RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty

Rozporządzenie to ustanawia postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty. Celem postępowania jest uproszczenie, przyspieszenie oraz ograniczenie kosztów procesów sądowych w transgranicznych sprawach cywilnych i handlowych dotyczących bezspornych roszczeń pieniężnych. Europejski nakaz zapłaty jest uznawany i wykonywany we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej (UE) z wyjątkiem Danii bez potrzeby stwierdzania wykonalności.

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty.

STRESZCZENIE

Rozporządzenie, które ma zastosowanie od 2008 r., ustanawia postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty. Celem postępowania jest uproszczenie, przyspieszenie oraz ograniczenie kosztów procesów sądowych w sprawach transgranicznych dotyczących bezspornych roszczeń pieniężnych. Rozporządzenie to umożliwia swobodny przepływ europejskich nakazów zapłaty na obszarze wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej (UE) poprzez ustanowienie minimalnych standardów, których zachowanie zwalnia z konieczności wszczynania jakichkolwiek postępowań pośrednich w państwie członkowskim wykonania przed uznaniem i wykonaniem nakazu.

Zastosowanie postępowania w sprawach cywilnych i handlowych

Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty ma zastosowanie do transgranicznych spraw cywilnych i handlowych, bez względu na rodzaj sądu lub trybunału. Przez sprawę transgraniczną należy rozumieć sprawę, w której przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce stałego pobytu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie sądu rozpoznającego sprawę. Rozporządzenie to ma zastosowanie do wszystkich państw członkowskich z wyjątkiem Danii.

Nie ma ono zastosowania do spraw skarbowych, celnych lub administracyjnych, ani dotyczących odpowiedzialności państwa za działania i zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej („acta iure imperii”).

Rozporządzenie nie ma również zastosowania do spraw dotyczących:

  • praw majątkowych wynikających ze stosunków małżeńskich,
  • upadłości, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek lub innych osób prawnych, postępowań pojednawczych, układów oraz innych analogicznych postępowań,
  • zabezpieczenia społecznego,
  • roszczeń wynikających z zobowiązań pozaumownych, chyba że są one przedmiotem umowy między stronami lub nastąpiło uznanie długu lub dotyczą długów oznaczonych wynikających ze współwłasności mienia.

Składanie pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty

Rozporządzenie zawiera formularz A, określony w załączniku I, przy użyciu którego składa się pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty. Postępowanie ustanawia się w celu dochodzenia roszczeń pieniężnych o oznaczonej wysokości, które są wymagalne w chwili wniesienia pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty.

Właściwość sądu określa się zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa wspólnotowego, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 44/2001. Jeżeli jednak roszczenie dotyczy umowy zawartej przez konsumenta w celu, który można uznać za niezwiązany z jego działalnością gospodarczą lub zawodową, i w przypadku gdy konsument jest stroną pozwaną, właściwe są wyłącznie sądy państwa członkowskiego, w którym strona pozwana ma miejsce zamieszkania.

Sąd, do którego kierowany jest pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty, możliwie jak najszybciej określa, czy spełnione zostały warunki stosowalności (transgraniczny charakter przypadku w sprawach cywilnych i handlowych, właściwość danego sądu itp.) i bada, czy pozew wydaje się być uzasadniony.

Jeśli formularz pozwu nie jest uzupełniony, sąd umożliwia powodowi uzupełnienie lub poprawienie pozwu, chyba że roszczenie jest oczywiście nieuzasadnione lub pozew jest niedopuszczalny. W tym celu sąd korzysta z formularza określonego w załączniku II (formularz B).

Jeżeli wymogi są spełnione jedynie w odniesieniu do części roszczenia, sąd może zażądać wprowadzenia poprawek do pozwu. W tym celu sąd korzysta z formularza określonego w załączniku III (formularz C). Powód jest wzywany do przyjęcia lub odrzucenia propozycji wydania europejskiego nakazu zapłaty na kwotę określoną przez sąd w wyznaczonym terminie. Powód musi zostać poinformowany o skutkach swojej decyzji. Powód udziela odpowiedzi, zwracając formularz przesłany przez sąd.

Jeżeli powód przyjmuje propozycję sądu, sąd wydaje europejski nakaz zapłaty w odniesieniu do części roszczenia zaakceptowanej przez powoda. Skutki w stosunku do pozostałej części pierwotnego roszczenia określa prawo krajowe. Jeżeli powód nie prześle odpowiedzi w terminie wyznaczonym przez sąd lub odrzuci propozycję sądu, sąd odrzuca w całości pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty.

O przyczynach odrzucenia pozwu powód jest informowany przy użyciu formularza D (załącznik IV). Od odrzucenia pozwu nie przysługuje odwołanie. Odrzucenie pozwu nie zamyka powodowi możliwości dochodzenia roszczenia w nowym pozwie o wydanie europejskiego nakazu zapłaty lub przy zastosowaniu dowolnej innej procedury przewidzianej prawem państwa członkowskiego.

Wydanie europejskiego nakazu zapłaty

Jeżeli spełnione są warunki złożenia pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty sąd, tak szybko jak to możliwe, zwykle w terminie 30 dni od wniesienia pozwu, wydaje europejski nakaz zapłaty. Termin 30 dni nie obejmuje czasu, który zajęły powodowi uzupełnienie, poprawienie lub zmiana pozwu.

Europejski nakaz zapłaty jest wydawany wyłącznie na podstawie informacji przekazanych przez powoda i niezweryfikowanych przez sąd. Nakaz staje się wykonalny, chyba że pozwany wniesie sprzeciw do sądu wydania.

Rozporządzenie uchyla exequatur, tj. europejski nakaz zapłaty jest uznawany i wykonywany w innych państwach członkowskich bez potrzeby stwierdzania wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu. Postępowanie wykonawcze podlega prawu państwa członkowskiego wykonania, w którym wnioskowano o wykonanie europejskiego nakazu zapłaty.

Doręczenie europejskiego nakazu zapłaty pozwanemu

Europejski nakaz zapłaty może zostać doręczony pozwanemu zgodnie z prawem krajowym państwa, w którym ma nastąpić doręczenie. Rozporządzenie określa minimalne standardy proceduralne dotyczące doręczenia nakazu za potwierdzeniem lub bez potwierdzenia odbioru przez pozwanego.

Doręczenie za potwierdzeniem odbioru:

  • doręczenie osobiste: potwierdzone podpisanym przez pozwanego poświadczeniem odbioru, zawierającym datę odbioru,
  • doręczenie osobiste: potwierdzone dokumentem podpisanym przez właściwą osobę, która dokonała doręczenia, stwierdzającym, że pozwany otrzymał dokument lub bezpodstawnie odmówił jego przyjęcia, zawierającym datę doręczenia,
  • doręczenie drogą pocztową lub elektroniczną, taką jak faks lub poczta elektroniczna, za podpisanym i zwróconym przez pozwanego poświadczeniem odbioru zawierającym datę odbioru.

Doręczenie bez potwierdzenia odbioru:

  • doręczenie osobiste: na prywatny adres pozwanego osobie zamieszkałej z pozwanym w tym samym gospodarstwie domowym lub tam zatrudnionej,
  • doręczenie osobiste: w przypadku pozwanego prowadzącego działalność gospodarczą lub osoby prawnej, w lokalu przedsiębiorstwa pozwanego osobie zatrudnionej przez pozwanego,
  • złożenie nakazu w skrzynce pocztowej pozwanego,
  • złożenie nakazu w urzędzie pocztowym lub w siedzibie właściwego organu władzy publicznej, za pisemnym powiadomieniem o takim złożeniu pozostawionym w skrzynce pocztowej pozwanego, z wyraźnym określeniem charakteru dokumentu,
  • drogą elektroniczną, za automatycznym potwierdzeniem dostarczenia pod warunkiem, że pozwany uprzednio wyraźnie zgodził się na taki sposób doręczania.

Doręczenie europejskiego nakazu zapłaty jest dopuszczalne wyłącznie wówczas, gdy istnieje pewność co do adresu pozwanego. Doręczenia można dokonać także przedstawicielowi pozwanego.

Sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty

Osoba, która otrzyma europejski nakaz zapłaty, tj. pozwany może wnieść do sądu wydania sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty. Sprzeciw musi zostać wysłany w terminie 30 dni od doręczenia nakazu pozwanemu. Sprzeciw można wnieść przy użyciu formularza, określonego w załączniku VI (formularz F), który jest doręczany pozwanemu wraz z europejskim nakazem zapłaty. W sprzeciwie pozwany wskazuje, że kwestionuje roszczenie, bez konieczności precyzowania powodów.

W przypadku wniesienia sprzeciwu dalsze postępowanie odbywa się przed właściwymi sądami w państwie członkowskim wydania zgodnie z przepisami regulującymi zwykłe postępowanie cywilne, chyba że powód wyraźnie zażądał w takim przypadku zakończenia postępowania.

Rozporządzenie uprawnia pozwanego do złożenia przed właściwym sądem wniosku o ponowne zbadanie europejskiego nakazu zapłaty po upływie 30-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu pod warunkiem, że:

  • nakaz zapłaty doręczono bez poświadczenia odbioru przez pozwanego oraz doręczenie nie nastąpiło w odpowiednim czasie umożliwiającym mu przygotowanie się do obrony,
  • pozwany nie miał możliwości sprzeciwienia się roszczeniu z powodu siły wyższej lub z powodu nadzwyczajnych okoliczności,
  • wydanie nakazu zapłaty było błędne.

Jeżeli sąd odrzuci wniosek pozwanego, europejski nakaz zapłaty pozostaje w mocy. Jeżeli sąd uzna, że ponowne zbadanie nakazu jest uzasadnione, europejski nakaz zapłaty traci moc.

Na wniosek pozwanego sąd właściwy w państwie członkowskim wykonania odmawia wykonania, jeżeli europejskiego nakazu zapłaty nie można pogodzić z wcześniejszym orzeczeniem lub nakazem wydanym w jednym z państw członkowskich albo w państwie trzecim, pod warunkiem że: orzeczenie to zostało wydane w odniesieniu do tego samego przedmiotu sporu i dotyczy tych samych stron oraz spełnia warunki niezbędne do uznania go w państwie członkowskim wykonania.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006

31.12.2006

Dz.U. L 399 z 30.12.2006

Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany  ma jedynie wartość dokumentalną.

Ostatnia aktualizacja: 21.12.2012
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony