Narzędzia dostępności
Narzędzia serwisu
Wybór języka
Ścieżka nawigacji
Obywatele UE mają prawo zamieszkać w dowolnym kraju UE. Podróżując po Unii, granice przekraczają niemal niezauważalnie, gdyż układ z Schengen zniósł kontrole na granicach wewnętrznych UE (nie dotyczy to granic z Bułgarią, Cyprem, Irlandią, Rumunią i Wielką Brytanią).
UE stara się też chronić swoich obywateli przed międzynarodową przestępczością zorganizowaną i terroryzmem, a także zadbać o ich dostęp do wymiaru sprawiedliwości i ochronę praw podstawowych bez względu na miejsce pobytu w UE.

Po prawie całej UE można się już poruszać bez paszportu i bez kontroli granicznych
W Karcie praw podstawowych
zapisano wszystkie prawa osobiste, cywilne, polityczne, ekonomiczne i społeczne obywateli UE. Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej ![]()
![]()
wspiera osoby odpowiedzialne za wyznaczanie kierunków polityki w opracowywaniu odpowiednich przepisów prawnych i zwiększaniu świadomości społeczeństwa w zakresie praw podstawowych.
UE podejmuje działania w imieniu obywateli UE, aby chronić ich przed dyskryminacją ze względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek czy orientację seksualną. W erze wszechobecnego internetu UE walczy o prawo każdego do ochrony danych osobowych.

Organy krajowe w UE współpracują ze sobą przy zwalczaniu przestępczości międzynarodowej
Osoby podróżujące po UE mają nieograniczony dostęp do wymiaru sprawiedliwości w kraju, w którym przebywają. Oznacza to również, że przestępcy nie mogą uniknąć kary za swoje czyny, uciekając do innego kraju UE.
W celu zagwarantowania, że orzeczenia wydane przez sądy w kraju UE są uznawane i wykonywane w innych krajach UE, rozszerzana jest współpraca pomiędzy organami sądowymi poszczególnych krajów. Współpraca ta ma szczególne znaczenie w takich przypadkach, jak postępowanie cywilne w sprawie rozwodu, opieki nad dzieckiem, roszczeń alimentacyjnych czy też upadłości bądź niepłacenia rachunków, gdy stronami są osoby zamieszkałe w różnych krajach.
Aby ułatwić walkę z poważnymi przestępstwami, takimi jak korupcja, przemyt narkotyków i terroryzm, Unia powołała europejską sieć sądową
.
Z kolei europejski nakaz aresztowania zastępuje długotrwałe procedury ekstradycji i ma zagwarantować, że podejrzani lub skazani przestępcy, którzy uciekli za granicę, zostaną bezzwłocznie przekazani z powrotem do kraju, w którym byli (lub będą) sądzeni.
Wspólne minimalne normy i procedury mające zastosowanie do osób ubiegających się o azyl mają zagwarantować wysoki poziom ochrony tym, którzy jej potrzebują, zabezpieczając jednocześnie krajowe systemy azylowe przed nadużyciami. Normy te określają między innymi sposób i miejsce rozpatrywania wniosków o azyl, zasady przyjmowania osób ubiegających się o azyl, status azylanta oraz rolę, jaką w tej kwestii odgrywają organy krajowe.
Kraje UE opracowują też obecnie spójną unijną politykę imigracyjną, która wykorzysta szanse, jakie niesie ze sobą legalna imigracja, a jednocześnie sprosta wyzwaniom imigracji nielegalnej. Polityka ta ma uwzględniać priorytety i potrzeby każdego państwa członkowskiego i sprzyjać integracji obywateli krajów spoza UE ze społeczeństwami krajów przyjmujących.
UE stara się także nawiązać partnerstwa z krajami pochodzenia imigrantów i krajami tranzytowymi, aby lepiej zorganizować imigrację legalną i zmniejszyć skalę zjawiska imigracji nielegalnej, zwiększyć związek między migracją a rozwojem oraz wzmocnić rządy prawa i wesprzeć przestrzeganie praw podstawowych w tych krajach.
Aby możliwe było swobodne przemieszczanie się po Unii, należy zapewnić skuteczne kontrole we wszystkich punktach wjazdu do UE. Kraje UE dążą wspólnie do poprawy bezpieczeństwa poprzez efektywniejsze kontrole na granicach zewnętrznych. Jednocześnie starają się ułatwiać wjazd na teren UE osobom, które mają do tego prawo. Współpracą operacyjną między państwami członkowskimi zarządza unijna agencja ds. granic zewnętrznych – FRONTEX
.
Unijne strategie w zakresie spraw wewnętrznych obejmują przede wszystkim walkę z terroryzmem, zorganizowaną przestępczością, cyberprzestępczością i radykalizacją postaw prowadzącą do aktów przemocy. Ich celem jest między innymi zwalczanie nielegalnego handlu bronią palną, handlu ludźmi i wykorzystywania seksualnego dzieci.
Unijna strategia bezpieczeństwa wewnętrznego
służy zwiększeniu bezpieczeństwa wewnętrznego poprzez współpracę w zakresie egzekwowania prawa, zarządzania granicami, ochrony ludności i reagowania na katastrofy.
Strategia obejmuje prawodawstwo w tym zakresie i praktyczne rozwiązania mające uniemożliwić osobom zajmującym się przestępczością zorganizowaną – przemytnikom narkotyków, handlarzom ludźmi, przestępcom piorącym brudne pieniądze, terrorystom – nadużywanie swobód, jakie oferuje Unia. Jej celem jest również zacieśnienie współpracy między krajowymi siłami policyjnymi, zwłaszcza w ramach Europejskiego Urzędu Policji (Europol).