RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 22 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  BG - CS - ET - LV - LT - HU - MT - PL - RO - SK - SL

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Zwalczanie niegodziwego traktowania w celach seksualnych, wykorzystywania seksualnego dzieci i pornografii dziecięcej

Unia Europejska (UE) przyjęła przepisy w sprawie zwalczania przestępstw seksualnych wobec dzieci. Dyrektywa obejmuje aspekty dotyczące karania sprawców, pomocy ofiarom i zapobiegania przestępstwom. W szczególności zostały przewidziane szczegółowe postanowienia dotyczące pornografii dziecięcej w Internecie i turystyki seksualnej.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/WE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępująca decyzję ramową Rady 2004/68/WSiSW

STRESZCZENIE

Niniejsza dyrektywa harmonizuje w całej Unii Europejskiej (UE) przepisy dotyczące kryminalizacji niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej. Określa ona ponadto sankcje minimalne. Nowe przepisy zawierają również postanowienia mające na celu walkę z pornografią dziecięcą w Internecie i turystyką seksualną. Mają one na celu również pozbawienie skazanych pedofilów możliwości wykonywania działalności zawodowej związanej z regularnymi kontaktami z dziećmi.

Przestępstwa i sankcje

Dyrektywa definiuje około dwudziestu przestępstw w czterech kategoriach:

  • niegodziwe traktowanie w celach seksualnych, takie jak wykorzystywanie do czynności seksualnych dziecka, które nie osiągnęło wieku przyzwolenia lub zmuszanie go do takich czynności z inną osobą,
  • wykorzystywanie seksualne, na przykład zmuszanie dziecka do prostytucji lub udziału w przedstawieniach pornograficznych,
  • pornografia dziecięca: posiadanie i uzyskiwanie dostępu do pornografii dziecięcej, jej dystrybucja, dostarczanie i produkcja,
  • nagabywanie dzieci online w celach seksualnych: proponowanie przez Internet spotkania z dzieckiem w celu niegodziwego traktowania w celach seksualnych oraz zachęcanie go do dostarczania materiałów pornograficznych z jego udziałem.

Na poziomie krajowym maksymalne kary pozbawienia wolności muszą osiągać co najmniej pewne wartości progowe, od roku do dziesięciu lat w zależności od wagi przestępstwa i w zależności od tego, czy dziecko osiągnęło wiek przyzwolenia, czy nie. Podżeganie do tych przestępstw jest również karalne.

Osoba prawna może również być uznana za odpowiedzialną i podlegać karze, jeżeli przestępstwo jest popełniane na jej korzyść przez osobę mającą uprawnienia do podejmowana decyzji w imieniu danej osoby prawnej.

Przewiduje się wiele okoliczności obciążających, w szczególności gdy przestępstwo popełniono wobec dziecka szczególnie bezbronnego, przestępstwo popełnił członek rodziny dziecka lub osoba, która nadużyła uznanego stosunku zaufania lub swojej władzy lub sprawca został wcześniej skazany za przestępstwa o tym samym charakterze.

Jeśli chodzi o dobrowolne czynności seksualne, dyrektywa pozostawia państwom członkowskim swobodę decyzji, czy niektóre praktyki są karalne, gdy są podejmowane między dziećmi o zbliżonym wieku i poziomie rozwoju psychofizycznego i dojrzałości i mogą być uznawane za normalne odkrywanie seksualności.

Zawodowa działalność związana z kontaktami z dziećmi

Aby zapobiec ryzyku ponownego popełnienia przestępstwa, na osobę fizyczną, która została skazana za którekolwiek z przestępstw określonych w dyrektywie może zostać nałożony zakaz wykonywania zawodowej działalności związanej z bezpośrednimi i regularnymi kontaktami z dziećmi. Pracodawcy muszą mieć prawo uzyskiwania informacji o wyrokach skazujących za przestępstwa lub o jakimkolwiek pozbawieniu praw do wykonywania wspomnianych działalności. Te informacje muszą być także przekazywane innym państwom członkowskim, aby zapobiec sytuacjom, w których pedofil mógłby korzystać ze swobody przepływu pracowników w celu podejmowania pracy z dziećmi w innym kraju.

Turystyka seksualna

Organizowanie podróży mających na celu popełnianie czynów związanych z niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych, wykorzystywaniem seksualnym dzieci lub czynów związanych z pornografią dziecięcą musi być zabronione. Ponieważ te przestępstwa pozostają często bezkarne w krajach, w których mają miejsce, dyrektywa przewiduje, że państwa członkowskie będą mogły sądzić swoich obywateli za przestępstwa tego typu popełniane za granicą.

Ponadto państwa członkowskie mogą także – niezależnie od ich jurysdykcji dotyczącej przestępstw popełnianych na ich terytorium lub przez ich obywatela – objąć swoją jurysdykcją przestępstwa popełniane za granicą, jeżeli sprawca przestępstwa przebywa zwykle na ich terytorium, jeżeli przestępstwo zostało popełnione na korzyść osoby prawnej mającej siedzibę na ich terytorium lub gdy ofiarą jest ich obywatel.

Pornografia dziecięca w Internecie

Państwa członkowskie muszą zapewnić, by strony internetowe zawierające pornografię dziecięcą utrzymywane na ich terytorium były szybko usuwane, muszą również dążyć do zapewnienia usuwania takich stron utrzymywanych poza ich terytorium. Ponadto mają one, przy zapewnieniu pewnych warunków przejrzystości i informowania użytkowników Internetu, możliwość blokowania dostępu do tych stron na swoim terytorium.

Ściganie, oskarżanie i właściwość prawna

Ściganie i oskarżanie w odniesieniu do tych przestępstw nie mogą być uzależnione od złożenia przez pokrzywdzonego skargi lub oskarżenia i musi istnieć możliwość kontynuowania postępowania karnego, nawet gdy pokrzywdzony wycofa swoje zeznania. Ponadto w przypadku niektórych najpoważniejszych przestępstw ściganie powinno być możliwe przez wystarczający okres od momentu osiągnięcia przez pokrzywdzonego pełnoletniości.

Wsparcie i pomoc dla ofiar oraz ich ochrona

Zgodnie z przepisami przewidzianymi w dyrektywie w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym ofiarom należy zapewniać pomoc i wsparcie przed postępowaniem karnym, w jego trakcie i po jego zakończeniu. Dzieci będące ofiarami niegodziwego traktowania w celach seksualnych, wykorzystywania seksualnego i pornografii dziecięcej są ofiarami szczególnie bezbronnymi i powinny być traktowane w sposób jak najbardziej odpowiedni do ich sytuacji.

W szczególności muszą być podejmowane specjalne środki ochronne, gdy sprawca jest członkiem rodziny dziecka. Ponadto pokrzywdzone dzieci muszą mieć niezwłoczny dostęp do doradztwa prawnego i zastępstwa procesowego, które powinny być bezpłatne, jeżeli to konieczne. Ponadto pomoc i wsparcie nie mogą być uzależnione od ich gotowości do współpracy podczas postępowania przygotowawczego lub sądowego.

Zapobieganie

Dla osób skazanych lub ściganych za przestępstwa seksualne wobec dzieci powinny być dostępne specjalne programy mające na celu zmniejszanie ryzyka powrotu do przestępstwa. Te osoby powinny także podlegać ocenie w celu określenia stwarzanego przez nie zagrożenia i ryzyka ponownego popełnienia przez nie przestępstw.

Kontekst

Niniejsza dyrektywa zastępuje decyzję ramową 2004/68/WSiSW. Ponieważ niektóre ofiary handlu ludźmi są również ofiarami niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub wykorzystywania seksualnego, niniejsza dyrektywa uzupełnia także dyrektywę w sprawie zapobiegania handlu ludźmi i zwalczania tego procederu.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Dyrektywa 2011/93/WE

17.12.2011

18.12.2013

Dz.U. L 335 z 17.12.2011

Ostatnia aktualizacja: 01.02.2012
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony