RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Czas prowadzenia pojazdu w sektorze transportu drogowego

Rozporządzenie ustanawia nowe, prostsze przepisy dotyczące czasu prowadzenia pojazdu dla kierowców samochodów ciężarowych i autobusów. Określa obowiązki przedsiębiorstw transportowych i kierowców, a także możliwe wyjątki. Zawiera przepisy w sprawie monitorowania i oceny rozporządzenia, a także dotyczące nakładania kar w przypadku naruszeń.

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) nr 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85.

STRESZCZENIE

Rozporządzenie to ma zastosowanie do przewozu drogowego rzeczy pojazdami o całkowitej masie przekraczającej 3,5 tony oraz do przewozu drogowego osób pojazdami przystosowanymi do przewozu więcej niż dziewięciu osób.

Jednakże niektóre pojazdy należące do tych kategorii stanowią wyjątki od przepisów niniejszego rozporządzenia, tj.:

  • pojazdy używane do regularnych przewozów osób, których trasa nie przekracza 50 km (te pojazdy nie muszą być wyposażone w tachograf *, jednak rozporządzenie ustanawia przepisy w zakresie kontroli w oparciu o rozkłady jazdy i plany pracy),
  • pojazdy o dopuszczalnej maksymalnej prędkości nieprzekraczającej 40 km/h,
  • pojazdy będące własnością sił zbrojnych, służb obrony cywilnej, straży pożarnej i sił odpowiedzialnych za utrzymanie porządku publicznego,
  • pojazdy używane w niezarobkowym przewozie pomocy humanitarnej, w razie wypadków lub do prowadzenia działań ratunkowych,
  • pojazdy pomocy drogowej poruszające się w promieniu 100 km od swojej bazy,
  • pojazdy poddawane próbom drogowym do celów rozwoju technicznego,
  • pojazdy o masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 ton używane do niezarobkowego przewozu rzeczy,
  • pojazdy o statusie pojazdów zabytkowych, które są użytkowane do celów niezarobkowych.

Państwa członkowskie Unii Europejskiej (UE) mogą wprowadzić wyjątki od przepisów i uzależnić je od spełnienia indywidualnych warunków na swoim terytorium. Dotyczy to przewozów wykonywanych:

  • pojazdami będącymi własnością organów publicznych użytkowanymi w celu wykonywania przewozów drogowych, które nie stanowią konkurencji dla prywatnych przedsiębiorstw transportowych,
  • pojazdami używanymi przez przedsiębiorstwa rolnicze, ogrodnicze, leśne, gospodarstwa rolne lub rybackie do przewozu w promieniu do 100 km od bazy przedsiębiorstwa,
  • pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony, używanymi w promieniu 50 km od bazy przedsiębiorstwa przez operatorów świadczących usługi powszechne lub do przewozu materiałów do użytku kierowcy w ramach głównego zajęcia,
  • pojazdami o masie nieprzekraczającej 7,5 tony, z napędem gazowym lub elektrycznym, używanymi w promieniu 50 km od bazy przedsiębiorstwa,
  • pojazdami poruszającymi się po niewielkich wyspach, które nie są połączone z resztą terytorium kraju,
  • pojazdami używanymi do nauki jazdy i egzaminów,
  • pojazdami używanymi w związku z usługami użyteczności publicznej, nadawaniem programów radiowych i telewizyjnych, utrzymaniem i kontrolą dróg,
  • pojazdami używanymi do niezarobkowego przewozu 10 do 17 osób,
  • specjalistycznymi pojazdami do przewozu wyposażenia cyrków i wesołych miasteczek,
  • pojazdami szczególnego zastosowania, które służą celom edukacyjnym,
  • pojazdami używanymi do odbioru mleka z gospodarstw rolnych oraz odwożenia do nich produktów mlecznych przeznaczonych na pasze zwierzęce,
  • specjalistycznymi pojazdami do przewozu pieniędzy oraz/lub przedmiotów wartościowych,
  • pojazdami używanymi do przewozu odpadów zwierzęcych nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi,
  • pojazdami używanymi wyłącznie na drogach wewnątrz obiektów, takich jak porty czy terminale kolejowe,
  • pojazdami wykorzystywanymi do przewozu żywych zwierząt z gospodarstw na miejscowe targowiska i z powrotem lub z targowisk do miejscowych rzeźni w promieniu do 50 km.

Minimalny wiek kierowców i pomocników kierowców wynosi 18 lat, z wyjątkiem przypadków dotyczących pomocników kierowców przechodzących szkolenie zawodowe, których minimalny wiek można obniżyć do 16 lat.

Obszar stosowania

Rozporządzenie ma zastosowanie do wszelkich form transportu transgranicznego i międzynarodowego wykonywanego wyłącznie na terytorium UE lub pomiędzy państwami członkowskimi UE, Szwajcarią i państwami będącymi stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG).

UE jest sygnatariuszem Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR) podpisanej w 1970 r. w ramach Międzynarodowej Organizacji Pracy. Zakres tej umowy jest szerszy od zakresu rozporządzenia. Ma ona ponadto zastosowanie do pojazdów zarejestrowanych w krajach trzecich, niebędących stronami AETR, w odniesieniu do trasy objętej umową.

Czas prowadzenia pojazdu

Czas prowadzenia pojazdu podlega szeregowi przepisów, tj.:

  • dzienny czas prowadzenia pojazdu * nie może przekroczyć 9 godzin. Dwa razy w tygodniu może zostać przedłużony do 10 godzin,
  • tygodniowy czas prowadzenia pojazdu * nie może przekroczyć 56 godzin,
  • łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin,
  • kierowca zapisuje jako inną pracę na tachografie cały czas pracy, kiedy nie prowadzi pojazdu, a także cały czas poświęcony na prowadzenie pojazdu nieobjęty przepisami tego rozporządzenia, jak również czas, kiedy kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i nie ma dostępu do koi lub kuszetki,
  • po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa * trwająca co najmniej 45 minut lub 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut,
  • obowiązkowy tygodniowy okres odpoczynku musi trwać co najmniej 45 godzin (regularny tygodniowy okres odpoczynku) lub 24 godzin (skrócony tygodniowy okres odpoczynku),
  • jeśli, w ciągu dwóch kolejnych tygodni, kierowca korzysta tylko z jednego skróconego tygodniowego okresu odpoczynku, skrócenie to należy skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu,
  • pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku * kierowca może skorzystać z najwyżej trzech skróconych dziennych okresów odpoczynku *,
  • jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku można wykorzystywać w pojeździe. Warunkiem jest odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy oraz umiejscowienie pojazdu na postoju,
  • kiedy kierowca rozpoczyna okres odpoczynku, gdy pojazd jest transportowany promem lub pociągiem, okres ten można przerwać nie więcej niż dwukrotnie na nie dłużej niż godzinę. Kierowca musi mieć wówczas do dyspozycji koję lub kuszetkę.

Odpowiedzialność

Przedsiębiorstwa transportowe lub inne organy oferujące tę samą usługę zobowiązują się organizować pracę kierowców tak, by mogli oni przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 w sprawie tachografu:

  • przedsiębiorstwo nie może wypłacać kierowcom premii uzależnionych od przebytej odległości i/lub ilości przewożonych rzeczy, jeżeli ich stosowanie może zagrażać bezpieczeństwu drogowemu,
  • przedsiębiorstwo dopilnuje, by harmonogramy transportu były zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz by wszystkie dane wczytane z tachografów cyfrowych były pobierane w odpowiednim czasie i przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy.

Przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa. Wyjątkiem są przypadki, gdy pociągnięcie przedsiębiorstwa transportowego do odpowiedzialności nie jest uzasadnione, na przykład gdy kierowca zatrudniony przez więcej niż jedno przedsiębiorstwo transportowe nie przekazuje każdemu z nich odpowiednich informacji, aby umożliwić im przestrzeganie przepisów rozporządzenia.

Wyjątki

Państwo członkowskie może:

  • po zatwierdzeniu przez Komisję, wprowadzić wyjątki od przepisów rozporządzenia dla pojazdów używanych na wyznaczonych obszarach o gęstości zaludnienia poniżej pięciu osób/km2,
  • w przypadkach nagłych zezwalać na tymczasowe odstępstwa na okres nieprzekraczający 30 dni oraz w odniesieniu do działalności transportowej wykonywanej całkowicie na terytorium danego państwa,
  • za zgodą Komisji, wprowadzić wyjątki od stosowania przepisów rozporządzenia w stosunku do działalności transportowej wykonywanej w wyjątkowych okolicznościach całkowicie na terytorium danego państwa.

Kierowca może odstąpić od przepisów rozporządzenia, aby umożliwić osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju. Jednakże kierowca wskazuje powody takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z tachografu. Dodatkowo, w określonych okolicznościach, kierowca wykonujący sporadyczne międzynarodowe przewozy osób może przesunąć tygodniowy okres odpoczynku o 12 kolejnych dni, począwszy od poprzedniego regularnego okresu odpoczynku.

Procedury kontrolne i kary

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące nakładania kar, aby na ich terytorium przestrzegano postanowień rozporządzenia. Państwa członkowskie mogą:

  • nakładać kary pieniężne na przedsiębiorstwa za naruszenie przepisów rozporządzenia,
  • nakazać unieruchomienie pojazdu w przypadku naruszenia mogącego stanowić zagrożenie bezpieczeństwa na drodze,
  • zmusić kierowcę do skorzystania z dziennego okresu odpoczynku,
  • wycofywać, zawieszać lub ograniczać licencję przedsiębiorstwa lub uprawnienia kierowcy do kierowania pojazdem.

Aby zapewnić, że kierowca nie zostanie ukarany za dane naruszenie dwukrotnie, państwa członkowskie przedstawiają kierowcy na piśmie odpowiednie dowody nałożenia kary, które kierowca zobowiązany jest zachować i okazać na żądanie. Dodatkowo państwa członkowskie regularnie przekazują sobie dostępne informacje na temat naruszeń, których dopuścili się mieszkańcy innych krajów oraz kar nałożonych na swoich mieszkańców w związku z naruszeniami popełnionymi w innych państwach członkowskich.

Kontekst

Celem rozporządzenia jest poprawa bezpieczeństwa na drogach, a także warunków pracy pracowników sektora transportu drogowego, będącego przedmiotem presji konkurencyjnej. W tym celu rozporządzenie ustanawia prostsze i efektywniejsze przepisy, zastępujące te zawarte w poprzednim rozporządzeniu (EWG) nr 3820/85.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Tachograf: urządzenie rejestrujące czas prowadzenia pojazdu.
  • Dzienny czas prowadzenia pojazdu: łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku.
  • Tygodniowy czas prowadzenia pojazdu: łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu tygodnia, tj. od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę.
  • Przerwa: okres wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku. Jest to okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu ani wykonywać żadnej innej pracy.
  • Odpoczynek: nieprzerwany okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem.
  • Dzienny okres odpoczynku: obowiązkowy okres odpoczynku w czasie każdego 24-godzinnego okresu (30 godzin w przypadku gdy załoga jest kilkuosobowa), który musi trwać co najmniej 11 godzin (regularny dzienny okres odpoczynku) lub 9 godzin (skrócony dzienny okres odpoczynku).
  • Tygodniowy okres odpoczynku: obowiązkowy okres odpoczynku, który rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, i trwa co najmniej 45 godzin (regularny tygodniowy okres odpoczynku) lub 24 godziny (skrócony tygodniowy okres odpoczynku).

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006

11.4.2007, z wyjątkiem art. 10 ust. 5, art. 26 ust. 3 i 4 oraz art. 27, których data wejścia w życie to 1.5.2006

Dz.U. L 102 

z 11.4.2006

Akt(-y) zmieniający(-e) Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 1073/2009

4.12.2009, z wyjątkiem częściowego stosowania, zob. art. 31

Dz.U. L 300 z 14.11.2009

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym [Dz.U. L 370 z 31.12.1985].

Ostatnia aktualizacja: 27.10.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony