RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Kodeks wizowy

W niniejszym rozporządzeniu określone zostały tryb i warunki wydawania wiz na krótki pobyt na terytorium państw członkowskich oraz tranzyt przez to terytorium. W rozporządzeniu wymieniono ponadto państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizę lotniskową podczas tranzytu przez międzynarodową strefę tranzytową portów lotniczych państw członkowskich, oraz określono tryb i warunki wydawania takich wiz.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks wizowy (kodeks wizowy).

STRESZCZENIE

Celem niniejszego rozporządzenia jest określenie warunków i trybu wydawania wiz na krótki pobyt (nieprzekraczający trzech miesięcy w dowolnym sześciomiesięcznym okresie) oraz na tranzyt przez terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej (UE) i innych krajów w pełni stosujących dorobek Schengen. Rozporządzenie ma zastosowanie do obywateli państw trzecich zobowiązanych do posiadania wiz podczas przekraczania granic zewnętrznych UE wymienionych w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001.

Ponadto w rozporządzeniu wymienia się państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać tranzytowe wizy lotniskowe podczas tranzytu przez międzynarodową strefę tranzytową portów lotniczych państw członkowskich (załącznik IV). W nagłych przypadkach masowego napływu nielegalnych imigrantów każde państwo członkowskie może rozszerzyć taki wymóg na obywateli innych państw trzecich.

Tryb i warunki wydawania wiz

Państwo członkowskie, którego terytorium stanowi jedyne lub główne miejsce docelowe wizyty, odpowiada za rozpatrzenie wniosku wizowego. Jeżeli nie można określić głównego docelowego miejsca wizyty, państwem właściwym będzie państwo członkowskie wjazdu do Unii Europejskiej. W przypadku tranzytu krajem właściwym jest państwo członkowskie, przez terytorium którego odbywa się tranzyt, lub jeżeli tranzyt odbywa się przez klika państw członkowskich – państwo członkowskie rozpoczęcia tranzytu. Według ogólnych zasad wniosek wizowy należy złożyć w konsulacie danego państwa członkowskiego.

Państwa członkowskie mogą zawrzeć dwustronne porozumienie dotyczące wzajemnej reprezentacji dla celów przyjmowania wniosków wizowych lub wydawania wiz. Mogą ponadto współpracować w ramach wspólnych placówek lub wspólnych ośrodków składania wniosków wizowych.

Wniosek wizowy może zostać złożony przez osobę ubiegającą się o wizę lub akredytowane pośredniczące podmioty komercyjne najwcześniej trzy miesiące przed planowaną wizytą. Osoba ubiegająca się o wizę składa wniosek osobiście, chyba że odstąpiono od tego wymogu. Składając wniosek, należy przedstawić następujące dokumenty:

  • wniosek na formularzu zgodnie z załącznikiem I,
  • ważny dokument podróży,
  • fotografię,
  • dodatkowe dokumenty określone w załączniku II oraz dowód na pokrywanie kosztów pobytu przez inną osobę lub na zakwaterowanie u osoby prywatnej, jeżeli wymaga tego państwo członkowskie,
  • w stosownych przypadkach – dowód posiadania podróżnego ubezpieczenia medycznego.

Poza pewnymi wyjątkami, osoba ubiegająca się o wizę musi zezwolić na pobranie odcisków palców i wnieść opłatę wizową. W indywidualnych przypadkach można odstąpić od poboru opłaty wizowej lub obniżyć jej wysokość, na przykład jeżeli służy to interesom kulturalnym, jak również interesom w dziedzinie polityki zagranicznej i polityki na rzecz rozwoju. Usługodawca zewnętrzny może pobierać dodatkową opłatę za usługę.

Po zweryfikowaniu dopuszczalności wniosku właściwy organ musi stworzyć plik danych dotyczących wniosku w systemie informacji wizowej VIS po dopełnieniu procedur określonych w rozporządzeniu w sprawie VIS. Konieczne jest przeprowadzenie dalszego rozpatrywania wniosku, aby zweryfikować, czy osoba ubiegająca się o wizę spełnia warunki wjazdu określone w kodeksie granicznym Schengen, czy nie stanowi zagrożenia pod względem nielegalnej imigracji lub zagrożenia dla bezpieczeństwa państw członkowskich oraz czy zamierza opuścić terytorium państw członkowskich przed wygaśnięciem wizy, o którą występuje.

Decyzja w sprawie dopuszczalnego wniosku musi zostać podjęta w ciągu 15 dni kalendarzowych od dnia jego złożenia. W wyjątkowych przypadkach termin ten można przedłużyć. Podjęta zostaje decyzja o wydaniu lub odmowie wydania wizy jednolitej lub wizy o ograniczonej ważności terytorialnej lub, w przypadku reprezentowania innego państwa członkowskiego, o przerwaniu rozpatrywania wniosku i przekazaniu go odpowiednim organom reprezentowanego państwa członkowskiego.

Wiza jednolita może zostać wydana na jeden, dwa lub więcej wjazdów z okresem ważności nie dłuższym niż pięć lat. Okres ważności wizy tranzytowej (w tym tranzytowej wizy lotniskowej) musi odpowiadać czasowi potrzebnemu na tranzyt. Zazwyczaj przyznaje się dodatkowe 15 dni. W określonych przypadkach okres ważności wizy może zostać przedłużony. W pewnych okolicznościach wiza może zostać również unieważniona lub cofnięta.

Posiadanie wizy jednolitej lub wizy o ograniczonej ważności terytorialnej nie jest równoznaczne z automatycznym prawem do wjazdu.

Odmowa wydania wizy następuje w przypadku, gdy osoba ubiegająca się o wizę:

  • przedstawia fałszywy dokument podróży,
  • nie przedstawia potwierdzenia co do celów i warunków planowanego pobytu,
  • nie dostarcza dowodu na posiadanie wystarczających środków utrzymania odpowiednich do długości planowanego pobytu oraz środków pozwalających na powrót do państwa pochodzenia lub zamieszkania,
  • w bieżącym sześciomiesięcznym okresie przebywała już przez trzy miesiące na terytorium państw członkowskich,
  • jest osobą, co do której dokonano wpisu w Systemie Informacyjnym Schengen (SIS) uniemożliwiającego wydanie zgody na wjazd,
  • jest uważana za osobę zagrażającą porządkowi publicznemu, bezpieczeństwu wewnętrznemu lub zdrowiu publicznemu jednego z państw członkowskich,
  • w przypadkach gdy ma to zastosowanie – nie dostarcza dowodu na posiadanie podróżnego ubezpieczenia medycznego,
  • przedstawia dokumenty uzupełniające lub oświadczenia budzące poważne wątpliwości odnośnie do ich autentyczności i wiarygodności.

Osoba ubiegająca się o wizę musi zostać powiadomiona o odmowie, unieważnieniu lub cofnięciu wizy na standardowym formularzu określonym w załączniku VI. Od wydanej decyzji przysługuje odwołanie w państwie członkowskim, które ją podjęło, zgodnie z jego prawem krajowym.

W wyjątkowych przypadkach wniosek wizowy może zostać złożony do organów dokonujących odprawy na granicach zewnętrznych państwa członkowskiego będącego celem podróży. Wizy wydane na przejściach granicznych mogą uprawniać do pobytu o długości nieprzekraczającej 15 dni lub odpowiadającej czasowi potrzebnemu na tranzyt.

Wniosek

Niniejsze rozporządzenie wprowadza zmiany do rozporządzenia w sprawie VIS i kodeksu granicznego Schengen. Ponadto uchyla art. 9–17 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen oraz wspólne instrukcje konsularne.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 5 kwietnia 2010 r. Art. 32 ust. 2 i 3, art. 34 ust. 6 i 7 oraz art. 35 ust. 7 stosuje się od dnia 5 kwietnia 2011 r.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 810/2009

5.10.2009

-

Dz.U. L 243 z 15.9.2009

Ostatnia aktualizacja: 30.11.2009
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony