RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Unormowania ramowe łączności elektronicznej

Otwarcie rynku telekomunikacji na konkurencję było działaniem katalitycznym dla sektora, który wcześniej przyjmował tylko formę oligopolu. Aby uczestniczyć w tej przemianie, europejskie jednostki decyzyjne przyjęły przepisy zgodne z postępem technicznym i wymogami rynku. Przemiana ta doprowadziła do przyjęcia nowych ram regulacyjnych w zakresie łączności elektronicznej. Głównym celem jest wzmocnienie konkurencji poprzez ułatwienie wchodzenia na rynek nowym podmiotom i zachęcanie do inwestycji w sektorze.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) [Zob. akty zmieniające].

STRESZCZENIE

„Dyrektywa ramowa” jest częścią „pakietu telekomunikacyjnego”, którego celem jest zebranie unormowań ramowych telekomunikacji z myślą o wzmocnieniu konkurencyjności sektora łączności elektronicznej. Te nowe unormowania ramowe składają się z niniejszej dyrektywy i czterech szczegółowych dyrektyw, mianowicie:

  • dyrektywy w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach),
  • dyrektywy w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywy o dostępie),
  • dyrektywy w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej),
  • dyrektywy dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej).

Do tej listy należy dorzucić decyzję w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego (decyzja o spektrum radiowym).

„Pakiet telekomunikacyjny” został zmieniony w grudniu 2009 r. dwoma dyrektywami: „Lepsze stanowienie prawa” oraz „Prawo obywateli”, a także poprzez ustanowienie organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC).

Cele, zakres i definicje

Niniejsza dyrektywa ma na celu ustanowienie zharmonizowanych ram prawnych regulujących usługi i sieci łączności elektronicznej. Obejmuje również pewne aspekty urządzeń końcowych, celem ułatwiania niepełnosprawnym użytkownikom dostępu usług. Zawiera przepisy horyzontalne użyteczne dla innych środków: zakres stosowania i główne zasady, podstawowe definicje, przepisy ogólne dotyczące krajowych organów regulacyjnych, nowe pojęcie znaczącej pozycji rynkowej i zasady przyznawania pewnych niezbędnych środków, takich jak częstotliwości radiowe, numery czy prawa drogi.

Z uwagi na konwergencję technologiczną i zapotrzebowanie na uregulowania horyzontalne ogółu infrastruktury nowe ramy nie ograniczają się już do sieci i usług telekomunikacyjnych, a obejmują ogół sieci i usług łączności elektronicznej. Obejmuje to stacjonarną telefonię głosową, łączność komórkową i szerokopasmową oraz telewizję kablową i satelitarną. Ramy nie dotyczą treści usług świadczonych za pośrednictwem sieci łączności elektronicznej, takich jak zagadnienia treści nadawanych programów czy usług finansowych. Podobnie jest z telekomunikacyjnymi urządzeniami końcowymi w celu ułatwienia dostępu do usług użytkownikom niepełnosprawnym.

Niniejsza dyrektywa wymaga krajowych przepisów z zakresu dostępu do łączności elektronicznej w celu zapewnienia przestrzegania swobód i praw podstawowych osób fizycznych.

Krajowe organy regulacyjne

Niezależność

Państwa członkowskie muszą zagwarantować niezależność krajowych organów regulacyjnych, zapewniając, by były one prawnie oddzielone i niezależne od wszelkich organizacji udostępniających sieci, urządzenia lub usługi łączności elektronicznej. Krajowe organy regulacyjne, odpowiedzialne za regulację ex ante rynków, nie muszą stosować się do poleceń żadnego innego organu.

Prawo odwołania się

Skuteczne krajowe mechanizmy muszą umożliwić każdemu użytkownikowi oraz przedsiębiorstwu udostępniającemu sieci lub usługi łączności elektronicznej odwołanie się do niezależnego organu w przypadku sporu pomiędzy nim a krajowym organem regulacyjnym. Państwa członkowskie dostarczają informacje dotyczące przypadków odwołania do Komisji i BEREC.

Bezstronność i jawność

Państwa członkowskie są odpowiedzialne za dopilnowanie, by krajowe organy regulacyjne wykonywały swoje uprawnienia w sposób bezstronny i jawny. Muszą również upewnić się, że krajowe organy regulacyjne wprowadzają mechanizmy konsultacji stron zainteresowanych, gdy zamierzają podjąć środki mogące silnie wpływać na rynek. Krajowe organy regulacyjne są odpowiedzialne za publikowanie wyników konsultacji.

Konsolidacja rynku wewnętrznego

Krajowe organy regulacyjne i BEREC muszą współpracować w celu określenia instrumentów i środków naprawczych najlepiej nadających się do zastosowania we wszelkich sytuacjach, które mogą wystąpić w obrębie wewnętrznego rynku łączności elektronicznej. W niektórych przypadkach Komisja ma prawo odrzucić środki zaproponowane przez krajowe organy regulacyjne.

Obowiązki i zadania przypisane krajowym organom regulacyjnym

Zadania ogólne

W celu wspierania konkurencji w dziedzinie udostępniania sieci i usług łączności elektronicznej krajowe organy regulacyjne mają w szczególności obowiązek:

  • zapewnić czerpanie przez użytkowników maksymalnych korzyści, jeżeli chodzi o różnorodność, ceny i jakość usług,
  • wspierać skuteczne wykorzystywanie oraz zarządzanie radiowymi częstotliwościami i zasobami numeracyjnymi.

Krajowe organy regulacyjne będą także wspierać rozwój rynku wewnętrznego, m.in.:

  • wspierając ustanawianie i rozwój transeuropejskich sieci oraz interoperacyjność usług ogólnoeuropejskich,
  • współpracując ze sobą, jak również z Komisją Europejską i BEREC, ażeby zapewnić spójne stosowanie prawa i wdrażanie nowych uregulowań ramowych dotyczących sektora telekomunikacji.

W końcu krajowe organy regulacyjne mają za zadanie promować interesy obywateli Unii Europejskiej:

  • zapewniając wszystkim obywatelom dostęp do usługi powszechnej określonej w dyrektywie o usłudze powszechnej,
  • ustanawiając proste i niedrogie procedury rozwiązywania sporów,
  • przyczyniając się do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony danych osobowych i prywatności (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej).

Państwa członkowskie współpracują ze sobą, a także z Komisją, w celu wdrożenia planowania strategicznego, koordynacji i harmonizacji spektrum radiowego w Unii Europejskiej.

Zarządzanie częstotliwościami radiowymi

Krajowe organy regulacyjne zarządzają częstotliwościami radiowymi dla usług komunikacji elektronicznej. Takie częstotliwości radiowe powinny być rozdzielane i przyznawane według obiektywnych, jawnych, niedyskryminujących i proporcjonalnych kryteriów. Ponadto przedsiębiorstwo zamierzające przenieść prawa do użytkowania częstotliwości radiowych musi powiadomić o tym organy regulacyjne odpowiedzialne za rozdział spektrum. Krajowe organy regulacyjne muszą ponadto dopilnować, by w wyniku takiej transakcji nie zakłócono konkurencji.

Państwa członkowskie mogą jednakże nakładać ograniczenia, gdy jest to niezbędne do:

  • uniknięcia szkodliwych zakłóceń,
  • ochrony zdrowia publicznego przed polami elektromagnetycznymi,
  • zapewnienia technicznej jakości usług,
  • optymalizacji wspólnego korzystania z częstotliwości,
  • zapewnienia wydajności spektrum częstotliwości,
  • realizacji ogólnych interesów (takich jak, w szczególności, ochrona życia i promowanie spójności społecznej).

W okresie pięciu lat posiadacze praw do częstotliwości radiowej mogą złożyć wniosek do krajowego organu regulacyjnego w celu ponownego rozpatrzenia ograniczenia ich praw.

Przedsiębiorstwa mogą przenieść lub dzierżawić indywidualne prawa do częstotliwości radiowych.

Numeracja, nazewnictwo i adresowanie

Państwa członkowskie muszą zadbać, by krajowe organy regulacyjne nadzorowały rozdział wszystkich krajowych zasobów numeracyjnych oraz zarządzanie krajowym planem numeracyjnym. Odpowiednie numery muszą być udostępniane dla wszystkich usług łączności elektronicznej. W tym celu krajowe organy regulacyjne ustanowią obiektywne, jawne i niedyskryminujące procedury przydzielania praw do używania numerów.

Prawa drogi

Przyznanie prawa drogi ma na celu umożliwienie przedsiębiorstwu instalowania urządzeń w odniesieniu do własności publicznej lub prywatnej. W trakcie rozpatrywania wniosku dotyczącego przyznania prawa drogi właściwy organ musi działać na podstawie przejrzystych procedur, bez dyskryminacji i bez zwłoki, w ciągu 6 miesięcy.

Kolokacja oraz współkorzystanie z elementów sieci i powiązanych urządzeń dla przedsiębiorstw udostępniających sieci łączności elektronicznej

W niektórych przypadkach państwa członkowskie mogą nakazać przedsiębiorstwu działającemu w danej sieci łączności elektronicznej wspólne korzystanie z urządzeń lub nieruchomości. Tego rodzaju decyzja jest związana z ograniczonym dostępem do urządzeń ze względu na konieczność ochrony środowiska, zdrowie publiczne, bezpieczeństwo wewnętrzne lub gdy nie ma możliwości odbudowy infrastruktury. Takie wspólne korzystanie lub prace koordynacyjne mogą wiązać się z ustanowieniem reguł dotyczących podziału kosztów wspólnego korzystania z urządzeń lub nieruchomości, dostosowanych w odpowiednich przypadkach do ryzyka.

Bezpieczeństwo i integralność sieci i usług

Przedsiębiorstwa udostępniające publiczne sieci łączności lub świadczące usługi łączności elektronicznej muszą zagwarantować bezpieczeństwo tych sieci. Wszelkie naruszenia bezpieczeństwa lub integralności sieci należy zgłosić właściwym krajowym organom regulacyjnym, które z kolei informują o tym krajowe organy regulacyjne pozostałych państw członkowskich.

Aby zapewnić bezpieczeństwo sieci, krajowe organy regulacyjne muszą wydawać wiążące polecenia przedsiębiorstwom udostępniającym sieci łączności.

Nadzór organu regulacyjnego nad przedsiębiorstwami mającymi znaczącą pozycję rynkową

Uznaje się, że przedsiębiorstwo posiada znaczącą pozycję rynkową, jeżeli znajduje się w takiej sytuacji, która uprawnia je do postępowania według swojego uznania, nie bacząc na innych konkurentów, klientów, a wreszcie – i konsumentów.

Procedura definiowania i określania rynku

Komisja Europejska jest odpowiedzialna za przyjęcie zalecenia dotyczącego odnośnych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej, z uwzględnieniem opinii BEREC. Zalecenie będzie określało takie rynki, których cechy mogą usprawiedliwiać nałożenie wymogów prawnych określonych w dyrektywach szczegółowych.

Po przeprowadzeniu konsultacji z krajowymi organami regulacyjnymi i BEREC Komisja może uchwalić decyzję określającą rynki ponadpaństwowe.

Procedura analizy rynku

Krajowe organy regulacyjne przeprowadzają analizę odnośnych rynków, uwzględniając wytyczne określone przez Komisję. Jeżeli krajowy organ regulacyjny ustali, że na danym odnośnym rynku nie występuje efektywna konkurencja, wskaże on przedsiębiorstwa posiadające znaczną pozycję na tym rynku, i nałoży na takie przedsiębiorstwa stosowne wymogi prawne.

Normalizacja

Komisja publikuje listę nieobowiązkowych norm w Dzienniku Urzędowym. Normy te muszą sprzyjać harmonizacji w dziedzinie udostępniania sieci łączności elektronicznej, świadczenia usług łączności elektronicznej i powiązanych narzędzi i usług. W tym celu państwa członkowskie będą zachęcały do stosowania norm.

Komisja ma jednak możliwość wprowadzenia obowiązku wdrożenia niektórych norm poprzez publikację odpowiedniej informacji w Dzienniku Urzędowym.

Interoperacyjność usług telewizji cyfrowej

Dla promowania swobodnego przepływu informacji, pluralizmu mediów oraz różnorodności kulturowej podmioty świadczące usługi cyfrowej telewizji interaktywnej zachęca się do używania otwartego interfejsu programu aplikacyjnego (API). Równocześnie podmioty udostępniające wszelkie zaawansowane urządzenia telewizji cyfrowej zachęca się do dostosowania się do otwartego API, zgodnie z minimum wymogów wynikających z odpowiednich standardów lub specyfikacji. Interfejs programu aplikacyjnego (API) oznacza oprogramowanie interfejsów między aplikacjami a zasobami zaawansowanych urządzeń telewizji cyfrowej dla usług telewizji cyfrowej i radiowych. Przedsiębiorstwa są również zachęcane do dostosowania swoich usług do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Rozstrzyganie sporów

Za rozstrzyganie sporów pomiędzy przedsiębiorstwami udostępniającymi sieci lub usługi łączności elektronicznej w jednym państwie członkowskim, a także pomiędzy przedsiębiorstwami z innymi przedsiębiorstwami objętymi zobowiązaniami i dostępem lub wzajemnymi połączeniami, odpowiada odnośny krajowy organ regulacyjny odpowiedzialny za wydanie wiążącej decyzji w terminie czterech miesięcy. W razie transgranicznego sporu pomiędzy stronami z różnych państw członkowskich każda strona może przedłożyć spór do BEREC, który publikuje informację na temat środków, jakie należy podjąć w celu rozstrzygnięcia sporu.

Komisja ma możliwość opublikowania zalecenia lub decyzji w sprawie zharmonizowanego zastosowania przepisów niniejszej dyrektywy, gdy stwierdzi rozbieżności w określonych funkcjach regulacyjnych.

Sankcje

Państwa członkowskie muszą określić system sankcji do zastosowania w przypadku naruszenia przepisów niniejszej dyrektywy.

Muszą przekazać te przepisy Komisji najpóźniej w dniu 25 maja 2011 r.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy

Dyrektywa 2002/21/WE

24.4.2002

24.7.2003

Dz.U. L 108 z 24.4.2002

Akt(-y) zmieniający(-e) Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 717/2007

30.6.2007

30.8.2007

Dz.U. L 171 z 29.6.2007

Rozporządzenie (WE) nr 544/2009

2.7.2009

Dz.U. L 167 z 29.6.2009

Dyrektywa 2009/140/WE

19.12.2009

25.5.2011

Dz.U. L 337 z 18.12.2009

ZMIANY ZAŁĄCZNIKÓW

Załącznik II – Kryteria stosowane przez krajowe organy regulacyjne przy ocenie występowania wspólnej pozycji dominującej, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2
dyrektywa 2009/140/WE [Dz.U. L 337 z 18.12.2009]

AKTY POWIĄZANE

ROZPORZĄDZENIE

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1211/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Urząd (Tekst mający znaczenie dla EOG).

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (Tekst mający znaczenie dla EOG).

KOMUNIKATY:

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Sprawozdanie okresowe na temat jednolitego europejskiego rynku łączności elektronicznej w 2009 r. (sprawozdanie nr 15) [COM(2010) 253 wersja ostateczna - nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].
Niniejszy komunikat przedstawia sytuację w sektorze łączności elektronicznej na rok 2009. Sektor ten oparł się kryzysowi gospodarczemu z 2009 r., choć spadło tempo wzrostu tradycyjnych rynków usług łączności stacjonarnej i ruchomej. Być może wynika to ze spadku wydatków konsumentów. Zmniejszyła się również konkurencja.
Komisja zamierza podjąć środki mające na celu rozwiązanie problemów związanych z różnicami w sposobie regulacji i zagwarantowanie prawidłowego funkcjonowania BEREC, w celu skutecznego wdrożenia ram regulacyjnych.

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Sprawozdanie okresowe na temat jednolitego europejskiego rynku łączności elektronicznej w 2008 r. (sprawozdanie nr 14) [KOM(2009) 140 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].
Niniejszy komunikat przedstawia sytuację w sektorze łączności elektronicznej na rok 2008. W trakcie tego roku w sektorze tym zaobserwowano pewien wzrost, był on także w stanie dostosować się do trudnych warunków ekonomicznych.
Przychody sektora telekomunikacji stanowiły ponad 52% przychodów całego sektora technologii informacyjno-komunikacyjnych(TIK). Rynek łączności ruchomej pozostaje najbardziej dynamicznym elementem sektora łączności elektronicznej dzięki wzrostowi wolumenu połączeń oraz pojawieniu się ruchomych usług szerokopasmowych. Ruchome usługi internetowe również mocno się rozwijają i sprzyjają wzrostowi sektora. Natomiast przychody z rynku tradycyjnej telefonii stacjonarnej spadły o 5% w porównaniu z 2007 r., podczas gdy dwukrotnie wzrósł udział telefonii internetowej w rynku. Przepaść cyfrowa zmniejszyła się, a przepisy w dziedzinie widma radiowego zostały zharmonizowane.
Zasadniczo wzrósł poziom konkurencji. Nadal jednak brak spójności w podejściach regulacyjnych.

Komunikat Komisji z dnia 19 marca 2008 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Sprawozdanie okresowe na temat jednolitego europejskiego rynku łączności elektronicznej w 2007 r. (sprawozdanie nr 13) [KOM(2008) 153 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].
Komisja przedstawia sytuację na jednolitym rynku telekomunikacji z grudnia 2007 r., na podstawie faktów i liczb dostarczonych przez krajowe organy regulacyjne i podmioty działające na rynku. Zgodnie ze sprawozdaniem zasadniczo rynek ten nadal coraz mocniej obciąża europejską gospodarkę, ze wskaźnikiem wzrostu na poziomie 1,9% i przychodami szacowanymi na 293 mld EUR wobec 289 mld EUR w 2006 r. Stale rosnące inwestycje przekroczyły 50 mld EUR w 2007 r. Usługi łączności ruchomej pozostają najbardziej dynamicznym sektorem z obrotem wyższym o 3,8%, który wyniósł 137 mld EUR. Jeśli chodzi o usługi łączności ruchomej trzeciej generacji, wskaźnik penetracji wzrósł niemal dwukrotnie. Mimo stałego wzrostu (62 mld EURO wobec 58,2 mld EUR w 2006 r.) i europejskiego wskaźnika penetracji, który wzrósł z 16,3% w styczniu 2007 r. do 20% w styczniu 2008 r., potencjał usług szerokopasmowych nie jest w pełni wykorzystany z powodu dużych różnic w dostępności pomiędzy najbardziej wydajnymi państwami a pozostałymi państwami członkowskimi albo między obszarami miejskimi a wiejskimi.
Jeśli chodzi o konsumentów, niniejsze sprawozdanie stwierdza, że coraz większa konkurencja przynosi konsumentom korzyści w postaci czy to niższych cen, ochrony, czy jakości dostarczanych podstawowych usług.
W końcu Komisja powraca do braku spójności środowiska regulacyjnego i barier, które uniemożliwiają rozwój jednolitego rynku telekomunikacji. Odsyła do propozycji reformy złożonych w listopadzie 2007 r.

Komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 13 listopada 2007 r. – Sprawozdanie na temat wyników przeglądu unijnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej zgodnie z dyrektywą 2002/21/WE oraz Streszczenie propozycji reform z 2007 r. [KOM(2007) 696 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].
Komisja proponuje zredukowanie niespójności i barier prawnych na wspólnym rynku w duchu lepszych uregulowań prawnych i zaleca, by propozycje reform z 2007 r. weszły w życie przed końcem 2009 r. Propozycje te dotyczą następujących dziedzin:

  • lepsze uregulowania prawne dla konkurencyjnej łączności elektronicznej. Komisja proponuje poprawę jakości istniejącego otoczenia regulacyjnego poprzez utrzymywanie regulacji ex ante w zależności od zmian na rynku. Proponuje również uproszczenie dostępu do widma radiowego w celu wspierania inwestycji w nowe struktury i uwolnienia potencjału gospodarczego widma;
  • zakończenie budowy jednolitego rynku łączności elektronicznej, obecnie podzielonego i generalnie niespójnego. Komisja postuluje ustanowienie „niezależnego Europejskiego Urzędu ds. Rynku Łączności Elektronicznej”, który, opierając się na większej niezależności krajowych organów regulacyjnych, posłuży do poprawy istniejących mechanizmów koordynacji;
  • większa ochrona konsumentów oraz ułatwienie dostępu do łączności i korzystania z niej, w tym dla niepełnosprawnych użytkowników. Propozycje mają w szczególności na celu wzmocnienie bezpieczeństwa i ochrony prywatności oraz wspieranie wysokiej jakości usług i łatwego dostępu do treści cyfrowych. Komisja chce zapewnić niezależność organów regulacyjnych, będących często zbyt blisko przedsiębiorstw od dawna działających na rynku, w celu zagwarantowania konkurencji i praw konsumentów.

ZALECENIE:

Zalecenie Komisji z dnia 17 grudnia 2007 r. w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante zgodnie z dyrektywą 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej [Dz.U. L 344 z 28.12.2007].
Komisja sporządza nową listę 7 rynków, które będą musiały zostać przeanalizowane przez krajowe organy regulacyjne. Kilka rynków zostało skreślonych z tej listy w stosunku do zalecenia z 2003 r. z powodu skutecznej regulacji rynków hurtowych i rozwoju prawdziwej konkurencji na rynkach detalicznych.

Ostatnia aktualizacja: 20.05.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony