RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Minimalne poziomy bezpieczeństwa w europejskich tunelach drogowych

Niektóre tunele w Europie, oddane do eksploatacji dawno temu, zostały zaprojektowane w czasie, kiedy możliwości techniczne i warunki transportu były różne od dzisiejszych. Niedawne wypadki w tunelach podkreślają znaczenie przyjęcia zharmonizowanych środków bezpieczeństwa.

AKT

Dyrektywa 2004/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej [Zob. akt zmieniający].

STRESZCZENIE

Kontekst

Tunele stanowią ważne budowle ułatwiające komunikację między wielkimi obszarami Unii Europejskiej (UE) i są dlatego kluczowe dla transportu na duże odległości oraz rozwoju gospodarek regionalnych.

Jednak wypadki w tunelach, a w szczególności pożary, mogą mieć dramatyczne konsekwencje i powodować ogromne straty pod względem ofiar, wzrostu zatorów, zanieczyszczenia i kosztów napraw.

Pożary w tunelach Mont Blanc (Francja) i Tauern (Austria) w 1999 r. oraz w tunelu Gotthard (Szwajcaria) w 2001 r. ukazały potencjalne konsekwencje takich wypadków w tunelach w wymiarze ludzkim i gospodarczym: dziesiątki ofiar śmiertelnych i rannych oraz główne europejskie drogi zablokowane na miesiące, a nawet lata.

Obawy Komisji w związku ze wzrostem liczby wypadków doprowadziły do opracowania białej księgi zatytułowanej „Europejska polityka transportowa do roku 2010 r.: czas podjąć decyzję”, w której ogłoszono minimalne wymogi bezpieczeństwa dla tuneli drogowych w transeuropejskiej sieci drogowej.

W niniejszej dyrektywie określono zharmonizowane minimalne normy bezpieczeństwa odnoszące się do różnych aspektów organizacyjnych, strukturalnych, technicznych i operacyjnych.

Niniejsza dyrektywa ma na celu zapewnienie zgodności z nowymi zharmonizowanymi wymogami bezpieczeństwa wszystkich tuneli posiadających długość ponad 500 metrów, znajdujących się w eksploatacji, w trakcie budowy lub na etapie projektowania, które są częścią transeuropejskiej sieci drogowej. Tunele posiadające długość mniejszą niż 500 metrów zazwyczaj nie muszą być wyposażone w systemy wentylacji mechanicznej, ponieważ gorący dym wydobywający się w czasie pożaru naturalnie ulega rozwarstwieniu.

Władza administracyjna

Każde państwo członkowskie musi wyznaczyć co najmniej jedną władzę administracyjną odpowiedzialną za wszystkie aspekty bezpieczeństwa, która stosuje środki konieczne do zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą.

Władza administracyjna może zostać utworzona na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym. Dla każdego tunelu położonego na terytorium dwóch państw członkowskich każde państwo członkowskie wyznacza władzę administracyjną lub dwa państwa członkowskie wyznaczają wspólną władzę administracyjną.

Wymagana jest uprzednia zgoda władzy administracyjnej w przypadku oddania do eksploatacji nowego tunelu lub przebudowy istniejącego tunelu. Władza administracyjna posiada kompetencje do zawieszenia lub ograniczenia eksploatacji tunelu, jeżeli nie są spełnione wymagania bezpieczeństwa.

Władza administracyjna zapewnia wykonanie następujących zadań:

  • regularne badanie i kontrola tuneli oraz opracowywanie odnośnych wymagań bezpieczeństwa,
  • wprowadzenie planów organizacyjnych i działania (obejmujących plany postępowania awaryjnego) dla szkolenia i wyposażenia służb ratunkowych,
  • określenie procedury natychmiastowego zamknięcia tunelu w przypadku awarii,
  • wprowadzenie niezbędnych środków zmniejszenia ryzyka.

Zarządzający tunelem

Dla każdego tunelu położonego na terytorium państwa członkowskiego, będącego na etapie projektowania, budowy czy eksploatacji, władza administracyjna wskazuje, jako zarządzającego tunelem, jednostkę publiczną lub prywatną, odpowiedzialną za zarządzanie tunelem na danym etapie. Każde poważne zdarzenie lub wypadek, który wydarzy się w tunelu, stanowi przedmiot sprawozdania z wydarzenia, sporządzonego przez zarządzającego tunelem.

Urzędnik bezpieczeństwa

Dla każdego tunelu zarządzający tunelem nominuje, po uprzednim zatwierdzeniu przez władzę administracyjną, urzędnika bezpieczeństwa, który koordynuje wszystkie środki zapobiegające i środki zabezpieczające w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników i personelu eksploatacyjnego.

Urzędnik bezpieczeństwa wykonuje następujące zadania:

  • zapewnia koordynację ze służbami ratunkowymi i uczestniczy w przygotowywaniu planów działania,
  • uczestniczy w planowaniu, wdrażaniu i ocenie przedsięwzięć awaryjnych,
  • uczestniczy w określaniu planów bezpieczeństwa i specyfikowaniu instalacji infrastruktury,
  • sprawdza, aby personel eksploatacyjny i służby ratunkowe były przeszkolone i uczestniczy w organizowaniu ćwiczeń przeprowadzanych w regularnych odstępach czasu,
  • doradza w sprawach przekazywania do eksploatacji budowli i urządzeń oraz eksploatacji tuneli,
  • sprawdza, aby budowla tunelowa i urządzenia były utrzymywane i naprawiane,
  • uczestniczy w ocenie każdego poważnego zdarzenia lub wypadku.

W przypadku tuneli, których projekty zostały zatwierdzone, ale które nie zostały otwarte dla publicznego ruchu drogowego do dnia 30 kwietnia 2005 r., władza administracyjna ocenia ich zgodność z niniejszą dyrektywą.

W przypadku tuneli, które zostały otwarte dla publicznego ruchu drogowego przed tym dniem, władza administracyjna musi ocenić ich zgodność z niniejszą dyrektywą do dnia 30 października 2005 r.

Do dnia 30 kwietnia 2005 r. państwa członkowskie muszą przedłożyć Komisji sprawozdanie o tym, jak planują spełnić wymagania niniejszej dyrektywy, o planowanych środkach i, w stosownych przypadkach, o skutkach otwarcia lub zamknięcia głównych dróg dojazdowych do tuneli.

Kontrole okresowe

Państwa członkowskie dopilnowują, aby jednostki kontroli przeprowadzały kontrole, oceny i testy.

Władza administracyjna sprawdza, czy regularne kontrole są przeprowadzane przez jednostkę kontroli w celu dopilnowania, aby wszystkie tunele objęte zakresem niniejszej dyrektywy spełniały jej przepisy. Okres między dwiema kolejnymi kontrolami każdego tunelu nie powinien przekraczać sześciu lat.

Analiza ryzyka

Analiza ryzyka, oparta na jednej metodologii określonej na poziomie krajowym, zostaje przeprowadzana dla danego tunelu, na wniosek władzy administracyjnej, przez niezależną jednostkę. Analiza ryzyka uwzględnia wszystkie czynniki projektowe i warunki ruchu mające wpływ na bezpieczeństwo, zwłaszcza cechy charakterystyczne ruchu drogowego, rodzaj, długość tunelu i jego geometrię, jak również przewidywaną liczbę samochodów ciężarowych na dzień.

Sprawozdania

Do dnia 30 kwietnia 2009 r. Komisja musi opublikować sprawozdanie w sprawie praktyki stosowanej w państwach członkowskich.

Co dwa lata państwa członkowskie opracowują sprawozdania w sprawie pożarów w tunelach i wypadków, które w sposób oczywisty wpływają na bezpieczeństwo użytkowników dróg w tunelach oraz w sprawie częstotliwości i przyczyn tych wypadków, oraz oceniają je i dostarczają informacje na temat rzeczywistej roli i skuteczności urządzeń i środków bezpieczeństwa.

Komisja dostosowuje załączniki do niniejszej dyrektywy do postępu technicznego.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Dyrektywa 2004/54/WE

30.4.2004

30.4.2006

Dz.U. L 167, 30.4.2004

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) 596/2009

7.8.2009

-

Dz.U. L 188, 18.7.2009

Kolejne zmiany i poprawki do dyrektywy nr 2004/54/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

Ostatnia aktualizacja: 11.07.2011
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony