Navigation path

Left navigation

Additional tools

Το Δικαστήριο επικυρώνει τις αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου με τις οποίες μειώθηκαν τα πρόστιμα που επέβαλε η Επιτροπή στην Alliance One International Inc. και στη θυγατρική της Agroexpansión SA για τη συμμετοχή τους σε σύμπραξη στην αγορά ακατέργαστου καπνού στην Ισπανία

Court of Justice - CJE/13/118   26/09/2013

Other available languages: EN FR DE ES IT

Υπηρεσία Τύπου και Πληροφόρησης

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΥΠΟΥ αριθ. 118/13

Λουξεμβούργο, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Απόφαση στις υποθέσεις C-668/11 P

Alliance One International Inc. κατά Επιτροπής και C-679/11 P Alliance One International Inc. κατά Επιτροπής

Το Δικαστήριο επικυρώνει τις αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου με τις οποίες μειώθηκαν τα πρόστιμα που επέβαλε η Επιτροπή στην Alliance One International Inc. και στη θυγατρική της Agroexpansión SA για τη συμμετοχή τους σε σύμπραξη στην αγορά ακατέργαστου καπνού στην Ισπανία

Το Δικαστήριο απορρίπτει επίσης την αντίθετη αναίρεση που άσκησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η Agroexpansión SA αποτελεί μία εκ των τεσσάρων επιχειρήσεων πρώτης μεταποίησης ακατέργαστου καπνού στην Ισπανία1. Η Deltafina SpA, ιταλική εταιρία που επίσης μεταποιεί ακατέργαστο καπνό, ήταν ο κύριος αγοραστής του προϊόντος αυτού στην ισπανική αγορά.

Η Agroexpansión, που ήταν αρχικώς οικογενειακή επιχείρηση, εξαγοράστηκε το 1997 από την Intabex Netherlands BV. Την εποχή εκείνη, η Intabex αποτελούσε τμήμα του ομίλου εταιριών Intabex, ο οποίος είχε εξαγοραστεί από την Dimon Inc. τον Απρίλιο του 1997. Από τη συγχώνευση που πραγματοποιήθηκε το 2005 μεταξύ της Dimon και της αμερικανικής εταιρίας Standard Commercial Corp. προέκυψε η Alliance One International, Inc. (στο εξής: AOI), με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 2001, η Επιτροπή διενήργησε ελέγχους σε εγκαταστάσεις επιχειρήσεων, μεταξύ άλλων εκείνων της Agroexpansión, προκειμένου να εξακριβώσει ορισμένες πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οι επιχειρήσεις μεταποίησης και οι παραγωγοί ακατέργαστου καπνού στην Ισπανία είχαν παραβιάσει τους ευρωπαϊκούς κανόνες σχετικά με τις περιοριστικές του ανταγωνισμού πρακτικές. Κατόπιν των ελέγχων αυτών, το θεσμικό αυτό όργανο απηύθυνε ανακοίνωση των αιτιάσεων σε 20 επιχειρήσεις ή ενώσεις, μεταξύ των οποίων οι επιχειρήσεις μεταποίησης, η Deltafina, η Dimon και η Intabex.

Στις 20 Οκτωβρίου 2004, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση2 με την οποία διαπίστωσε την ύπαρξη οριζόντιας σύμπραξης που συμφωνήθηκε και τέθηκε σε εφαρμογή στην αγορά ακατέργαστου καπνού στην Ισπανία από τις επιχειρήσεις μεταποίησης και τη Deltafina. Η σύμπραξη αυτή είχε ως αντικείμενο τον καθορισμό, κατά τη διάρκεια των ετών 1996 έως 2001, της μέσης τιμής παραδόσεως για κάθε ποικιλία ακατέργαστου καπνού, περιλαμβανομένων όλων των ποιοτικών κατηγοριών, καθώς και την κατανομή των ποσοτήτων κάθε ποικιλίας ακατέργαστου καπνού τις οποίες μπορούσε να αγοράζει από τους παραγωγούς κάθε επιχείρηση μεταποίησης. Από το 1999 έως το 2001, οι επιχειρήσεις μεταποίησης και η Deltafina είχαν επίσης καταλήξει σε συμφωνία ως προς τις κλίμακες τιμών ανά ποιοτική βαθμίδα της κάθε ποικιλίας ακατέργαστου καπνού καθώς και ως προς μέσες ελάχιστες τιμές ανά παραγωγό και ανά ομάδα παραγωγών.

Η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμα στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις και ενώσεις. Κατά τον υπολογισμό του προστίμου, η Επιτροπή, αφενός, χορήγησε στην Agroexpansión μείωση της τάξεως του 20 % λόγω της συνεργασίας που παρέσχε η επιχείρηση αυτή, με το τελικό ποσό να ανέρχεται στα 2,59 εκατομμύρια ευρώ, και, αφετέρου, καταλόγισε στη Dimon εις ολόκληρον υπεύθυνη για την καταβολή του εν λόγω προστίμου.

Οι δύο επιχειρήσεις άσκησαν χωριστές προσφυγές ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις οποίες ζήτησαν την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής ή, επικουρικώς, τη μείωση του επιβληθέντος προστίμου.

Με δύο αποφάσεις που εξέδωσε το 2011, το Γενικό Δικαστήριο χορήγησε, αφενός, στην Agroexpansión3, λόγω της συνεργασίας της, πρόσθετη μείωση του ποσού του προστίμου της κατά 5 %, η οποία προστέθηκε σε αυτήν του 20 % που είχε ήδη χορηγήσει η Επιτροπή, και καθόρισε το τελικό ποσό του επιβληθέντος στην Agroexpansión προστίμου στα 2,43 εκατομμύρια ευρώ.

Αφετέρου, όσον αφορά την ΑΟΙ (πρώην Dimon)4, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι στην επιχείρηση αυτή δεν μπορούσε να καταλογιστεί εις ολόκληρον ευθύνη για την παράβαση πριν τις 18 Νοεμβρίου 1997 (ημερομηνία εξαγοράς της Agroexpansión από την Intabex). Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο μείωσε από το 50 % στο 35 % τον συντελεστή προσαύξησης που είχε εφαρμοστεί λόγω διάρκειας της παραβάσεως στο αρχικό ποσό του επιβληθέντος στην ΑΟΙ προστίμου. Επιπλέον, χορήγησε στην εταιρία αυτή, λόγω της συνεργασίας της, την ίδια πρόσθετη μείωση του 5 % που χορήγησε και στην Agroexpansión, με αποτέλεσμα το τελικό ποσό του επιβληθέντος στην AOI προστίμου να ανέρχεται στα 2,19 εκατομμύρια ευρώ.

Η AOI άσκησε τις παρούσες αιτήσεις αναιρέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου5 ζητώντας την αναίρεση των αποφάσεων του Γενικού Δικαστηρίου. Η Επιτροπή άσκησε αντίθετη αναίρεση κατά των αποφάσεων του Γενικού Δικαστηρίου.

Με τις αποφάσεις που εκδίδει σήμερα, το Δικαστήριο απορρίπτει τόσο τις αιτήσεις αναιρέσεως της AOI όσο και την αίτηση αναιρέσεως της Επιτροπής, επικυρώνοντας τις αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου.

Το Δικαστήριο απορρίπτει το επιχείρημα της AOI ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο επανερμηνεύοντας την απόφαση της Επιτροπής κατόπιν των διευκρινίσεων που παρέσχε το θεσμικό αυτό όργανο μετά την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως, τούτο δε προκειμένου να μετριάσει την παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και την προσβολή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως τις οποίες φέρεται να διέπραξε η Επιτροπή με την απόφασή της.

Καταρχάς, το Δικαστήριο υπενθυμίζει την πάγια νομολογία του κατά την οποία, όταν το συνολικό κεφάλαιο μιας θυγατρικής κατέχεται από τη μητρική της εταιρία, η Επιτροπή μπορεί να συναγάγει ότι η μητρική ασκεί όντως αποφασιστική επιρροή στη εμπορική πολιτική της θυγατρικής της. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί να επιβάλει πρόστιμο στη μητρική εταιρία χωρίς να απαιτείται προηγουμένως να αποδείξει την προσωπική εμπλοκή της τελευταίας στην παράβαση. Εντούτοις, η νομολογία αυτή δεν συνεπάγεται ότι το θεσμικό αυτό όργανο υποχρεούται να στηρίζεται αποκλειστικά στο εν λόγω τεκμήριο, δεδομένου ότι η Επιτροπή μπορεί να χρησιμοποιεί άλλα αποδεικτικά στοιχεία προκειμένου να αποδείξει ότι η μητρική εταιρία ασκεί εμπράκτως αποφασιστική επιρροή στη θυγατρική της (αποκαλούμενη μέθοδος της «διπλής βάσης»).

Εν προκειμένω, η Επιτροπή αρνήθηκε να αρκεστεί στην εφαρμογή του κριτηρίου αποφασιστικής επιρροής και μόνον, αποφασίζοντας να στηριχτεί σε πραγματικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι εν λόγω μητρικές εταιρίες ασκούσαν εμπράκτως καθοριστική επιρροή στη θυγατρική τους.

Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν υπερέβη τα όρια των αρμοδιοτήτων του διότι, συγκεκριμένα, οι εκτιμήσεις στις οποίες προέβη το Γενικό Δικαστήριο σε σχέση με την εν λόγω μέθοδο στηρίχθηκαν στη δική του ερμηνεία της αποφάσεως της Επιτροπής και όχι μόνο στις διευκρινίσεις που παρέσχε το θεσμικό αυτό όργανο μετά την έκδοση της αποφάσεώς του. Εκτός αυτού, το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο διαπιστώνοντας, αντιθέτως προς τα όσα υποστήριξε η εταιρία, ότι η Επιτροπή εφάρμοσε την εν λόγω μέθοδο κατά πανομοιότυπο τρόπο σε όλες τις εμπλεκόμενες μητρικές εταιρίες, συμπεριλαμβανομένης της ΑΟΙ.

ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ : Το Δικαστήριο μπορεί να επιληφθεί αιτήσεως αναιρέσεως, η οποία περιορίζεται σε νομικά ζητήματα, κατά αποφάσεως ή διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου. Καταρχήν, η άσκηση αναιρέσεως δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Εάν είναι παραδεκτή και βάσιμη, το Δικαστήριο αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου. Στην περίπτωση που η υπόθεση είναι ώριμη προς εκδίκαση, το Δικαστήριο μπορεί να αποφανθεί το ίδιο οριστικά επί της διαφοράς. Σε αντίθετη περίπτωση, αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, το οποίο δεσμεύεται από την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο στο πλαίσιο της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ανεπίσημο έγγραφο προοριζόμενο για τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, το οποίο δεν δεσμεύει το Δικαστήριο.

Το πλήρες κείμενο της αποφάσεως είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα CURIA από την ημερομηνία δημοσιεύσεώς της

Επικοινωνία: Estella Cigna-Αγγελίδη (+352) 4303 2582

1 :

Οι τρεις λοιπές επιχειρήσεις μεταποίησης είναι οι εξής: Compañia española de tabaco en rama, SA, Tabacos Españoles, SL και World Wide Tobacco España, SA.

2 :

Απόφαση C(2004) 4030 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Οκτωβρίου 2004, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81, παράγραφος 1, [ΕΚ] (υπόθεση COMP/C.38.238/B.2 – Ακατέργαστος καπνός – Ισπανία).

3 :

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Οκτωβρίου 2011, Agroexpansión κατά Επιτροπής, (T-38/05).

4 :

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Οκτωβρίου 2011, Alliance One International κατά Επιτροπής, (T-41/05).

5 :

Στην υπόθεση C-668/11 P, η Alliance One International υπεισήλθε στα δικαιώματα της θυγατρικής της Agroexpansión.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website