RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Wzajemne uznawanie kar pozbawienia wolności i innych środków polegających na pozbawieniu wolności

Na mocy niniejszej decyzji rozszerza się stosowanie zasady wzajemnego uznawania między państwami członkowskimi na wyroki w sprawach karnych skazujące na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności. W decyzji ustanowiona została procedura uznawania i wykonywania tych wyroków, aby ułatwić resocjalizację osób skazanych.

AKT

Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Na mocy niniejszej decyzji ustanowione zostają zasady, zgodnie z którymi wyroki skazujące na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności wydane w jednym państwie członkowskim mają być uznawane i wykonywane w innym państwie członkowskim. Celem jest ułatwienie w ten sposób resocjalizacji i reintegracji społecznej osoby skazanej.

Państwa członkowskie zobowiązane są wyznaczyć właściwe organy odpowiadające za wydawanie i wykonywanie wyroków. Właściwy organ państwa wydającego odpowiada za przekazanie wyroku wraz z zaświadczeniem załączonym do decyzji ramowej bezpośrednio właściwemu organowi jednego państwa wykonującego w odpowiednim terminie i w sposób umożliwiający uzyskanie pisemnego potwierdzenia.

Jeżeli osoba skazana znajduje się w państwie wydającym lub państwie wykonującym i, w określonych okolicznościach, wydała zgodę na przekazanie wyroku, wówczas wyrok może zostać przekazany:

  • do państwa członkowskiego, którego obywatelem jest osoba skazana i w którym osoba skazana mieszka,
  • do państwa członkowskiego, którego osoba skazana jest obywatelem i do którego może zostać deportowana po wydaniu wyroku, nawet jeśli nie jest to jej miejsce zamieszkania,
  • do innego państwa członkowskiego, pod warunkiem że jego właściwy organ wyrazi zgodę na przekazanie.

Przekazanie wyroku może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy państwo wydające uzyska pewność, że wykonanie kary w państwie wykonującym będzie miało na celu ułatwienie resocjalizacji i reintegracji społecznej osoby skazanej. Państwo wykonujące może przedstawić państwu wydającemu uzasadnioną opinię wskazującą, że wykonanie kary w państwie wykonującym nie doprowadziłoby do realizacji tego celu. Państwo wykonujące, jak również osoba skazana mogą wystąpić z wnioskiem o wszczęcie procedury przekazania wyroku.

Po otrzymaniu przekazanego wyroku i zaświadczenia państwo wykonujące musi zadecydować w terminie nie dłuższym niż 90 dni, czy uzna wyrok i wykona karę.

Właściwy organ państwa wykonującego musi uznać wyrok i podjąć wszelkie działania niezbędne do wykonania kary, chyba że postanowi powołać się na jedną z podstaw odmowy uznania i wykonania przewidzianych w niniejszej decyzji ramowej. Odmowa uznania wyroku i wykonania kary jest możliwa w następujących przypadkach:

  • zaświadczenie jest niekompletne lub nie odpowiada wyrokowi,
  • nie zostały spełnione kryteria dotyczące przekazywania wyroku i zaświadczenia,
  • wykonanie wyroku byłoby sprzeczne z zasadą ne bis in idem,
  • wyrok odnosi się do czynów, które zgodnie z prawem państwa wykonującego nie stanowiłyby przestępstwa, z zastrzeżeniem pewnych wyjątków,
  • wykonanie kary uległo przedawnieniu zgodnie z prawem państwa wykonującego,
  • zgodnie z prawem państwa wykonującego zapewniony jest immunitet,
  • zgodnie z prawem państwa wykonującego osoba skazana nie może zostać pociągnięta do odpowiedzialności ze względu na swój wiek,
  • w chwili otrzymania wyroku przez państwo wykonujące pozostało do odbycia mniej niż sześć miesięcy kary,
  • skazana osoba nie stawiła się osobiście na rozprawie, na której wydano wyrok, z zastrzeżeniem określonych wyjątków,
  • państwo wydające odrzuca wniosek państwa wykonującego, by przeciw danej osobie prowadzić postępowanie karne, orzec wobec niej karę lub pozbawić ją wolności za inne przestępstwo popełnione przed przekazaniem,
  • orzeczona kara obejmuje środek związany z leczeniem psychiatrycznym lub opieką zdrowotną, lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności, którego państwo wykonujące nie może zapewnić,
  • przestępstwo zostało popełnione na terytorium państwa wykonującego.

W przypadku gdy zaświadczenie jest niekompletne lub nie odpowiada wyrokowi, państwo wykonujące może odroczyć uznanie wyroku.

Decyzja ramowa zawiera listę przestępstw, które stanowią podstawę do uznania orzeczenia i wykonania wyroku bez sprawdzania podwójnej karalności, jeżeli w państwie wydającym są one zagrożone karą pozbawienia wolności lub zastosowaniem środka polegającego na pozbawieniu wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej trzech lat. W odniesieniu do wszystkich innych przestępstw państwo wykonujące może uzależnić uznanie wyroku i wykonanie kary od tego, czy odnoszą się one do czynów stanowiących przestępstwo także w świetle prawa państwa wykonującego. Jeżeli kara ze względu na czas jej trwania lub rodzaj jest niezgodna z prawem państwa wykonującego, państwo to może odpowiednio dostosować karę. Taka dostosowana kara musi odpowiadać możliwie najściślej karze orzeczonej pierwotnie i w żadnym przypadku nie może być od niej surowsza.

Zgodnie z prawem państwa wydającego wymagana jest zgoda osoby skazanej na przekazanie wyroku wraz z zaświadczeniem do państwa wykonującego w celu jego uznania i wykonania kary. Zgoda ta nie jest jednak wymagana, gdy państwo wykonujące jest państwem członkowskim:

  • którego osoba skazana jest obywatelem i w którym mieszka,
  • do którego osoba skazana będzie deportowana po zwolnieniu na podstawie nakazu będącego częścią wyroku,
  • do którego osoba skazana zbiegła lub wróciła z powodu grożącego jej w państwie wydającym postępowania karnego lub w następstwie skazania w tym państwie wydającym.

We wszystkich przypadkach, gdy osoba skazana nadal przebywa w państwie wydającym, umożliwia się jej wyrażenie swojego stanowiska ustnie lub pisemnie.

Jeżeli osoba skazana przebywa na terytorium państwa wydającego, musi zostać przekazana na terytorium państwa wykonującego w terminie 30 dni od uznania wyroku przez państwo wykonujące.

Zarówno państwo wydające, jak i państwo wykonujące mogą postanowić o amnestii lub zastosować ułaskawienie. Jednak jedynie państwo wydające może rozstrzygać wnioski o rewizję wyroku.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW

5.12.2008

5.12.2011

Dz.U. L 327 z 5.12.2008

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Decyzja ramowa 2009/299/WSiSW

28.3.2009

28.3.2011

Dz.U. L 81 z 27.3.2009

Ostatnia aktualizacja: 14.05.2009
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony