RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Umowy dotyczące usług lotniczych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi

Komisja przyjęła pakiet środków mających na celu stworzenie ram prawnych dla wszystkich relacji dwustronnych między Unią Europejską (UE) a państwami trzecimi w transporcie lotniczym. Ten pakiet środków ma wyeliminować niejasności panujące w sektorze transportu lotniczego, które pojawiły się po wydaniu wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), na mocy którego umowy dwustronne (umowy „otwartego nieba”) między Stanami Zjednoczonymi a ośmioma państwami członkowskimi uznane zostały za niezgodne z prawem UE.

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 847/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie negocjacji i wykonania umów dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi.

STRESZCZENIE

Kontekst

Wspomniane umowy zostały zawarte przez Szwecję, Finlandię, Belgię, Luksemburg, Austrię, Niderlandy, Danię i Zjednoczone Królestwo po drugiej wojnie światowej. Zgodnie z ich postanowieniami Stany Zjednoczone są uprawnione do wycofania, zawieszenia lub ograniczenia praw przewozowych przewoźników lotniczych wyznaczonych przez państwa będące sygnatariuszami.

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) umowy te są sprzeczne z prawem UE z dwóch względów. Z jednej strony, obecność klauzul narodowościowych narusza prawa europejskich przedsiębiorstw lotniczych do niedyskryminacyjnego dostępu do rynku na trasach między wszystkimi państwami członkowskimi a państwami trzecimi. Z drugiej strony, wyłącznie UE uprawniona jest do zawierania tego typu zobowiązań, w przypadku których umowy wpływają na wykonywanie kompetencji UE, tzn. dotyczą obszaru objętego prawodawstwem UE.

Trybunał uznał, że skoro Stany Zjednoczone mają prawo do odmowy przewoźnikowi, umowy te stanowią przeszkodę dla swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług, ponieważ otwarcie europejskiej przestrzeni dla przedsiębiorstw amerykańskich nie skutkuje wzajemnością w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw lotniczych UE.

Nowe rozporządzenie

Rozporządzenie, wchodzące w skład wspomnianego powyżej pakietu środków, ustanawia zestaw zasad mających zapewnić właściwą wymianę informacji w UE, aby państwa członkowskie nie ryzykowały naruszeniem prawa UE w ramach swoich relacji dwustronnych z państwami trzecimi dotyczących świadczenia usług w zakresie transportu lotniczego.

Trybunał Sprawiedliwości potwierdził wyłączną kompetencję UE do negocjowania, podpisywania i zawierania takich umów, w przypadkach gdy dotyczą one kwestii objętych kompetencją UE. Trybunał potwierdził również prawo przewoźników lotniczych UE do korzystania w UE z prawa przedsiębiorczości, włącznie z prawem do niedyskryminacyjnego dostępu do rynku na trasach między wszystkimi państwami członkowskimi a państwami trzecimi (klauzula narodowościowa).

UE musi zmienić elementy istniejących umów dwustronnych, które są sprzeczne z prawem UE. Biorąc jednak pod uwagę dużą liczbę umów dwustronnych, państwa członkowskie są uprawnione do wszczęcia z państwami trzecimi negocjacji w sprawie zawarcia nowej umowy lub zmiany istniejącej umowy, pod warunkiem że nie wszczęto negocjacji na poziomie UE. W takim przypadku państwa członkowskie muszą działać zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, aby zapewnić zgodność umowy z prawem UE.

Nowe rozporządzenie ustanawia procedurę notyfikacji i zatwierdzania negocjacji dwustronnych prowadzonych przez państwa członkowskie, aby zapewnić wprowadzenie standardowych klauzul gwarantujących zgodność istniejących umów z prawem UE. Rozporządzenie nakłada ponadto na państwa członkowskie zobowiązania dotyczące zapewnienia ustanowienia niedyskryminacyjnych procedur odnośnie do konsultacji z zainteresowanymi stronami oraz podziału praw przewozowych podczas negocjacji.

Państwo członkowskie może wszcząć negocjacje z państwem trzecim w sprawie nowej umowy lub zmiany istniejącej umowy o usługach lotniczych, załączników do niej lub każdego innego powiązanego z nią dwustronnego lub wielostronnego porozumienia, w przypadku gdy jego przedmiot jest objęty częściową kompetencją UE, pod warunkiem że każda właściwa standardowa klauzula, opracowana wspólnie między państwami członkowskimi a Komisją, jest włączona do takich negocjacji i że przestrzegana jest procedura notyfikacji.

W przypadku gdy państwo członkowskie ma zamiar wszcząć takie negocjacje, powiadamia Komisję o swoich intencjach na piśmie. Jeżeli w ciągu piętnastu dni roboczych od otrzymania notyfikacji Komisja stwierdzi, że te negocjacje mogłyby naruszyć cele negocjacji prowadzonych między UE a danym państwem trzecim i/lub doprowadzić do umowy sprzecznej z prawem UE, informuje o tym odpowiednio państwo członkowskie.

Państwo członkowskie nie może zawierać z państwem trzecim żadnego nowego porozumienia ograniczającego liczbę unijnych przewoźników lotniczych, którzy mogą być wyznaczeni do dostarczania usług między jego terytorium a tym państwem.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 847/200430.5.2004Dz.U. L 157 z 30.4.2004

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2408/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie dostępu przewoźników lotniczych Wspólnoty do wewnątrzwspólnotowych tras lotniczych [Dz.U. L 240 z 24.8.1992].

Ostatnia aktualizacja: 19.09.2007
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony