Narzędzia dostępności
Narzędzia serwisu
Wybór języka
Ścieżka nawigacji
Europejska strategia bezpieczeństwa żywności:

Zagraniczne czy krajowe – wszystkie produkty muszą spełniać unijne normy bezpieczeństwa żywności.
Unijna strategia bezpieczeństwa żywności opiera się na trzech filarach. Są to:
a także specjalne środki w dziedzinach wymagających zapewnienia konsumentom szczególnej ochrony. Są to:
UE dokłada wszelkich starań, aby tradycyjna żywność nie musiała być wycofywana z rynku z powodu obowiązujących norm oraz aby wspólne przepisy nie utrudniały innowacji i nie wpływały negatywnie na jakość.
Kiedy nowe państwo członkowskie przystępuje do UE (a więc i do jednolitego rynku europejskiego), często wprowadza się środki przejściowe, które mają ułatwić mu dostosowanie się do surowych unijnych norm bezpieczeństwa żywności. Podczas okresu przejściowego dany kraj nie może eksportować żywności, która nie spełnia tych norm.
W przypadku żywności modyfikowanej genetycznie, żywności pochodzącej od sklonowanych zwierząt albo produkowanej przy użyciu nanotechnologii Komisja kieruje się zasadą odpowiedzialnych innowacji. Są one dla obywateli UE najwyższą gwarancją bezpieczeństwa i mogą stanowić silny impuls do rozwoju gospodarczego.

On też może podróżować ze swoim własnym paszportem.
Zwierzęta można przewozić w całej UE, pod warunkiem że normy w zakresie zdrowia zwierząt i ich dobrostanu, które mają zastosowanie w gospodarstwie, są przestrzegane również podczas transportu. W przypadku pojawienia się ogniska choroby zwierzęcej UE podejmuje natychmiastowe działania, a w razie potrzeby wstrzymuje wymianę handlową.
Unijny paszport dla zwierząt ułatwia podróżowanie ze zwierzętami domowymi. Jednak, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się chorób, w odniesieniu do zwierząt domowych stosuje się takie same środki ostrożności jak w przypadku innych zwierząt.
Wszystkie rośliny i wszelki materiał roślinny można przewozić w obrębie UE pod warunkiem, że są one wolne od szkodników. Badania przesiewowe importowanego materiału roślinnego i monitorowanie terytorium UE pomagają we wczesnym wykryciu nowych szkodników.
Dzięki temu można podejmować działania zapobiegawcze i uniknąć stosowania środków zwalczających szkodniki, takich jak pestycydy. Paszport roślin dołączony do młodego drzewka wskazuje, że zostało ono wyhodowane w odpowiednich warunkach.
W Unii Europejskiej funkcjonuje system wczesnego ostrzegania, mający na celu ochronę ludzi przed ryzykiem wystąpienia zatrucia pokarmowego. System pozwala również wykryć, czy dany środek spożywczy zawiera substancje zakazane lub zbyt duże ilości substancji niebezpiecznych, takich jak pozostałości leków weterynaryjnych w mięsie czy rakotwórcze barwniki w żywności.
W obliczu zagrożenia w całej UE uruchamiany jest system alarmowy. Czasami wystarczy zablokować tylko jedną partię towaru, a czasami trzeba zatrzymać wszystkie partie danego produktu wysyłane z danego gospodarstwa, portu czy fabryki. Produkty już znajdujące się w magazynach i sklepach również mogą zostać wycofane.
Jeżeli wystąpią znaczne ogniska chorób zwierzęcych lub przypadki zatruć pokarmowych wpływających na europejskich konsumentów, organy UE mogą prześledzić przemieszczanie produktów żywnościowych na całej drodze łańcucha produkcyjnego. Dotyczy to zarówno żywych zwierząt, jak i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz roślin.
Identyfikowalność i funkcje zarządzania ryzykiem umożliwia system TRACES (ekspercki system kontroli handlu), elektroniczny systemu kontroli granicznych i certyfikacji towarów podlegających wymianie handlowej.
Wyniki badań naukowych to podstawa, na której UE opiera się przy podejmowaniu decyzji dotyczących żywności. Europejski Urząd Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) ![]()
![]()
![]()
udziela porad przy opracowywaniu prawodawstwa oraz doradza decydentom w przypadku wystąpienia zagrożeń związanych z bezpieczeństwem żywności.
Komisja stosuje zasadę ostrożności: jeśli naukowcy stwierdzą, że istnieje choćby potencjalne ryzyko, podejmuje bezzwłoczne działania.
Komisja egzekwuje stosowanie wspólnotowego prawa dotyczącego pasz i żywności, sprawdzając, czy państwa członkowskie dokonały prawidłowej transpozycji prawodawstwa UE do prawa krajowego oraz czy zostało ono prawidłowo wprowadzone w życie, a także poprzez przeprowadzanie kontroli na miejscu, zarówno w UE jak i poza jej granicami.
Biuro Żywności i Weterynarii (FVO)
Komisji przeprowadza kontrole w poszczególnych zakładach produkcji żywości. Jego głównym zadaniem jest jednak sprawdzanie, czy rządy państw UE i innych krajów dysponują odpowiednimi mechanizmami gwarantującymi, że krajowi producenci żywności przestrzegają surowych unijnych norm bezpieczeństwa. Od 2013 r. zakresem działań FVO zostały objęte wyroby medyczne.