RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 9 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym ustanawia wspólny rynek, którego celem jest ułatwienie wymiany pomiędzy Wspólnotą Europejską a krajami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA).

AKT

Decyzja 94/1/WE, EWWiS Rady i Komisji z dnia 13 grudnia 1993 r. w sprawie zawarcia Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, między Wspólnotami Europejskimi, ich państwami członkowskimi a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską [Dz.U. L 1 z 3.1.1994].

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym – Akt końcowy – Wspólne deklaracje – Deklaracje rządów państw członkowskich Wspólnoty i państw zrzeszonych w EFTA – Porozumienia – Protokół dodatkowy – Deklaracje jednostronne lub wielu stron o przystąpieniu do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym[Dz.U. L 1 z 3.1.1994].

STRESZCZENIE

Celem porozumienia jest wzmocnienie stosunków gospodarczych i handlowych pomiędzy Wspólnotą Europejską a krajami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA). Porozumienie rozszerza na te kraje częściowo zakres czterech swobód przepływu na rynku wewnętrznym oraz ustanawia przepisy handlowe zapewniające przestrzeganie zasad konkurencji. Nie stanowi rynku bez granic wewnętrznych ani unii celnej.

Strony zgadzają się również na wzmocnienie niektórych obszarów współpracy, w szczególności sektora badań naukowych i rozwoju, środowiska, edukacji oraz polityki społecznej.

Porozumienie nie ma zastosowania do produktów rolnych oraz rybołówstwa ani podatków pośrednich (VAT oraz akcyza), które stanowią przedmiot innych porozumień.

Swobodny przepływ towarów

Liberalizacja handlu zakłada zniesienie opłat celnych stosowanych w przywozie i wywozie (w tym opłaty celne o charakterze fiskalnym), ograniczeń ilościowych oraz środków o skutku równoważnym, w odniesieniu do produktów pochodzących od stron porozumienia.

Reguły pochodzenia (protokół nr 4) zostały zdefiniowane bez uszczerbku dla zobowiązań ujętych w Układzie ogólnym w sprawie taryf celnych i handlu (GATT).

Produkty rolnictwa oraz rybołówstwa stanowią przedmiot przepisów progresywnych przewidzianych w osobnych porozumieniach.

Swobodny przepływ osób

Porozumienie ustanawia zasadę swobodnego przepływu pracowników najemnych oraz osób prowadzących własną działalność gospodarczą. Obywatele pochodzący ze Wspólnoty Europejskiej i państw EFTA mają prawo do przemieszczania się w celu poszukiwania i wykonywania pracy na terytorium każdej ze stron. Mogą również pozostać na terytorium państwa członkowskiego po wykonaniu swojej pracy.

Pracownicy posiadają prawo do równości traktowania w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy. Swobodny przepływ powinien zostać ułatwiony również poprzez koordynację przepisów w sprawie dostępu do zatrudnienia, systemu zabezpieczenia społecznego oraz uznawania dyplomów, certyfikatów i tytułów.

Zasada swobody przedsiębiorczości dotyczy osób fizycznych i przedsiębiorstw. Umożliwia tworzenie agencji, oddziałów i filii spółek mających siedzibę na terytorium jednego z państw, niezależnie od strony.

Swobodny przepływ usług

Strony porozumienia usuwają wszelkie przeszkody dla swobodnego świadczenia usług, zwłaszcza w zakresie przemysłu, handlu, rzemiosła oraz wolnych zawodów. Osoby świadczące usługi mogą wykonywać działalność o charakterze tymczasowym w kraju, w którym dostarczają usługi, na takich samych warunkach, jakie obowiązują osoby pochodzące z tego państwa.

Swobodny przepływ kapitału

Porozumienie wprowadza zasadę równego traktowania w odniesieniu do rynku kapitałowego i kredytowego. Zabroniona jest dyskryminacja ze względu na przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce lokaty kapitału.

Strony porozumienia mogą podjąć środki naprawcze i ochronne, w szczególności w odniesieniu do różnic między przepisami dotyczącymi kursu wymiany, w przypadku zakłóceń na rynkach kapitałowych jednej ze stron lub kryzysu bilansu płatniczego.

Przepisy instytucjonalne i finansowe

Realizacja porozumienia należy do kompetencji Rady EOG złożonej z przedstawicieli Rady i Komisji oraz po jednym przedstawicielu z każdego kraju EFTA. Radzie przewodniczy na zmianę każda ze stron przez okres 6 miesięcy. Wspierana jest przez komitet doradczy EOG złożony z równej liczby członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i komitetu doradczego EFTA.

Mechanizm finansowy przewidziany w porozumieniu ma przyczynić się do zmniejszania zróżnicowania gospodarczego i społecznego stron.

Kontekst

Porozumienie o EOG zostało podpisane w 1992 r. między dwunastoma państwami członkowskimi a sześcioma państwami członkowskimi EFTA, tj. Austrii, Finlandii, Islandii, Liechtensteinu, Norwegii, Szwecji oraz Szwajcarii. Porozumienie weszło w życie dopiero w 1994 r. ze względu na jego odrzucenie przez Szwajcarię. W 1995 r. do Unii Europejskiej przystąpiły Austria, Finlandia i Szwecja.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy

Decyzja 94/1/WE, EWWiS

1.1.1994

Dz.U. L 1 z 3.1.1994

Niniejsze streszczenie jest rozpowszechniane wyłącznie w celach informacyjnych i nie służy interpretacji ani nie zastępuje dokumentu odniesienia, który pozostaje jedyną wiążącą podstawą prawną.

Ostatnia aktualizacja: 08.01.2010

Zobacz także

  • Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu (EFTA) (EN)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony