RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Europejski program ochrony infrastruktury krytycznej

Komisja Europejska przedstawia zasady i narzędzia potrzebne do wdrożenia europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej (EPOIK) ukierunkowanego zarówno na europejską, jak i krajową infrastrukturę.

AKT

Komunikat Komisji z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej [COM(2006) 786 wersja ostateczna – Dz.U. C 126 z 7.6.2007].

STRESZCZENIE

W grudniu 2005 r. Rada ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych wezwała Komisję do przygotowania wniosku legislacyjnego dotyczącego europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej * (EPOIK). W związku z tym Komisja przyjęła niniejszy komunikat i wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie identyfikacji i wyznaczania europejskiej infrastruktury krytycznej w celu zwiększenia jej ochrony.

W komunikacie określono zasady, procesy i narzędzia proponowane do wdrożenia EPOIK. Program ma na celu ochronę przed zagrożeniami nie tylko związanymi z terroryzmem, ale również działalnością przestępczą, żywiołami natury i innymi przyczynami wypadków, w oparciu o koncepcję zabezpieczenia wszechstronnego.

Ogólnym celem EPOIK jest zwiększenie ochrony infrastruktury krytycznej w Unii Europejskiej (UE). Zostanie to osiągnięte przez wprowadzenie europejskich przepisów określonych w tym komunikacie.

Ramy regulacyjne EPOIK obejmują:

  • procedury określania i wyznaczania europejskiej infrastruktury krytycznej oraz wspólne zasady oceny potrzeb w zakresie zwiększenia ochrony takiej infrastruktury. Będą one wprowadzone w drodze dyrektywy,
  • środki opracowane dla ułatwienia procesu wdrożenia EPOIK, w tym plan działania na rzecz EPOIK, sieć ostrzegania o zagrożeniach infrastruktury krytycznej (SOZIK), grupy eksperckie ds. ochrony infrastruktury krytycznej (OIK) na poziomie UE, proces wymiany informacji dotyczących OIK oraz rozpoznanie i analiza współzależności,
  • wsparcie państw UE w dziedzinie krajowej infrastruktury krytycznej (KIK), z którego ma prawo skorzystać dane państwo UE oraz plany awaryjne,
  • wymiar zewnętrzny,
  • towarzyszące środki finansowe, a zwłaszcza szczególny unijny program „zapobiegania, gotowości i zarządzania skutkami terroryzmu i innych zagrożeń dla bezpieczeństwa” w latach 2007–2013, który stworzy możliwości finansowania działań związanych z OIK.

Plan działania na rzecz EPOIK

Plan działania na rzecz EPOIK koncentruje się wokół trzech głównych obszarów zadaniowych:

  • pierwszy dotyczy strategicznych aspektów EPOIK i opracowania środków mających horyzontalne odniesienie do wszystkich zadań dotyczących OIK,
  • drugi koncentruje się na ochronie europejskich infrastruktur krytycznych i ma na celu ograniczanie ich słabych stron,
  • trzeci stanowi ramy krajowe mające wesprzeć państwa UE w ochronie swoich KIK.

Plan działania to proces ciągły, który będzie podlegał regularnej kontroli.

Sieć ostrzegania o zagrożeniach infrastruktury krytycznej (SOZIK)

Sieć ostrzegania (SOZIK) zostanie utworzona w drodze odrębnego wniosku Komisji w celu wymiany najlepszych praktyk i zapewnienia dodatkowej platformy przekazywania wczesnych ostrzeżeń połączonej z opracowanym przez Komisję systemem ARGUS.

Grupy eksperckie

Tam, gdzie potrzebna jest wiedza specjalistyczna, Komisja może tworzyć grupy eksperckie ds. OIK na poziomie UE w celu rozwiązywania konkretnych problemów. W zależności od sektora infrastruktury krytycznej funkcje ekspertów mogą obejmować:

  • pomoc w określaniu słabych stron infrastruktury, współzależności i najlepszych praktyk dla danego sektora,
  • opracowywanie sposobów ograniczania słabych stron i ustalanie metod mierzenia wyników,
  • opracowywanie studiów przypadków.

Wymiana informacji na temat ochrony infrastruktury krytycznej (OIK)

Zainteresowane strony muszą wymieniać informacje na temat OIK, w szczególności dotyczące środków odnoszących się do bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej i systemów chronionych, współzależności poszczególnych struktur, słabych stron systemów OIK, oceny zagrożeń i ryzyka. Jednocześnie konieczne jest zapewnienie, że wymieniane informacje o charakterze zastrzeżonym, drażliwym lub osobistym nie zostaną ujawnione publicznie oraz że pracownicy odpowiedzialni za przetwarzanie informacji zastrzeżonych będą w zakresie bezpieczeństwa danych podlegali kontroli swojego państwa członkowskiego.

Rozpoznanie współzależności

Aby dokonać lepszej oceny słabych punktów, zagrożeń i ryzyka dla infrastruktur krytycznych, należy rozpoznać i przeanalizować współzależności o charakterze geograficznym i sektorowym.

Grupa kontaktowa ds. ochrony infrastruktury krytycznej

Komisja planuje utworzenie grupy kontaktowej ds. ochrony infrastruktury krytycznej. Każde państwo UE wyznaczy punkt kontaktowy, który będzie odpowiedzialny za koordynowanie spraw związanych z OIK na terenie tego państwa, a także współpracę w tym względzie z innymi państwami UE, Radą i Komisją.

Ochrona krajowych infrastruktur krytycznych (KIK)

Uznając, że za ochronę KIK odpowiadają właściciele, operatorzy i same państwa UE, Komisja zapewnia jednak wsparcie w tym obszarze na prośbę danego państwa UE. Każde państwo UE zachęca się do opracowania krajowego programu ochrony obejmującego:

  • klasyfikację KIK, przy uwzględnieniu skutków zakłóceń lub zniszczenia konkretnej infrastruktury krytycznej (zakres geograficzny zniszczeń i powaga konsekwencji),
  • rozpoznanie współzależności geograficznych i sektorowych,
  • plany awaryjne.

Wymiar zewnętrzny

Ważnym aspektem EPOIK jest wymiar zewnętrzny OIK. Istniejące w dzisiejszym świecie powiązania i współzależności gospodarcze powodują, że zakłócenie lub zniszczenie konkretnej infrastruktury może mieć skutki dla państw spoza UE i odwrotnie. Dlatego kluczowe znaczenie ma wzmocnienie międzynarodowej współpracy w tym obszarze poprzez porozumienia sektorowe.

Towarzyszące środki sektorowe

EPOIK będzie współfinansowany w ramach wspólnotowego programu zapobiegania, gotowości i zarządzania skutkami terroryzmu i innych zagrożeń dla bezpieczeństwa na lata 2007–2013.

Kontekst historyczny

Na posiedzeniu w dniach 17 i 18 czerwca 2004 r. Rada Europejska wezwała Komisję do przygotowania ogólnej strategii wzmocnienia ochrony infrastruktury krytycznej. W związku z tym dnia 20 października 2004 r. Komisja opublikowała komunikat zatytułowany „Ochrona infrastruktury krytycznej w walce z terroryzmem”.

Inicjatywa Komisji zmierzająca do przedstawienia europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej (EPOIK) i utworzenia sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej (SOZIK) została poparta przez Radę Europejską na posiedzeniu w dniach 16 i 17 grudnia 2004 r., zarówno w jej konkluzjach dotyczących zapobiegania, gotowości i reagowania na ataki terrorystyczne, jak i w solidarnościowym programie przyjętym przez Radę dnia 2 grudnia 2004 r.

W 2005 r. prowadzone były intensywne prace związane z EPOIK. Dnia 17 listopada 2005 r. Komisja przyjęła zieloną księgę w sprawie europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej.

Dnia 15 września 2005 r. podjęto decyzję o finansowaniu projektu pilotażowego obejmującego zestaw działań przygotowawczych mających na celu wzmocnienie walki z terroryzmem. Następnie dnia 26 października 2006 r. podjęto drugą decyzję dotyczącą finansowania projektu pilotażowego EPOIK.

Dnia 12 grudnia 2006 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie rozpoznawania i wyznaczania europejskich infrastruktur krytycznych oraz wspólnych zasad oceny potrzeb w zakresie zwiększenia ich ochrony. Tego dnia Komisja przyjęła również niniejszy komunikat. Dokumenty te wyraźnie opisują proponowany przez Komisję sposób postępowania odnośnie do kwestii infrastruktury krytycznej w UE.

Ostatecznie proponowany unijny program zapobiegania, gotowości i zarządzania skutkami terroryzmu i innych zagrożeń dla bezpieczeństwa został przyjęty dnia 12 lutego 2007 r.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Infrastruktura krytyczna: obiekty, sieci, usługi i zasoby fizyczne i informatyczne, których zakłócenie lub zniszczenie wywarłyby istotny wpływ na zdrowie, bezpieczeństwo, ochronę lub dobrobyt gospodarczy obywateli lub na efektywne funkcjonowanie rządów państw członkowskich UE.

AKTY POWIĄZANE

Wniosek decyzja Rady z dnia 27 października 2008 r. w sprawie sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej (CIWIN) [COM(2008) 676 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].
Jak przewidziano w powyższym komunikacie, ten oddzielny wniosek ma na celu utworzenie sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej (CIWIN). CIWIN zapewni państwom UE bezpieczny system wymiany informacji, komunikacji i ostrzeżeń w celu wymiany informacji dotyczących ochrony infrastruktury krytycznej. System ułatwi współpracę między państwami UE, umożliwiając wymianę informacji na temat zagrożeń i słabych stron, jak również strategii wzmocnienia ochrony infrastruktury krytycznej. Uczestnictwo państw UE w sieci pozostanie dobrowolne. CIWIN będzie obejmować elektroniczne forum służące do wymiany informacji i system wczesnego ostrzegania ostrzegający o zagrożeniach i ryzyku. Będzie to bezpieczny system, w ramach którego dostęp do informacji jest odpowiednio regulowany. Za opracowanie technicznych aspektów CIWIN odpowiada Komisja.
Procedura konsultacji (CNS/2008/0200)

Zielona księga z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej [COM(2005) 576 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

Komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 20 października 2004 r. – Gotowość i radzenie sobie z konsekwencjami w walce z terroryzmem [COM(2004) 701 wersja ostateczna – Dz.U. C 52 z 2.3.2005].

Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 20 października 2004 r. – Zapobieganie, przygotowanie oraz odpowiedź na ataki terrorystyczne [COM(2004) 698 wersja ostateczna – Dz.U. C 14 z 20.1.2005].

Ostatnia aktualizacja: 17.08.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony