Ontwikkeling en samenwerking

De EU is de grootste hulpverstrekker ter wereld: meer dan de helft van het geld voor hulp aan arme landen is afkomstig van de EU en de EU-landen.

Ontwikkelingsbeleid is meer dan zorgen voor schoon drinkwater en goede wegen, hoe belangrijk dat ook is. De EU probeert ook de ontwikkeling te stimuleren door haar markten open te stellen voor producten uit arme landen en hen aan te moedigen onderling meer handel te drijven.

Lees de volledige tekstLees de volledige tekst

Investeren in onze gemeenschappelijke toekomst

In 2011 besteedden de EU-fondsen en de EU-landen samen in totaal 53 miljard euro aan ontwikkelingshulp.

Dat is 0,42% van het bruto nationaal inkomen (bni) van alle EU-landen samen, en daarmee is de EU 's werelds meest vrijgevige donor. Toch is er nog wat meer nodig om de doelstellingen van de Europese Raad te halen: 0,7% van het bni tegen 2015.

Armoede uitroeien voor het nieuwe millennium

Het ontwikkelingsbeleid van de EU is er in de eerste plaats op gericht armoede op een duurzame manier uit te roeien. In 2000 hebben de wereldleiders hiervoor de acht VN-millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling aangenomen, met 2015 als deadline. De millenniumdoelstellingen variëren van het halveren van extreme armoede, het bestrijden van hiv/aids, tot alle kinderen lager onderwijs geven.

Het aantal mensen in absolute armoede is sinds 1990 met 600 miljoen gedaald, maar met de millenniumdoelstellingen staat het niet zo goed. Een van de moeilijkste voor 2015 is het verminderen van het aantal sterfgevallen bij de geboorte onder kinderen en moeders, en het zorgen voor schoon drinkwater. In 2011 trok de EU 1 miljard euro extra uit om in 79 landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan te werken aan de moeilijkste doelstellingen.

Europees commissaris voor ontwikkeling Andris Piebalgs zal met een groep op hoog niveau onder leiding van secretaris-generaal van de VN Ban Ki-moon de toekomst van de wereldwijde ontwikkelingsagenda na 2015 onderzoeken.

De EU en de millenniumdoelstellingen

Een agenda voor verandering

De Agenda voor verandering is de in 2012 door de ministers goedgekeurde nieuwe blauwdruk voor het EU-ontwikkelingsbeleid. De nieuwe aanpak voor het ontwikkelingsbeleid speelt in op de veranderende wereld, de opkomst van nieuwe donoren en nieuwe uitdagingen voor ontwikkelingslanden.

Ditt beleid moet hulp strategischer, doelgerichter en resultaatgerichter maken en heeft twee hoofdlijnen:

Hand met rijstplanten, © Natalia Lazarewicz

Het EU-voedselzekerheidsprogramma helpt mensen rijst verbouwen in Aweil, Soedan

bevordering van de mensenrechten, de democratie en goed bestuur
inclusieve en duurzame groei, waardoor mensen zelf uit de armoede kunnen komen.

De Agenda voor verandering richt de ontwikkelingshulp op drie gebieden:

sociale bescherming, gezondheid, onderwijs en banen
ondernemingsklimaat, handel en de wereldmarkt
duurzame landbouw en energie.

Tot slot moet de steun efficiënter worden en innovatiever van vorm (bijvoorbeeld door een combinatie van subsidies en leningen), en moet de EU op alle beleidsterreinen, van klimaatverandering en landbouw tot handel, de ontwikkelingsdoelstellingen in acht nemen.

Landen en mensen helpen om zelf aan de armoede te ontsnappen

In de loop der jaren heeft de EU veel landen geholpen om armoede uit te roeien en hun inwoners een betere toekomst te geven. Dit is vaak een kwestie van lange adem. Een aantal recente successen:

verbetering van het inkomen, de gezondheidszorg en de levenskwaliteit van arme textielarbeiders in het zuiden van India
opleiding voor jongeren in ondernemerschap en management en geld voor startende ondernemingen in Brazilië
wetenschappelijke innovatie om de veestapel te beschermen tegen de tseetseevlieg in Kenia
steun voor een onderwijs- en opleidingsprogramma in Swaziland.

Case studies EU-ontwikkelingshulp

Geef mensen hun lot in eigen handen

Het ontwikkelingsbeleid van de EU is erop gericht om mensen in ontwikkelingslanden controle over hun eigen leven te geven. Dat betekent:

de oorzaken van hun kwetsbaarheid aanpakken, zoals het niet of weinig beschikbaar zijn van voedsel en drinkwater, onderwijs, gezondheidszorg, werkgelegenheid, grond, sociale diensten, infrastructuur en een gezond leefmilieu
ziekten uitroeien en goedkope medicijnen beschikbaar stellen tegen epidemieën zoals hiv/aids
de schuldenlast van ontwikkelingslanden terugdringen, zodat ze meer geld hebben voor vitale overheidsinvesteringen en geen rente hoeven te betalen aan rijke schuldeisers in industrielanden
zelfhulp en armoedebestrijding bevorderen democratisering ondersteunen zorgen voor eerbiediging van de mensenrechten, inclusief de gelijkheid van mannen en vrouwen een stabieler economisch klimaat scheppen zodat bedrijven kunnen groeien en banen scheppen.

Naar boven