RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


System homologacji WE pojazdów silnikowych

UE kontynuuje wysiłki na rzecz zapewnienia wszystkim użytkownikom dróg możliwie najwyższego poziomu bezpieczeństwa. Proponuje w tym celu nowe przepisy techniczne dotyczące konstrukcji pojazdów silnikowych. Umożliwiają one wzmacnianie rynku wewnętrznego oraz ujednolicenie procedury homologacji typu pojazdów silnikowych przy jednoczesnym utrzymywaniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa użytkowników i ochrony środowiska.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa).

STRESZCZENIE

Unia Europejska (UE) podjęła gruntowną reformę swojego systemu homologacji typu pojazdów silnikowych i przyczep. Nowa dyrektywa zawiera w zmienionej formie wiele z przepisów dyrektywy 70/156/EWG (DA) (DE) (EL) (EN) (ES) (FR) (IT) (NL) (PT) (FI) (SV), wprowadzając jednocześnie całkowicie nowe pojęcia i wymogi. Dyrektywa uchyla i zastępuje dyrektywę 70/156/EWG.

Zakres zastosowania

Dostęp do rynku wewnętrznego poprzez system wspólnotowej homologacji typu miał zastosowanie do kwietnia 2009 r. dla samochodów osobowych, motocykli, motorowerów i ciągników rolniczych. Unia Europejska rozszerza ten system na wszystkie kategorie pojazdów silnikowych i przyczep, które są konstruowane w jednym lub kilku etapach oraz na układy, części i odrębne zespoły techniczne przeznaczone do takich pojazdów. Dyrektywa dotyczy przede wszystkim pojazdów użytkowych (samochodów dostawczych, ciężarowych, naczep, przyczep), autobusów, autokarów, przyczep i naczep, a także wpływa na wszystkie inne kategorie pojazdów.

System homologacji

Kluczowym elementem systemu homologacji typu w Unii Europejskiej jest zapewnienie stałej kontroli zgodności produkcji. Homologacja opiera się, ponadto, na zasadzie, zgodnie z którą producenci muszą wydać certyfikat zgodności dla każdego wyprodukowanego pojazdu w celu zapewnienia jego zgodności z homologacją. Z punktu widzenia procedury producent może wybrać homologację typu krok po kroku *, jednostopniową homologację typu * lub mieszaną homologację typu *.

Dyrektywa wprowadza wspólnotową metodę homologacji, zwaną homologacją wielostopniową. Jej celem jest dostosowanie do specyficznych cech produkcji pojazdów użytkowych. Procedura wielostopniowa obejmuje na ogół dwa etapy:

  • w pierwszym etapie początkowy producent przeprowadza homologację podwozia (w tym silnika, kół, amortyzatorów, hamulców itp.), i wydawane zostaje pierwsze świadectwo homologacji WE,
  • w drugim etapie kolejny producent montuje nadwozie, a następnie przedstawia zakończony w ten sposób pojazd do homologacji. Pojazdy, w których producent montuje podwozie i nadwozie będą mogły podlegać homologacji na podstawie procedury podobnej do tej, jaka została wprowadzona dla samochodów osobowych,
  • w odniesieniu do świadectwa zgodności, przewiduje się, że każdy producent zaangażowany w proces wypełnia tą część świadectwa odpowiadającą poziomowi jego działania.

Dyrektywa opiera się na zasadzie całkowitej harmonizacji. Wspólnotowe procedury homologacji są obowiązkowe i zastępują procedury krajowe, z którymi do tej pory współistniały. Działania producentów związane z homologacją zostaną w ten sposób znacznie uproszczone. Tym samym tylko jedno państwo członkowskie przeprowadza homologację pojazdu, aby wszystkie pojazdy tego typu mogły być rejestrowane na terenie całej Wspólnoty wyłącznie na podstawie ich świadectwa zgodności.

Wzmocnienie bezpieczeństwa drogowego i ochrony środowiska

W perspektywie zwiększenia bezpieczeństwa drogowego dyrektywa uznaje wiele funkcji za obowiązkowe, w tym: ABS (układ zapobiegający blokowaniu się kół podczas hamowania), nowe, bardziej skuteczne lusterka, w tym nowe lusterko przednie, wzmocniona sygnalizacja świetlna (światła do jazdy dziennej DRL), boczne osłony zapobiegające wciąganiu pieszych lub rowerzystów pod pojazd oraz osłony przeciwrozbryzgowe dla opon. Ponadto dyrektywa przewiduje dodatkowe wymagania dla autobusów i autokarów (wyjścia awaryjne dostosowane do możliwości przewozowych pojazdu, łatwiejszy dostęp dla osób niepełnosprawnych, odpowiednia „przestrzeń przeżycia” w przypadku przewrócenia się pojazdu na bok itp.).

Dyrektywa dotyczy także pewnych wymogów związanych z ochroną środowiska, takich jak znormalizowane pomiary emisji CO2, zużycia paliwa, mocy silnika lub zadymienia spalin w silnikach wysokoprężnych.

Przywóz pojazdów wyprodukowanych poza Unią Europejską

Dyrektywa 2007/46/WE reguluje również na poziomie europejskim tzw. procedurę homologacji indywidualnej poprzez określenie podstaw dla ustalania w najbliższej przyszłości zharmonizowanych regulacji. Tego typu zasad brakowało w poprzednich przepisach, co prowadziło do nadużyć ze strony niektórych producentów stosujących uproszczone procedury w celu przywozu pojazdów, które nie spełniały poziomu bezpieczeństwa wymaganego w UE.

Harmonogram

Wdrażane od kwietnia 2009 r. przepisy dotyczące homologacji typu będą wprowadzane stopniowo do 2014 r. w zależności od kategorii pojazdów. Wprowadzanie okresów przejściowych ma na celu umożliwienie przemysłowi stopniowego dostosowywania aktualnej produkcji do nowych wymogów oraz umożliwienie administracji progresywnego obsługiwania napływających wniosków o homologację.

Kontekst

Dyrektywa 70/156/EWG stanowi od 1970 r. główny instrument prawny umożliwiający kształtowanie rynku wewnętrznego w sektorze motoryzacyjnym. Wielokrotnie ulegała modyfikacjom w celu dopasowania jej zapisów do nieustannych zmian zachodzących w tym sektorze. W związku z tym konieczne stało się przekształcenie dyrektywy mające na celu zwiększenie jej czytelności. Umożliwiło to, ponadto, rozszerzenie zakresu zastosowania zasad ustanowionych w 1993 r. na nowe kategorie pojazdów silnikowych i przyczep.

Pierwszy etap prac zakończył się wraz z przyjęciem dyrektywy 2001/116/WE. Wprowadzając dyrektywę 2007/46/WE, UE zakończyła drugi etap przekształcenia dyrektywy 70/156/EWG. Celem niedawno otwartego trzeciego etapu jest uproszczenie procedur i formalności, które ułatwią dostęp do rynku małym i średnim przedsiębiorstwom.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
  • Homologacja typu krok po kroku: procedura homologacji pojazdu, którą stanowi zbieranie krok po kroku całego zestawu świadectw homologacji typu WE układów, części i oddzielnych zespołów technicznych związanych z pojazdem, co prowadzi w ostatnim etapie do homologacji całego pojazdu.
  • Jednostopniowa homologacja typu: procedura, którą stanowi homologacja pojazdu jako całości poprzez pojedyncze działanie.
  • Mieszana homologacja typu: procedura homologacji typu krok po kroku, podczas której w ostatnim etapie homologacji całego pojazdu uzyskano homologację jednego lub więcej układów, przy czym świadectwo homologacji typu WE dla tych układów nie było konieczne.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Dyrektywa 2007/46/WE

29.10.2007

29.4.2009

Dz.U. L 263 z 9.10.2007

Kolejne zmiany i poprawki do dyrektywy 2007/46/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

OSTATNIE ZMIANY W ZAŁĄCZNIKACH:

Załącznik IV – Wykaz wymogów do celów homologacji typu we pojazdów
Rozporządzenie (WE) nr 183/2011 [Dz.U. L 53 z 26.2.2011].

Załącznik VI
Rozporządzenie (WE) nr 183/2011 [Dz.U. L 53 z 26.2.2011].

Ostatnia aktualizacja: 29.07.2010
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony