RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Wzajemna pomoc w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi

Rada przyjęła niniejszą konwencję w celu ułatwienia wzajemnej pomocy prawnej między właściwymi organami państw członkowskich (policja, służby celne lub sądy) dla zapewnienia bardziej skutecznej i szybszej współpracy w sprawach karnych.

AKT

Akt Rady z dnia 29 maja 2000 r. (DE ) (EN ) (FR ) ustanawiający, zgodnie z art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej, Konwencję o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

STRESZCZENIE

Niniejsza konwencja ma na celu wspieranie i ułatwianie wzajemnej pomocy w sprawach karnych między organami sądowymi, celnymi i policją. Uzupełnienia ona w szczególności konwencję Rady Europy z 1959 r. w sprawie pomocy prawnej w sprawach karnych i jej protokół z 1978 r.

Wnioski o pomoc

Zgodnie z zasadą ogólną wnioski o udzielenie pomocy są sporządzane na piśmie, przekazywane i wykonywane bezpośrednio przez właściwe miejscowo organy sądowe. Niektóre wnioski muszą jednak być obsługiwane przez władze centralne państw członkowskich (wnioski o tymczasowe przekazanie lub tranzyt więźniów, przesyłanie odpisów z orzeczeń skazujących). W pilnych przypadkach wniosek może zostać złożony za pośrednictwem Interpolu lub innej organizacji właściwej na mocy Traktatu o Unii Europejskiej (UE).

Państwo członkowskie, do którego wniosek o pomoc został skierowany (państwo wezwane), musi przestrzegać formalności i procedur określonych przez państwo członkowskie składające wniosek (państwo wzywające) i obsłużyć go jak najszybciej, stosując się jak najściślej do wskazanych terminów.

Pisma procesowe będą przekazywane przez państwa członkowskie bezpośrednio pocztą odpowiednim osobom znajdującym się na terytorium innego państwa członkowskiego. W niektórych przypadkach za przekazywanie dokumentów jest odpowiedzialne państwo wezwane.

Organ sądowy lub organ centralny może nawiązać bezpośredni kontakt z organem śledczym lub celnym innego państwa członkowskiego albo – w przypadku wniosków o udzielenie pomocy w sprawie ścigania – z organem administracyjnym innego państwa członkowskiego. Każde państwo członkowskie może podjąć decyzję o odmowie wykonania takiej klauzuli lub zastosowania jej pod pewnymi warunkami.

Wymiana informacji z urzędu (tj. bez uprzedniego wniosku) może mieć miejsce między państwami członkowskimi w sprawach podlegających prawu karnemu oraz wykroczeń administracyjnych, jeżeli ich karanie lub postępowanie w ich sprawie jest w kompetencji organu przyjmującego.

Szczególne formy pomocy

Przedmioty skradzione odnalezione w innym państwie członkowskim są oddawane do dyspozycji państwa wzywającego w celu ich zwrotu właścicielowi.

Osoba zatrzymana na terytorium państwa członkowskiego, które złożyło wniosek o przeprowadzenie czynności dochodzeniowych, może, za zgodą właściwych władz, być tymczasowo przekazana na terytorium innego państwa członkowskiego, w którym jest prowadzone dochodzenie. Jeśli jest to wymagane przez jedno z państw członkowskich, zgoda osoby zainteresowanej jest koniecznym warunkiem przekazania.

Świadek lub biegły może być przesłuchany przez organy sądowe innego państwa członkowskiego w formie wideokonferencji, jeśli nie jest to sprzeczne z podstawowymi zasadami obowiązującymi w państwie wezwanym i jeśli wszystkie zainteresowane strony na to się zgadzają.

Dostawy nadzorowane są dozwolone na terytorium innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego postępowania karnego dotyczącego przestępstw, które mogą stanowić podstawę do ekstradycji. Odbywają się one pod kierunkiem i kontrolą wezwanego państwa członkowskiego.

Dwa lub więcej państw członkowskich może ustanowić wspólny zespół dochodzeniowo-śledczy, którego skład jest określony za wspólnym porozumieniem zainteresowanych państw członkowskich. Wspólny zespół jest tworzony dla konkretnego celu i na ograniczony czas. Urzędnik państwa członkowskiego, na terytorium którego działa zespół, jest odpowiedzialny za zarządzanie zespołem i kieruje działaniami na terytorium tego państwa członkowskiego.
Mogą być również prowadzone operacje pod przykryciemprzez funkcjonariuszy działających pod przykryciem lub przy wykorzystaniu fałszywej tożsamości, pod warunkiem że będzie przestrzegane prawo i procedury państwa członkowskiego, na którego terytorium wspomniane operacje są prowadzone.

Przechwytywanie przekazów telekomunikacyjnych

Przechwytywanie przekazów telekomunikacyjnych może być dokonywane na wniosek właściwego organu innego państwa członkowskiego przez organ sądowy lub administracyjny wyznaczony przez odnośne państwo członkowskie. Przekazy telekomunikacyjne mogą być przechwytywane i przekazywane bezpośrednio do wzywającego państwa członkowskiego albo rejestrowane i przekazywane w późniejszym terminie.

Przechwytywanie może być również wykonywane na terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się naziemna stacja łączności satelitarnej. W takim przypadku, jeśli wsparcie techniczne tego państwa nie jest wymagane, przechwytywanie odbywa się za pośrednictwem dostawców usług w państwie wzywającym. Gdy przechwytywanie jest wykonywane na terytorium państwa, ponieważ podmiot się tam przemieszcza, ale pomoc techniczna ze strony tego państwa nie jest wymagana, jest wymagane poinformowanie tego państwa członkowskiego, że przechwytywanie miało miejsce.

Szczególna sytuacja niektórych państw członkowskich

Szczegółowe przepisy mają zastosowanie do Irlandii i Wielkiej Brytanii (przekazywanie wniosków o pomoc), Luksemburga (ochrona danych osobowych), Norwegii i Islandii (przepisy odnoszące się do dorobku Schengen, wejście w życie konwencji).

Konwencja weszła w życie w dniu 23 sierpnia 2005 r.

ODNIESIENIA

AKTWejście w życieTranspozycja przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Akt Rady (DE ) (EN ) (FR ) z dnia 29 maja 2000 r.

23.8.2005

Dz.U. C 197 z 12.7.2000

AKTY POWIĄZANE

Protokół do Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, ustanowiony przez Radę zgodnie z art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej [Dz.U. C 326 z 21.11.2001].

Ostatnia aktualizacja: 20.12.2011

Zobacz także

  • Strona internetowa Dyrekcji Generalnej ds. Wymiaru Sprawiedliwości (Komisja Europejska) – Współpraca sądowa (DE) (EN) (FR)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony