RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) – dotychczasowa decyzja trzeciego filaru

System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) zastąpi obecny system i zapewni lepszą funkcjonalność. Poddawany jest obecnie szeroko zakrojonym testom w ścisłej współpracy z krajami Unii Europejskiej (UE) i państwami stowarzyszonymi, które przystąpiły do strefy Schengen.
Decyzja SIS II stanowi niezbędną podstawę prawną dla SIS II w kwestiach objętych zakresem stosowania Tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej (dotychczasowy trzeci filar). Zawiera przepisy dotyczące technicznych aspektów i eksploatacji SIS II, obowiązków organu zarządzającego i uczestniczących państw członkowskich, przetwarzania danych związanych z wpisami zawartymi w systemie i warunków dostępu do danych i ochrony danych. Dokładniej mówiąc, określa wpisy dotyczące osób i przedmiotów, które wprowadzane są do SIS II, aby ułatwić współpracę policyjną i sądową w sprawach karnych. Zostały w niej również zawarte przepisy określające warunki i procedury dokonywania tych wpisów oraz przepisy dotyczące organów mających prawo dostępu do tych danych.

AKT

Decyzja Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II).

STRESZCZENIE

System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) będzie wielkoskalowym systemem informatycznym zawierającym wpisy dotyczące osób i przedmiotów. Aby zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa, korzystać z niego będą strażnicy graniczni, celnicy, organy wizowe i organy ścigania w całej strefie Schengen. Nowy system poddawany jest obecnie szeroko zakrojonym testom w bliskiej współpracy z krajami Unii Europejskiej (UE) i państwami stowarzyszonymi, które przystąpiły do strefy Schengen (zwanymi dalej „państwami członkowskimi”) i zastąpi obecny system, który zapewni zwiększoną funkcjonalność.

Podstawa prawna SIS II opiera się na dwóch aktach, które się uzupełniają: decyzji SIS II i rozporządzeniu SIS II. Kilka artykułów w obu aktach jest wspólnych. Dodatkowo uzupełniono je zbiorem szczegółowych przepisów dotyczących użytkowania systemu na konkretnym obszarze objętym tym instrumentem.

Szczegółowe przepisy zawarte w decyzji SIS II dotyczą użytkowania systemu dla celów objętych Tytułem VI Traktatu o Unii Europejskiej (dotychczasowym trzecim filarem). W decyzji zdefiniowano w szczególności kategorie danych (wpisy dotyczące osób i przedmiotów), które będą wprowadzone do systemu, aby wspomóc współpracę operacyjną organów policji i organów sądowych w sprawach karnych, cele, do jakich dane te mają być wprowadzone, kryteria i procedury ich wprowadzania oraz przetwarzania, a także określono organy, które będą miały prawo dostępu do tych danych. W decyzji zawarte są również szczegółowe przepisy dotyczące przetwarzania i ochrony danych w odniesieniu do tych kategorii.

Wpisy zawarte w SIS II

W decyzji określono, że aby wspomóc współpracę operacyjną organów policji i organów sądowych w sprawach karnych, następujące kategorie wpisów zawarte zostaną w SIS II:

  • wpisy dotyczące osób poszukiwanych w celu aresztowania ich i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania oraz osób poszukiwanych w celu ekstradycji,
  • dane osób zaginionych, które powinny być objęte ochroną, lub osób, których miejsce przebywania należy ustalić,
  • wpisy dotyczące osób, których obecność jest wymagana do celów procedury sądowej,
  • wpisy osób lub pojazdów, jednostek pływających, statków powietrznych i kontenerów do celów kontroli niejawnych lub kontroli szczególnych w celu ścigania przestępstw oraz zapobiegania zagrożeniom bezpieczeństwa publicznego,
  • dane dotyczące przedmiotów poszukiwanych w celu ich zajęcia lub wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym.

Kiedy SIS II stanie się operacyjny, wobec wpisów zastosowanie będą mieć następujące przepisy i procedury:

  • w przypadku osoby poszukiwanej wpis będzie równoważny z europejskim nakazem aresztowania albo wnioskiem o tymczasowe aresztowanie (w przypadku ekstradycji), właściwy organ podejmie odpowiednie działania,
  • w przypadku osoby zaginionej organ dokona zgłoszenia, kiedy taka osoba została odnaleziona, i jakie działania, zgodne z wymogami przedstawionymi przez organ, który wpisu dokonał, podjęto,
  • w przypadku osoby, której obecność jest wymagana do celów procedury sądowej, organ podejmie działania zgodne z wymaganiami biura SIRENE,
  • w przypadku wpisów dotyczących poważnego przestępstwa lub poważnego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego, organ przeprowadzi kontrolę niejawną lub szczególną zgodnie z wymaganiami organu, który wpisu dokonał, i jeżeli jest to zgodne z prawem krajowym w państwie członkowskim, w którym osoba została odnaleziona,
  • jeżeli państwo członkowskie odkryje przedmiot objęty wpisem w SIS II dotyczącym przedmiotów przeznaczonych do zajęcia lub wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym, przedmiot ten zajmie albo podejmie wszelkie niezbędnie środki ostrożności.

Dostęp do danych SIS II i ich przetwarzanie

Na państwie członkowskim, które dokonało wpisu, spoczywa obowiązek zapewnienia, by dane były dokładne, aktualne i wprowadzane do SIS II zgodnie z prawem. Do zmiany, uzupełniania, korekty, aktualizacji lub usuwania wprowadzonych danych upoważnione jest wyłącznie państwo członkowskie, które dokonało wpisu.

Chociaż przepisy dotyczące dostępu do danych SIS II zawarte w decyzji są takie same jak te zawarte w rozporządzeniu, na mocy decyzji określone zostają zasady dostępu do danych SIS II przez specjalnie uprawnionych pracowników Europolu i krajowych przedstawicieli Eurojustu oraz ich asystentów. Organy te mają dostęp tylko do tych danych, które są im potrzebne do wykonywania ich zadań.

Zasadniczo wpisy dotyczące osób i przedmiotów są przechowywane w SIS II przez okres konieczny do osiągnięcia celów, w których zostały wprowadzone. Zarówno w decyzji, jak i rozporządzeniu SIS II określono, że państwo członkowskie, które dokonało wpisu, powinno zweryfikować potrzebę jego zachowania w terminie trzech lat od daty jego dokonania. Na mocy decyzji przewidziano dodatkowe zabezpieczenia, skracając ten termin do jednego roku dla wpisów dotyczących osób, wprowadzonych w celu przeprowadzenia kontroli niejawnych lub kontroli szczególnych. Państwa członkowskie mogą ustanowić krótsze terminy weryfikacji zgodnie ze swoim prawem krajowym. W decyzji zawarte są również szczegółowe przepisy dotyczące najdłuższych możliwych okresów przechowywania wpisów dotyczących przedmiotów (5 do 10 lat w zależności od rodzaju wpisu).

Ochrona danych

Przepisy o ochronie danych zawarte w decyzji i rozporządzeniu są bardzo podobne, z tym że w decyzji powołano się na Konwencję Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych (EN) (FR), zgodnie z którą dane osobowe zawarte w odpowiednich wpisach SIS II, dotyczące współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, muszą podlegać ochronie, i na podstawie której określane są kategorie danych, których przetwarzanie w SIS II jest zakazane.

Przepisy końcowe

Decyzja SIS II ma zastosowanie do państw członkowskich, uczestniczących w obecnym systemie informacyjnym Schengen (SIS 1+), począwszy od daty, którą ustali Rada (na podstawie jednomyślnej decyzji jej członków-reprezentantów rządów państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+) po dokonaniu wszelkich niezbędnych uzgodnień technicznych na szczeblu centralnym i na szczeblu państwa członkowskiego oraz po przyjęciu wszelkich środków wykonawczych. Dokładne informacje na ten temat podane są w art. 71 decyzji i w instrumentach prawnych regulujących migrację z SIS 1+ do SIS II.

Trzy lata po rozpoczęciu eksploatacji SIS II, a następnie co cztery lata, Komisja sporządza ogólną ocenę centralnego SIS II oraz dwustronne i wielostronne wymiany informacji uzupełniających pomiędzy państwami członkowskimi. Komisja przekazuję tę ocenę Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w niektórych aspektach systemu SIS II objętych tą decyzją.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Decyzja 2007/533/WSiSW

28.8.2007

-

Dz.U. L 205 z 7.8.2007

AKTY POWIĄZANE

Decyzja Komisji 2010/261/UE z 4 maja 2010 r. w sprawie planu bezpieczeństwa dla centralnego systemu SIS II i infrastruktury łączności [Dz.U. L 112 z 5.5.2010].
Decyzją tą ustanowiono organizację na rzecz ochrony centralnego SIS II i jego infrastruktury łączności oraz plan bezpieczeństwa dla obu, a jej celem jest zapewnienie ochrony przed wszelkimi zagrożeniami dla ich dostępności, integralności i poufności. Komisja odpowiedzialna jest za wdrażanie i monitorowanie środków bezpieczeństwa w odniesieniu do infrastruktury łączności i, w okresie przejściowym, do centralnego SIS II. Po podjęciu przez organ zarządzający swoich obowiązków powinien on przyjąć własny plan bezpieczeństwa w odniesieniu do centralnego SIS II.
W celu monitorowania wdrażania środków bezpieczeństwa Komisja wyznacza urzędnika ds. bezpieczeństwa systemu oraz lokalnego urzędnika ds. bezpieczeństwa centralnego SIS II i infrastruktury łączności. Są oni odpowiedzialni za wdrażanie i monitorowanie środków bezpieczeństwa i procedur w głównym CS-SIS, w tym w rezerwowym CS-SIS, i infrastrukturze łączności.
Urzędnik ds. bezpieczeństwa systemu, we współpracy z lokalnymi urzędnikami ds. bezpieczeństwa, ustanawia politykę bezpieczeństwa, w ramach której określone są szczegółowe procedury i środki do celów ochrony centralnego SIS II i infrastruktury łączności. Określa ona środki do celów kontroli:

  • dostępu do infrastruktury przetwarzania danych,
  • nośników wymiennych zawierających dane i wszystkich innych istotnych aktywów,
  • przechowywania danych,
  • haseł,
  • dostępu do sprzętu komputerowego i oprogramowania SIS II,
  • łączności za pomocą infrastruktury łączności.

Polityka bezpieczeństwa ustanawia również środki bezpieczeństwa związane z zasobami ludzkimi, poprzez określenie, na przykład, funkcji i zadań pracowników, którzy mają dostęp do centralnego SIS II.

Decyzja Komisji 2008/334/WSiSW z 4 marca 2008 r. w sprawie przyjęcia podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych dla Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) [Dz.U. L 123 z 8.5.2008].
Wpisy w SIS II będą zawierać zbiór danych, które są absolutnie niezbędne do identyfikacji poszukiwanej osoby lub przedmiotu. W przypadkach gdy użytkownicy końcowi (urzędnicy właściwych organów krajowych) muszą podjąć odpowiednie działania po uzyskaniu trafienia, potrzebne im będą informacje uzupełniające dotyczące danego wpisu (informacje, które nie będą przechowywane w SIS II, ale które będą związane z wpisami do SIS II).
Krajowe biura, znane jako biura SIRENE (Supplementary Information Request at the National Entries), zostały utworzone we wszystkich państwach strefy Schengen w celu udzielania pomocy przy uzyskiwaniu informacji uzupełniających dla SIS i pełnią rolę punktów kontaktowych między państwem członkowskim, które dokonało wpisu, a państwem, które uzyskało trafienie. Te same biura wykorzystywane będą do systemu SIS II.
Podręcznik SIRENE jest zbiorem wytycznych, opisujących zarówno ogólne, jak i szczegółowe przepisy, których właściwe organy muszą przestrzegać, aby wymieniać informacje uzupełniające w zakresie następujących kategorii wpisów:

  • wpisów do celów odmowy wjazdu lub pobytu (pierwszy filar),
  • wpisów dotyczących osób poszukiwanych w celu aresztowania, wydania lub ekstradycji (ta i kolejne kategorie objęte są trzecim filarem),
  • wpisów dotyczących osób zaginionych,
  • wpisów dotyczących osób poszukiwanych do celów postępowania sądowego,
  • wpisów do celów kontroli niejawnych lub szczególnych kontroli,
  • wpisów dotyczących przedmiotów przeznaczonych do zajęcia lub wykorzystania jako dowód.

Celem podręcznika jest zapewnienie komunikacji między państwami członkowskimi, w szczególności podczas dokonywania wpisu, podejmowania działań dotyczących wpisu, zajmowania się wielokrotnymi wpisami i w kwestiach dotyczących jakości danych SIS II lub związanych z prawami dostępu.
Wymienione tu środki wykonawcze obejmują te aspekty SIS II, które z uwagi na swój charakter techniczny, poziom szczegółowości i potrzebę regularnego aktualizowania nie są wyczerpująco ujęte w instrumentach prawnych SIS II.
Tak jak w przypadku innych instrumentów związanych z SIS II dla podręcznika SIRENE i środków wykonawczych zastosowanie mają dwa instrumenty prawne (decyzje Komisji): jeden dla pierwszego filara (Załącznik do decyzji 2008/333/WE) i jeden dla trzeciego filara (Załącznik do decyzji 2008/334/WSiSW). Załączniki do obu decyzji są identyczne.

Ostatnia aktualizacja: 13.07.2010

Zobacz także

  • Dokumenty związane z systemem informacji Schengen (SIS II) (EN) na portalu internetowym Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej do spraw Wewnętrznych
  • Hasło glosariusza „Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości”, aby dowiedzieć się więcej o zmianach, jakie zostały wprowadzone na mocy traktatu lizbońskiego wraz z jego wejściem w życie w grudniu 2009 r.
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony