RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Nadzór nad skazanymi lub warunkowo zwolnionymi

Niniejsza decyzja ramowa zachęca do uznawania i nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych miedzy państwami członkowskimi. Ponadto w decyzji zdefiniowane zostały zasady nadzorowania kar z zawieszeniem wykonania, kar alternatywnych i kar warunkowych w celu zwiększenia szans osoby skazanej na resocjalizację, przeciwdziałania powrotowi do przestępstwa i zwiększenia ochrony ofiar.

AKT

Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Niniejsza decyzja rozszerza zasadę wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych na odbywanie kary niepolegającej na pozbawieniu wolności. W decyzji określono zasady, których ma przestrzegać państwo członkowskie podczas nadzorowania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych nakładanych przez inne państwo członkowskie.

Decyzja ramowa zachęca państwa członkowskie do pełniejszej współpracy, do dokumentowania nadzoru nad warunkami i karami w swoich rejestrach krajowych oraz ochrony danych osobowych.

Zakres

Niniejsza decyzja ramowa dotyczy uznawania wyroków i nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia oraz obowiązków wynikających z kar alternatywnych. Decyzja nie ma zastosowania do wykonywania wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności, ani do uznawania i wykonywania kar pieniężnych i nakazów konfiskaty.

Państwa członkowskie mogą odmówić uznania wyroku lub nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych, jeżeli są one dyskryminujące. Państwa członkowskie mogą również zawierać lub nadal stosować dwustronne lub wielostronne umowy lub uzgodnienia, jeżeli ułatwiają one sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych, ale muszą poinformować o nich Radę i Komisję.

Warunki zawieszenia i kary alternatywne

Państwa członkowskie zobowiązane są do nadzorowania wyroków obejmujących co najmniej jeden z następujących środków wymagających od osoby skazanej:

  • informowania określonego organu o każdej zmianie miejsca pobytu lub miejsca pracy,
  • przestrzegania zakazu wstępu do pewnych miejscowości lub miejsc,
  • nieopuszczania terytorium państwa wykonania,
  • przestrzegania wydanych poleceń dotyczących stylu życia, miejsca pobytu, szkolenia itp.,
  • stawiania się w określonym czasie przed określonym organem,
  • unikania kontaktu z określonymi osobami i przedmiotami,
  • dokonania rekompensaty szkód wyrządzonych w wyniku popełnienia przestępstwa,
  • wykonania pracy społecznie użytecznej,
  • współpracy z kuratorem sądowym lub z przedstawicielem służb socjalnych,
  • poddania się terapii, w tym terapii odwykowej.

Powyższa lista nie jest wyczerpująca. Państwa członkowskie mają obowiązek powiadamiać Sekretariat Generalny Rady o innych środkach lub karach, które są gotowe nadzorować.

Właściwe organy

Państwa członkowskie zobowiązane są informować Sekretariat Generalny Rady o tym, które organy są właściwe do podejmowania działań zgodnie z niniejszą decyzją ramową. Mogą to być również organy pozasądowe, pod warunkiem że posiadają równorzędne uprawnienia na mocy prawa krajowego. Jeżeli decyzja zostaje podjęta przed organ inny niż sąd, konieczne jest zapewnienie możliwości weryfikacji takiej decyzji przez sąd lub inną jednostkę mającą uprawnienia sądu. Rada przekazuje informacje dotyczące właściwych organów Komisji i pozostałym państwom członkowskim.

Dostosowanie warunków zawieszenia lub kar alternatywnych

Jeżeli charakter lub okres obowiązywania danego warunku zawieszenia lub danej kary alternatywnej są niezgodne z prawem państwa wykonania, państwo to może je odpowiednio dostosować. Warunki te muszą jednak możliwie jak najściślej odpowiadać tym nałożonym w państwie wydania. W żadnym przypadku charakter lub okres obowiązywania warunków nie może być surowszy lub dłuższy niż pierwotnie nałożony. Państwo wydania musi zostać powiadomione o każdym dostosowaniu na piśmie.

Podwójna karalność

Weryfikacja podwójnej karalności nie jest wymagana w przypadku przestępstw zagrożonych w państwie wydania karą pozbawienia wolności o maksymalnym wymiarze co najmniej trzech lat. Obejmują one: udział w organizacji przestępczej, terroryzm, handel ludźmi, pornografię dziecięcą, nielegalny obrót organami ludzkimi, środkami odurzającymi, bronią, materiałami wybuchowymi lub materiałami jądrowymi i radioaktywnymi, korupcję, przestępstwa komputerowe, rasizm i ksenofobię, przestępstwa przeciwko środowisku naturalnemu, uprowadzenie, podrabianie i zgwałcenie.

W przypadku innych przestępstw państwo wykonania może uzależnić uznanie wyroku i decyzji w sprawie zawieszenia oraz nadzór nad przestrzeganiem warunków lub obowiązków wynikających z kar od wyroku dotyczącego czynów uznawanych za przestępstwo na mocy jego prawa krajowego.

Podstawy odmowy, ramy czasowe i koszty

Państwo wykonania może odmówić uznania wyroku lub decyzji w sprawie zawieszenia lub przejęcia nadzoru nad przestrzeganiem warunków lub obowiązków wynikających z kar, jeżeli:

  • zaświadczenie jest niekompletne lub nie odpowiada wyrokowi lub decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia,
  • kryteria przekazania wyroku lub decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia nie zostały spełnione,
  • uznanie wyroku i przejęcie nadzoru naruszałoby zasadę ne bis in idem,
  • wyrok dotyczy czynów, które na mocy prawa państwa wykonania nie stanowią przestępstwa, z wyjątkiem spraw dotyczących podatków, ceł i obrotu dewizowego,
  • wykonanie kary uległo przedawnieniu zgodnie z prawem państwa wykonania,
  • nadzór jest niemożliwy ze względu na immunitet przewidywany na mocy prawa państwa wykonania,
  • osoba skazana nie może ze względu na wiek być pociągnięta do odpowiedzialności karnej za czyny, w odniesieniu do których wydano wyrok,
  • wyrok został wydany zaocznie, chyba że osoba skazana została wezwana do stawienia się osobiście, wyznaczyła swojego przedstawiciela prawnego lub po wydaniu decyzji osoba ta nie kwestionowała rozstrzygnięcia i nie wnioskowała o powtórzenie procesu lub o apelację,
  • wyrok lub decyzja w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia nakazują poddanie się leczeniu, którego państwo wykonania nie jest w stanie zapewnić,
  • okres obowiązywania warunku zawieszenia lub kary jest krótszy niż 6 miesięcy,
  • na mocy prawa państwa wykonania przestępstwo zostało popełnione na jego terytorium.

Od otrzymania wyroku lub decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia i zaświadczenia państwo wykonania ma 60 dni na poinformowanie państwa wydania na piśmie, czy uznaje wyrok lub decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia oraz czy przejmuje nadzór nad jego wykonaniem. Zarówno państwo wydania, jak i państwo wykonania mogą postanowić o amnestii. Państwo wykonania musi poinformować państwo wydania na piśmie o takiej decyzji.

Koszty wynikające ze stosowania niniejszej decyzji ramowej ponoszone są przez państwo wykonania, z wyjątkiem kosztów, które powstały na terytorium państwa wydania.

Obowiązki w zakresie jurysdykcji

Właściwy organ państwa wykonania musi poinformować organ państwa wydania na piśmie o każdej decyzji dotyczącej zmiany warunku zawieszenia lub kar alternatywnych, uchylenia zawieszenia wykonania wyroku lub decyzji o warunkowym zwolnieniu, nałożenia kary pozbawienia wolności lub zastosowania innego środka polegającego na pozbawieniu wolności oraz wygaśnięcia warunku zawieszenia lub kary alternatywnej.

W każdym przypadku państwo wykonania musi poinformować państwo wydania na piśmie o przekazaniu wyroku lub decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia wraz z zaświadczeniem organowi odpowiedzialnemu za jego uznanie i za podjęcie działań służących nadzorowi. Ponadto państwo wykonania musi powiadomić państwo wydania o tym, że nadzorowanie przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych nie jest możliwe, jeżeli nie można odnaleźć osoby skazanej na terytorium państwa wykonania.

Jeżeli w sprawach dalszych decyzji właściwe jest państwo wydania, państwo wykonania musi poinformować je o swoich ustaleniach, według których wymagane jest uchylenie zawieszenia wykonania wyroku lub uchylenie decyzji o warunkowym zwolnieniu lub nałożenie kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności. Ponadto państwo wykonania musi powiadomić o wszystkich zasadniczych faktach, o które zwróciło się państwo wydania. Państwo wydania ma obowiązek przekazania państwu wykonania informacji dotyczących podjętych decyzji odnośnie do uchylenia zawieszenia wykonania wyroku lub uchylenia decyzji o warunkowym zwolnieniu, wykonania lub nałożenia kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności oraz wygaśnięcia warunku zawieszenia lub kary alternatywnej.

Jeżeli osoba skazana ucieka lub nie posiada już legalnego stałego miejsca pobytu w państwie wykonania, właściwy organ państwa wykonania może przekazać swoją jurysdykcję z powrotem właściwemu organowi państwa wydania. Ma to zastosowanie również do sytuacji, gdy w państwie wydania prowadzone jest nowe postępowanie karne przeciwko osobie skazanej.

Niniejsza decyzja ramowa zastępuje odpowiednie postanowienia Konwencji Rady Europy z 1964 r. o nadzorze nad warunkowo skazanymi lub warunkowo zwolnionymi.

Kluczowe definicje
  • Wyrok: prawomocne orzeczenie lub nakaz sądu państwa wydania nakładające na osobę fizyczną karę pozbawienia wolności lub środek polegający na pozbawieniu wolności, karę z zawieszeniem wykonania, karę warunkową lub karę alternatywną.
  • Kara z zawieszeniem wykonania: kara pozbawienia wolności lub środek polegający na pozbawieniu wolności, których wykonanie zostało w całości lub w części warunkowo zawieszone w wyroku skazującym poprzez nałożenie co najmniej jednego warunku zawieszenia.
  • Kara warunkowa: wyrok, w którym warunkowo odroczono nałożenie kary poprzez nałożenie co najmniej jednego warunku zawieszenia lub w którym nałożono co najmniej jeden warunek zawieszenia zamiast kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności.
  • Kara alternatywna: kara inna niż kara pozbawienia wolności, środek polegający na pozbawieniu wolności lub grzywna, nakładająca nakaz lub polecenie.
  • Decyzja w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia: wyrok lub prawomocna decyzja właściwego organu państwa wydania przyznające warunkowe zwolnienie lub nakładające warunki zawieszenia.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Decyzja ramowa 2008/947/WSiSW

16.12.2008

6.12.2011

Dz.U. L 337 z 16.12.2008

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Decyzja ramowa 2009/299/WSiSW

28.3.2009

28.3.2011

Dz.U. L 81 z 27.3.2009

Ostatnia aktualizacja: 31.03.2009
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony