RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 11 γλώσσες

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Προς έναν ευρωπαϊκό χώρο έρευνας

Αρχεία

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) διαθέτει μακρά παράδοση αριστείας στα πεδία της έρευνας και της καινοτομίας, αριστείας όμως η οποία συχνά διασκορπίζεται. Έτσι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέλαβε την πρωτοβουλία να εκδώσει ανακοίνωση η οποία θα χρησιμεύσει ως αφετηρία για έναν ευρωπαϊκό χώρο που θα καλύπτει αυτά τα πεδία. Φιλοδοξία είναι να δημιουργηθεί μέσω του χώρου αυτού μια ζώνη χωρίς σύνορα για την έρευνα, στο εσωτερικό της οποίας οι επιστημονικοί πόροι θα αξιοποιούνται καλύτερα, με απώτερο στόχο την αύξηση της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας στην Ευρώπη. Το παρόν έγγραφο ορίζει αρχικά την έννοια του ευρωπαϊκού χώρου της έρευνας (πλαίσιο, διαπιστώσεις, διακυβεύματα, συστατικά στοιχεία κ.λπ.) και εν συνεχεία ασχολείται με τις διαδρομές και τους μηχανισμούς μέσω των οποίων θα υλοποιηθεί ένας τέτοιος χώρος με ορίζοντα το 2010.

ΠΡΑΞΗ

Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, της 18ης Ιανουαρίου 2000: «Για έναν ευρωπαϊκό χώρο στον τομέα της έρευνας» [COM (2000) 6 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα].

ΣΥΝΟΨΗ

Η δράση της ΕΕ στον τομέα της έρευνας αποσκοπούσε πάντα στην ενθάρρυνση της συνεργασίας μεταξύ εταίρων από διάφορες χώρες, μέσω των διαδοχικών προγραμμάτων-πλαισίων. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, τα προγράμματα αυτά έχουν συμβάλει στην καθιέρωση μιας νέας προσέγγισης συνεργασίας σε μια μεταβαλλόμενη κοινωνία. Ένας πραγματικός «ευρωπαϊκός χώρος στον τομέα της έρευνας» είχε αρχίσει να διαγράφεται στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, η έρευνα και η τεχνολογική ανάπτυξη προοδεύουν με ταχύτατους ρυθμούς χάρη στις ανταλλαγές ερευνητών, πληροφοριών και επιστημονικών αποτελεσμάτων, που κυκλοφορούν από τη μια χώρα στην άλλη ολοένα και πιο ελεύθερα, ολοένα και πιο γρήγορα.

Ωστόσο, είναι αδύνατο να ισχυριστεί κανείς σήμερα ότι υφίσταται ευρωπαϊκή πολιτική στον τομέα της έρευνας, αφού το 80% της δημόσιας έρευνας στην Ευρώπη διεξάγεται σε εθνικό επίπεδο, στο πλαίσιο κυρίως ερευνητικών προγραμμάτων, εθνικών ή περιφερειακών. Με άλλα λόγια, οι πολιτικές των κρατών μελών και της ΕΕ στον τομέα της έρευνας ασκούνται παράλληλα, χωρίς να συνιστούν ένα συνεκτικό σύνολο. Κατά συνέπεια, οι προσπάθειες αποβαίνουν συχνά μάταιες.

Πέραν τούτου, η ευρωπαϊκή έρευνα παρουσιάζει αδυναμίες. Η επιστημονική και τεχνολογική ανάπτυξη αποτελεί το μοχλό της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, ιδίως όσον αφορά τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Ωστόσο, πολλοί δείκτες υποδηλώνουν δυναμισμό σαφώς μικρότερο εκείνου των κυριότερων ανταγωνιστών μας. Πράγματι, οι δαπάνες της ΕΕ μειώθηκαν στο 1,8% του ΑΕΠ, έναντι 3% περίπου στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ιαπωνία.

Η ΕΕ, πάντως, έχει το προβάδισμα σε τομείς όπως της ιατρικής έρευνας και της χημείας. Το δυναμικό αυτό πρέπει να διατηρηθεί, να ενισχυθεί και να αξιοποιηθεί πλήρως σε συνεργασία με τις επιχειρήσεις, τα ερευνητικά ιδρύματα και τα πανεπιστήμια εκτός Ευρώπης.

Τέλος, η έρευνα θα πρέπει να διαδραματίζει ουσιαστικότερο και κεντρικότερο ρόλο στη λειτουργία της ευρωπαϊκής οικονομίας και κοινωνίας. Με αυτή την προοπτική, η Επιτροπή πρότεινε στις 18 Ιανουαρίου 2000 τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου της έρευνας, με κύριο σκοπό τη συμβολή στη διαμόρφωση ενός γενικού πλαισίου ευνοϊκότερου για την έρευνα στην Ευρώπη. Η ΕΕ επιθυμεί να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού χώρου έρευνας μέχρι το 2010.

ΔΟΜΗ

Ο ευρωπαϊκός χώρος της έρευνας συνδυάζει τρεις συνιστώσες:

  • δημιουργία μιας εσωτερικής αγοράς της έρευνας (πραγματικού χώρου ελεύθερης κυκλοφορίας της γνώσης, των ερευνητών και των τεχνολογιών), μέσω της οποίας θα ενισχυθεί η συνεργασία, θα τονωθεί ο ανταγωνισμός και θα βελτιστοποιηθεί η κατανομή των πόρων·
  • αναδιάρθρωση του ευρωπαϊκού ιστού της έρευνας, αναδιάρθρωση η οποία ουσιαστικά θα συνίσταται σε βελτίωση του συντονισμού των εθνικών δραστηριοτήτων και πολιτικών στο χώρο της έρευνας (οι οποίες και καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας που διεξάγεται και χρηματοδοτείται στην Ευρώπη·
  • ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής ερευνητικής πολιτικής η οποία θα υπερβαίνει τη χρηματοδότηση και θα καλύπτει επίσης όλες τις πτυχές των άλλων εθνικών και ευρωπαϊκών πολιτικών που συναρτώνται με την έρευνα.

Ο ευρωπαϊκός χώρος της έρευνας περικλείει τις ακόλουθες παραμέτρους:

  • ένα σύνολο υλικών πόρων και υποδομών, βελτιστοποιημένων σε ευρωπαϊκή κλίμακα·
  • συνεκτικότερη χρησιμοποίηση των δημόσιων μηχανισμών και μέσων·
  • δυναμικότερες ιδιωτικές επενδύσεις·
  • ένα κοινό σύστημα αναφοράς, επιστημονικό και τεχνικό, για την άσκηση των πολιτικών·
  • επαρκέστερους ανθρώπινους πόρους και μεγαλύτερη κινητικότητα·
  • μια δυναμική ευρωπαϊκή επικράτεια, ανοιχτή και ελκυστική για ερευνητές και επενδύσεις·
  • ένα χώρο κοινών αξιών.

Ο κύριος χρηματοδοτικός μηχανισμός του ευρωπαϊκού χώρου της έρευνας είναι το 6ο πρόγραμμα-πλαίσιο έρευνας, το οποίο λήγει στο τέλος του 2006 για να το διαδεχτεί από το 2007 το 7ο πρόγραμμα-πλαίσιο. Το τελευταίο θα συμβάλει ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που έθεσε η ΕΕ στη Λισσαβόνα (DE) (EN) (FR) και πρέπει να αποτελέσει τα θεμέλια για την ανέγερση μιας οικονομίας της γνώσης.

Ένα σύνολο υλικών πόρων και υποδομών, βελτιστοποιημένων σε ευρωπαϊκή κλίμακα

Η υλοποίηση του ευρωπαϊκού χώρου της έρευνας περνάει μέσα από τη δημιουργία «κέντρων αριστείας», που σημαίνει δημιουργία δικτύων από ερευνητικά ιδρύματα αιχμής.

Κέντρα αριστείας παγκόσμιου βεληνεκούς υπάρχουν ουσιαστικά για όλα τα επιστημονικά πεδία στην Ευρώπη. Η δουλειά τους όμως δεν είναι πάντοτε αρκετά γνωστή εκτός ευρωπαϊκών συνόρων.

Οι μορφές τηλεργασίας, τις οποίες καθιστούν δυνατές τα ηλεκτρονικά δίκτυα, επιτρέπουν τη δημιουργία γνήσιων «εικονικών κέντρων αριστείας», πολυτομεακών μερικές φορές, που συνδέουν πανεπιστήμια και επιχειρήσεις.

Τα ηλεκτρονικά δίκτυα ανοίγουν στους ερευνητές νέες εργασιακές δυνατότητες: εικονικά εργαστήρια, τηλεχειρισμό εργαλείων, σχεδόν απεριόριστη πρόσβαση σε περίπλοκες βάσεις δεδομένων κ.λπ.

Συνεκτικότερη χρησιμοποίηση των δημόσιων μηχανισμών και μέσων

Μέχρι σήμερα, τα εθνικά ερευνητικά προγράμματα έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητα μεταξύ τους. Για να αποφεύγονται αυτά τα στεγανά, οι διοικητικοί υπεύθυνοι της έρευνας στα διάφορα κράτη μέλη αποφάσισαν να προτείνουν την υιοθέτηση της αρχής του αμοιβαίου ανοίγματος των εθνικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή διαδραματίζει ρόλο καταλύτη, παρέχοντας στους εθνικούς οργανισμούς την υλικοτεχνική υποδομή και το νομικό πλαίσιο για τον καλύτερο συντονισμό των δραστηριοτήτων που διεξάγονται στην Ευρώπη. Στο πλαίσιο αυτό, δημιουργήθηκε σε διακυβερνητικό επίπεδο μια σειρά ευρωπαϊκών οργανισμών επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας, όπως: FES (Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για την Επιστήμη) (EN), ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) (EN), COST (Ευρωπαϊκή Συνεργασία στον τομέα της Επιστημονικής και Τεχνικής Έρευνας) (EN), EUREKA (εξωκοινοτικό ερευνητικό πρόγραμμα) (EN) κ.λπ.

Για να αυξηθεί λοιπόν η συνεκτικότητα της ευρωπαϊκής έρευνας, ο στόχος είναι διττός:

  • καλύτερος συντονισμός εθνικών και ερευνητικών ερευνητικών προγραμμάτων·
  • ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των ευρωπαϊκών οργανισμών επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας.

Δυναμικότερες ιδιωτικές επενδύσεις

Το ισχύον σύστημα ευρεσιτεχνιών στην Ευρώπη, το οποίο στηρίζεται στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (DE) (EN) (FR) και στους αντίστοιχους εθνικούς φορείς, έχει ως βάση την έκδοση εθνικών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που ισχύουν μόνο στα κράτη μέλη για τα οποία έχουν εκδοθεί. Το πολυδάπανο αυτό σύστημα συνιστά σοβαρό εμπόδιο για την ευρύτερη χρήση τους στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή μελετά να προτείνει τη θέσπιση ενιαίου κοινοτικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, το οποίο θα καλύπτει το σύνολο της επικράτειας της ΕΕ.

Η υλοποίηση του ευρωπαϊκού χώρου της έρευνας πρέπει να δίνει τη δυνατότητα:

  • να αξιοποιούνται καλύτερα οι μηχανισμοί έμμεσης στήριξης της έρευνας·
  • να αναπτύσσονται αποτελεσματικά εργαλεία για την προστασία της διανοητικής ιδιοκτησίας, με κίνητρα για την ίδρυση επιχειρήσεων και για επενδύσεις κινδύνου.

Ένα κοινό σύστημα αναφοράς, επιστημονικό και τεχνικό, για την άσκηση των πολιτικών

Το ευρωπαϊκό ερευνητικό σύστημα πρέπει να οργανωθεί κατά τρόπο ώστε να προβλέπει και να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες που παρουσιάζονται στα διάφορα στάδια εφαρμογής των δημόσιων πολιτικών. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να εξαλειφθούν τα διοικητικά και θεσμικά εμπόδια στα οποία προσκρούει η επιστημονική έρευνα. Η έρευνα που διεξάγεται απευθείας από την Επιτροπή θα πρέπει να ευθυγραμμίζεται με τα κυριότερα μελήματα των πολιτών και των φορέων λήψης αποφάσεων, όπως είναι η προστασία του περιβάλλοντος, η ασφάλεια των ειδών διατροφής και των χημικών προϊόντων ή η πυρηνική ασφάλεια.

Με αυτή την προοπτική, χρειάζεται να αναπτυχθούν περαιτέρω τόσο η έρευνα που είναι αναγκαία για τη λήψη πολιτικής απόφασης όσο και ένα κοινό σύστημα αναφοράς, επιστημονικό και τεχνικό.

Επαρκέστεροι ανθρώπινοι πόροι και μεγαλύτερη κινητικότητα

Τα τρία μεγαλύτερα στοιχήματα στον ευρωπαϊκό χώρο της έρευνας θα είναι:

  • η μεγαλύτερη κινητικότητα των ερευνητών·
  • η ενίσχυση της θέσης και του ρόλου των γυναικών στην έρευνα·
  • η τόνωση του ενδιαφέροντος των νέων για σταδιοδρομία στο χώρο των θετικών επιστημών.

Στους ερευνητές η κινητικότητα είναι συνολικά μεγαλύτερη σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Υπάρχει όμως κάποια έλλειψη εξοικείωσης των ευρωπαίων ερευνητών με την ερευνητική κουλτούρα των άλλων χωρών. Σχετικά, οι τρόποι πρόσληψης στην Ευρώπη ευνοούν τους ημεδαπούς για ακαδημαϊκές και επιστημονικές σταδιοδρομίες. Η έλλειψη επαρκών δομών σταδιοδρομίας για ερευνητές από άλλες ευρωπαϊκές χώρες στερεί από τους ερευνητικούς φορείς τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν μια τέτοια εμπειρία.

Οι γυναίκες είναι κάτοχοι του 50% των πανεπιστημιακών τίτλων σπουδών· και είναι παράδοξο που η συμμετοχή τους στην επιστημονική έρευνα παραμένει περιθωριακή.

Τέλος, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες παρατηρείται μείωση του ενδιαφέροντος των νέων για σταδιοδρομία στο χώρο της έρευνας. Πλην όμως, το ενδιαφέρον για την επιστήμη και την τεχνική αρχίζει στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Η ΕΕ οφείλει να ενισχύσει τη διδασκαλία των θετικών επιστημών σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες: πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια.

Μια δυναμική ευρωπαϊκή επικράτεια, ανοιχτή και ελκυστική για ερευνητές και επενδύσεις

Οι περιφέρειες εδραιώνονται ολοένα και περισσότερο στο χώρο της έρευνας και της καινοτομίας, επωφελούμενες σημαντικών μέσων και δρομολογώντας πρωτοβουλίες για την προώθηση της ανάπτυξης δεσμών μεταξύ πανεπιστημίων, επιχειρήσεων και ερευνητικών κέντρων. Αποτελούν συνεπώς κομβικό συντελεστή του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και ο ρόλος τους πρέπει να ενισχυθεί. Πιο συγκεκριμένα, το ζητούμενο είναι να εξεταστούν και να διαμορφωθούν οι συνθήκες για μια πραγματική «τοπική αποκέντρωση» των ερευνητικών πολιτικών (προσαρμογή τους στο εκάστοτε τοπικό κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο).

Οι υποψήφιες χώρες διαθέτουν σήμερα για έρευνα περιορισμένα μέσα και οι ερευνητικές τους δομές πρέπει να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις για εφαρμογή της γνώσης σε σκοπούς οικονομικούς και κοινωνικούς. Είναι συνεπώς απαραίτητο να διευκολυνθεί η ενσωμάτωση των επιστημονικών κοινοτήτων Δυτικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Η Ευρώπη δεν προσφέρει στους ερευνητές τρίτων χωρών υλικές και διοικητικές συνθήκες ιδιαιτέρως προνομιακές. Κανονιστικό πλαίσιο, επιστημονική κουλτούρα και γλώσσα διαφέρουν από τη μια χώρα στην άλλη. Για την προσέλκυση των καλύτερων ερευνητών του κόσμου στα ευρωπαϊκά εργαστήρια, θα πρέπει να καθιερωθεί ένα σύστημα υποτροφιών για επιστήμονες. Για τις αναπτυσσόμενες χώρες, το σύστημα αυτό θα πρέπει να διαρθρωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να ενθαρρύνει την επιστροφή των ερευνητών στη χώρα καταγωγής τους.

Ένας χώρος κοινών αξιών

Οι αυξανόμενες πιέσεις που δέχεται το περιβάλλον, οι σοβαρές κρίσεις που συνδέονται με την ασφάλεια των τροφίμων ή το εμπόριο ΓΤΟ εγείρουν - και δικαίως - ερωτήματα μεταξύ των πολιτών και μπορούν να κλονίσουν την εμπιστοσύνη τους στην επιστήμη. Χρειάζεται συνεπώς να δοθεί ώθηση στο διάλογο των ερευνητών με τους άλλους συνομιλητές (πολίτες, εμπειρογνώμονες, ιθύνοντες της βιομηχανίας και πολιτικά κέντρα λήψης αποφάσεων).

Ζητήματα δεοντολογίας συνδεόμενα με την πρόοδο της επιστημονικής και τεχνολογικής γνώσης, σε πεδία κυρίως όπως οι βιοεπιστήμες, προσφέρουν έδαφος για διαφορετικές εκτιμήσεις σε κάθε χώρα. Οι σχέσεις μεταξύ των επιτροπών δεοντολογίας που συγκροτούνται σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο («Ευρωπαϊκή ομάδα για τη δεοντολογία της επιστήμης και των νέων τεχνολογιών») πρέπει να ενισχυθούν ώστε να αναπτυχθούν προσεγγίσεις κοινής αποδοχής.

Με άλλα λόγια, η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου έρευνας φιλοδοξεί:

  • να προσδώσει την ευρωπαϊκή τους διάσταση στα ζητήματα επιστήμης/κοινωνίας·
  • να διαμορφώσει ένα κοινό όραμα των ζητημάτων δεοντολογίας της επιστήμης και της τεχνολογίας.

ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

Απόφαση 1982/2006/ΕΚτου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για το έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013)

Απόφαση 969/2006/ΕΚτου Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για το έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων πυρηνικής έρευνας και εκπαίδευσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (Ευρατόμ) (2007-2011)

Έκθεση της Επιτροπής - Ετήσια έκθεση σχετικά με τις δραστηριότητες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2005 [COM(2006) 685 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Σύσταση της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2005, σχετικά με την Ευρωπαϊκή Χάρτα του Ερευνητή και έναν κώδικα δεοντολογίας για την πρόσληψη ερευνητών [C(2005) 576 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Έκθεση της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 2004: Δραστηριότητες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ετήσια έκθεση 2003 [COM(2004) 533 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Απόφαση 1608/2003/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, σχετικά με την παραγωγή και την ανάπτυξη κοινοτικών στατιστικών για την επιστήμη και την τεχνολογία [Επίσημη Εφημερίδα L 230 της 16.09.2003]

Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 18ης Ιουλίου 2003: «Οι ερευνητές στον ευρωπαϊκό χώρο έρευνας: ένα επάγγελμα, πληθώρα σταδιοδρομιών» [COM(2003) 436 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Ανακοίνωση της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2002, «Μια νέα ώθηση στον ευρωπαϊκό χώρο έρευνας - Ενίσχυση, αναπροσανατολισμός, άνοιγμα νέων προοπτικών» [COM(2002) 565 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Το ανωτέρω έγγραφο είναι μια αξιολόγηση της προόδου που έχει πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο υλοποίησης του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας, επιπλέον δε ανοίγει νέες προοπτικές ως προς τη μελλοντική ανάπτυξη του χώρου αυτού. Δύο χρόνια μετά τη δρομολόγηση του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας, η Επιτροπή εκτίμησε ότι η πρωτοβουλία διευκόλυνε τη συνειδητοποίηση της ευρωπαϊκής διάστασης της έρευνας σε εθνικό επίπεδο. Η Επιτροπή αναδεικνύει ορισμένες θετικές δραστηριότητες και εξελίξεις και καλεί τα κράτη μέλη να κινητοποιηθούν έτσι ώστε να ενισχυθεί η συμμετοχή τους στο έργο.

Ανακοίνωση της Επιτροπής, της 11ης Σεπτεμβρίου 2002: «Περισσότερη έρευνα για την Ευρώπη· στόχος: 3% του ΑΕΠ» [COM(2002) 499 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Ο στόχος που τέθηκε από το Συμβούλιο στη Βαρκελώνη τον Μάρτιο του 2002 προβλέπει αύξηση του ποσοστού επενδύσεων από 1,9% του ΑΕΠ σήμερα σε 3% μέχρι το 2010. Πλέον του 60% αυτής της αύξησης πρέπει να προέλθει από τον ιδιωτικό τομέα.

Ανακοίνωση της Επιτροπής, της 3ης Οκτωβρίου 2001: «Η περιφερειακή διάσταση του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας» [COM(2001) 549 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Το ανωτέρω έγγραφο σκοπό έχει να παροτρύνει τις τοπικές και περιφερειακές αρχές να αξιοποιήσουν στον μέγιστο δυνατό βαθμό τις δυνατότητες που προσφέρονται μέσω του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας. Οι περιφέρειες αναγνωρίζονται πλέον ως κομβικοί παράγοντες για τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής οικονομίας της γνώσης. Επιπλέον, η περιφερειακή ανάπτυξη θεωρείται κεφάλαιο για την οικονομική μεγέθυνση και την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ μελλοντικά.

Ανακοίνωση της Επιτροπής, της 25ης Ιουνίου 2001: «Η διεθνής διάσταση του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας» [COM(2001) 346 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 20ής Ιουνίου 2001: «Μια στρατηγική κινητικότητας για τον Ευρωπαϊκό Χώρο της Έρευνας» [COM(2001) 331 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 20ής Απριλίου 2001: «Ολοκλήρωση της αποστολής του ΚΚΕρ στον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας» [COM(2001) 215 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών, της 4ης Οκτωβρίου 2000: «Δημιουργία του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας: κατευθυντήριες γραμμές των δράσεων της Ένωσης στον τομέα της έρευνας (2002-2006)» [COM(2000) 612 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Ανακοίνωση της Επιτροπής, της 17ης Φεβρουαρίου 1999: «Γυναίκες και επιστήμη: Κινητοποίηση των γυναικών με σκοπό τον εμπλουτισμό της ευρωπαϊκής έρευνας» [COM(1999) 76 τελικό - Δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 30.07.2007
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας