RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Wzajemne uznawanie środków ochrony w sprawach cywilnych (wniosek)

Komisja przedstawia wniosek dotyczący rozporządzenia mającego na celu ułatwienie uznawania w państwach Unii Europejskiej (UE) środków ochrony wydanych w jednym z państw członkowskich, za pomocą standardowego, wielojęzycznego zaświadczenia i bez dodatkowych formalności.

WNIOSEK

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych [COM(2011) 276 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

STRESZCZENIE

W razie zmiany miejsca pobytu lub podróży do innego państwa członkowskiego ofiary przemocy nadal powinny korzystać z tych samych środków ochrony *, które zostały przyjęte w danym państwie członkowskim wobec sprawcy przestępstwa, takich jak zakaz kontaktów z ofiarą lub zbliżania się do niej.

Komisja wnioskuje o przyjęcie rozporządzenia, na mocy którego możliwe będzie wzajemne uznawanie środków ochrony w sprawach cywilnych. Inicjatywa jest następstwem programu sztokholmskiego, w ramach którego dostrzeżono potrzebę dalszych działań w zakresie ochrony ofiar, i stanowi część ogółu środków mających na celu wzmocnienie praw ofiar. Wniosek stanowi także uzupełnienie inicjatywy państw członkowskich z września 2009 r. dotyczącej przyjęcia dyrektywy w sprawie europejskiego nakazu ochrony, który zapewni wzajemne uznawanie środków ochrony przyjętych w sprawach karnych.

Zakres zastosowania

Rozporządzenie dotyczy jedynie środków ochrony przyjętych w sprawach cywilnych. Nie są nim objęte środki ochrony przyjęte w sprawach małżeńskich oraz dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej. W razie naruszenia środka ochrony sankcje karne regulowane są w prawie krajowym państwa UE.

Ze względu na bardziej specyficzny charakter środki ochrony objęte tym rozporządzeniem zastępują środki dotyczące jurysdykcji, uznawania orzeczeń sądowych i ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych.

Uznawanie i wykonywanie orzeczeń

Aby powołać się na nakaz ochrony w innym państwie UE (państwie członkowskim uznania) osoba objęta ochroną musi przedstawić zaświadczenie wystawione przez państwo, które wydało nakaz (państwo członkowskie pochodzenia). We wniosku przewidziano ustanowienie standardowego zaświadczenia zawierającego wszystkie istotne informacje niezbędne do uznania i w stosownych przypadkach do wykonania środka ochrony.

Zaświadczenie wydawane jest w chwili przyjmowania środka ochrony w razie zaistnienia okoliczności o charakterze transgranicznym lub na wniosek osoby objętej ochroną.

Przewidziano tylko jedną przesłankę odmowy: w przypadku gdy nie da się pogodzić orzeczenia z orzeczeniem wydanym przez państwo członkowskie uznania. Fakt, że w danym państwie nie istnieją środki ochrony lub są one inne, nie stoi na przeszkodzie uznania orzeczenia. W razie potrzeby można go dostosować do środka ochrony przewidzianego w prawie danego państwa.

W stosownych przypadkach państwo uznania musi zapewnić wykonanie środka przez właściwe organy.

W celu gwarancji praw podstawowych ustanowiono następujące przepisy:

  • przed wydaniem zaświadczenia państwo członkowskie pochodzenia zobowiązane jest do sprawdzenia, czy przestrzegane są prawa podstawowe osoby powodującej zagrożenie, takie jak prawo do rzetelnego procesu i prawo do obrony,
  • w razie zawieszenia lub wycofania środka ochrony przez państwo członkowskie pochodzenia państwo członkowskie uznania, na wniosek osoby powodującej zagrożenie, zawiesza lub wycofuje swoje uznanie oraz wykonanie,
  • państwo członkowskie pochodzenia i państwo członkowskie uznania są zobowiązane do przekazania osobie powodującej zagrożenie i osobie objętej ochroną wszystkich informacji związanych z wydaniem środka ochrony, jego uznaniem, możliwym wykonaniem oraz sankcjami, jak również jego zawieszeniem lub wycofaniem.
Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Środek ochrony oznacza jakiekolwiek orzeczenie o charakterze prewencyjnym i tymczasowym przyjęte przez organ państwa członkowskiego w celu ochrony osoby w sytuacji, w której istnieją poważne powody, aby uznać, że integralność fizyczna i psychiczna osoby lub jej wolność osobista są zagrożone. Definicja zawiera środki orzeczone bez wezwania do stawiennictwa osoby powodującej zagrożenie.

ODNIESIENIA

WniosekDziennik UrzędowyProcedura

COM(2011) 276 wersja ostateczna

-

2011/130/COD

AKTY POWIĄZANE

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw [KOM(2011) 275 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].
Na mocy proponowanej dyrektywy ustanowione mają być minimalne normy stosowane do ofiar przestępstw. Jej celem jest zapewnienie uwzględniania w UE szczególnych potrzeb ofiar w trakcie postępowania karnego, niezależnie od rodzaju przestępstwa czy okoliczności jego popełnienia.
Procedura współdecyzji (2011/0129/COD)

Komunikat Komisji z dnia 18 maja 2010 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Wzmacnianie praw ofiar w UE” [COM(2011) 274 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

Ostatnia aktualizacja: 14.07.2011
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony