EUROPA

STRESZCZENIE

Każda osoba pochodząca z państwa członkowskiego Unii Europejskiej (UE) ma prawo dostępu do pracy zarobkowej i wykonywania jej na terytorium innego państwa członkowskiego.

Podobnie pracodawca ma prawo rozpowszechniać oferty, zawierać i egzekwować umowy o pracę z obywatelami innych państw członkowskich.

Żadne prawodawstwo krajowe nie może ograniczać oferowania i dostępu do zatrudnienia oraz wykonywania pracy obywatelom UE z innych państw członkowskich, z wyjątkiem warunków odnoszących się do znajomości języków wymaganej ze względu na charakter oferowanego miejsca pracy.

Podobnie dyrektywa zakazuje stosowania w odniesieniu do obywateli europejskich z innych państw członkowskich przepisów lub praktyk wprowadzających:

• specjalne procedury rekrutacji,
• ograniczenia w rozpowszechnianiu ofert pracy,
• specjalne warunki dotyczące pomocy w poszukiwaniu zatrudnienia i rejestracji w urzędach pracy.

Wykonywanie pracy i równe traktowanie

Rozporządzenie zakazuje nierównego traktowania pracowników krajowych i pracowników pochodzących z innych państw członkowskich w sprawach dotyczących:

• warunków zatrudnienia i pracy (zwolnienia z pracy, odszkodowania, powrót na rynek pracy itp.),
• świadczeń podatkowych i społecznych,
• edukacji i reorientacji zawodowej,
• układów zbiorowych lub indywidualnych,
• przynależności do związków zawodowych i wykonywania praw związkowych.

Rodziny pracowników

Dzieci pracownika europejskiego, który jest zatrudniony lub był zatrudniony w państwie członkowskim innym niż jego kraj pochodzenia, są dopuszczone do korzystania ze szkolnictwa ogólnego, nauki zawodu oraz szkoleń zawodowych na takich samych warunkach jak dzieci obywateli danego państwa członkowskiego. Wszystkie środki muszą być podjęte w celu zapewnienia, że ich nauka odbywa się w możliwie najlepszych warunkach.

Kojarzenie ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenie

Państwa członkowskie współpracują i wymieniają informacje dotyczące analizy zatrudnienia, rynku pracy i swobodnego przepływu pracowników wewnątrz UE.

Ponadto każde państwo członkowskie może powołać służbę wyspecjalizowaną w dziedzinie zatrudniania pracowników z innych krajów europejskich w celu obsługi ofert pracy i wniosków o pracę, które mogą być do nich kierowane.