RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Ochrona lotnictwa cywilnego: wspólne zasady

W celu zapewnienia ochrony transportu lotniczego osób i towarów Unia Europejska (UE) ustanowiła wspólne zasady, obowiązujące w całej UE, w celu zabezpieczenia lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Rozporządzenie ustanawia wspólne zasady w Unii Europejskiej (UE) w celu zapewnienia ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji.

Postanowienia rozporządzenia dotyczą wszystkich portów lotniczych lub części portów lotniczych znajdujących się na terytorium państwa UE, które nie są wykorzystywane jedynie do celów wojskowych. Postanowienia dotyczą także wszystkich operatorów, w tym przewoźników lotniczych, świadczących usługi w portach lotniczych, o których mowa powyżej. Rozporządzenie dotyczy także wszystkich podmiotów znajdujących się na terenie lub poza terenem portu lotniczego i świadczących usługi dla portów lotniczych.

Wspólne podstawowe normy

Wspólne podstawowe normy w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego obejmują:

  • ochronę portu lotniczego,
  • strefy wydzielone w portach lotniczych,
  • ochronę statków powietrznych,
  • pasażerów i bagaż kabinowy,
  • bagaż rejestrowany,
  • ładunek i pocztę,
  • pocztę przewoźnika lotniczego i materiały przewoźnika lotniczego,
  • zaopatrzenie lotu i portu lotniczego,
  • środki ochrony podczas lotu,
  • rekrutację i szkolenie personelu,
  • sprzęt służący do ochrony.

Rozporządzenie zawiera listę ogólnych środków, określających kryteria i warunki dla wspólnych norm podstawowych, w celu wykorzystania do zmiany elementów innych niż istotne elementy wspólnych norm. Rozporządzenie zawiera również listę szczegółowych środków określających wymogi i procedury wdrażania wspólnych norm podstawowych.

W zakresie definiowania tych środków Komisja jest wspierana przez komitet złożony z przedstawicieli państw UE i otrzymuje doradztwo ze strony grupy doradczej zainteresowanych stron europejskich organizacji przedstawicielskich, które pracują nad ochroną lotnictwa lub których ochrona ta bezpośrednio dotyczy.

Obowiązki właściwych organów państw UE oraz operatorów i podmiotów

Państwa UE muszą wyznaczyć jeden właściwy organ jako organ odpowiedzialny za wdrożenie wspólnych norm podstawowych.

Każde państwo UE musi opracować i wdrożyć następujące programy:

  • krajowy program ochrony lotnictwa cywilnego w celu określenia odpowiedzialności za wdrażanie wspólnych podstawowych norm oraz
  • krajowy program kontroli jakości w celu monitorowania przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz krajowego programu ochrony lotnictwa cywilnego.

Każdy operator i podmiot musi opracować i wdrożyć jeden z następujących programów:

  • program ochrony portu lotniczego w celu określenia metod i procedur, które mają być stosowane przez operatora portu lotniczego w celu zapewnienia przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz krajowego programu ochrony lotnictwa cywilnego,
  • program ochrony przewoźnika lotniczego w celu określenia metod i procedur, które mają być stosowane przez przewoźnika lotniczego w celu zapewnienia przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz krajowego programu ochrony lotnictwa cywilnego lub
  • program ochrony podmiotu w celu określenia metod i procedur, które mają być stosowane przez podmiot w celu zapewnienia przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz krajowego programu ochrony lotnictwa cywilnego.

We współpracy z właściwym organem danego państwa UE Komisja przeprowadzi inspekcje w celu monitorowania stosowania wspólnych norm podstawowych przez państwa UE. Obejmuje to inspekcje właściwych organów państw UE oraz niezapowiedziane inspekcje portów lotniczych, operatorów i podmiotów. W razie potrzeby Komisja przedstawi zalecenia w celu poprawy ochrony lotnictwa. Sprawozdanie z inspekcji przeprowadzonej przez Komisję jest przekazywane organowi właściwemu danego państwa UE, który musi następnie udzielić odpowiedzi z podaniem środków podjętych w celu usunięcia wszelkich stwierdzonych niedociągnięć.

Państwa UE są odpowiedzialne za ustalenie zasad dotyczących sankcji stosowanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz za zapewnienie ich wprowadzania w życie.

Państwa UE mogą stosować bardziej rygorystyczne środki niż powyższe wspólne normy podstawowe, po przeprowadzeniu oceny ryzyka oraz pod warunkiem, że środki te są istotne, obiektywne, niedyskryminujące i proporcjonalne do danego ryzyka. Państwa UE muszą poinformować Komisję o tych środkach, a Komisja następnie przekaże takie informacje pozostałym państwom UE.

Relacje z państwami spoza UE

Umowy lotnicze między państwami UE a państwami spoza UE mogą być zawierane, jeżeli zostanie uznane, że normy bezpieczeństwa stosowane w państwie spoza UE są równorzędne ze wspólnymi normami podstawowymi UE.

Rozporządzenie dotyczy krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG: Islandia, Liechtenstein, Norwegia) oraz Szwajcarii.

Państwa UE muszą poinformować Komisję, jeżeli środki wymagane przez państwo spoza UE różnią się od wspólnych norm podstawowych w odniesieniu do lotów z portu lotniczego w państwie UE do państwa spoza UE lub nad tym państwem spoza UE.

Kontekst

Po wydarzeniach, które miały miejsce 11 września 2001 r. w Stanach Zjednoczonych, Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 ustanawiające wspólne zasady w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. Należało jednak zaktualizować rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 w świetle doświadczeń zdobytych w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 300/2008 w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego zostało przyjęte jako uproszczenie, harmonizacja i objaśnienie obecnych zasad dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. Rozporządzenie uchyliło również rozporządzenie (WE) nr 2320/2002.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 300/2008

29.4.2008 

-

Dz.U. L 97 z 9.4.2008

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (UE) nr 18/2010

1.2.2010

-

Dz.U. L 7 z 12.1.2010 

Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 300/2008 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 185/2010 z dnia 4 marca 2010 r., ustanawiające szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego [Dz.U. L 55 z 5.3.2010].

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 72/2010 z dnia 26 stycznia 2010 r., ustanawiające procedury przeprowadzania inspekcji Komisji w zakresie ochrony lotnictwa [Dz.U. L 23 z 27.1.2010].

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1254/2009 z dnia 18 grudnia 2009 r. ustanawiające kryteria pozwalające państwom członkowskim na odstępstwo od wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego i przyjęcie alternatywnych środków w zakresie ochrony [Dz.U. L 338 z 19.12.2009].

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 272/2009 z dnia 2 kwietnia 2009 r. uzupełniające wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego określone w załączniku do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 [Dz.U. L 91 z 3.4.2009].

Ostatnia aktualizacja: 27.07.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony