RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Poważne awarie związane z substancjami niebezpiecznymi

Unia Europejska (UE) przyjęła dyrektywę nazywaną Seveso II, w której zobowiązano kraje europejskie do określenia niebezpiecznych zakładów przemysłowych oraz do podjęcia odpowiednich kroków, aby zapobiegać poważnym awariom z udziałem niebezpiecznych substancji i ograniczać ich konsekwencje dla człowieka i środowiska. Dyrektywa ta ma zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa w całej Unii Europejskiej.

AKT

Dyrektywa Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Niniejsza dyrektywa, nazywana dyrektywą Seveso II, zastąpiła dyrektywę 82/501/EWG nazywaną dyrektywą Seveso I (od nazwy włoskiego miasta, w którym w 1976 r. miała miejsce katastrofa spowodowana emisją dioksyny).

Zakłady objęte regulacjami dyrektywy Seveso

Zakres stosowanie dyrektywy został jednocześnie rozszerzony i uproszczony. Dyrektywa dotyczy wszystkich zakładów, w których znajdują się lub mogą powstać w wyniku wypadku substancje niebezpieczne, w ilościach równych lub wyższych niż wskazane w załączniku. Dyrektywy nie stosuje się w odniesieniu do:

  • zakładów wojskowych,
  • niebezpieczeństwa spowodowanego promieniowaniem jonizującym,
  • transportu niebezpiecznych substancji na drogach, na kolei, na drogach śródlądowych, na morzu czy w powietrzu,
  • transportu niebezpiecznych substancji w rurociągach znajdujących się poza obrębem zakładów podlegających niniejszej dyrektywie,
  • przemysłu wydobywczego minerałów z wyjątkiem przetwarzania chemicznego i termicznego oraz składowania związanego z tymi operacjami, które powodują występowanie substancji niebezpiecznych,
  • działań poszukiwawczych i wydobywczych substancji mineralnych,
  • wysypisk odpadów.

Ogólne obowiązki prowadzącego zakład

Państwa członkowskie zapewnią, że prowadzący zakład:

  • podejmuje wszelkie konieczne środki mające na celu zapobieganie poważnym awariom oraz ograniczenie ich skutków dla ludności i środowiska naturalnego,
  • wykaże w każdej chwili właściwym organom fakt podjęcia wszelkich niezbędnych środków zgodnych z przepisami niniejszej dyrektywy.

Ciężar dowodu spełnienia tego wymogu spoczywa na prowadzącym zakład.

Powiadomienie

Dyrektywa nakłada obowiązek powiadomienia zgodnie z zasadą, która stwierdza, że przechowywanie w przedsiębiorstwie dużej ilości substancji niebezpiecznej bez powiadomienia odpowiednich organów w terminie przewidzianym w dyrektywie jest nielegalne. Powiadomienie to powinno zawierać następujące informacje:

  • nazwa prowadzącego zakład oraz adres zakładu,
  • siedziba prowadzącego zakład,
  • nazwa lub stanowisko osoby odpowiedzialnej za zakład,
  • informacja wystarczająca do określenia niebezpiecznych substancji lub kategorii tych substancji,
  • ilość oraz forma fizyczna odpowiedniej substancji niebezpiecznych lub substancji niebezpiecznej,
  • działalność prowadzona lub przewidywana w instalacji lub w magazynie,
  • najbliższe otoczenie zakładu.

Prowadzący zakład niezwłocznie informuje właściwe organy o zmianie sytuacji (np. zamknięcie zakładu na stałe).

Polityka przeciwdziałania

Państwa członkowskie nakładają na prowadzących zakład obowiązek:

  • sporządzania dokumentów precyzujących ich politykę przeciwdziałania poważnym awariom,
  • właściwego wprowadzania w życie tych polityk.

Sprawozdanie o bezpieczeństwie

Państwa członkowskie nałożą na prowadzących zakład obowiązek przygotowywania sprawozdania o bezpieczeństwie w celu:

  • wykazania, że wprowadzono w życie politykę przeciwdziałania poważnym awariom oraz system zarządzania bezpieczeństwem,
  • wykazania, że niebezpieczeństwo poważnych awarii zostało zidentyfikowane oraz że podjęto niezbędne środki przeciwdziałające skutkom dla ludności i środowiska naturalnego oraz je ograniczające,
  • wykazania, że podczas projektowania, budowy, funkcjonowania i utrzymywania każdej instalacji, magazynu, sprzętu czy infrastruktury związanej z działaniem połączonym z niebezpieczeństwem poważnych awarii na terenie zakładu zostały zachowane zasady bezpieczeństwa oraz solidności,
  • wykazania, że sporządzono wewnętrzne plany operacyjno-ratownicze,
  • dostarczenia informacji koniecznych do sporządzenia zewnętrznych planów,
  • dostarczenia właściwym organom wystarczających informacji.

Sprawozdanie o bezpieczeństwie musi zawierać pewne informacje, w tym aktualną listę substancji niebezpiecznych występujących w zakładzie.

Sprawozdanie o bezpieczeństwie należy poddać okresowym przeglądom:

  • przynajmniej co pięć lat lub
  • w każdym innym momencie z inicjatywy prowadzącego zakład lub na wniosek właściwych organów, jeśli jest to usprawiedliwione nowymi faktami lub
  • w przypadku wprowadzenia zmian w zakładzie.

Prowadzący zakład może być przez właściwy organ i pod pewnymi warunkami zwolniony z dostarczania niektórych informacji w sprawozdaniu o bezpieczeństwie, ale nie oznacza to zwolnienia z obowiązku sporządzenia sprawozdania. Państwa członkowskie muszą powiadomić Komisję o wszystkich udzielonych zwolnieniach oraz ich powodach.

Plany operacyjno-ratownicze

Państwa członkowskie zapewniają, że prowadzący zakłady, których dotyczy obowiązek sporządzania sprawozdania o bezpieczeństwie, przygotowują także wewnętrzny plan operacyjno-ratowniczy i dostarczają odpowiednim organom dane konieczne do opracowania planu zewnętrznego. Plany operacyjno-ratownicze muszą zostać przeanalizowane, przetestowane i ewentualnie poprawione oraz aktualizowane co najmniej co trzy lata.

Środki ostrożności związane z położeniem

Odpowiedni organ powinien:

  • zidentyfikować zakłady lub zespoły zakładów, w których prawdopodobieństwo wystąpienia poważnej awarii lub jej konsekwencje mogą być zwiększone z powodu położenia lub bliskości tych zakładów i ich substancji niebezpiecznych,
  • upewnić się, że między zakładami istnieje wymiana informacji i współpraca.

Informacje dotyczące środków bezpieczeństwa

Państwa członkowskie zapewniają, że cele zapobiegania poważnym wypadkom są uwzględniane w ich politykach zagospodarowania przestrzennego, w szczególności przy kontrolowaniu powstawania nowych zakładów, zmian w istniejących zakładach i nowych inwestycji (połączenia transportowe, strefy mieszkalne itp.) w pobliżu istniejących zakładów. Państwa członkowskie muszą uwzględnić potrzebę zagwarantowania w dłuższej perspektywie utrzymania lub ustanowienia właściwych odległości pomiędzy zakładami a obszarami mieszkalnymi.

Państwa członkowskie zapewniają, by osoby, które mogą zostać dotknięte skutkami poważnych awarii, z urzędu otrzymywały wszelkie informacje na temat środków bezpieczeństwa i wymaganego zachowania w sytuacjach takich awarii. Zapewniają także, aby sprawozdania o bezpieczeństwie były dostępne do wiadomości publicznej.

Informacje przekazywane przez prowadzącego zakład w następstwie poważnej awarii

Po wystąpieniu poważnej awarii prowadzący zakład ma obowiązek:

  • poinformowania właściwego organu,
  • dostarczenia mu informacji dotyczących: okoliczności awarii, niebezpiecznych substancji związanych z awarią, dostępnych danych niezbędnych do oceny skutków awarii dla ludności i środowiska naturalnego, podjętych środków bezpieczeństwa,
  • poinformowania o przewidzianych środkach, aby złagodzić skutki awarii i zapobiec powtórzeniu się takiej awarii,
  • uaktualnienia dostarczonych informacji o wypadku.

Odpowiedni organ powinien:

  • upewnić się, że podjęto środki bezpieczeństwa,
  • zebrać informacje niezbędne do przeprowadzenia pełnej analizy wypadku,
  • upewnić się, że prowadzący zakład podejmuje niezbędne środki zaradcze,
  • wydać zalecenia w sprawie przyszłych środków bezpieczeństwa.

Informacje dostarczane Komisji przez państwa członkowskie

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tym, że na ich terytorium miała miejsce poważna awaria. Po pierwsze muszą podać:

  • nazwę i adres organu odpowiedzialnego za sprawozdanie,
  • datę, czas i miejsce poważnej awarii,
  • nazwę prowadzącego zakład oraz adres zakładu,
  • krótki opis okoliczności awarii,
  • krótki opis podjętych środków bezpieczeństwa oraz bezpośrednich środków zapobiegawczych, niezbędnych do tego, aby zapobiec powtórzeniu się takiej awarii.

Aby dopełnić obowiązków związanych z informowaniem państw członkowskich, Komisja ustala rejestr oraz system informacji, zawierający szczegóły dotyczące poważnych awarii, które miały miejsce na terytorium państw członkowskich.

Kontrola

Właściwe organy mają obowiązek zorganizowania systemu kontroli, który pomoże upewnić się, że:

  • prowadzący zakład podjął wszelkie konieczne środki zapobiegania wypadkom i ograniczenia ich konsekwencji,
  • sprawozdanie o bezpieczeństwie jest prawidłowe i pełne,
  • poinformowano ludność.

Zakaz użytkowania

Państwa członkowskie zabraniają użytkowania zakładu, instalacji lub magazynu w przypadku, gdy środki podjęte przez prowadzącego zakład w celu zapobiegania i łagodzenia poważnych awarii są wyraźnie niedostateczne. Państwa członkowskie mogą także zabronić użytkowania zakładu, jeśli prowadzący nie przekazał w ustalonym terminie:

  • powiadomienia,
  • sprawozdań,
  • lub innych informacji przewidzianych w dyrektywie.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Dyrektywa 96/82/WE

3.2.1997

3.2.1999

Dz.U. L 10 z 14.1.1997

Akt(-y) zmieniający(-e) Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Dyrektywa 2003/105/WE

31.12.2003

1.7.2005

Dz.U. L 345 z 31.12.2003

Rozporządzenie (WE) nr 1882/2003

20.11.2003

Dz.U. L 284 z 31.10.2003

Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008

11.12.2008

Dz.U. L 311 z 21.11.2008

Kolejne zmiany i poprawki do dyrektywy 96/82/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

AKTY POWIĄZANE

Wniosek dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi [COM(2010) 781 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].
21 grudnia 2010 r. Komisja przyjęła wniosek nowej dyrektywy (Seveso III), aby uwzględnić zmiany wprowadzone do systemu klasyfikacji substancji niebezpiecznych UE, na który dyrektywa się powołuje, oraz aby wyjaśnić i zaktualizować niektóre przepisy, poprawiając ich stosowanie (zaostrzone przepisy dotyczące kontroli i upowszechnionego dostępu do informacji).
Procedura współdecyzji 2010/0377/COD

Decyzja Komisji 2009/10/WE z dnia 2 grudnia 2008 r. ustanawiająca formularz zgłoszenia poważnej awarii zgodnie z dyrektywą Rady 96/82/WE w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi [Dz.U. L 6 z 10.1.2009].

Decyzja Komisji 98/433/WE z dnia 26 kwietnia 1998 r. w sprawie zharmonizowanych kryteriów dla zwolnień zgodnie z art. 9 dyrektywy Rady 96/82/WE w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi [Dz.U. L 192 z 8.7.1998].

Ostatnia aktualizacja: 26.10.2011
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony