RSS
Alfabetische index
Deze pagina is beschikbaar in 15 talen
Nieuwe beschikbare talen:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Europees Pact inzake Immigratie en Asiel

Dit pact vormt de basis voor de gemeenschappelijke immigratie- en asielbeleidsmaatregelen van de Europese Unie (EU) en haar lidstaten. In een geest van wederzijdse verantwoordelijkheid en solidariteit tussen de lidstaten maar ook van partnerschap met derde landen geeft het een nieuwe impuls aan de verdere ontwikkeling van een gemeenschappelijk immigratie- en asielbeleid waarin rekening wordt gehouden met zowel het collectieve belang van de Europese Unie als de specifieke kenmerken van iedere lidstaat.

BESLUIT

Europees Pact inzake Immigratie en Asiel van 24 september 2008 [Niet bekendgemaakt in het Publicatieblad].

SAMENVATTING

Internationale migratie kan niet alleen bijdragen tot de economische groei van de Europese Unie (EU) in haar geheel, maar migranten en hun herkomstlanden ook middelen verstrekken en op die manier bijdragen tot hun ontwikkeling. Zij kan een kans vormen, omdat zij een factor van menselijke en economische uitwisselingen is en mensen in staat stelt hun verwachtingen in te lossen. Migratie moet echter zodanig beheerd worden dat rekening wordt gehouden met de opvangcapaciteit van Europa op het vlak van arbeidsmarkt, huisvesting, gezondheidszorg, onderwijs en sociale voorzieningen, en dat migranten beschermd worden tegen mogelijke uitbuiting door criminele netwerken.

Al meer dan twintig jaar werken de EU-lidstaten aan een harmonisatie van hun immigratie- en asielbeleid. Op verschillende punten werd ook al heel wat vooruitgang geboekt, in het bijzonder in het kader van het programma van Tampere en het Haags programma. Toch moeten er nog meer inspanningen worden geleverd om tot een waarlijk gemeenschappelijk immigratie- en asielbeleid te komen, dat zowel met het collectieve belang van de Europese Unie als met de specifieke kenmerken van iedere lidstaat rekening houdt. Bijgevolg vertaalde de Europese Raad de volgende engagementen in het Programma van Stockholm.

Organisatie van legale immigratie

Legale immigratie moet zodanig georganiseerd worden, dat ze rekening houdt met de door iedere lidstaat vastgestelde prioriteiten, behoeften en opvangcapaciteit, en de integratie van migranten bevordert. Ruim gesproken, vraagt dit van de EU om:

  • beleidsmaatregelen op het vlak van arbeidsmigratie te treffen, die rekening houden met de behoeften van de arbeidsmarkt van elke lidstaat;
  • de EU aantrekkelijker te maken voor hooggekwalificeerde werknemers en nieuwe maatregelen te nemen om de opvang van studenten en onderzoekers en hun vrije verkeer in de Unie nog te bevorderen;
  • ervoor te zorgen dat deze beleidsmaatregelen de hersenvlucht niet in de hand werkt door circulaire migratie aan te moedigen;
  • gezinsimmigratie doeltreffender te reguleren;
  • de uitwisseling van wederzijdse informatie over migratie te intensiveren;
  • meer informatie te verstrekken over de mogelijkheden en voorwaarden voor legale immigratie;
  • een ambitieus beleid te voeren om de harmonieuze integratie van migranten te bevorderen;
  • de uitwisseling van informatie te bevorderen over goede praktijken inzake opvang en integratie en over communautaire maatregelen ter ondersteuning van het nationale integratiebeleid.

Bestrijding van illegale immigratie

Om ervoor te zorgen dat vreemdelingen die zich illegaal op het grondgebied van een lidstaat bevinden, naar hun land van herkomst of naar een land van doorreis terugkeren, moet de EU:

  • individuele gevallen regulariseren en niet overgaan tot algemene regularisaties;
  • op communautair of bilateraal niveau overnameovereenkomsten sluiten met relevante derde landen en de doeltreffendheid van communautaire overnameovereenkomsten evalueren;
  • erop toezien dat er geen risico op illegale immigratie ontstaat in het kader van de beleidsregels betreffende inreis, verblijf, vrij verkeer, enz.;
  • de samenwerking tussen de lidstaten ontwikkelen voor het verwijderen van vreemdelingen die zich illegaal op het grondgebied van een lidstaat bevinden;
  • de samenwerking met de landen van herkomst en doorreis versterken in het kader van de totaalaanpak van migratie om illegale immigratie te bestrijden en bedreigde bevolkingsgroepen beter te informeren;
  • lidstaten verzoeken een regeling in te stellen om de vrijwillige terugkeer te stimuleren door middel van het verlenen van hulp;
  • diegenen die vreemdelingen uitbuiten, die zich illegaal op het grondgebied van een lidstaat bevinden, streng aanpakken door middel van evenredige en afschrikkende sancties;
  • een overal op het grondgebied van de Europese Unie uitvoerbaar verwijderingsbesluit van een lidstaat effectief toepassen.

Verbetering van de doeltreffendheid van de buitengrenscontroles

Om de doeltreffende controle van de buitengrenzen van de Unie te verzekeren, moet de Unie in haar geheel:

  • alle beschikbare middelen inzetten om een doeltreffendere controle van alle buitengrenzen te garanderen;
  • de afgifte van biometrische visa algemeen toepassen vanaf 1 januari 2012 en de samenwerking tussen de consulaten van de lidstaten intensiveren om te komen tot gemeenschappelijke consulaire diensten;
  • Frontex de nodige middelen geven om zijn taken vervullen;
  • in een geest van solidariteit ten volle rekening houden met de moeilijkheden van de lidstaten die te kampen hebben met een onevenredig grote stroom migranten;
  • moderne technologische middelen inzetten om een doeltreffend geïntegreerd beheer van de buitengrenzen van de EU mogelijk te maken;
  • de samenwerking met de landen van herkomst en doorreis intensiveren om de controle aan de buitengrenzen te verscherpen en illegale immigratie te bestrijden, o.a. door een sterkere ondersteuning van de opleiding en uitrusting van hun migratie-instanties;
  • het Schengenevaluatieproces verder verbeteren.

Totstandbrenging van een Europa van het asiel

Hoewel de lidstaten vooruitgang hebben geboekt op het vlak van de toepassing van gemeenschappelijke minimumnormen, blijven er nog altijd bepaalde verschillen bestaan. Bijgevolg moeten er bijkomende inspanningen geleverd worden om tot een gemeenschappelijk Europees asielstelsel te komen. Ruim gesproken, vraagt dit van de EU om:

  • een Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken op te zetten;
  • voorstellen in te dienen voor de invoering van een eenvormige asielprocedure en een eenvormige status van verdragsvluchteling en van persoon die subsidiaire bescherming geniet;
  • procedures voor crisissituaties in te stellen om een lidstaat te helpen, die geconfronteerd wordt met een massale instroom van asielzoekers, en om de verspreiding van personen die internationale bescherming genieten, te bevorderen om lidstaten bij te staan, waarvan het nationale asielstelsel in het bijzonder door geografische of demografische omstandigheden specifiek en onevenredig onder druk staat;
  • de samenwerking met het Bureau van de Hoge Commissaris voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties te versterken om asielzoekers buiten het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie beter te beschermen;
  • het personeel dat met de controle aan de buitengrens is belast, een opleiding te verstrekken in verband met de rechten en plichten op het vlak van internationale bescherming.

Samenwerking met landen van herkomst en doorreis

Met derde landen van herkomst en doorreis moet er een allesomvattend partnerschap gesloten worden om de synergie tussen migratie en ontwikkeling te bevorderen. Hiertoe dient de EU:

  • communautaire of bilaterale overeenkomsten met de landen van herkomst en doorreis te sluiten, die bepalingen bevatten over de mogelijkheden van legale migratie, de bestrijding van illegale immigratie, overname en de ontwikkeling van deze landen;
  • de lidstaten aan te moedigen om de onderdanen van de partnerlanden ten oosten en ten zuiden van Europa mogelijkheden van legale immigratie te bieden, met name in de vorm van tijdelijke/circulaire migratie, om hersenvlucht te voorkomen;
  • een beleid van samenwerking met de landen van herkomst en doorreis te voeren, teneinde illegale immigratie te ontmoedigen of te bestrijden, in het bijzonder door het versterken van de capaciteiten van deze landen;
  • het migratie- en het ontwikkelingsbeleid beter te integreren;
  • maatregelen van gezamenlijke ontwikkeling te propageren, zoals het aannemen van specifieke financiële instrumenten voor de kostenefficiënte, veilige overmaking van spaargelden;
  • met partnerregio's, met inbegrip van Europa, Latijns-Amerika, de Caraïben en Azië, overeengekomen acties voortvarend uit te voeren;
  • spoed te maken met het inzetten van de belangrijkste instrumenten van de totaalaanpak van migratie;
  • ervoor te zorgen dat alle gerelateerde acties geïmplementeerd worden in overeenstemming met het ontwikkelingsbeleid en andere relevante beleidsmaatregelen van de EU.

GERELATEERDE BESLUITEN

Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2010 – Eerste jaarverslag over immigratie en asiel (2009) [COM(2010) 214 def. – Niet bekendgemaakt in het Publicatieblad].

Commission staff working paper of 6 May 2010 – First Annual Report on Immigration and Asylum (2009) accompanying the Report from the Commission to the European Parliament and the Council – First Annual Report on Immigration and Asylum (2009) [SEC(2010) 535 final – Not published in the Official Journal] (Werkdocument van de diensten van de Commissie van 6 mei 2010 – Eerste jaarverslag over immigratie en asiel (2009) bij het Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad – Eerste jaarverslag over immigratie en asiel (2009) [SEC(2010) 535 def. – Niet bekendgemaakt in het Publicatieblad]).

Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 10 juni 2009 – Follow-up-methode voor de controle van de uitvoering van het Europees pact inzake immigratie en asiel [COM(2009) 266 def. – Niet bekendgemaakt in het Publicatieblad].

Laatste wijziging: 24.08.2010
Juridische mededeling | Over deze site | Zoeken | Contact | Naar boven