Cła

Unia celna była jednym z pierwszych osiągnięć UE: zniesiono opłaty celne na wewnętrznych przejściach granicznych i wprowadzono jednolity system opodatkowania przywozów.

Obecnie funkcjonariuszy służby celnej zobaczyć można głównie na zewnętrznych granicach UE. Nie tylko przyczyniają się oni do utrzymania płynności wymiany handlowej, ale wykonują też szereg zadań związanych z ochroną Europejczyków.

Przeczytaj cały tekstPrzeczytaj cały tekst

Unia celna jest jednolitym obszarem handlowym, w ramach którego odbywa się swobodny przepływ wszystkich towarów, niezależnie od tego, czy zostały wyprodukowane w UE, czy też sprowadzono je spoza jej terytorium. Na przykład fiński telefon komórkowy można przewieźć na Węgry bez uiszczania opłaty celnej oraz bez żadnej kontroli celnej.

Cło na towary przywiezione spoza UE – np. telewizor z Korei Południowej – uiszcza się, gdy po raz pierwszy zostają one wprowadzone na teren UE, po czym nie pobiera się już dalszych opłat i produkt nie podlega dodatkowej kontroli celnej.

Przykłady podrabianych produktów.

Działalność służb celnych UE nadal ma bardzo duże znaczenie, szczególnie biorąc pod uwagę samą ilość towarów wprowadzanych do Unii. Jej służby celne obsługują prawie 20 proc. światowych obrotów handlowych – to ponad dwa miliardy ton towarów rocznie. W tym celu co roku rozpatrywanych jest ponad 200 mln deklaracji celnych.

Jak służby celne chronią obywateli UE

Lista ich zadań jest długa i obejmuje:

egzekwowanie przepisów, które chronią środowisko, nasze zdrowie i zapewniają bezpieczeństwo (np. odsyłając skażoną żywność lub potencjalnie niebezpieczne urządzenia elektryczne);
zapewnianie zgodności z prawem szczególnie chronionych technologii (które mogą zostać wykorzystane do produkcji broni jądrowej lub chemicznej);
zwalczanie towarów podrobionych i piractwa – w interesie bezpieczeństwa i zdrowia oraz ochrony miejsc pracy tych, którzy są zatrudniani przez legalnych producentów;
sprawdzanie, czy osoby podróżujące z dużymi sumami pieniędzy w gotówce (lub w innej formie) nie czynią tego z zamiarem prania brudnych pieniędzy lub uniknięcia płacenia podatków;
wspieranie policji i służb imigracyjnych w zwalczaniu handlu ludźmi, przemytu narkotyków, materiałów pornograficznych i broni palnej w ramach walki z przestępczością zorganizowaną i terroryzmem;
ochronę zagrożonych gatunków, np. kontrolę handlu kością słoniową oraz znajdującymi się pod ochroną zwierzętami, ptakami i roślinami;
ochronę europejskiego dziedzictwa kulturowego przez przechwytywanie przemycanych dzieł sztuki.

Wykres przedstawiający kategorie towarów zatrzymanych przez celników © UE

Zapobieganie oszustwom finansowym

Do zadań służb celnych należy również walka z oszustwami, przede wszystkim takimi, jak:

fałszywe świadectwa pochodzenia – ponieważ UE ma niższe taryfy celne na wiele produktów importowanych z krajów ubogich, niektórzy importerzy ulegają pokusie zakwalifikowania się do tych taryf, przedstawiając fałszywe świadectwa pochodzenia dla swoich towarów z tych właśnie państw;
fałszerstwa w deklaracjach VAT i płatnościach, wykorzystywane przez pozbawionych skrupułów biznesmenów do zgłaszania fikcyjnych transakcji;
uchylanie się od płacenia akcyzy za towary, takie jak papierosy, co pozbawia rządy dochodów podatkowych niezbędnych do istotnych wydatków publicznych.

Mniej formalności dla firm

Unia Europejska stale pracuje nad uaktualnianiem i automatyzowaniem procedur, by usprawnić wymianę handlową zarówno na jej granicach wewnętrznych, jak i zewnętrznych.

Za kilka lat przedsiębiorcy będą mogli zapomnieć o formularzach deklaracji celnych – sieci służb celnych wszystkich państw członkowskich zostaną ze sobą w pełni zintegrowane elektronicznie, dzięki czemu firmy będą załatwiać wszystkie formalności celne w punkcie kompleksowej obsługi.

Pomoc dla polityków

Funkcjonariusze służb celnych UE odgrywają niezmiernie ważną rolę w gromadzeniu danych statystycznych. Na podstawie przekazanych przez nich informacji podejmowane są decyzje dotyczące wprowadzenia limitów na towary, które mogą konkurować w sposób nieuczciwy z produktami unijnymi. Celnicy gromadzą dane dotyczące wymiany handlowej, dzięki którym politycy mogą następnie określić tendencje gospodarcze.

Początek strony