RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


System Informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) – dawne rozporządzenie z pierwszego filaru

System Informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) zastąpi system stosowany obecnie, uzupełniając go o rozszerzone funkcje. W tej chwili system przechodzi rozległe testy w bliskiej współpracy z krajami Unii Europejskiej (UE) i krajami stowarzyszonymi uczestniczącymi w obszarze Schengen.
Rozporządzenie w sprawie SIS II określa aspekty techniczne oraz funkcjonowanie SIS II, warunki dokonywania wpisów dotyczących odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt w odniesieniu do obywateli państw trzecich, przetwarzanie danych związanych z wpisami, a także warunki dostępu do danych i ich ochrony. Rozporządzenie stanowi podstawę prawną dla SIS II w zakresie dziedzin ujętych w tytule IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (dawny pierwszy filar).

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1987/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II).

STRESZCZENIE

System Informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) to wielkoskalowy system informatyczny zawierający wpisy * w sprawie osób i przedmiotów. System przeznaczony jest do użytku przez funkcjonariuszy straży granicznej, funkcjonariuszy celnych, organy wizowe i organy egzekwowania prawa w obszarze Schengen, w celu zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa. W tej chwili system przechodzi rozległe testy w bliskiej współpracy z krajami Unii Europejskiej (UE) i krajami stowarzyszonymi uczestniczącymi w obszarze Schengen (w dalszej części określanymi jako państwa członkowskie *), by wkrótce zastąpić system stosowany obecnie, uzupełniając go o rozszerzone funkcje.

Rozporządzenie w sprawie SIS II stanowi niezbędną podstawę prawną dla systemu SIS II w zakresie dziedzin ujętych w tytule IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (dawny pierwszy filar). Rozporządzenie uzupełnione jest decyzją w sprawie procedur ujętą w tytule IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (dawny pierwszy filar).

Struktura techniczna i sposoby korzystania z SIS II

SIS II składa się z:

  • systemu centralnego („centralny SIS II”),
  • systemu krajowego („N. SIS II”) w każdym państwie członkowskim (krajowych systemów danych, które łączą się z centralnym SIS II),
  • infrastruktury łączności pomiędzy systemem centralnym a systemem krajowym, dzięki której dane SIS II mogą być przekazywane przez przeznaczoną do tego zaszyfrowaną sieć wirtualną i wymieniane między organami odpowiedzialnymi za wymianę wszelkich informacji uzupełniających * (biurami SIRENE).

Dane w SIS II wpisuje się, aktualizuje, usuwa i wyszukuje za pośrednictwem poszczególnych systemów krajowych. System centralny, wykonujący funkcje nadzorcze i administracyjne, mieści się w Strasburgu, we Francji. System ten zapewnia usługi konieczne do wprowadzania i przetwarzania danych SIS II. Rezerwowy system centralny, zdolny do zapewnienia wszystkich funkcji głównego systemu centralnego w przypadku jego awarii, mieści się niedaleko Salzburga, w Austrii. Każde państwo członkowskie odpowiada za budowę, eksploatację i utrzymanie własnego systemu krajowego oraz za przyłączenie go do systemu centralnego. Ponadto każde państwo członkowskie wyznacza organ, który na szczeblu centralnym odpowiada za system krajowy tego państwa („urząd N. SIS II”). Organ ten odpowiada za sprawne działanie i bezpieczeństwo systemu krajowego.

Każde państwo członkowskie wyznacza biuro SIRENE. Informacje uzupełniające są wymieniane zgodnie z wytycznymi zawartymi w „podręczniku SIRENE” za pośrednictwem infrastruktury łączności. Państwa członkowskie przechowują odniesienia do decyzji, które są podstawą wpisu, w biurze SIRENE.

Państwa członkowskie ponoszą odpowiedzialność za wszelkie szkody wyrządzone danej osobie w związku z użytkowaniem systemów krajowych SIS II. Zapewniają także, aby wszelkie ewentualne przypadki nadużycia danych wprowadzonych do SIS II lub wymiany informacji uzupełniających z naruszeniem niniejszego rozporządzenia podlegały skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym sankcjom.

Zarządzanie operacyjne centralnym SIS II obejmuje wszystkie zadania niezbędne do tego, by centralny SIS II działał zgodnie z rozporządzeniem przez 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu.

Po upływie okresu przejściowego za zarządzanie operacyjne centralnym SIS II oraz za szereg dziedzin związanych z infrastrukturą łączności (nadzór, bezpieczeństwo i koordynacja stosunków między państwami członkowskimi a dostawcą usług) odpowiedzialny jest organ zarządzający, finansowany z budżetu ogólnego UE. Komisja jest odpowiedzialna za realizację wszystkich pozostałych zadań związanych z infrastrukturą łączności.

W okresie przejściowym, do czasu podjęcia obowiązków przez organ zarządzający, za zarządzanie operacyjne centralnym SIS II odpowiedzialna jest Komisja. Na podstawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, Komisja może powierzyć obowiązek zarządzania operacyjnego oraz realizację zadań związanych z wykonywaniem budżetu krajowym organom sektora publicznego, które znajdują się w dwóch różnych państwach i spełniają określone kryteria wyszczególnione w art. 15 ust. 4 rozporządzenia w sprawie SIS II.

Rozporządzenie zawiera przepisy gwarantujące należytą ochronę danych osobistych. Komisja, we współpracy z krajowymi organami nadzorczymi i Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, dopilnowuje, by uruchomieniu SIS II towarzyszyła kampania informacyjna, informująca społeczeństwo o celach, przechowywanych danych, organach mających do nich dostęp oraz prawach obywateli.

Wpisy dotyczące obywateli państw trzecich dokonane do celów odmowy pozwolenia na wjazd i pobyt

SIS II zawiera wyłącznie te kategorie danych, dostarczanych przez każde z państw członkowskich, które są niezbędne do dokonywania wpisów do celów odmowy pozwolenia na wjazd i pobyt. Po rozpoczęciu użytkowania systemu SIS II i wprowadzeniu wpisów, możliwe będzie przechowywanie następujących informacji o osobach, w odniesieniu do których dokonano wpisu: nazwisko (nazwiska) i imię (imiona), nazwisko (nazwiska) rodowe, pseudonimy; szczególne, cechy fizyczne; miejsce i data urodzenia; płeć; fotografie; odciski palców; obywatelstwo (obywatelstwa); informacja, czy dana osoba jest uzbrojona, agresywna lub czy jest uciekinierem; powód wpisu; organ dokonujący wpisu; odesłanie do decyzji będącej powodem wpisu; odsyłacz lub odsyłacze do innych wpisów dokonanych w SIS II. Informacje obejmować będą także działania, jakie należy podjąć w razie „trafienia” (tj. w przypadku, gdy właściwy organ krajowy natrafi w systemie SIS II na wpis dotyczący obywatela państwa trzeciego, wobec którego przeprowadzono kontrolę). Jeśli po uzyskaniu „trafienia” w systemie SIS II żądane działanie nie może być wykonane, wezwane państwo członkowskie niezwłocznie informuje o tym państwo członkowskie, które dokonało wpisu.

Fotografie i odciski palców wykorzystywane są jedynie w celu potwierdzenia tożsamości obywatela kraju trzeciego, który został znaleziony w trakcie wyszukiwania według danych alfanumerycznych przeprowadzonego w SIS II. Jak tylko stanie się to technicznie możliwe, fotografie i odciski palców mogą być także wykorzystywane w celu określenia tożsamości obywatela państwa trzeciego na podstawie znaku biometrycznego. Zanim funkcja ta zostanie wdrożona w SIS II, Komisja przedstawia w sprawozdaniu, czy dostępne i gotowe są niezbędne rozwiązania techniczne.

Dane dotyczące obywateli państw trzecich, w odniesieniu do których został dokonany wpis w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt, wprowadza się na podstawie krajowego wpisu wynikającego z decyzji podjętej przez właściwe organy administracyjne lub sądy na podstawie indywidualnej oceny. Wpisu dokonuje się, jeżeli decyzja jest uzasadniona zagrożeniem dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub bezpieczeństwa narodowego, jakie może stwarzać obecność danego obywatela państwa trzeciego na terytorium państwa członkowskiego. Wpisu można również dokonać, jeżeli decyzja jest uzasadniona tym, że obywatel państwa trzeciego został poddany środkom obejmującym deportację.

Dostęp do danych i ich przetwarzanie w systemie SIS II

Prawo dostępu do wpisów mają organy odpowiedzialne za kontrolę graniczną, a także inne kontrole policyjne i celne prowadzone na terytorium danego państwa członkowskiego. Zatem dostęp do systemu w ramach wykonywania zadań mają również krajowe organy sądownicze. Jednakże we wszystkich przypadkach użytkownicy mogą mieć dostęp tylko do tych danych, które są im potrzebne do wykonywania ich zadań.

Państwo członkowskie przed dokonaniem wpisu decyduje, czy dany przypadek jest na tyle odpowiedni, by uzasadnione było wprowadzenie tego wpisu do SIS II. Wpisy te przechowywane są wyłącznie przez okres konieczny dla osiągnięcia celów, w których zostały wprowadzone. Państwo członkowskie, które dokonało wpisu, w terminie trzech lat od daty jego dokonania w SIS II weryfikuje potrzebę jego zachowania.

Możliwe będzie kopiowanie danych wyłącznie do celów technicznych. Tego rodzaju kopie, przekształcane w bazy danych istniejące w trybie off-line mogą być przechowywane przez okres nieprzekraczający 48 godzin. Danych nie wolno wykorzystywać do celów administracyjnych.

Na państwie członkowskim, które dokonało wpisu, spoczywa obowiązek zapewnienia, by dane były dokładne, aktualne i wprowadzane do SIS II zgodnie z prawem. Do zmiany, uzupełniania, korekty, aktualizacji lub usuwania wprowadzonych danych upoważnione jest wyłącznie państwo członkowskie, które dokonało wpisu. Jeżeli państwo członkowskie, inne niż to, które dokonało wpisu, posiada dowody wskazujące, że element danych jest niezgodny ze stanem faktycznym, możliwie szybko informuje o tym państwo członkowskie, które dokonało wpisu. Państwo członkowskie, które dokonało wpisu, sprawdza te informacje oraz, jeśli to konieczne, niezwłocznie koryguje lub usuwa zakwestionowane dane. Jeżeli państwa członkowskie w ciągu dwóch miesięcy nie są w stanie osiągnąć porozumienia, państwo członkowskie, które nie dokonało wpisu, przekazuje sprawę Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, który wraz z zainteresowanymi krajowymi organami nadzorczymi podejmuje działania mediacyjne.

Państwo członkowskie może utworzyć odsyłacz do innych wpisów, których dokonuje w SIS II, jedynie wtedy, gdy jest to podyktowane wyraźną potrzebą operacyjną.

Dane przetwarzane w SIS II nie są przekazywane ani udostępniane państwom trzecim ani organizacjom międzynarodowym.

Ochrona danych

Przetwarzanie wrażliwych kategorii danych (danych osobowych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne, opinie polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, przynależność do związków zawodowych, jak również przetwarzanie danych dotyczących zdrowia i życia seksualnego) jest zabronione.

Każda osoba musi mieć możliwość skorzystania z prawa dostępu do dotyczących jej danych (danych osobowych *) wprowadzonych do SIS II, a także poprawy danych niezgodnych ze stanem faktycznym lub usunięcia danych przechowywanych niezgodnie z prawem.

Informacje nie są przekazywane osobie, której dotyczą dane, jeżeli jest to konieczne do realizacji uprawnionych działań w związku z wpisem lub dla ochrony praw i wolności osób trzecich. O działaniach podjętych po skorzystaniu przez daną osobę z prawa do korekty i usunięcia danych, jest ona informowana możliwie szybko, a w każdym razie nie później niż trzy miesiące od daty złożenia przez nią wniosku o korektę lub usunięcie danych.

Każdy może wystąpić do sądów lub organów właściwych z wnioskiem o dostęp do informacji, skorygowanie, usunięcie lub uzyskanie informacji lub o odszkodowanie w związku z dotyczącym go wpisem.

Organ lub organy wyznaczone w każdym państwie członkowskim, którym powierzono uprawnienia określone w dyrektywie 95/46/WE w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, niezależnie nadzorują, czy dane osobowe zawarte w SIS II są przetwarzane na jego terytorium i przekazywane z jego terytorium zgodnie z prawem. Organ ten zapewnia, aby co najmniej co cztery lata przeprowadzany był audyt operacji przetwarzania danych w ramach ich N. SIS II.

Europejski Inspektor Ochrony Danych kontroluje, czy działania organu zarządzającego w zakresie przetwarzania danych wykonywane są zgodnie z rozporządzeniem. Inspektor zapewnia, by co najmniej co cztery lata przeprowadzany był audyt działań w zakresie przetwarzania danych osobowych. Sprawozdanie z takiego audytu przesyłane jest Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, organowi zarządzającemu, Komisji i krajowym organom nadzorczym.

Krajowe organy nadzorcze oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych współpracują czynnie. Wymieniają istotne informacje, wspomagają się wzajemnie i spotykają się w tym celu przynajmniej dwa razy do roku.

Przepisy końcowe

Rozporządzenie ma zastosowanie do państw członkowskich uczestniczących w obecnym Systemie Informacyjnym Schengen (SIS 1+) począwszy od dat, które zostaną określone przez Radę (na podstawie jednomyślnej decyzji jej członków, reprezentantów rządów państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+) po dokonaniu wszelkich niezbędnych przygotowań technicznych do wprowadzenia systemu SIS II na szczeblu centralnym i szczeblu państw członkowskich oraz po przyjęciu niezbędnych środków wykonawczych. Dokładne informacje w tym zakresie zawiera art. 55 rozporządzenia oraz instrument prawny regulujący migrację z SIS 1+ do SIS II.

Trzy lata po rozpoczęciu eksploatacji SIS II, a następnie co cztery lata Komisja sporządza ogólną ocenę centralnego SIS II oraz dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji uzupełniających pomiędzy państwami członkowskimi. Komisja przekazuje ocenę Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Wpis: oznacza zbiór danych wprowadzonych do SIS II, umożliwiających właściwym organom zidentyfikowanie osoby w związku z konkretnym planowanym działaniem.
  • Państwa członkowskie: kraje UE i kraje stowarzyszone uczestniczące w obszarze Schengen. Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w aspektach SIS II objętych rozporządzeniem.
  • Informacje uzupełniające: informacje, które nie są przechowywane w SIS II, ale są związane z wpisami do SIS II, i które są wymieniane w celu umożliwienia państwom członkowskim wzajemnej konsultacji lub wzajemnego informowania się w następujących okolicznościach: podczas dokonywania wpisu; w celu umożliwienia podjęcia odpowiednich działań po uzyskaniu potwierdzenia w systemie; w przypadku niemożności podjęcia wymaganego działania; w przypadku rozwiązywania kwestii jakości danych SIS II; w przypadku rozwiązywania kwestii zgodności i priorytetu wpisów; w przypadku rozwiązywania kwestii związanych z prawami dostępu.
  • Dane dodatkowe: dane związane z wpisami do SIS II, które są przechowywane w SIS II, i które są natychmiast dostępne dla właściwych organów państw członkowskich, gdy w wyniku poszukiwań prowadzonych w systemie znaleziono w nim osobę, której dane w nim umieszczono.
  • Dane osobowe: wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej.
  • Przetwarzanie danych osobowych: każda operacja lub ciąg operacji dokonywanych na danych osobowych, także metodami automatycznej obróbki danych, takimi jak: gromadzenie, zapis, porządkowanie, przechowywanie, dostosowywanie lub przekształcanie, odzyskiwanie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie przez przekazanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób, zestawianie lub kompilowanie, blokowanie, usuwanie lub niszczenie.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie nr 1987/2006/WE

17.1.2007

Dz.U. L 381 z 28.12.2006

AKTY POWIĄZANE

Decyzja Komisji 2010/261/UE z dnia 4 maja 2010 r. w sprawie planu bezpieczeństwa dla centralnego systemu SIS II i infrastruktury łączności [Dz.U. L 112 z 5.5.2010].
Decyzja ta ustanawia organizację bezpieczeństwa centralnego systemu SIS II i jego infrastruktury łączności, a także określa dla nich plan bezpieczeństwa. Celem jest zapewnienie ochrony przed zagrożeniami dla ich dostępności, integralności i poufności. Komisja odpowiada za wdrożenie środków bezpieczeństwa i za monitorowanie ich skuteczności w odniesieniu do infrastruktury łączności, a w okresie przejściowym, w odniesieniu do centralnego SIS II. Po podjęciu obowiązków organ zarządzający powinien przyjąć własny plan bezpieczeństwa w odniesieniu do centralnego SIS II.
Do celów monitorowania wdrażania środków bezpieczeństwa Komisja wyznacza urzędnika ds. bezpieczeństwa systemu. Wyznaczany jest lokalny urzędnik ds. bezpieczeństwa centralnego SIS II i infrastruktury łączności. Odpowiadają oni za wdrażanie środków bezpieczeństwa, monitorowanie ich skuteczności oraz przestrzeganie procedur odpowiednio w odniesieniu do głównego CS-SIS, łącznie z rezerwowym CS-SIS, i do infrastruktury łączności.
Urzędnik ds. bezpieczeństwa systemu, we współpracy z lokalnymi urzędnikami ds. bezpieczeństwa, odpowiada za przygotowanie polityki bezpieczeństwa ustanawiającej szczegółowe środki i procedury ochrony centralnego SIS II oraz infrastruktury łączności. Między innymi, polityka ustanawia środki kontroli:

  • dostępu do infrastruktury przetwarzania danych,
  • nośników wymiennych zawierających dane i wszystkie inne istotne aktywa,
  • przechowywania danych,
  • haseł,
  • dostępu do sprzętu komputerowego i oprogramowania SIS II,
  • łączności za pośrednictwem infrastruktury łączności.

Polityka określa także środki bezpieczeństwa w odniesieniu do zasobów ludzkich, choćby poprzez definiowanie funkcji i obowiązków personelu posiadającego dostęp do centralnego SIS II.

Decyzja Komisji 2008/333/WE z dnia 4 marca 2008 r. w sprawie przyjęcia podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych dla Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) [Dz.U. L 123 z 8.5.2008].
Wpisy do SIS II zawierają zbiór danych absolutnie niezbędnych do identyfikacji poszukiwanej osoby lub przedmiotu. W przypadku gdy przyszli użytkownicy końcowi (urzędnicy właściwych organów krajowych) muszą podjąć działania po uzyskaniu trafienia, będą potrzebowali informacji uzupełniających w sprawie danego wpisu (informacji, które nie są przechowywane w SIS II, ale są związane z wpisami do SIS II).
Urzędy krajowe zwane biurami SIRENE (skrótowiec od terminu angielskiego oznaczającego: wniosek o informacje uzupełniające na poziomie dostępów krajowych) zostały powołane we wszystkich państwach Schengen, by pomagać w uzyskiwaniu informacji uzupełniających na potrzeby SIS, pełniąc rolę punktów kontaktowych między państwem członkowskich dokonującym wpisu a tym uzyskującym trafienie. Te same biura zostaną wykorzystane dla potrzeb SIS II.
Podręcznik SIRENE jest zbiorem wytycznych, opisującym procedury ogólne i szczegółowe, których muszą przestrzegać właściwe organy w celu wymiany informacji uzupełniających w zakresie następujących kategorii wpisów:

  • wpisy do celów odmowy wjazdu lub pobytu (pierwszy filar),
  • wpisy dotyczące osób poszukiwanych w celu aresztowania, wydania lub ekstradycji (tę i pozostałe kategorie ujęto w trzecim filarze),
  • wpisy dotyczące osób zaginionych,
  • wpisy dotyczące osób poszukiwanych do celów postępowania sądowego,
  • wpisy do celów kontroli niejawnych lub szczególnych kontroli,
  • wpisy dotyczące przedmiotów przeznaczonych do zajęcia lub wykorzystania jako dowód.

Celem jest zapewnienie łączności między państwami członkowskimi, zwłaszcza podczas dokonywania wpisu, podejmowania działań w odniesieniu do wpisu, zajmowania się wielokrotnymi wpisami oraz w kwestiach jakości danych SIS II lub związanych z prawami dostępu.
Do środków wykonawczych należą aspekty SIS II, które z uwagi na swój charakter techniczny, poziom szczegółowości i potrzebę regularnego aktualizowania nie mogą zostać wyczerpująco ujęte w instrumentach prawnych SIS II.
Podobnie jak w przypadku pozostałych instrumentów związanych z SIS II, istnieją dwa instrumenty prawne (decyzje Komisji) w sprawie podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych: jeden dotyczący pierwszego filaru (załącznik do decyzji 2008/333/JHA) oraz jeden dotyczący trzeciego filaru (załącznik do decyzji 2008/334/JHA). Załączniki do obu decyzji są jednakowe.

Ostatnia aktualizacja: 13.07.2010

Zobacz także

  • Dokumenty nawiązujące do Systemu Informacyjnego Schengen (SIS II) (EN) na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej do Spraw Wewnętrznych
  • Hasło w glosariuszu „Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości” zawierające informacje na temat zmian wprowadzonych przez traktat lizboński z chwilą jego wejścia w życie w grudniu 2009 r.
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony