RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Protokół przeciwko przemytowi migrantów drogą lądową, morską i powietrzną

Niniejszy protokół ma na celu zapobieganie takiemu typowi przemytu, zwalczanie go i wspieranie współpracy między państwami sygnatariuszami i ochrony praw ofiar. Protokół został dodany do Konwencji ONZ przeciwko przestępczości zorganizowanej w celu uzyskania międzynarodowego instrumentu przeciwko przemytowi migrantów.

AKT

Decyzje Rady 2006/616/WE i 2006/617/WE z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zawarcia protokołu przeciwko przemytowi migrantów drogą lądową, morską i powietrzną, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej.

STRESZCZENIE

Niniejszy protokół do Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej ma na celu zapobieganie przemytowi migrantów, zwalczanie go i wspieranie współpracy między państwami w tej dziedzinie.

Państwa sygnatariusze muszą nadać charakter przestępstwa karnego przedstawionym poniżej czynom, jeśli są one popełniane w celu uzyskania korzyści finansowych lub materialnych:

  • przemyt migrantów, tj. nielegalne wprowadzanie osoby na terytorium danego państwa, którego nie jest ani rezydentem, ani obywatelem,
  • produkcja fałszywych dokumentów podróży lub dokumentów tożsamości,
  • korzystanie z dokumentów tożsamości przez osobę inną niż ich właściciel,
  • nabywanie i dostarczanie fałszywych dokumentów,
  • pozwolenie na przebywanie państwie osoby, która nie spełnia niezbędnych warunków legalnego pobytu.

Tworzenie zagrożeń dla bezpieczeństwu lub życia migrantów oraz ich nieludzkie lub poniżające traktowanie powinny być traktowane jako okoliczności obciążające. Ponadto ofiary przemytu migrantów nie podlegają ściganiu w ramach postępowania karnego.

Protokół stosuje się do zapobiegania takim przestępstwom, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie i ich ścigania, jeżeli mają charakter międzynarodowy i jeżeli są w nie zaangażowane zorganizowane grupy przestępcze. Celem protokołu jest ponadto ochrona praw ofiar tych przestępstw.

Środki zwalczania przemytu migrantów drogą morską

Kiedy państwo podejrzewa, że statek bez bandery jest zaangażowany w przemyt migrantów, może zatrzymać go i przeszukać.

Kiedy państwo podejrzewa, że statek zarejestrowany za granicą jest zaangażowany w przemyt migrantów, powiadamia o tym państwo bandery i prosi o potwierdzenie rejestracji. Wniosek ten musi być rozpatrzony jak najszybciej. Jeżeli wątpliwości okażą są uzasadnione, państwo wnioskujące może zatrzymać i przeszukać statek, a następnie przedsięwziąć odpowiednie środki dotyczące statku, osób i ładunku. Należy również czuwać nad zapewnieniem bezpieczeństwa i ludzkiego traktowania osób znajdujących się na pokładzie. Z wyjątkiem sytuacji bezpośredniego zagrożenia, żadna decyzja może zostać podjęta bez uprzedniego zezwolenia państwa bandery.

Tylko statki będące w służbie państwa mają prawo do podejmowania środków mających na celu zatrzymanie i przeszukanie.

Współpraca międzynarodowa

Państwa sygnatariusze działają na rzecz wzmocnienia ochrony swoich granic i mają prawo odmówić wjazdu osobom zaangażowanym w przemyt.

Państwa mające wspólne granice lub znajdujące się na trasach używanych przez przemytników są zobowiązane wymieniać określone informacje takie jak informacje dotyczące miejsc okrętowania i miejsc przeznaczenia, z których korzystają przemytnicy, używanych tras i środków transportu, metod ukrywania imigrantów itp.

Urzędnicy imigracyjni i inni upoważnieni urzędnicy muszą być przeszkoleni w zapobieganiu handlu ludźmi, ludzkiego traktowania migrantów i przestrzegania ich praw. W tym celu państwa członkowskie współpracują między sobą oraz z organizacjami międzynarodowymi, organizacjami pozarządowymi i innymi kompetentnymi organizacjami, jak również z innymi przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego w celu zapewnienia odpowiedniego szkolenia.

Ponadto państwa posiadające odpowiednią wiedzę i zasoby techniczne udzielają wsparcia krajom pochodzenia lub tranzytu migrantów.

Środki zapobiegania, ochrony, pomocy i repatriacji

Każde państwo organizuje kampanie informacyjne mające na celu zwiększanie świadomości społeczeństwa. Ponadto każde państwo wspiera programy rozwoju i współpracy na poziomie krajowym, regionalnym i międzynarodowym, aby zwalczać głębokie przyczyny społeczno-gospodarcze tego typu przemytu, w szczególności dotyczy to niskiego poziomu rozwoju i ubóstwa.

Ponadto państwa mają obowiązek podejmować konieczne środki dla ochrony praw migrantów będących ofiarami przemytu z uwzględnieniem potrzeb kobiet i dzieci. Muszą one zapewniać odpowiednią ochronę przed każdą przemocą, której mogą doświadczyć i zapewniać odpowiednią pomoc migrantom, których życie lub bezpieczeństwo są zagrożone przez fakt, że byli oni przedmiotem przemytu lub handlu ludźmi.

Ponadto, bez uszczerbku dla jakichkolwiek praw zapewnianych przez prawodawstwo państwa przyjmującego osobom będącym ofiarami przemytu i handlu ludźmi, państwa sygnatariusze niniejszego protokołu zobowiązują się ułatwiać powrót swoich obywateli i osób uprawnionych do przebywania na jego terytorium, które padły ofiarą takiego procederu. Państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe środki w celu zorganizowania takiego powrotu w sposób uporządkowany, z należytym poszanowaniem bezpieczeństwa i godności tych osób.

ODNIESIENIA

AKTWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Decyzje 2006/616/WE i 2006/617/WE

24.7.2006

Dz.U. L 262 z 22.9.2006

AKTY POWIĄZANE

Decyzje 2006/618/WE i 2006/619/WE Rady z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zawarcia Protokołu o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej [Dz.U. L 262 z 22.9.2006].
Protokół ten ma na celu zapobieganie i zwalczanie handlu ludźmi, w szczególności w odniesieniu do kobiet i dzieci oraz ochronę i pomoc ofiarom. Dla osiągnięcia tych celów protokół wspiera współpracę międzynarodową.

Dyrektywa Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z właściwymi organami [Dz.U. L 261 z 6.8.2004].

Dyrektywa 2002/90/WE z dnia 28 listopada 2002 r. definiująca ułatwianie nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu [Dz.U. L 328 z 5.12.2002].

Decyzja ramowa Rady 2002/946/WSiSW z dnia 28 listopada 2002 r. w sprawie wzmocnienia systemu karnego w celu zapobiegania ułatwianiu nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu [Dz.U. L 328 z 5.12.2002].

Ostatnia aktualizacja: 22.12.2011

Zobacz także

  • Strona internetowa Generalnej Dyrekcji do Spraw Wewnętrznych Komisji Europejskiej:
    1. Walka z handlem ludźmi (EN)
    2. Walka z nielegalną imigracją (EN)
  • Strona Unii Europejskiej poświęcona zwalczaniu handlu ludźmi (DE) (EN) (FR)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony