przywołującą obowiązujące orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE .

Jeżeli chodzi o treść zmian w obowiązujących Traktatach, nowe elementy wynikające z ustaleń konferencji międzyrządowej w 2004 roku zostaną włączone do TUE i Traktatu o funkcjonowaniu UE zgodnie z niniejszym mandatem. Modyfikacje tych nowych elementów wprowadzone w następstwie konsultacji prowadzonych z państwami członkowskimi przez ostatnie sześć miesięcy są poniżej wyraźnie uwidocznione. Dotyczą one w szczególności odnośnych kompetencji UE i państw członkowskich oraz ich rozgraniczenia, szczególnego charakteru wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, zwiększonej roli parlamentów narodowych, stanowiska wobec Karty Praw Podstawowych oraz mechanizmu umożliwiającego zainteresowanym państwom członkowskim kontynuowanie prac nad danym aktem w dziedzinie współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, bez obowiązku uczestniczenia innych państw członkowskich w tych działaniach.

II. ZMIANY W TRAKTACIE UE

Klauzula 1 traktatu reformującego będzie zawierać zmiany w obowiązującym TUE.

Tekst obowiązującego obecnie Traktatu pozostaje niezmieniony, o ile w niniejszym mandacie nie zaznaczono inaczej.

Tekst pierwszego motywu w brzmieniu uzgodnionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku zostanie włączony do preambuły jako motyw drugi.

TUE będzie podzielony na sześć tytułów: Postanowienia wspólne (I), Postanowienia o zasadach demokratycznych (II), Postanowienia o instytucjach (III), Postanowienia w sprawie wzmocnionej współpracy (IV), Postanowienia ogólne o działaniach zewnętrznych Unii i postanowienia szczegółowe dotyczące wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (V) oraz Postanowienia końcowe(VI). Tytuły I, IV (obecny VII), V i VI (obecny VIII) będą miały układ analogiczny do obowiązującego TUE, ze zmianami uzgodnionymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku. Dwa pozostałe tytuły (II i III) są nowe i wprowadzają innowacje uzgodnione podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku.

Postanowienia wspólne (I)

Tytuł I obowiązującego TUE zawierający między innymi artykuły dotyczące wartości wyznawanych przez Unię oraz jej celów, stosunków między Unią a państwami członkowskimi oraz zawieszenia praw państw członkowskich zostaną zmienione zgodnie z nowymi elementami uzgodnionymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku (zob. załącznik 1, tytuł I).

Artykuł dotyczący praw podstawowych będzie zawierać odniesienie do Karty praw podstawowych, w brzmieniu uzgodnionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, nada jej prawnie wiążący charakter oraz określi zakres jej zastosowania.

W artykule odnoszącym się do zasad podstawowych dotyczących kompetencji zostanie sprecyzowane, że Unia działa wyłącznie w granicach kompetencji przyznanych jej w Traktatach przez państwa członkowskie.

Postanowienia o zasadach demokratycznych (II)

Ten nowy tytuł II będzie zawierać postanowienia uzgodnione podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku dotyczące demokratycznej równości, demokracji przedstawicielskiej, demokracji uczestniczącej oraz inicjatywy obywatelskiej. Jeśli chodzi o parlamenty narodowe, rola ich zostanie jeszcze zwiększona w stosunku do postanowień uzgodnionych podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku (zob. załącznik 1, tytuł II):

Termin, jakim dysponują parlamenty narodowe na przeanalizowanie projektów aktów prawodawczych oraz na wydanie uzasadnionej opinii dotyczącej zasady pomocniczości zostanie przedłużony z sześciu do ośmiu tygodni (Protokół o parlamentach narodowych i Protokół o zasadach pomocniczości i proporcjonalności zostaną odpowiednio zmienione).

Mechanizm kontrolny dotyczący zasady pomocniczości zostanie wzmocniony, w taki sposób, że jeżeli przeciwko danemu projektowi aktu prawodawczego zostanie oddana zwykła większość głosów przyznanych parlamentom narodowym, Komisja ponownie przeanalizuje taki projekt, a następnie może podjąć decyzję o jego utrzymaniu, zmianie lub wycofaniu. Jeżeli Komisja postanowi utrzymać wniosek, będzie zobowiązana przedstawić uzasadnioną opinię określającą przyczyny, dla których uważa, że wniosek ten jest zgodny z zasadą pomocniczości. Wspomniana uzasadniona opinia, a także uzasadnione opinie parlamentów narodowych, będą musiały być przekazane prawodawcy UE, który weźmie je pod uwagę w procedurze prawodawczej. Pociągnie to za sobą określone postępowanie:

- przed zakończeniem pierwszego czytania w ramach zwykłej procedury prawodawczej, prawodawca (Rada i Parlament) rozważa zgodność wniosku prawodawczego w zasadą pomocniczości, biorąc w szczególności pod uwagę powody podane i podzielane przez większość parlamentów narodowych, jak również uzasadnioną opinię Komisji;

- jeżeli większością głosów wynoszącą 55% członków Rady lub większością głosów oddanych w Parlamencie Europejskim prawodawca stwierdzi, że jego zdaniem wniosek nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, wniosek prawodawczy nie będzie dalej rozpatrywany. (Protokół w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności zostanie odpowiednio zmieniony).

Rolę parlamentów narodowych odzwierciedli nowy ogólny artykuł.

Postanowienia o instytucjach (III)

Zmiany instytucjonalne uzgodnione podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku zostaną włączone częściowo do TUE a częściowo do Traktatu o funkcjonowaniu UE. Nowy tytuł III będzie stanowił przegląd systemu instytucjonalnego oraz wprowadzi do obowiązującego systemu następujące modyfikacje, tzn. artykuły dotyczące instytucji Unii: Parlamentu Europejskiego (nowy skład), Rady Europejskiej (przekształcenie jej w instytucję i utworzenie urzędu przewodniczącego), Rady (wprowadzenie systemu głosowania polegającego na podwójnej większości oraz zmian w systemie sześciomiesięcznych prezydencji Rady, z możliwością jego modyfikacji), Komisji Europejskiej (nowy skład i wzmocnienie roli jej przewodniczącego), ministra spraw zagranicznych Unii (utworzenie nowego urzędu, którego nazwa zostanie zmieniona na „Wysoki Przedstawiciel ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa”) oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

System stanowienia podwójną większością głosów, zgodnie z ustaleniami podjętymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, wejdzie w życie 1 listopada 2014 r.; do tego czasu nadal będzie obowiązywać obecny system stanowienia większością kwalifikowaną (art. 205 ust. 2 TWE). Następnie, podczas okresu przejściowego, do 31 marca 2017 r., w przypadku decyzji przyjmowanej większością kwalifikowaną każdy z członków Rady będzie mógł wystąpić z wnioskiem, aby decyzja ta została przyjęta zgodnie z zasadą większości kwalifikowanej określoną w art. 205 ust. 2 obowiązującego TWE.

Ponadto, do 31 marca 2017 r., jeżeli członkowie Rady reprezentujący co najmniej 75% ludności lub co najmniej 75% liczby państw członkowskich niezbędnej do stworzenia mniejszości blokującej przewidzianej w art. [I-25 ust. 2] zasygnalizują swój sprzeciw wobec przyjęcia przez Radę większością kwalifikowaną danego aktu prawnego, będzie miał zastosowanie mechanizm przewidziany w projekcie decyzji zawartym w deklaracji nr 5 załączonej do Aktu końcowego konferencji międzyrządowej w 2004 roku. Od 1 kwietnia 2017 r. będzie miał zastosowanie ten sam mechanizm, przy czym odnośne wielkości procentowe będą wynosić, odpowiednio, co najmniej 55% ludności lub co najmniej 55% liczby państw członkowskich niezbędnej do stworzenia mniejszości blokującej przewidzianej w art. [I-25 ust. 2].

Postanowienia w sprawie wzmocnionej współpracy (IV)

Tytuł IV (dawny tytuł VII obowiązującego TUE) zostanie zmieniony zgodnie z ustaleniami dokonanymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku. Minimalna liczba państw członkowskich wymagana do zainicjowania wzmocnionej współpracy będzie wynosić dziewięć państw.

Postanowienia ogólne o działaniach zewnętrznych Unii i postanowienia szczegółowe dotyczące wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (V)

W tytule V obowiązującego TUE zostanie dodany pierwszy nowy rozdział dotyczący postanowień ogólnych o działaniach zewnętrznych Unii zawierający, zgodnie z ustaleniami dokonanymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, dwa artykuły odnoszące się do zasad i celów działań zewnętrznych Unii oraz roli Rady Europejskiej w określaniu strategicznych interesów oraz celów tych działań. Rozdział drugi zawiera postanowienia zawarte w tytule V obowiązującego TUE w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku (w tym dotyczące Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych oraz stałej współpracy strukturalnej w dziedzinie obrony). W rozdziale tym zostanie wstawiony nowy art. 1 stwierdzający, że zasady ukierunkowujące działania Unii na arenie międzynarodowej, cele tych działań i sposób ich prowadzenia będą zgodne z postanowieniami ogólnymi dotyczącymi działań zewnętrznych Unii określonymi w rozdziale 1. W rozdziale tym zostanie jasno sprecyzowane, że WPZiB podlega szczególnym procedurom i zasadom. Zostanie również określona konkretna podstawa prawna ochrony danych osobowych w obszarze WPZiB .

Postanowienia końcowe(VI)

Tytuł VI (dawny tytuł VIII obowiązującego TUE) zostanie zmieniony zgodnie z ustaleniami dokonanymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku. Znajdzie się tam w szczególności artykuł dotyczący osobowości prawnej Unii i artykuł dotyczący dobrowolnego wystąpienia z Unii, a art. 48 będzie zmieniony w taki sposób, aby zestawiał procedury w zakresie zmiany Traktatów (procedurę zwykłą i dwie procedury uproszczone). Z artykułu tego, w jego ustępie dotyczącym zwykłej procedury zmiany, będzie jasno wynikać, że Traktaty mogą być zmieniane w celu rozszerzenia lub ograniczenia kompetencji przyznanych Unii. W art. 49 dotyczącym kryteriów kwalifikacji i procedury przystąpienia do Unii odniesienie do zasad zostanie zastąpione odniesieniem do wartości wyznawanych przez Unię oraz dodane zostanie zobowiązanie do wspierania takich wartości, zobowiązanie do notyfikowania Parlamentowi Europejskiemu i parlamentom narodowym wniosku o przystąpienie do Unii, jak również odniesienie do kryteriów kwalifikacji uzgodnionych przez Radę Europejską (zob. załącznik 1, tytuł VI). Standardowe postanowienia końcowe także zostaną dostosowane (terytorialny zakres obowiązywania, czas obowiązywania, ratyfikacja oraz teksty autentyczne i tłumaczenia).

III. ZMIANY W TRAKTACIE WE

Klauzula 2 traktatu reformującego będzie zawierać zmiany w obowiązującym TWE, który przekształci się w Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Innowacje uzgodnione podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku zostaną włączone do Traktatu w sposób standardowy w formie konkretnych modyfikacji. Odnoszą się one do kategorii i obszarów kompetencji, zakresu dziedzin, w których decyzje są podejmowane większością kwalifikowaną oraz dziedzin objętych procedurą współdecyzji, rozróżnienia aktów prawodawczych i aktów niemających charakteru prawodawczego, postanowień między innymi dotyczących przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, klauzuli solidarności, ulepszeń w zarządzaniu systemem euro, postanowień horyzontalnych, takich jak klauzula społeczna, szczegółowych postanowień, takich jak postanowienia dotyczące usług publicznych, przestrzeni kosmicznej, energii, ochrony ludności, pomocy humanitarnej, zdrowia publicznego, sportu, turystyki, regionów najbardziej oddalonych, współpracy administracyjnej, postanowienia finansowe (zasoby własne, wieloletnie ramy finansowe i nowa procedura budżetowa).

Wprowadzone zostaną następujące modyfikacje w stosunku do wyników konferencji międzyrządowej w 2004 roku (zob. załącznik 2):

Nowy art. 1 określi cel Traktatu o funkcjonowaniu Unii oraz jego powiązania z Traktatem UE. Będzie on stwierdzał, że oba Traktaty mają taką samą wartość prawną.

W artykule dotyczącym kategorii kompetencji umieszczonym na początku TWE zostanie jasno sprecyzowane, że państwa członkowskie będą ponownie wykonywać swoją kompetencję w zakresie, w jakim Unia postanowiła zaprzestać wykonywania swojej kompetencji.

W artykule dotyczącym działań wspierających, koordynujących i uzupełniających zdanie wprowadzające zostanie zmienione w taki sposób, aby podkreślić, że Unia podejmuje działania w celu wspierania, koordynowania lub uzupełniania działań podejmowanych przez państwa członkowskie.

W art. 18 ust. 3, w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, fragment mówiący o przyjęciu środków dotyczących paszportów, dowodów tożsamości, dokumentów pobytowych i podobnych dokumentów zostanie usunięty i przeniesiony do części tekstu zawierającej podobną podstawę prawną dotyczącą tej kwestii, która zostanie umieszczona w tytule o przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w artykule odnoszącym się do kontroli granicznych.

W art. 20 (ochrona dyplomatyczna i konsularna), w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, podstawa prawna zostanie zmieniona w taki sposób, aby przewidzieć w tej dziedzinie przyjmowanie dyrektyw ustanawiających środki w zakresie koordynacji i współpracy.

W art. 286 (ochrona danych osobowych), w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, zostanie dodany akapit stwierdzający, że przepisy przyjęte na podstawie tego artykułu pozostają bez uszczerbku dla przepisów przyjętych w oparciu o konkretną podstawę prawną w tej dziedzinie, która zostanie wprowadzona w tytule o WPZiB (konferencja międzyrządowa przyjmie także deklarację dotyczącą ochrony danych osobowych w dziedzinie współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, jak również, w stosownych przypadkach, konkretne zapisy w stosownych protokołach dotyczące stanowiska poszczególnych państw członkowskich precyzujące, czy mają one zastosowanie w tym zakresie).

W art. 42 (zaliczenie okresów ubezpieczeniowych i przenoszenie za granicę uprawnień do świadczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego), zostanie dodany fragment w celu podkreślenia faktu, że procedura zostanie zatrzymana w trybie zawieszenia, jeśli Rada Europejska nie podejmie żadnych działań w ciągu 4 miesięcy (zob. pkt 1 załącznika 2).

Art. 60 (zamrażanie aktywów w celu zwalczania terroryzmu), w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, zostanie przeniesiony na koniec rozdziału zawierającego postanowienia ogólne w tytule dotyczącym przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

W odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (por. art. 16 w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku) do Traktatów zostanie załączony protokół.

W rozdziale dotyczącym postanowień ogólnych mających zastosowanie do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, dodanie postanowienia na temat współpracy między państwami członkowskimi w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego i koordynacji w tym zakresie (zob. pkt 2 lit. a) załącznika 2).

W rozdziale dotyczącym współpracy sądowej w sprawach cywilnych, ust. 3 artykułu na temat takiej współpracy, w brzmieniu uzgodnionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, zostanie zmodyfikowany tak, aby nadać rolę parlamentom narodowym w klauzuli łączącej dotyczącej prawa rodzinnego (zob. pkt 2 lit. b) załącznika 2).

W rozdziałach na temat współpracy sądowej w sprawach karnych i współpracy policyjnej, w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, w artykułach dotyczących wzajemnego uznawania orzeczeń, norm minimalnych odnoszących się do określania przestępstw i kar, Prokuratury Europejskiej, oraz współpracy policyjnej, zostanie dodany nowy mechanizm umożliwiający państwom członkowskim przyjmowanie dalszych środków w tej dziedzinie bez obowiązku uczestniczenia innych państw członkowskich w takich działaniach (zob. pkt 2 lit. c) i d) załącznika 2). Ponadto zakres Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii (1997) zostanie rozszerzony, tak aby objąć, w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa, i na takich samych warunkach, rozdziały na temat współpracy sądowej w sprawach karnych i współpracy policyjnej. Może on także dotyczyć zastosowania Protokołu w odniesieniu do środków stanowiących podstawę Schengen i zmian do istniejących środków. Rozszerzenie to będzie uwzględniać stanowisko Zjednoczonego Królestwa zgodnie z uprzednio obowiązującym dorobkiem prawnym Unii w tych obszarach. Irlandia w należytym terminie określi swoje stanowisko w odniesieniu do tego rozszerzenia.

W art. 100 (środki w przypadku poważnych trudności w zaopatrzeniu w niektóre produkty) zostanie dodane odwołanie do ducha solidarności między państwami członkowskimi oraz do szczególnego przypadku, jaki stanowi energia w odniesieniu do trudności w zaopatrzeniu w niektóre produkty (zob. pkt 3 załącznika 2).

W art. 152 (zdrowie publiczne), w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, lit. d) odnosząca się do środków dotyczących monitorowania poważnych transgranicznych zagrożeń dla zdrowia, wczesnego ostrzegania w przypadku takich zagrożeń oraz ich zwalczania zostanie przeniesiona do ustępu dotyczącego przyjęcia środków zachęcających (konferencja międzyrządowa przyjmie również deklarację na temat środków dotyczących norm jakości i bezpieczeństwa dla produktów i urządzeń medycznych w aspekcie rynku wewnętrznego).

W artykule dotyczącym europejskiej polityki przestrzeni kosmicznej, uzgodnionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, zostanie określone, że przyjmowane środki nie mogą pociągać za sobą harmonizacji przepisów ustawowych i wykonawczych państw członkowskich.

W art. 174 (środowisko naturalne), w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, sprecyzowana zostanie szczególna potrzeba zwalczania zmian klimatu środkami na szczeblu międzynarodowym (zob. pkt 4 załącznika 2).

W art. na temat energii, uzgodnionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, zostanie dodane odwołanie do ducha solidarności między państwami członkowskimi (zob. pkt 5 załącznika 2), jak również nowa lit. d) na temat wspierania powiązań między sieciami energii.

Na początku części dotyczącej działań zewnętrznych Unii zostanie wstawiony artykuł stwierdzający, że zasady ukierunkowujące działania Unii na arenie międzynarodowej, cele tych działań i sposób ich prowadzenia będą zgodne z postanowieniami ogólnymi dotyczącymi działań zewnętrznych Unii określonymi w rozdziale 1 tytułu V TUE.

W artykule na temat procedury zawierania umów międzynarodowych zostanie dodany tekst mówiący, że umowa o przystąpieniu Unii do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (ECHR) zostanie zawarta przez Radę jednomyślnie i będzie wymagać ratyfikacji przez państwa członkowskie.

Treść art. 229a (przyznanie ETS właściwości do rozstrzygania sporów dotyczących europejskich tytułów prawnych w dziedzinie własności intelektualnej) pozostanie niezmieniona.

W art. 249 (definicja aktów UE: rozporządzenie, dyrektywa i decyzja), w nowej sekcji 1 dotyczącej aktów prawnych Unii, definicja decyzji zostanie dostosowana do definicji uzgodnionej podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku.

W konsekwencji rezygnacji z terminów „ustawa” i „ustawa ramowa”, innowacje uzgodnione podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku zostaną dostosowane, przy jednoczesnym zachowaniu rozróżnienia między tym, co ma charakter prawodawczy, a tym, co takiego charakteru nie ma, oraz płynących stąd konsekwencji. W związku z tym po art. 249 zostaną dodane trzy artykuły na temat, odpowiednio, aktów przyjmowanych zgodnie z procedurą prawodawczą, aktów przyjmowanych na mocy upoważnienia i aktów wykonawczych. Artykuł dotyczący aktów prawodawczych będzie stwierdzał, że akty (rozporządzenia, dyrektywy lub decyzje) przyjęte w drodze procedury prawodawczej (zwykłej lub specjalnej) będą stanowić akty prawodawcze. Nazewnictwo w artykułach dotyczących aktów przyjmowanych na mocy upoważnienia i aktów wykonawczych, zgodnie z ustaleniami podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, zostanie odpowiednio dostosowane.

W art. 308 (klauzula elastyczności), w brzmieniu zmienionym podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, zostanie dodany ustęp stwierdzający, że artykuł ten nie może służyć za podstawę osiągania celów związanych z WPZiB oraz że wszelkie akty przyjęte na mocy tego artykułu będą musiały respektować ograniczenia określone w art. [III-308 akapit drugi].

Po art. 308 zostanie dodany artykuł wyłączający z zakresu uproszczonej procedury zmiany te podstawy prawne, które nie zostały objęte tą procedurą w tekstach uzgodnionych podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku.

Ponadto kilka postanowień uzgodnionych podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku znajdzie się w Traktacie o funkcjonowaniu Unii (zob. wykaz w części B załącznika 2).

IV. PROTOKOŁY I TRAKTAT EURATOM

Nowe protokoły uzgodnione podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku zostaną dołączone do obowiązujących Traktatów (tj. Protokół w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, Protokół w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, Protokół w sprawie Eurogrupy, Protokół w sprawie stałej współpracy strukturalnej w dziedzinie obrony, Protokół w sprawie przystąpienia Unii do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności).

Protokół dołączony do traktatu reformującego zmieni obowiązujące protokoły, zgodnie z ustaleniami podjętymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku (zmiany obejmą między innymi usunięcie 10 protokołów).

Protokół dołączony do traktatu reformującego wprowadzi niezbędne zmiany techniczne do Traktatu Euratom, zgodnie z ustaleniami podjętymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku.

V. DEKLARACJE

Poza deklaracjami, o których mowa w niniejszym mandacie, deklaracje uzgodnione podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku zostaną przejęte przez obecną konferencję międzyrządową w zakresie, w jakim odnoszą się one do postanowień lub protokołów przeanalizowanych podczas obecnej konferencji międzyrządowej.

_________

Zmiany w Traktacie UE Załącznik 1

Tytuł I – Postanowienia wspólne Celem niniejszego załącznika jest doprecyzowanie, w stosownych przypadkach, dokładnego brzmienia:

Dodanie w preambule Traktatu UE motywu drugiego w brzmieniu* :

„INSPIROWANI kulturowym, religijnym i humanistycznym dziedzictwem Europy, z którego wynikają powszechne wartości, stanowiące nienaruszalne i niezbywalne prawa człowieka, jak również wolność, demokracja, równość oraz państwo prawne,”

W art. 1 dodanie zdań w brzmieniu:

Na końcu akapitu pierwszego: „... której państwa członkowskie przekazują kompetencje realizowania wspólnych celów.”

W celu zastąpienia ostatniego akapitu: „Podstawę Unii stanowi przedmiotowy Traktat oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zastępuje ona Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.”

2bis Dodanie art. 2 na temat wartości Unii.*

Zastąpienie art. 2 dotyczącego celów Unii, który otrzymuje numer 3, tekstem w brzmieniu:

„1. Celem Unii jest wspieranie pokoju, jej wartości i dobrobytu jej narodów.

2. Unia zapewnia swym obywatelom przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, bez granic wewnętrznych, w której zagwarantowana jest swoboda przepływu osób, w powiązaniu z właściwymi środkami w odniesieniu do kontroli granic zewnętrznych, azylu, imigracji oraz zapobiegania i zwalczania przestępczości.

3. Unia ustanawia rynek wewnętrzny. Działa na rzecz trwałego rozwoju Europy, którego podstawą jest zrównoważony wzrost gospodarczy oraz stabilność cen, społeczna gospodarka rynkowa o wysokiej konkurencyjności zmierzająca do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego oraz wysoki poziom ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego. Unia wspiera postęp naukowo-techniczny.

Zwalcza wykluczenie społeczne i dyskryminację oraz wspiera sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną, równość kobiet i mężczyzn, solidarność między pokoleniami i ochronę praw dziecka.

Wspiera spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną oraz solidarność między państwami członkowskimi.

Szanuje swoją bogatą różnorodność kulturową i językową oraz zapewnia ochronę i rozwój dziedzictwa kulturowego Europy.

3bis. Unia ustanawia unię gospodarczą i monetarną, której walutą jest euro.

4. W stosunkach zewnętrznych Unia umacnia i popiera swe wartości i interesy, wnosi wkład w ochronę swych obywateli. Przyczynia się do pokoju, bezpieczeństwa, trwałego rozwoju Ziemi, do solidarności i wzajemnego szacunku między narodami, do swobodnego i uczciwego handlu, do wyeliminowania ubóstwa oraz do ochrony praw człowieka, w szczególności praw dziecka, a także do ścisłego przestrzegania i rozwoju prawa międzynarodowego, a w szczególności zasad Karty Narodów Zjednoczonych.

5. Unia dąży do osiągnięcia swych celów właściwymi środkami, w zależności od zakresu kompetencji przyznanych jej na mocy Traktatów.”

Zastąpienie artykułu 3 artykułem 4 dotyczącym stosunków między Unią a państwami członkowskimi*, wraz z dodaniem na początku poniższego tekstu oraz zdania na końcu obecnego ust. 1, który otrzymuje numerze 2:

„1. Zgodnie z art. [I-11] kompetencje nieprzyznane Unii w Traktatach należą do państw członkowskich.”

2. Unia przestrzega zasady równości państw członkowskich wobec Traktatów, a także ich tożsamości narodowych wpisanych w ich podstawowe struktury polityczne i konstytucyjne, łącznie z samorządami regionalnymi i lokalnymi. Szanuje ich podstawowe funkcje państwowe, w tym zapewnienie terytorialnej integralności państwa, utrzymywanie porządku publicznego oraz zagwarantowanie bezpieczeństwa narodowego. W szczególności bezpieczeństwo narodowe pozostaje w zakresie [wyłącznej] odpowiedzialności każdego państwa członkowskiego.

(obecny ust. 2 otrzymuje numer 3)”.

Zastąpienie art. 6 dotyczącego praw podstawowych tekstem w brzmieniu:

„1. Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych z dnia 7 grudnia 2000 r., w brzmieniu dostosowanym w dniu [... 2007 r .], która ma taką samą wartość prawną jak Traktaty.

Postanowienia tej Karty w żaden sposób nie rozszerzają kompetencji Unii określonych w Traktatach.”

Prawa, wolności i zasady zawarte w Karcie są interpretowane zgodnie z postanowieniami ogólnymi określonymi w tytule VII Karty regulującymi jej interpretację i zastosowanie oraz z należytym uwzględnieniem wyjaśnień, o których mowa w Karcie, które określają źródła tych postanowień.”

2. Unia przystępuje do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Przystąpienie do Konwencji nie narusza kompetencji Unii określonych w Traktatach.

3. Prawa podstawowe, zagwarantowane w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz wynikające z tradycji konstytucyjnych wspólnych państwom członkowskim, stanowią część prawa Unii jako zasady ogólne prawa.

Dodanie art. 7bis dotyczącego Unii i jej bezpośredniego otoczenia*.

Tytuł II – Postanowienia o zasadach demokratycznych

Dodanie nowego artykułu dotyczącego roli parlamentów narodowych w Unii w brzmieniu:

„Parlamenty narodowe aktywnie przyczyniają się do prawidłowego funkcjonowania Unii:

a) otrzymując od instytucji Unii informacje oraz projekty europejskich aktów prawodawczych zgodnie z Protokołem o roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej;

b) dopilnowując poszanowania zasady pomocniczości zgodnie z procedurami przewidzianymi w Protokole w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności;

c) uczestnicząc, w ramach przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w mechanizmach oceniających wykonanie polityk Unii w tej dziedzinie, zgodnie z art. [III-260], oraz angażując się w polityczne monitorowanie Europolu i ocenę działań Eurojustu zgodnie z art. [III-276 i III-273];

d) uczestnicząc w procedurach zmiany Traktatów zgodnie z art. [IV-443 i IV-444];

e) otrzymując informację na temat wniosków o przystąpienie do Unii zgodnie z art. [49];

f) uczestnicząc w międzyparlamentarnej współpracy między parlamentami narodowymi a Parlamentem Europejskim, zgodnie z Protokołem o roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej.”

Tytuł V – Postanowienia ogólne o zewnętrznych działaniach Unii i postanowienia szczegółowe dotyczące wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

W art. 11 dodanie ust. 1 w brzmieniu (aktualny tekst ust. 1 zostaje skreślony):

1. Kompetencje Unii w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa obejmują wszelkie dziedziny polityki zagranicznej i wszelkie sprawy dotyczące bezpieczeństwa Unii, w tym stopniowe określanie wspólnej polityki obrony, która może prowadzić do wspólnej obrony.

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa podlega szczególnym procedurom. Jest określana i realizowana przez Radę Europejską i Radę, stanowiące jednomyślnie, chyba że Traktaty przewidują inaczej. Wyklucza się przyjmowanie aktów prawodawczych. Wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa realizuje Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz państwa członkowskie, zgodnie z Traktatami. Szczególna rola Parlamentu Europejskiego i Komisji w tej dziedzinie jest określona Traktatami. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie ma właściwości w odniesieniu do tych postanowień, z wyjątkiem właściwości do kontrolowania przestrzegania art. [III-308] i do kontrolowania legalności niektórych decyzji przewidzianej w art. [III-376 akapit drugi].”

Tytuł VI – Postanowienia końcowe

W art. 49 akapit pierwszy, dodanie nowego ostatniego zdania, przy czym akapit drugi pozostaje bez zmian:

„Artykuł 49

Kryteria kwalifikacji i procedura przystąpienia do Unii

Każde państwo europejskie, które przestrzega wartości, o których mowa w art. 2, i jest oddane ich propagowaniu może złożyć wniosek o członkostwo w Unii. Wniosek ten jest notyfikowany Parlamentowi Europejskiemu i parlamentom narodowym. Państwo ubiegające się o członkostwo kieruje swój wniosek do Rady, która stanowi jednomyślnie po przeprowadzeniu konsultacji z Komisją i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, który stanowi większością absolutną swoich członków. Brane są pod uwagę kryteria kwalifikacji uzgodnione przez Radę Europejską.”

____________

Zmiany w Traktacie WE Załącznik 2*

A. Modyfikacje w porównaniu z wynikami

uzgodnionymi podczas konferencji

międzyrządowej w 2004 roku Celem niniejszego załącznika jest doprecyzowanie, w stosownych przypadkach, dokładnego brzmienia (A)

i doprecyzowanie miejsca, w którym znajdują się pewne postanowienia (B)

W art. 42 włączenie zmian uzgodnionych podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, wraz z dodaniem na końcu fragmentu w brzmieniu:

„W przypadku gdy członek Rady oświadcza, że projekt aktu prawodawczego, o którym mowa w ustępie 1, mógłby naruszać istotne aspekty jego systemu zabezpieczenia społecznego, w szczególności jego zakres stosowania, koszty lub strukturę finansową lub mógłby naruszać równowagę finansową tego systemu, może zażądać przedłożenia tej kwestii Radzie Europejskiej. W takim przypadku zwykła procedura prawodawcza zostaje zawieszona. Po przeprowadzeniu dyskusji, w terminie czterech miesięcy od takiego zawieszenia, Rada Europejska:

a) odsyła projekt do Rady, co oznacza zakończenie zawieszenia zwykłej procedury prawodawczej, lub

b) nie podejmuje żadnych działań lub zwraca się do Komisji o przedstawienie nowego wniosku; w tym przypadku, akt początkowo proponowany uważa się za nieprzyjęty.”

Zastąpienie, zgodnie z ustaleniami podjętymi podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, tytułu IV postanowieniami nowego tytułu dotyczącego przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości*, który obejmuje rozdział 1 (postanowienia ogólne), rozdział 2 (polityki dotyczące kontroli granicznej, azylu i imigracji), rozdział 3 (współpraca sądowa w sprawach cywilnych), rozdział 4 (współpraca sądowa w sprawach karnych) i rozdział 5 (współpraca policyjna).

a) W rozdziale 1 (postanowienia ogólne) dodanie w [art. III-262] nowego akapitu drugiego w brzmieniu:

„Państwa członkowskie mają możliwość organizowania między sobą i na swoją odpowiedzialność form współpracy i koordynacji, zgodnie z tym, co uznają za stosowne w ramach właściwych wydziałów ich administracji odpowiedzialnych za zagwarantowanie bezpieczeństwa narodowego.”

b) W rozdziale 3 (współpraca sądowa w sprawach cywilnych), zastąpienie ust. 3 [art. III-269] tekstem w brzmieniu:

3. Niezależnie od ust. 2 środki dotyczące prawa rodzinnego mające skutki transgraniczne są ustanawiane przez Radę stanowiącą zgodnie ze specjalną procedurą prawodawczą. Rada stanowi jednomyślnie po przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem Europejskim.

Na wniosek Komisji Rada może przyjąć decyzję określającą te aspekty prawa rodzinnego mające skutki transgraniczne, które mogą być przedmiotem aktów prawnych przyjmowanych w drodze zwykłej procedury prawodawczej. Rada stanowi jednomyślnie po przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem Europejskim.

Wniosek, o którym mowa w akapicie drugim, jest notyfikowany parlamentom narodowym. Jeżeli dany parlament narodowy oznajmia o swoim sprzeciwie w terminie sześciu miesięcy od daty takiej notyfikacji, decyzja, o której mowa w akapicie drugim, nie zostaje przyjęta. W przypadku braku sprzeciwu Rada może przyjąć daną decyzję.”

c) W rozdziale 4 (współpraca sądowa w sprawach karnych) zastąpienie, odpowiednio, ust. 3 i 4 [art. III-270] i [art. III-271] tekstem w brzmieniu:

„3. W przypadku gdy członek Rady uzna, że projekt dyrektywy, o której mowa w [art. III-270 ust. 2] [art. III-271 ust. 1 lub 2], naruszałby podstawowe aspekty jego systemu sądownictwa karnego, może wystąpić z wnioskiem, aby projekt dyrektywy został przekazany do rozpatrzenia Radzie Europejskiej W takim przypadku zwykła procedura prawodawcza zostaje zawieszona. W takim przypadku zwykła procedura prawodawcza zostaje zawieszona. Po przeprowadzeniu dyskusji i w przypadku konsensusu Rada Europejska, w terminie czterech miesięcy od takiego zawieszenia, odsyła projekt do Rady, co oznacza zakończenie zawieszenia zwykłej procedury prawodawczej.

W takim samym terminie, w przypadku braku porozumienia i w sytuacji gdy co najmniej jedna trzecia państw członkowskich pragnie ustanowić wzmocnioną współpracę na podstawie danego projektu dyrektywy, informują one o tym Parlament Europejski, Radę i Komisję. W takim przypadku uznaje się, że upoważnienie do wprowadzenia wzmocnionej współpracy, o którym mowa w [art. I-44 ust. 2] i [art. III-419 ust. 1], zostało udzielone i zastosowanie mają postanowienia w sprawie wzmocnionej współpracy.”

d) W rozdziale 4 (współpraca sądowa w sprawach karnych) i rozdziale 5 (współpraca policyjna) dodanie nowych ostatnich akapitów, odpowiednio, w ust. 1 [art. III-274] i ust. 3 [art. III-275], w brzmieniu:

„W przypadku braku jednomyślności w Radzie grupa złożona z co najmniej jednej trzeciej państw członkowskich może wystąpić z wnioskiem o przekazanie projektu [rozporządzenia/środków] Radzie Europejskiej. W takim przypadku procedura w Radzie zostaje zawieszona. Po przeprowadzeniu dyskusji i w przypadku konsensusu Rada Europejska, w terminie czterech miesięcy od takiego zawieszenia, odsyła projekt Radzie do przyjęcia.

W takim samym terminie, w przypadku braku porozumienia i w sytuacji gdy co najmniej jedna trzecia państw członkowskich pragnie ustanowić wzmocnioną współpracę na podstawie danego projektu [rozporządzenia/środków], informują one o tym Parlament Europejski, Radę i Komisję. W takim przypadku uznaje się, że upoważnienie do wprowadzenia wzmocnionej współpracy, o którym mowa w [art. I-44 ust. 2] i [art. III-419 ust. 1], zostało udzielone i zastosowanie mają postanowienia w sprawie wzmocnionej współpracy.”

[w art. III-275 ust. 3 wyłącznie: „Procedura specjalna przewidziana w akapicie drugim i trzecim nie ma zastosowania do aktów, które stanowią rozwinięcie dorobku Schengen.”]

W art. 100 zastąpienie ust. 1 tekstem w brzmieniu:

„1. Bez uszczerbku dla wszelkich innych procedur przewidzianych w Traktatach Rada, na wniosek Komisji, może postanowić, w duchu solidarności między państwami członkowskimi, o środkach stosownych do sytuacji gospodarczej, w szczególności w przypadku wystąpienia poważnych trudności w zaopatrzeniu w niektóre produkty, zwłaszcza w obszarze energii.”

W tytule XIX (środowisko naturalne) dodanie zmian uzgodnionych podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, wraz z zastąpieniem ostatniego tiret w art. 174 tekstem w brzmieniu:

„- promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego, w szczególności zwalczania zmian klimatu.”

Dodanie nowego tytułu dotyczącego energetyki, zgodnie z ustaleniami podczas konferencji międzyrządowej w 2004 roku, wraz z zastąpieniem zdania wprowadzającego w art. [III-256] ust. 1 tekstem w brzmieniu:

„1. W ramach ustanawiania i funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz z uwzględnieniem potrzeby zachowania i poprawy środowiska naturalnego polityka Unii w dziedzinie energetyki ma na celu, w duchu solidarności między państwami członkowskimi: (...)”.

B. Wyjaśnienie miejsca, gdzie znajdują się niektóre postanowienia*

Status kościołów i organizacji niewyznaniowych (koniec tytułu II dotyczącego postanowień o zastosowaniu ogólnym);

Obywatelstwo Unii (część druga);

Podstawa prawna do przyjęcia uzgodnień w zakresie przedłożenia inicjatywy obywatelskiej [I-47 ust. 4] (na początku art. 27);

Przejrzystość prac instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii (art. 255, przeniesiony do części drugiej);

Partnerzy społeczni i dialog społeczny (początek rozdziału na temat polityki społecznej);

Klauzula solidarności (nowy tytuł VII w części poświęconej działaniom zewnętrznym);

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (w art. 195);

Postanowienie, na mocy którego zasady dotyczące stanowienia większością kwalifikowaną mają również zastosowanie do Rady Europejskiej ([art. I-25 ust. 3] w nowej sekcji 1bis dotyczącej Rady Europejskiej);

Podstawy prawne do przyjęcia wykazu składów Rady [art. I-24 ust. 4] i decyzji dotyczącej prezydencji tych składów [art. I-24 ust. 7] oraz zastąpienie art. 205 ust. 2 zasadą stanowienia większością kwalifikowaną mającą zastosowanie w przypadkach, gdy Rada nie stanowi na podstawie wniosku Komisji [art. I-25 ust. 2] (w sekcji 2 dotyczącej Rady);

Podstawa prawna do przyjęcia systemu rotacji w odniesieniu do składu Komisji [art. I-26 ust. 6 lit. a) i b)] (sekcja 3 dotycząca Komisji);

Europejski Bank Centralny (w sekcji 4bis w części piątej);

Trybunał Obrachunkowy (w sekcji 5 w części piątej);

Organy doradcze Unii (w rozdziałach 3 i 4 w części piątej);

Szczególny tytuł II dotyczący postanowień finansowych (rozdziały na temat zasobów własnych Unii, wieloletnich ram finansowych, rocznego budżetu Unii, wykonania budżetu i absolutorium z jego wykonania, postanowień wspólnych i zwalczania nadużyć finansowych);

Tytuł III i postanowienia dotyczące wzmocnionej współpracy, w tym przeniesienie art. 27a–27e i art. 40b TUE oraz szczegółowych informacji na temat procedur głosowania [art. I-44 ust. 3];

Zmiana art. 309 zawierającego szczegółowe informacje dotyczące zasad głosowania w przypadku zawieszenia niektórych praw wynikających z członkostwa w Unii [art. I-59 ust. 5 i 6];

Dodanie w postanowieniach ogólnych i końcowych szczegółowych informacji odnoszących się do zakresu terytorialnego [art. IV-440 ust. 2-7].

________________________

ZAŁĄCZNIK II

WYKAZ DOKUMENTÓW PRZEDŁOŻONYCH RADZIE EUROPEJSKIEJ

Konkluzje Rady w sprawie poszerzenia i wzmocnienia globalnego podejścia do kwestii migracji

10746/07

Wzmacnianie europejskiej polityki sąsiedztwa – sprawozdanie prezydencji z postępów prac i konkluzje Rady

10874/07

11016/07

UE i Azja Środkowa: strategia nowego partnerstwa

10113/07

EPBiO – sprawozdanie prezydencji

10910/07

10910/07 COR 1 (fr,mt)

Wymiar północny – roczne sprawozdanie za rok 2006 z postępów prac nad realizacją planu działania w zakresie wymiaru północnego

10612/07

10610/07

Sprawozdanie prezydencji w sprawie działań UE w ramach zapobiegania konfliktom, w tym realizacji programu UE dotyczącego zapobiegania konfliktom z użyciem siły

11013/07

11013/1/07 REV 1 (bg)


Side Bar