EUROPA

STRESZCZENIE

Omawiana dyrektywa jest pierwszą dyrektywą harmonizująca w dziedzinie substancji chemicznych. Biorąc pod uwagę wielkość tego obszaru, Komisja ograniczyła zakres stosowania tej pierwszej dyrektywy harmonizującej do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych.

Dyrektywa nie ma wpływu na postanowienia dotyczące:

• leków,
• kosmetyków,
• mieszanek substancji w postaci odpadów,
• produktów spożywczych,
• pasz,
• pestycydów,
• substancji radioaktywnych,
• pozostałych substancji i preparatów, dla których istnieją procedury zgłaszania i procedury dopuszczania,
• transportu substancji niebezpiecznych,
• substancji nieprzetworzonych, które są w tranzycie i podlegają kontrolom celnym.

Definicja

Zgodnie z dyrektywą „substancje” oznaczają pierwiastki chemiczne i ich związki występujące w stanie naturalnym lub produkowane przez przemysł. „Preparat” oznacza mieszaniny lub roztwory złożone z dwóch lub większej liczby substancji.

Klasyfikacja

Klasyfikacja substancji niebezpiecznych opiera się na dobrze określonych w dyrektywie kategoriach, które uwzględniają poziom zagrożenia i specyficzny typ niebezpieczeństwa. Zawierają one substancje drażniące, wybuchowe, łatwopalne, toksyczne, szkodliwe itp.

Załączniki do dyrektywy zawierają, m.in., listę substancji niebezpiecznych (załącznik I), ich klasyfikację oraz postanowienia dotyczące ich etykietowania, znaków odpowiadających każdej substancji, standardowe zwroty dotyczące typu szczególnych zagrożeń dla każdej substancji oraz, jeśli to możliwe, zalecenia bezpieczeństwa dla danej substancji.

Opakowanie

Opakowanie substancji musi być zgodne z następującymi przepisami:

• opakowania muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, by ich zawartości nie mogła się wydostać na zewnątrz. Wyjątek stanowią postanowienia przepisów bezpieczeństwa,
• materiały stanowiące opakowanie i jego zamknięcie nie mogą być podatne na działanie jego zawartości lub tworzenie z zawartością niebezpiecznych związków,
• opakowanie i zamknięcie muszą być mocne i solidne, aby zapewnić, że się nie poluzują i będą odporne na naprężenia i odkształcenia związane z obsługą.

Etykietowanie

Na etykiecie umieszcza się następujące informacje:

• nazwę substancji,
• pochodzenie substancji (nazwa i adres producenta, dystrybutora lub importera),
• symbole i znaki zagrożeń, które niesie ze sobą użycie substancji,
• przypomnienie szczególnych niebezpieczeństw związanych z tymi zagrożeniami.

Prezentacja tych informacji musi być zgodna z załącznikami do dyrektywy (symbole, standardowe zwroty itp.). Takie same zasady obowiązują w przypadku zaleceń dotyczących bezpiecznego stosowania substancji.

Oprócz tego etykietowanie musi być zgodne z przepisami dotyczącymi wielkości etykiety. Przede wszystkim wymiary etykiety muszą być równe co najmniej formatowi A8 (52 x 74 mm) a każdy symbol musi zajmować przynajmniej 1/10 powierzchni etykiety.

Państwa członkowskie mogą wymagać, aby etykieta substancji niebezpiecznej była w ich języku lub językach urzędowych.

W przypadku gdyby opakowanie było zbyt małe, etykieta może zostać umieszczona w inny sposób.

Państwa członkowskie mogą przyjąć, że substancje niebezpieczne, które nie są ani toksyczne, ani wybuchowe mogą odstępować od ogólnych zasad etykietowania ustanowionych na mocy art. 23 i 24 niniejszej dyrektywy. W takim wypadku etykietowanie tych substancji może być nieobowiązkowe lub inne od obowiązujących zasad, jeśli są one obecne w ilości tak niewielkiej, że nie stanowią żadnego zagrożenia dla użytkowników.

W przypadku transportu międzynarodowego lub krajowego substancji niebezpiecznych etykietowanie musi być zgodne z przepisami międzynarodowymi i/lub krajowymi.

Państwa członkowskie nie mogą utrudniać swobodnego przepływu substancji niebezpiecznych zgodnych z tą dyrektywą na terenie Wspólnoty Europejskiej, chyba że stwierdzą, że dana substancja stanowi zagrożenie dla zdrowia i/lub środowiska. W takim przypadku państwo członkowskie ma obowiązek poinformować Komisję, która rozpocznie procedurę konsultacyjną, aby ocenić zagrożenia i, jeśli to konieczne, podjąć niezbędne kroki.

Państwa członkowskie mają obowiązek informować Komisję o środkach podjętych z tytułu dyrektywy.

Kontekst

Załącznik I zostaje anulowany rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, etykietowania i opakowania substancji chemicznych i ich mieszanek i zastąpione przez tabelę 3.1 z załącznika VI do tego rozporządzenia, począwszy od 20 stycznia 2009 r.

Załącznik II zostanie uchylony 1 czerwca 2015 r.

Załącznik III zostanie uchylony 1 czerwca 2015 r.

Załącznik IV zostanie uchylony 1 czerwca 2015 r.

Załącznik V jest zastąpiony przez rozporządzenie (WE) nr 440/2008 ustalające metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) od 1 czerwca 2008 r.

Załącznik VI zostanie uchylony 1 czerwca 2015 r. Przepisy dotyczące etykietowania i pakowania substancji z załącznika VI mają zastosowanie od 1 grudnia 2010 r.

Załączniki VII A, VII B, VII C, VII D oraz załącznik VIII zostają zniesione przez dyrektywę 2006/121/WE 1 czerwca 2008 r.

Załącznik IX będzie uchylony, począwszy od 1 czerwca 2015 r.

Niniejsza dyrektywa zostanie uchylona w całości 1 czerwca 2015 r.