EUROPA

SAMENVATTING

De Europese Unie (EU) gaat over tot de herschikking van het communautaire typegoedkeuringssysteem voor motorvoertuigen. Bijgevolg worden de meeste bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG in gewijzigde vorm in de richtlijn overgenomen, maar er worden ook volledig nieuwe concepten en verplichtingen ingevoerd. Met de richtlijn wordt Richtlijn 70/156/EEG ingetrokken en vervangen met het oog op een beter leesbare en meer coherente tekst die op het evenredigheidsbeginsel berust.

Toepassingsgebied

De toegang tot de interne markt via het systeem van communautaire typegoedkeuring was van toepassing op personenwagens, op motorfietsen en bromfietsen en op landbouwtrekkers. De Europese Unie breidt dit systeem in de toekomst uit tot alle categorieën motorvoertuigen die in een of meer fasen zijn ontworpen en gebouwd en die bestemd zijn voor gebruik op de weg, en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn ontworpen en gebouwd. De richtlijn is vooral gericht op bedrijfsvoertuigen (bestelwagens, vrachtwagens, opleggers, aanhangwagens), autobussen en touringcars.

Typegoedkeuringssysteem

Alleen het communautaire typegoedkeuringssysteem garandeert een permanente controle op de overeenstemming van de productie. De typegoedkeuring berust namelijk op het principe dat de fabrikant voor elk gebouwd voertuig een certificaat van overeenstemming moet afgeven waaruit blijkt dat het voertuig in kwestie overeenstemt met het goedgekeurde type. De fabrikant mag een van de volgende procedures kiezen: stapsgewijze typegoedkeuring *, eenstapstypegoedkeuring * of gemengde typegoedkeuring *.

De richtlijn voert een nieuwe methode van communautaire typegoedkeuring in, namelijk de "meerfasentypegoedkeuring". Iedere fabrikant die bij het bouwproces van het voertuig betrokken is, vult het gedeelte van het certificaat in dat zijn specifieke productiefase betreft. Het doel is de procedure aan te passen aan de specifieke wijze waarop bedrijfsvoertuigen worden gebouwd. De meerfasenprocedure bestaat gewoonlijk uit twee fasen:

• in de eerste fase zorgt de oorspronkelijke fabrikant voor de typegoedkeuring van een chassis (bestaande uit de motor, de wielen, de schokbrekers, de remmen enz.) en wordt een eerste EG-goedkeuringscertificaat afgegeven;
• in de tweede fase monteert de tweede fabrikant de carrosserie en biedt hij het voltooide voertuig ter goedkeuring aan. Voertuigen waarvan de constructeur het chassis en de carrosserie bouwt, kunnen worden goedgekeurd volgens de procedure die reeds voor personenwagens bestaat.

De richtlijn is gebaseerd op het beginsel van volledige harmonisatie. De communautaire typegoedkeuringen zijn verplicht en vervangen de nationale procedures die tot nu toe gelijktijdig werden gehanteerd. Op deze manier wordt de typegoedkeuringsprocedure voor de fabrikanten aanzienlijk vereenvoudigd. Een voertuig hoeft namelijk nog maar door één lidstaat te worden goedgekeurd en vervolgens kunnen alle voertuigen van dat type enkel en alleen op basis van hun certificaat van overeenstemming in de gehele Gemeenschap worden ingeschreven.

Verhoging van de verkeersveiligheid en de milieubescherming

Met het oog op een betere verkeersveiligheid stelt de richtlijn een aantal voorzieningen verplicht, waaronder ABS (antiblokkeringssysteem voor de wielen bij het remmen), nieuwe en betere spiegels waaronder de nieuwe vooruitkijkspiegel, betere lichtsignalisatie, zijdelingse beschermingen om te voorkomen dat fietsers en voetgangers door het voertuig worden gegrepen en voorzieningen om het opspatten van water door de banden tegen te gaan. De richtlijn voorziet overigens in aanvullende verplichtingen voor autobussen en touringcars (nooduitgangen aangepast aan de vervoerscapaciteit van het voertuig, gemakkelijker toegang voor personen met beperkte mobiliteit, voldoende “overlevingsruimte” bij kantelen enz.).

Ook wordt veel aandacht besteed aan verschillende verplichtingen op milieugebied, onder meer met betrekking tot CO2-emissies, brandstofverbruik, motorvermogen en verontreiniging door dieselmotoren.

Tijdschema

De bepalingen worden stapsgewijze ingevoerd tussen 2009 en 2014, afhankelijk van de voertuigcategorie. Het doel van de overgangsperioden is dat de bedrijfstak de productie geleidelijk aan de nieuwe voorschriften kan aanpassen en dat de instanties het toenemende aantal typegoedkeuringsaanvragen kunnen verwerken.

Achtergrond

Sinds 1970 is Richtlijn 70/156/EEG het belangrijkste rechtsinstrument om de interne markt in de automobielsector tot stand te brengen. Om de voortdurende ontwikkelingen in deze sector bij te houden, is de richtlijn vele malen gewijzigd. Met het oog op de leesbaarheid is een herschikking dan ook zinvol. Deze herschikking biedt overigens de gelegenheid om het toepassingsgebied van de vastgestelde beginselen uit te breiden tot nieuwe categorieën motorvoertuigen.

Richtlijn 2001/116/EEG, die de eerste fase van de herschikking vormt, stelt de noodzakelijke technische bepalingen vast om de typegoedkeuring van bedrijfsvoertuigen in de praktijk uit te voeren. Met deze richtlijn gaat de Europese Unie over tot de tweede fase van de herschikking van Richtlijn 70/156/EEG.