RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Polityka wynagrodzeń w sektorze usług finansowych

Kryzys finansowy z października 2008 r. ujawnił stosowanie ryzykownych praktyk w zakresie usług finansowych. W związku z tym konieczne jest ustanowienie jasnych i przejrzystych zasad mających zastosowanie do polityki wynagrodzeń w tym sektorze w celu zminimalizowania ryzyka, które przyczynia się do osłabienia systemu finansowego jako całości.

AKT

Zalecenie Komisji 2009/384/WE z dnia 30 kwietnia 2009 r. w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych.

STRESZCZENIE

Niniejsze zalecenie określa ogólne zasady dla praktyk w zakresie wynagrodzeń w sektorze usług finansowych mające na celu uniknięcie nadmiernego ryzyka w tym sektorze, w szczególności w bankach i przedsiębiorstwach inwestycyjnych.

Zalecenie to dotyczy:

  • przedsiębiorstw finansowych mających siedzibę zarządu lub siedzibę statutową na terytorium państwa członkowskiego,
  • wynagrodzeń dla tych kategorii personelu, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka przedsiębiorstwa finansowego.

Niniejsze zalecenie nie ma zastosowania do honorariów ryczałtowych i prowizji otrzymywanych przez pośredników i zewnętrznych usługodawców w przypadkach działalności zlecanej w ramach outsourcingu.

Polityka wynagrodzeń

Polityka wynagrodzeń powinna być oparta na strategii biznesowej, celach, wartościach i długoterminowych interesach przedsiębiorstwa finansowego, takich jak perspektywy zrównoważonego rozwoju czy ochrona klientów i inwestorów w procesie świadczenia usług.

Polityka wynagrodzeń powinna wynikać z równowagi między składnikami stałymi i zmiennymi. Stałe składniki powinny stanowić znaczącą część całkowitych dochodów, aby umożliwić przedsiębiorstwu prowadzenie w pełni elastycznej polityki premiowej.

Należy regularnie aktualizować strukturę polityki wynagrodzeń, aby odpowiadała ona rozwojowi przedsiębiorstwa.

W przypadku gdy wynagrodzenie powiązane jest z wynikami, należy je określać w odniesieniu do ryzyka bieżącego i przyszłego, uwzględniając także koszty zaangażowanego kapitału i wymaganą płynność.

Stosowane procedury powinny być jasne, udokumentowane i wewnętrznie przejrzyste.

Zarząd lub rada nadzorcza powinny określać ogólne zasady polityki wynagrodzeń przedsiębiorstwa finansowego oraz czuwać nad jej realizacją.

Funkcje kontrolne, działy kadr, jak również ewentualni eksperci zewnętrzni powinni przyczyniać się do rozwoju polityki wynagrodzeń.

Polityka wynagrodzeń powinna być co najmniej raz w roku poddawana scentralizowanemu i niezależnemu przeglądowi wewnętrznemu przez jednostki sprawujące funkcje kontrolne w celu weryfikacji jej zgodności z zasadami i procedurami określonymi przez zarząd lub radę nadzorczą.

Ujawnianie informacji

Informacje na temat polityki wynagrodzeń powinny być ujawniane przez firmę w postaci niezależnego oświadczenia lub publikacji okresowej i powinny zawierać:

  • informacje dotyczące procesu podejmowania decyzji stosowanego przy ustalaniu polityki wynagrodzeń,
  • informacje na temat powiązania między wynagrodzeniem a wynikami,
  • kryteria pomiaru wydajności,
  • kryteria wynikowe, stanowiące podstawę uprawnień do akcji, opcji na akcje lub zmiennych składników wynagrodzenia,
  • główne parametry oraz uzasadnienie systemu premii rocznych i wszelkich innych świadczeń niepieniężnych.

Nadzór

Właściwe organy powinny prowadzić działalność nadzorczą i powinny uwzględniać podczas jej prowadzenia takie parametry, jak:

  • rozmiary przedsiębiorstwa finansowego,
  • charakter jego działalności,
  • złożoność jego działalności.

Przedsiębiorstwa finansowe firmy powinny ponadto przedstawiać właściwym władzom oświadczenie, czy powyższe zasady dotyczące polityki wynagrodzeń są przestrzegane.

Kontekst

Praktyki w dziedzinie wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw finansowych, zwłaszcza w bankach i firmach inwestycyjnych, doprowadziły do podejmowania nadmiernego ryzyka. Praktyki te przyczyniły się w pewnym stopniu do poniesienia dużych strat przez największe firmy z sektora finansowego i były częściowo odpowiedzialne za kryzys finansowy w październiku 2008 r. Komunikat „Realizacja europejskiego planu naprawy”, opublikowany wiosną 2009 r., przedstawia plan przywrócenia i utrzymania stabilnego i wiarygodnego systemu finansowego. Niniejsze zalecenie w sprawie polityki wynagrodzeń jest częścią strategii zaproponowanej w tym planie.

AKTY POWIĄZANE

Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów – Sprawozdanie w sprawie zastosowania przez państwa członkowskie UE zalecenia Komisji 2009/384/WE w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych [COM(2010) 286 wersja ostateczna – nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym]
Sprawozdanie to przedstawia stan realizacji zalecenia 2009/384/WE w poszczególnych państwach członkowskich.
Stwierdza nierównomierność w realizacji postanowień zalecenia. Obecnie tylko 16 państw członkowskich wdrożyło zalecenie w całości lub częściowo, a siedem państw członkowskich zastosowało środki postulowane w zaleceniu dla całego sektora usług finansowych.
Ponadto sprawozdanie stwierdza, że instytucje finansowe niechętnie wprowadzają zmiany w swoich praktykach wynagrodzeń. Instytucje te nadal bowiem filtrują większość informacji dotyczących ich praktyk w zakresie indywidualnych wynagrodzeń.
W obliczu tych ciągle istotnych przeszkód Komisja zamierza kontynuować podjęte wysiłki i przyczyniać się do ustanowienia globalnych zasad w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych w ramach G-20 i Rady Stabilności Finansowej.

Ostatnia aktualizacja: 14.09.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony