EUROPA

STRESZCZENIE

System informacyjny Schengen (SIS 1+) zostanie zastąpiony systemem informacyjnym Schengen drugiej generacji (SIS II). Rozporządzenie Rady (WE) nr 1104/2008 i decyzja Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r., w dalszej części zwane „instrumentami migracyjnymi”, wyznaczają obowiązki zarówno Komisji, jak i państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+ podczas etapu przygotowań aż do uruchomienia nowego systemu (z uwzględnieniem dalszego rozwoju, testowania i transferu danych z SIS 1+ do SIS II). Ze względu na istnienie – przed wejściem w życie traktatu lizbońskiego – struktury międzyfilarowej w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa w przypadku współistnienia polityk wspólnotowych oraz współpracy policji i wymiaru sprawiedliwości przyjęto dwa instrumenty migracyjne: rozporządzenie (prawo wspólnotowe, wcześniejszy 1. filar) oraz decyzję (prawo unijne, wcześniejszy 3. filar).

SIS 1+ i SIS II składają się z systemu centralnego, odpowiednio C.SIS i centralnego SIS, systemów krajowych (odpowiednio N.SIS i N.SIS II) oraz infrastruktury komunikacyjnej łączącej systemy krajowe z systemem centralnym.

Zadania określone w instrumentach migracyjnych odnoszą się w szczególności do:

• dalszego rozwoju (w tym, w razie konieczności, poprzez alternatywny scenariusz techniczny) i obsługi technicznej SIS II,
• kompleksowego testowania SIS II,
• testu między biurami SIRENE dotyczącego wymiany informacji uzupełniających,
• rozwoju i testowania konwertera umożliwiającego łączność pomiędzy centralnymi systemami SIS 1+ i SIS II,
• tworzenia i testowania tymczasowej architektury migracyjnej,
• migracji, w ścisłym tego słowa znaczeniu, z SIS 1+ do SIS II, tj. transferu operacji z SIS 1+ do SIS II.

Komisja odpowiada za rozwój centralnego systemu informacyjnego drugiej generacji (centralnego SIS II), jego infrastruktury komunikacyjnej i konwertera. Jednocześnie, zgodnie z zapisami zawartymi w konwencji z Schengen, za C.SIS odpowiada Francja. Oprócz tego odpowiednie państwa członkowskie odpowiadają za N.SIS oraz infrastrukturę komunikacyjną dla SIS 1+, a także za rozwój N.SIS II.

Komisja i odpowiednie państwa członkowskie mają wdrożyć kompleksowy test SIS II, po uprzednim przeprowadzeniu testów wspomnianych w rozporządzeniu (WE) nr 189/2008 i decyzji 2008/173/WSiSW. Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ odpowiadają także za wdrożenie testu SIRENE w zakresie wymiany informacji uzupełniających. Państwa członkowskie nieuczestniczące w SIS 1+ mogą także wziąć udział w tych testach; jednak ich wyniki nie zostaną wzięte pod uwagę w ogólnej walidacji. Analizę testów przeprowadzać będą właściwe państwa członkowskie i Komisja.

Zadanie stworzenia i przetestowania tymczasowej architektury na potrzeby migracyji SIS spoczywa na Komisji wraz z Francją i właściwymi państwami członkowskimi. Systemy centralne SIS II i C.SIS będą połączone z konwerterem na okres przejściowy w ramach architektury tymczasowej. System centralny SIS II, jego infrastruktura komunikacyjna i konwerter wchodzą w zakres odpowiedzialności Komisji, natomiast odpowiedzialność za testy łączności pomiędzy konwerterem i C.SIS spoczywa na Francji. Zarówno Komisja, jak i Francja mają przeprowadzić testy komunikacyjne i podłączyć system centralny SIS II i C.SIS do konwertera.

Komisja i państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ mają wdrożyć migrację z SIS 1+ do SIS II w oparciu o wspólnie ustalony harmonogram. Przełączenie będzie mieć miejsce po walidacji kompleksowych testów SIS II.

W celu sprawdzenia legalności wyszukiwania i przetwarzania danych w SIS II oraz prawidłowego funkcjonowania centralnego SIS II i systemów krajowych, a także zagwarantowania integralności i bezpieczeństwa danych, obowiązkowe będzie rejestrowanie każdorazowego dostępu i wymiany danych osobowych w ramach centralnego SIS II. Dane należy przechowywać przez minimalny okres jednego roku i maksymalny okres trzech lat po rejestracji.

Koszty związane z migracją, przeprowadzeniem kompleksowego testu, przetestowaniem informacji uzupełniających, wprowadzeniem środków obsługi i rozwoju na poziomie centralnego SIS II lub dotyczące infrastruktury komunikacyjnej zostaną pokryte z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Każde państwo członkowskie biorące udział w tych działaniach będzie odpowiadać za koszty związane z migracją, testowaniem, obsługą i rozwojem swojego krajowego systemu. Koszty związane z działaniami na poziomie SIS 1+ (w tym działania uzupełniające Francji w imieniu państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+) będą ponoszone zgodnie z postanowieniami art. 119 konwencji z Schengen.

Komisja ds. Całościowego Zarządzania Programem (GPMB) została ustanowiona jako ciało doradcze, aby zapewnić wsparcie projektowi centralnego SIS II i zapewnić spójność pomiędzy projektami systemu centralnego i systemów krajowych SIS II. W jej skład wchodzi maksymalnie dziesięciu ekspertów technicznych, z czego maksymalnie ośmiu może zostać wyznaczonych przez państwa członkowskie, a maksymalnie dwóch – przez Komisję Europejską. Organizowane są regularne spotkania GPMB, w których mogą także uczestniczyć inni eksperci z państw członkowskich. GPMB regularnie sporządza raporty na piśmie na temat projektu centralnego SIS II.

Proces migracji musi zostać zakończony przed 31 marca 2013 r. lub, w razie wykorzystania alternatywnego scenariusza technicznego, do dnia 31 grudnia 2013 r.