RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


W kierunku integracji nadzoru morskiego

Komisja Europejska ogłosiła zasady rządzące wprowadzeniem zintegrowanego nadzoru morskiego. Zasady te pomogą państwom członkowskim utworzyć wspólne środowisko dzielenia się informacją w dziedzinie morskiej pomiędzy różnymi wspólnotami użytkowników, takimi jak władze odpowiedzialne za bezpieczeństwo morskie, kontrolę rybołówstwa, zanieczyszczenia morskie, środowisko morskie, cło, kontrolę granic, władze wykonawcze i odpowiedzialne za obronę.

AKT

Komunikat Komisji z 15 października 2009 r. zatytułowany „W kierunku integracji nadzoru morskiego: Wspólny mechanizm wymiany informacji dla obszarów morskich UE” [COM(2009) 538 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

STRESZCZENIE

Większość danych dotyczących spraw morskich w Unii Europejskiej jest przetwarzana na poziomie lokalnym. Władze lokalne są zobowiązane do nadzorowania i kontrolowania działalności morskiej w sektorze, który podlega ich odpowiedzialności, bez konieczności powiadamiania odpowiednich władz w innych sektorach. Takie rozwiązanie nie jest korzystne, ponieważ dzielenie się tymi danymi pozwoliłoby na zwiększenie skuteczności i dochodowości działań w ramach nadzoru morskiego.

Dzielenie się danymi oraz interoperacyjność systemów nadzoru morskiego stwarza niekiedy pewne problemy na płaszczyźnie technicznej i prawnej, a także z punktu widzenia bezpieczeństwa. Komisja opisuje te problemy w niniejszym komunikacie i wysuwa propozycje rozwiązań.

Przeszkody na drodze do zintegrowanego nadzoru morskiego

Głównymi przeszkodami dla stworzenia wspólnego środowiska dzielenia się informacjami są:

  • wielorakość wspólnot użytkowników i przedsiębiorców: większość informacji jest zbierana na wielu poziomach (międzynarodowym, wspólnotowym oraz krajowym) za pomocą różnych systemów sektorowych. W niektórych przypadkach władze, których to dotyczy, nie znają innych władz ani systemów zbierających podobne informacje. W innych przypadkach nie dysponują one protokołami ani umowami potrzebnymi do wymiany danych,
  • wielorakość ram prawnych: systemy nadzoru morskiego zostały opracowane na podstawie lokalnego, międzynarodowego i wspólnotowego ustawodawstwa; połączenie ich stanowi zatem trudność,
  • zagrożenia transgraniczne: zagrożenia, na jakie wystawione są państwa członkowskie, wymagają zwykle wzmocnionego działania transgranicznego lub ponadsektorowego, w szczególności na pełnym morzu,
  • szczególne rozporządzenia prawne: brakuje spójności ustawodawstwa międzynarodowego i wspólnotowego, w których zawiera się nadzór morski dokonywany na pełnym morzu i które warunkują przetwarzanie danych osobowych, poufnych i tajnych.

Rozwiązania dla zintegrowanego nadzoru morskiego

Stworzenie wspólnego środowiska dzielenia się informacjami opiera się na przestrzeganiu następujących czterech głównych zasad:

  • optymalizacja wymiany informacji pomiędzy różnymi wspólnotami użytkowników. Unia Europejska powinna przyjąć zasady i normy na poziomie wspólnotowym, aby połączyć ze sobą różne wspólnoty użytkowników. Wspólnoty te powinny być w stanie dzielić się na poziomie krajowym informacjami pochodzącymi z systemów międzynarodowych, wspólnotowych, regionalnych, wojskowych i wewnętrznych. Wspólne środowisko wymiany informacji powinno być zabezpieczone i elastyczne, aby dostosować się do potrzeb nowych użytkowników.
  • opracowanie niehierarchicznych ram technicznych mających zastosowanie w systemach kontroli i nadzoru morskiego. Ramy techniczne powinny ułatwiać zbiór, rozpowszechnianie, analizę i zarządzanie danymi. Powinny one łączyć wymagania odnośnie bezpieczeństwa i przestrzegać rozporządzeń dotyczących ochrony danych i wymogów funkcjonowania.
  • wymiana informacji między władzami cywilnymi i wojskowymi. Władze odpowiedzialne za nadzór morski powinny być w stanie dzielić się informacjami między sobą. Aby zagwarantować wymianę danych w obu kierunkach, ustalone zostaną wspólne normy i procedury dotyczące dostępu i użytkowania informacji.
  • usunięcie narzuconych przez szczegółowe rozporządzenia prawne przeszkód w wymianie danych. Niektóre rozporządzenia ustawodawstwa wspólnotowego i krajowego mogą przeszkadzać w wymianie informacji dotyczących kontroli i nadzoru morskiego. Rozporządzenia te powinny być spisane i przyjęte przy zachowaniu niezbędnych gwarancji w kwestii poufności i bezpieczeństwa danych oraz ochrony danych osobowych.

Te cztery główne zasady zapoczątkują rozważania na poziomie wspólnotowym i krajowym, w których będą musiały uczestniczyć wszystkie wspólnoty użytkowników. Zasady te będą mogły podlegać korekcie w świetle rezultatów trzech projektów mających na celu ocenę zdolności użytkowników pochodzących z krajów członkowskich i różnych wspólnot w kwestii wymiany informacji.

Kontekst

Niniejszy komunikat stanowi kontynuację poprzedniego komunikatu, zatytułowanego „Zintegrowana polityka morska Unii Europejskiej”, w którym Komisja Europejska podejmuje się podjąć kroki na rzecz interoperacyjności systemów nadzoru poprzez połączenie istniejących systemów monitorowania, aby zapewnić bezpieczeństwo morskie, ochronę środowiska morskiego, kontrolę rybołówstwa, kontrolę granic zewnętrznych i inne działania sprawdzające wdrożenie przepisów.

Ostatnia aktualizacja: 08.04.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony