RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 11 γλώσσες

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Περιορισμός των μετακινήσεων ή της διαμονής για λόγους δημόσιας τάξης

Αρχεία

1) ΣΤΟΧΟΣ

Ο συντονισμός των διατάξεων που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος κατά την επίκληση λόγων δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας και δημόσιας υγείας όσον αφορά τη διακίνηση και τη διαμονή υπηκόων των άλλων κρατών μελών και των μελών της οικογένειάς τους.

2) ΠΡΑΞΗ

Οδηγία του Συμβουλίου 64/221/EΟΚ της 25ης Φεβρουαρίου 1964 περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται από λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας και δημόσιας υγείας [Επίσημη Εφημερίδα L 56, 04.04.1964].

Καταργήθηκε από:
Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ

3) ΣΥΝΟΨΗ

Στην αρχή η οδηγία αφορούσε τους υπηκόους ενός κράτους μέλους, οι οποίοι διέμεναν ή μετέβαιναν σε άλλο κράτος μέλος, είτε προκειμένου να ασκήσουν μισθωτή ή μη μισθωτή δραστηριότητα είτε ως αποδέκτες υπηρεσιών, καθώς και τον (τη) σύζυγο και τα μέλη της οικογένειας. Τώρα το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας επεκτάθηκε στα πρόσωπα που έχουν το δικαίωμα παραμονής στην επικράτεια κράτους μέλους όταν παύουν να ασκούν σε αυτό ένα επάγγελμα καθώς και στα μη ενεργά πρόσωπα (οδηγίες 90/364, 90/365 και 93/96).

Αφορά τα μέτρα σχετικά με την είσοδο στην επικράτεια, την έκδοση ή την ανανέωση της άδειας διαμονής, ή την απομάκρυνση από την επικράτεια, που λαμβάνονται για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλούνται αυτούς τους λόγους για οικονομικούς σκοπούς.

Τα μέτρα δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας πρέπει να βασίζονται αποκλειστικά στην προσωπική συμπεριφορά του ατόμου που αφορούν. Τυχόν προηγούμενες ποινικές καταδίκες δεν μπορούν να αιτιολογήσουν αυτόματα τη λήψη αυτών των μέτρων και η λήξη ισχύος των εγγράφων ταυτότητας του εν λόγω ατόμου δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο απομάκρυνσης από την επικράτεια.

Μόνον οι ασθένειες ή αναπηρίες που αναφέρονται στο παράρτημα μπορούν να δικαιολογήσουν την άρνηση εισόδου στην επικράτεια ή την άρνηση έκδοσης της πρώτης άδειας διαμονής (π.χ. φυματίωση, σύφιλη, τοξικομανία, ψύχωση). Οι ασθένειες ή αναπηρίες που επέρχονται μετά την έκδοση της πρώτης άδειας δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την άρνηση για ανανέωση της άδειας διαμονής ή την απομάκρυνση από την επικράτεια. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να θεσπίσουν νέες διατάξεις ή πρακτικές πιο περιοριστικές από αυτές που ισχύουν κατά την ημερομηνία κοινοποίησης της οδηγίας.

Η απόφαση για η χορήγηση ή την άρνηση της πρώτης άδειας διαμονής πρέπει να λαμβάνεται το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο σε έξι μήνες ύστερα από την υποβολή της αίτησης. Η χώρα υποδοχής μπορεί αν το κρίνει απαραίτητο να ζητήσει από άλλο κράτος μέλος πληροφορίες για το ποινικό μητρώο του αιτούντος, αλλά η ενημέρωση αυτή δεν μπορεί να έχει συστηματικό χαρακτήρα.

Η απόφαση για την άρνηση έκδοσης ή ανανέωσης της άδειας διαμονής ή η απόφαση για την απομάκρυνση από την επικράτεια κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο, καθώς και οι προβαλλόμενοι λόγοι δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας, εκτός εάν λόγοι ασφάλειας του κράτους αντιτίθενται στη γνωστοποίηση. Εκτός επειγουσών περιπτώσεων, η προθεσμία που παραχωρείται για την εγκατάλειψη της επικράτειας δεν μπορεί να είναι μικρότερη από δεκαπέντε ημέρες, εφόσον ο ενδιαφερόμενος δεν έχει ακόμη λάβει άδεια διαμονής, και από ένα μήνα στις άλλες περιπτώσεις.

Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να μπορεί να ασκήσει τις ίδιες προσφυγές κατά της απόφασης για την άρνηση εισόδου, για την άρνηση έκδοσης ή ανανέωσης της άδειας διαμονής ή κατά της απόφασης για την απομάκρυνση από την επικράτεια με εκείνες που μπορούν να ασκήσουν οι ημεδαποί κατά των διοικητικών πράξεων. Πρόσθετες διαδικαστικές εγγυήσεις προβλέπονται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις (π.χ. ελλείψει δυνατοτήτων προσφυγής σε δικαστήριο ή αν η προσφυγή δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, κτλ.).

ΠράξηΗμερομηνία έναρξης ισχύοςΤελευταία προθεσμία μετατροπής στα Κράτη Μέλη
Οδηγία 64/221/ΕΟΚ19.03.196419.09.1964
Οδηγία 72/194/ΕΟΚ23.05.197223.11.1972
Οδηγία 75/35/ΕΟΚ18.12.197418.12.1975

4) ΜΕΤΡΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Ανακοίνωση - COM(99) 372 τελικό [δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]
Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 30ής Ιουλίου 1999, σχετικά με τα ειδικά μέτρα για τη διακίνηση και τη διαμονή των πολιτών της Ένωσης για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας.

Οι διατάξεις της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ αποτέλεσαν στο παρελθόν αντικείμενο ερμηνειών από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μέσω ορισμένου αριθμού δικαστικών αποφάσεων. Επιπλέον η έννοια της ιδιότητας του ευρωπαίου πολίτη έχει υποστεί εξελίξεις, κυρίως αφότου εισήχθη η έννοια της ιδιότητας του πολίτη της Ένωσης στο άρθρο 18 της συνθήκης ΕΚ. Συνεπώς η Επιτροπή εκτιμά ότι είναι σημαντικό να επιστήσει την προσοχή σε ορισμένες δυσκολίες που συναντά η εφαρμογή της οδηγίας.
Η Επιτροπή σημειώνει κατά πρώτο λόγο την επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας στους πρώην μισθωτούς και ελεύθερους επαγγελματίες που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος ύστερα από την παύση της επαγγελματικής τους δραστηριότητας (οδηγία 72/194/ΕΟΚ και 75/35/ΕΟΚ) και στις άλλες ομάδες μη ενεργών προσώπων που εμπίπτουν στο κοινοτικό δίκαιο, σύμφωνα με τις διατάξεις των οδηγιών 90/364, 90/365 και 93/96. Εξάλλου η οδηγία ισχύει για τον/τη σύζυγο και άλλα μέλη της οικογένειας, όποια και αν είναι η εθνικότητά τους.
Σε θέματα ορισμού των εννοιών της δημόσιας τάξης, της δημόσιας ασφάλειας ή της δημόσιας υγείας, τα κράτη μέλη έχουν τη διακριτική ευχέρεια να καθορίσουν την εμβέλεια αυτών των εννοιών βάσει της νομοθεσίας και της εθνικής νομολογίας τους, αλλά στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου. Ωστόσο κάθε μέτρο που λαμβάνεται για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας πρέπει να αιτιολογείται με έγκυρο τρόπο από πραγματική απειλή, η οποία να είναι επαρκώς σοβαρή, να θίγει ένα θεμελιώδες συμφέρον της κοινωνίας και να είναι σύμφωνη με την ευρωπαϊκή σύμβαση για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών καθώς και με την αρχή της αναλογικότητας.
Η Επιτροπή έχει την πρόθεση να εξασφαλίσει την ευρεία διάδοση της ανακοίνωσης, μέσω των νέων μηχανισμών που έχουν θεσπιστεί ενόψει του διαλόγου με τους πολίτες.

5) ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 28.07.2004
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας