RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Globalna harmonizacja techniczna pojazdów

Globalną harmonizację techniczną pojazdów regulują dwa porozumienia, których stroną jest Unia Europejska. Porozumienia te mają na celu ustanowienie zasad na poziomie globalnym, aby zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa, ochrony środowiska, wydajności energetycznej i zabezpieczenia przed kradzieżą.

AKTY

Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań (Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.) [Dz.U. L 346 z 17.12.1997].

Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych (Porozumienie równoległe) [Dz.U. L 035 z 10.2.2000].

STRESZCZENIE

Aby wesprzeć wzajemne uznawanie przepisów technicznych, a tym samym zredukować bariery w wolnym handlu, w ramach Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych (EN) (EKG/ONZ) przygotowano porozumienie dotyczące harmonizacji technicznej pojazdów (EN), znane jako „Porozumienie z 1958 r.”. Wspólnota Europejska stała się umawiającą się stroną tego porozumienia dnia 24 marca 1998 r.

Wspólnota brała również czynny udział w negocjowaniu drugiego porozumienia międzynarodowego, znanego jako „Porozumienie równoległe” z 1998 r. (EN ) (FR ), które weszło w życie dnia 25 sierpnia 2000 r. Specjalną cechą tego porozumienia jest objęcie jego zakresem krajów, które nie mogły przyjąć zasad wzajemnego uznawania przewidzianych w porozumieniu z 1958 r.

Celem obu porozumień jest stworzenie zharmonizowanych przepisów technicznych dotyczących bezpieczeństwa, ochrony środowiska, zużycia energii i zabezpieczenia przed kradzieżą. W ramach obu porozumień wykorzystywane są te same grupy robocze i te same sposoby działania. Projekty przepisów technicznych stworzone przez grupy robocze muszą być głosowane przez organ decyzyjny właściwy dla obu porozumień.

Zawarcie tych porozumień jest zgodne z celami wspólnej polityki handlowej: przyczyniają się do usunięcia istniejących barier technicznych w handlu pojazdami, wyposażeniem i częściami oraz zapobiegają powstawaniu nowych barier. Zaangażowanie Wspólnoty pozwala na kontynuowanie już podjętych działań w zakresie harmonizacji oraz ułatwia dostęp do rynków państw trzecich. Przystąpienie Wspólnoty do tych porozumień pozwala ponadto na stworzenie konkretnych ram instytucjonalnych dla zorganizowania współpracy między umawiającymi się stronami.

Porozumienie z 1958 r.

Na mocy porozumienia z 1958 r. umawiająca się strona, która przyjęła regulamin EKG/ONZ, jest uprawniona do udzielania homologacji typu pojazdów, wyposażenia i części ujętych w tym regulaminie. Wymagane jest również zatwierdzanie homologacji typu udzielonych przez inną umawiającą się stronę, która przyjęła ten sam regulamin. Do chwili obecnej w ramach tego porozumienia sporządzono 120 regulaminów.

Porozumienie z 1958 r. ma 47 umawiających się stron. Zgodnie z warunkami określonymi w porozumieniu, przyjęcie nowych regulaminów oraz zmian do obowiązujących regulaminów wymaga dwóch trzecich głosów oddanych przez obecne umawiające się strony. Nowy regulamin staje się obowiązujący dla wszystkich umawiających się stron, które nie oznajmiły sprzeciwu w ciągu sześciu miesięcy od ich notyfikacji, chyba że ponad jedna trzecia umawiających się stron zgłosi sprzeciw i w takim przypadku regulamin nie wejdzie w życie.

Wzajemne uznawanie homologacji typu między umawiającymi się stronami stosującymi regulaminy ułatwia handel pojazdami w całej Europie.

Porozumienie równoległe z 1998 r.

W przeciwieństwie do porozumienia z 1958 r., porozumienie równoległe nie zawiera żadnych postanowień dotyczących wzajemnego uznawania homologacji typu, co umożliwia krajom, które nie chcą przyjąć na siebie obowiązków związanych z wzajemnym uznawaniem, odgrywanie konkretnej roli w tworzeniu ogólnych przepisów technicznych.

W odniesieniu do tworzenia nowych ogólnych przepisów technicznych porozumienie przewiduje dwa różne podejścia. Pierwsze polega na harmonizacji istniejących przepisów i norm, natomiast drugie obejmuje tworzenie nowych ogólnych przepisów technicznych, których nie było wcześniej.

Porozumienie przewiduje zamieszczanie istniejących przepisów umawiających się stron, które mogą zostać zharmonizowane, w kompendium propozycji ogólnych przepisów technicznych, aby ułatwić przekształcanie ich w przepisy ogólne. Przepis zostaje dodany do kompendium, jeżeli zostanie poparty co najmniej jedną trzecią głosów obecnych umawiających się stron, uwzględniając głos Wspólnoty Europejskiej, Japonii i Stanów Zjednoczonych.

Ujęcie ogólnego przepisu technicznego w rejestrze ogólnym musi odbywać się w drodze jednomyślnego głosowania obecnych i głosujących umawiających się stron. Jeżeli jedna z umawiających się stron głosuje przeciwko proponowanemu ogólnemu przepisowi technicznemu, przepis ten nie zostanie ujęty. Ogólne przepisy techniczne są wprowadzane do rejestru ogólnego stanowiącego depozytariusz przepisów technicznych, które następnie mają zostać przyjęte przez kraje całego świata.

Fakt ustanowienia ogólnego przepisu technicznego nie zobowiązuje umawiających się stron do nadania mu mocy prawnej. Natomiast umawiające się strony muszą powiadomić o swojej decyzji, czy przyjmują ogólny przepis techniczny oraz o terminie, od którego dany przepis zacznie obowiązywać. Ponadto każda z umawiających się stron głosująca za ustanowieniem przepisu technicznego zobowiązana jest poddać ten przepis procesowi, który stosuje, aby nadać takim przepisom moc prawną.

Komisja przeprowadza wszystkie konieczne procedury w imieniu Wspólnoty, które obejmują:

  • przyjmowanie ogólnych przepisów technicznych i spełnianie wymogów notyfikacyjnych w tym zakresie,
  • uczestnictwo w rozstrzyganiu sporów,
  • zmiany porozumienia.
Ostatnia aktualizacja: 05.07.2007
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony