RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 9 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Ochrona środowiska poprzez prawo karne

Dyrektywa definiuje poważne przestępstwa przeciwko środowisku i zobowiązuje państwa członkowskie do ustanowienia bardziej odstraszających sankcji karnych za czyny popełnione umyślnie lub będące skutkiem rażącego niedbalstwa.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/99/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne.

STRESZCZENIE

Dyrektywa ma na celu zobowiązanie państw członkowskich do nakładania sankcji karnych za poważne przestępstwa przeciwko środowisku. Minimalny próg harmonizacji umożliwia lepsze stosowanie prawa ochrony środowiska zgodnie z celem ochrony środowiska przewidzianym w art. 174 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Traktat WE).

Czyny podlegające karze

Państwa członkowskie muszą karać następujące czyny, jeżeli naruszają regulacje wspólnotowe w zakresie ochrony środowiska i są popełnione umyślnie lub są skutkiem rażącego niedbalstwa:

  • bezprawne * zrzucanie do powietrza, gleby lub wody substancji lub promieniowania jonizującego, które powodują lub mogą spowodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała ludzi lub znaczną szkodę dla środowiska,
  • zbieranie, transport, odzysk lub unieszkodliwianie odpadów, które powodują lub mogą spowodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla środowiska,
  • nielegalne przemieszczanie odpadów dokonywane w znacznych ilościach,
  • eksploatacja zakładu, w którym prowadzona jest działalność niebezpieczna lub w którym są składowane lub wykorzystywane niebezpieczne substancje, powoduje lub może spowodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla środowiska,
  • nielegalna produkcja, przetwarzanie, obsługa, wykorzystywanie, posiadanie, przechowywanie, transport, przywóz, wywóz i usuwanie materiałów jądrowych lub innych niebezpiecznych substancji radioaktywnych, które powodują lub mogą spowodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla środowiska,
  • zabijanie, niszczenie, posiadanie, przywłaszczanie sobie okazów chronionych gatunków dzikiej fauny lub flory oraz handel nimi,
  • zniszczenie siedliska przyrodniczego na terenie chronionym,
  • wprowadzanie do obrotu lub wykorzystywanie substancji zubożających warstwę ozonową.

Państwa członkowskie zapewniają także, by podżeganie do przestępstwa oraz pomocnictwo również podlegały karze.

Sankcje

Sankcje karne muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Państwa członkowskie zapewniają, by osoby prawne * mogły podlegać odpowiedzialności za przestępstwa, jeśli przestępstwa te zostały popełnione na ich korzyść przez jakąkolwiek osobę zajmującą pozycję kierowniczą w strukturze osoby prawnej, działającą indywidualnie lub jako członek organu osoby prawnej, w oparciu o:

  • prawo do reprezentowania osoby prawnej,
  • uprawnienia do podejmowania decyzji w imieniu osoby prawnej lub
  • uprawnienia do sprawowania kontroli w strukturach osoby prawnej.

Może to być odpowiedzialność karna lub administracyjna w zależności od systemu prawnego danego państwa członkowskiego.

Państwa członkowskie podejmują działania, by osoby prawne mogły podlegać odpowiedzialności w przypadku, gdy osoba pozostającą pod zwierzchnictwem osoby prawnej nie przestrzegała swojego obowiązku nadzoru lub kontroli, przez co umożliwiła popełnienie przestępstwa na korzyść osoby prawnej.

Kontekst

W 2001 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie ochrony środowiska przez prawo karne. W 2003 r. Rada przyjęła decyzję ramową 2003/80/WSiSW opartą na przepisach Traktatu UE dotyczących współpracy między państwami członkowskimi w sprawach karnych. W 2005 r. decyzja ramowa została uznana przez Trybunał Sprawiedliwości UE za nieważną, ponieważ miała niewłaściwą podstawę prawną. Środki przyjęte w decyzji ramowej miały być podjęte przez Wspólnotę w ramach polityki ochrony środowiska. Komisja przyjęła więc nowy wniosek 12 lutego 2007 r., po którym przyjęto omawianą dyrektywę.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Bezprawny: naruszający ustawodawstwo wspólnotowe lub ustawę, przepisy administracyjne lub decyzję podjętą przez organy państwa członkowskiego właściwe w dziedzinie ochrony środowiska.
  • Osoba prawna: podmiot prawny posiadający taki status zgodnie z właściwym prawem krajowym, z wyjątkiem państw lub organów publicznych sprawujących władzę państwową oraz z wyjątkiem międzynarodowych organizacji publicznych.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Dyrektywa 2008/99/WE

19.11.2008

26.12.2010

Dz.U. L 328 z 6.12.2008

Ostatnia aktualizacja: 13.06.2009
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony