RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Wjazd i pobyt wysoko wykwalifikowanych pracowników (niebieska karta UE)

Dyrektywa dotyczy warunków dotyczących wjazdu dla wysoko wykwalifikowanych pracowników niebędących obywatelami UE. Na jej mocy ustanowiona zostaje „niebieska karta UE” i określone warunki i prawa pobytu w państwie, które taką kartę wydało, jak i w innych państwach członkowskich.

AKT

Dyrektywa Rady 2009/50/WE w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji.

STRESZCZENIE

Tematem dyrektywy jest zwiększenie zdolności Unii Europejskiej (UE) do pozyskiwania z państw trzecich wysoko wykwalifikowanych pracowników. Jej celem jest nie tylko wsparcie konkurencyjności w kontekście strategii lizbońskiej, ale również ograniczenie drenażu mózgów. Została opracowana, aby:

  • ułatwić przyjmowanie takich osób poprzez harmonizację warunków wjazdu i pobytu w całej UE,
  • uprościć procedury przyjmowania,
  • poprawić status prawny tych, którzy już są w UE.

Dyrektywa ma zastosowanie do wysoko wykwalifikowanych pracowników z krajów trzecich, a także członków ich rodzin, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium państwa członkowskiego na dłużej niż trzy miesiące w celu wykonywania pracy.

Warunki wjazdu

Aby otrzymać zezwolenie na wjazd do UE, wnioskodawca musi przedłożyć:

  • umowę o pracę lub wiążącą ofertę pracy z wynagrodzeniem, które będzie stanowić co najmniej półtora raza średniego rocznego wynagrodzenia brutto wypłacanego w danym państwie członkowskim (państwa członkowskie mogą obniżyć próg wynagrodzenia do 1,2 raza w stosunku do zawodów, w których istnieje szczególne zapotrzebowanie na pracowników z państw trzecich),
  • ważny dokument podróży i ważne zezwolenie na pobyt lub krajową wizę długoterminową,
  • dowód ubezpieczenia zdrowotnego,
  • w przypadku zawodów regulowanych dokumenty stwierdzające spełnienie wymogów prawnych, a w przypadku zawodów nieregulowanych dokumenty poświadczające właściwe wyższe kwalifikacje zawodowe.

Wnioskodawca nie może ponadto, zdaniem państwa członkowskiego, stanowić zagrożenia dla porządku publicznego. Państwo członkowskie może też wprowadzić wymóg, aby wnioskodawca przedstawił swój adres na jego terytorium.

Państwa członkowskie określają same liczbę przyjmowanych obywateli państw trzecich.

Procedura przyjmowania, wydawanie i wycofanie niebieskiej karty UE

Państwa członkowskie mają swobodę decydowania, czy wnioski o niebieską kartę UE powinni sporządzać obywatele państw trzecich, czy ich pracodawcy. Jeżeli wnioskodawca spełnia powyższe warunki i organy krajowe wydają decyzję o przyjęciu, wydawana jest mu niebieska karta UE, której standardowy okres ważności wynosi od roku do czterech lat. Podjęcie decyzji w sprawie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o przyjęcie nastąpi w terminie 90 dni od jego złożenia. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku wnioskodawcy zapewnione będą wszelkie ułatwienia, tak by mógł on otrzymać wymagane wizy.

Państwa członkowskie mogą odrzucić wniosek o niebieską kartę UE sporządzony na podstawie fałszywych dokumentów lub dokumentów uzyskanych w wyniku oszustwa albo jeżeli, mając na uwadze sytuację na rynku pracy, pierwszeństwo mają:

  • obywatele UE,
  • obywatele państw trzecich, mający zgodnie z prawem wspólnotowym status pierwszeństwa, którzy legalnie przebywają w UE i którzy są rezydentami długoterminowymi WE i pragną przenieść się do danego państwa członkowskiego.

Wniosek może być odrzucony ze względu na ograniczenia dotyczące liczby przyjmowanych osób, określonej przez państwo członkowskie, aby zagwarantować etyczną rekrutację lub, jeżeli na pracodawcę nałożono sankcje za pracę nierejestrowaną lub nielegalne zatrudnienie.

Niebieska karta UE może zostać wycofana, jeżeli jej posiadacz nie posiada środków, które wystarczają mu do utrzymania siebie oraz członków swojej rodziny bez korzystania z systemu pomocy społecznej lub, jeżeli pozostawał on bez zatrudnienia przez ponad trzy kolejne miesiące lub więcej niż raz w okresie ważności karty.

Prawa i pobyt w innych państwach członkowskich

Obywatele krajów trzecich posiadający tę kartę są uprawnieni do:

  • wjazdu, ponownego wjazdu i pobytu na terytorium państwa członkowskiego, które wydało niebieską kartę UE i przejechania przez inne państwa członkowskie,
  • wykonywania pracy w sektorze, którego karta dotyczy,
  • traktowania na równi z obywatelami państwa członkowskiego, które kartę wydało, w zakresie, np. warunków pracy, zabezpieczenia społecznego, świadczeń emerytalnych, uznawania dyplomów, kształcenia i szkolenia zawodowego.

Po dwóch latach legalnego zatrudnienia, w zakresie dostępu do pracy wymagającej wysokich kwalifikacji, mogą być im przyznane prawa równe prawom obywateli tych państw. Po osiemnastu miesiącach legalnego pobytu mogą oni przenieść się do innego państwa członkowskiego w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji (podlega ograniczeniom ustanowionym przez państwo członkowskie dotyczącym liczby przyjmowanych osób).

Procedura jest taka sama jak procedura przyjmowania, która ma zastosowanie w pierwszym państwie członkowskim. Posiadacz niebieskiej karty UE i jego rodzina mogą swobodnie wjeżdżać i pozostawać w drugim państwie członkowskim, pod warunkiem że powiadomią oni organy tego państwa w terminie jednego miesiąca od przybycia na jego terytorium. Drugie państwo członkowskie może postanowić, że obywatel państwa trzeciego nie może wykonywać pracy do momentu wydania pozytywnej decyzji w sprawie wniosku. Wniosek można złożyć w organach drugiego państwa członkowskiego, podczas gdy posiadacz niebieskiej karty UE w dalszym ciągu zamieszkuje na terytorium pierwszego państwa członkowskiego.

Wdrażanie i składanie sprawozdań

Począwszy od 2013 r. Komisja będzie co roku zbierać dane statystyczne od państw członkowskich, dotyczące liczby obywateli państw trzecich, a także członków ich rodzin, którym przyznano niebieską kartę UE, przedłużono jej okres ważności lub ją cofnięto bądź odmówiono wydania, podając ich obywatelstwo i zawody. Począwszy od roku 2014 Komisja składać będzie co trzy lata sprawozdanie ze stosowania tej dyrektywy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie oraz proponować wszelkie, jej zdaniem niezbędne, zmiany.

Kontekst

W planie polityki w dziedzinie legalnej migracji z dnia 21 grudnia 2005 r. Komisja przedstawiła pięć wniosków ustawodawczych dotyczących różnych kategorii obywateli krajów trzecich. Dyrektywa dotyczy pierwszego z tych wniosków.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Dyrektywa 2009/50/WE

19.6.2009

19.6.2011

Dz.U. L 155 z 18.6.2009

Ostatnia aktualizacja: 18.08.2009
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony