RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Produkty związane z obronnością zasady dotyczące transferu w UE

Celem niniejszej dyrektywy jest ułatwienie swobodnego przepływu produktów związanych z obronnością wewnątrz Unii Europejskiej. W tym celu uproszczono i zharmonizowano na jej mocy krajowe procedury przyznawania zezwoleń poprzez promowanie bardziej racjonalnego systemu globalnych i generalnych zezwoleń, w ramach których przyznawanie najbardziej obostrzonych zezwoleń, tj. zezwoleń indywidualnych, będzie stanowić wyjątek.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie (Tekst mający znaczenie dla EOG) [Zob. akty zmieniające].

STRESZCZENIE

Celem dyrektywy jest ułatwienie transferów produktów związanych z obronnością wewnątrz Unii Europejskiej (UE) oraz zwiększenie konkurencyjności przemysłu obronności w Europie i współpracy w dziedzinie przemysłu między państwami członkowskimi.

W tym celu na mocy dyrektywy stworzony został europejski system zezwoleń oparty na przyznawaniu dostawcom zezwoleń na transfer. Dzięki niemu zwiększa się przejrzystość i bezpieczeństwo transferów w UE i tym samym ułatwiony zostaje zakup, utrzymywanie i naprawa europejskich produktów związanych z obronnością.

Dyrektywa obejmuje produkty związane z obronnością wymienione w załączonym do niej wykazie. Wykaz ten jest przez Komisję regularnie uaktualniany, aby odpowiadał wspólnemu wykazowi uzbrojenia Unii Europejskiej.

Zezwolenia na transfer

Na mocy dyrektywy transfer produktów związanych z obronnością wymaga uprzedniego uzyskania zezwolenia państwa członkowskiego, na podstawie którego dokona się ich transferu.

W dyrektywie określono, że do przewozu produktów związanych z obronnością przez obszar państw członkowskich lub dla ich wwiezienia na terytorium innych państw członkowskich, gdzie znajduje się odbiorca, nie są wymagane żadne dalsze zezwolenia innych państw członkowskich, bez uszczerbku dla bezpieczeństwa publicznego lub polityki publicznej, jak np. bezpieczeństwa transportu.

Istnieją trzy rodzaje zezwoleń na transfer:

  • generalne zezwolenia na transfer,
  • globalne zezwolenia na transfer,
  • indywidualne zezwolenia na transfer.

Generalne zezwolenia na transfer publikowane są przez państwa członkowskie i uprawniają wszystkich dostawców posiadających siedzibę na ich obszarze, którzy spełniają warunki generalnego zezwolenia na transfer. Dzięki tym zezwoleniom dostawcy mogą dokonać kilku transferów produktów związanych z obronnością do jednej lub wielu kategorii odbiorców, mających siedzibę w innym państwie członkowskim.

W dyrektywie określono, w jakich przypadkach posiadanie co najmniej generalnego zezwolenia na transfer jest konieczne. Są to: transfery do przedsiębiorstw certyfikowanych, transfery do odbiorcy wchodzącego w skład sił zbrojnych innych państw członkowskich, transfery odbywające się na potrzeby pokazów, ocen i wystaw oraz transfery odbywające się na potrzeby konserwacji i naprawy.

Ten typ zezwolenia może również odnosić się do transferów dotyczących programu współpracy międzyrządowej.

Globalne zezwolenia na transfer udzielane są na wniosek dostawców indywidualnych. Na podstawie wniosku złożonego przez dostawcę państwa członkowskie określają zakres takiego zezwolenia, okres ważności (odnawialny okres trzech lat) oraz uprawnionych odbiorców.

Indywidualne zezwolenia na transfer udzielane są również na wniosek dostawcy i umożliwiają przeprowadzenie jednego transferu produktów do jednego odbiorcy. Dyrektywą ustanowiono tylko cztery przypadki, w ramach których można ich udzielić, gdy:

  • wniosek o zezwolenie ogranicza się do jednego transferu,
  • jest to niezbędne dla ochrony podstawowych interesów danego państwa w sferze bezpieczeństwa lub ze względów polityki publicznej,
  • jest to niezbędne dla realizacji międzynarodowych zobowiązań państw członkowskich,
  • istnieją poważne powody, by sądzić, że dostawca nie będzie w stanie zastosować się do warunków koniecznych dla przyznania globalnego pozwolenia.

Obowiązek przekazywania informacji przez dostawców

Państwa członkowskie dbają, aby dostawcy produktów związanych z obronnością:

  • informowali odbiorców o warunkach ostatecznego wykorzystania związanych z zezwoleniem na transfer,
  • informowali właściwe organy państwa członkowskiego, z którego terytorium chcą dokonać transferu produktów, o zamiarze wykorzystania, po raz pierwszy, generalnego zezwolenia na transfer,
  • prowadzili szczegółowe i kompletne rejestry dokonanych transferów.

Certyfikacja odbiorców

Na mocy dyrektywy ustanowiony został system certyfikacji odbiorców. Ma on na celu określenie wiarygodności dostawców w odniesieniu do przestrzegania zasad bezpieczeństwa związanych ze szczególnym charakterem produktów w dziedzinie obronności.

Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy w celu certyfikacji odbiorców posiadających siedzibę na ich obszarze. Certyfikacja odbywa się według następujących kryteriów:

  • potwierdzone doświadczenie w działaniach związanych z obronnością,
  • działalność przemysłowa dotycząca produktów związanych z obronnością,
  • wyznaczenie przez przedsiębiorstwo odbiorcy pracownika szczebla kierowniczego odpowiedzialnego za transfery i eksport,
  • pisemne zobowiązanie przedsiębiorstwa odbiorcy do przestrzegania warunków związanych z końcowym zastosowaniem i eksportem otrzymanych komponentów i produktów,
  • pisemne zobowiązanie przedsiębiorstwa odbiorcy do dostarczania organom żądanych informacji dotyczących użytkowników końcowych produktów eksportowanych, będących przedmiotem transferu lub otrzymanych przez przedsiębiorstwo na podstawie zezwolenia na transfer z innego państwa członkowskiego,
  • podpisany opis wewnętrznego programu zgodności lub systemu zarządzania eksportem realizowanego przez przedsiębiorstwo.

Świadectwo obowiązuje przez maksymalny okres pięciu lat i zawiera nazwę organu, który je wystawił, nazwę i adres odbiorcy, datę wydania i okres ważności, jak również poświadczenie, że odbiorca spełnia określone wymogi. Na mocy dyrektywy państwa członkowskie zobowiązane są do uznawania świadectw wydanych zgodnie z tą dyrektywą przez inne państwa członkowskie.

Państwa członkowskie publikują i regularnie uaktualniają wykaz certyfikowanych przedsiębiorstw oraz informują o nich pozostałe państwa członkowskie i Komisję, która podaje te informacje do wiadomości publicznej na swojej stronie internetowej.

Jeżeli państwo członkowskie uzna, że istnieje poważne ryzyko nieprzestrzegania warunków generalnego zezwolenia na transfer przez odbiorcę, który uzyskał certyfikat w innym państwie członkowskim, informuje o tym państwo członkowskie, które zezwolenie wydało, zwracając się o wyjaśnienie sytuacji. W wypadku utrzymywania się wątpliwości państwo członkowskie może zawiesić skuteczność zezwolenia na transfer i jednocześnie informuje o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję.

W zaleceniu Komisji 2011/24/UE w sprawie certyfikacji przedsiębiorstw sektora obronności udziela się państwom członkowskim praktycznych porad dotyczących wdrażania systemu certyfikacji.

Kontekst

Transfer produktów związanych z obronnością wewnątrz UE podlegał 27 krajowym systemom przyznawania zezwoleń, które różniły się między sobą pod względem procedur, zakresu stosowania i terminu ich przydzielenia. Ta różnorodność miała negatywny wpływ na konkurencyjność europejskich przedsiębiorstw sektora obronności i ustanowienie prawdziwego europejskiego rynku produktów związanych z obronnością. Okazało się ponadto, że trudności związane z przydzielaniem zezwoleń w UE jest zbyt dużo w porównaniu do faktycznych potrzeb w zakresie kontroli, w związku z tym, że każdego roku składanych jest tysiące wniosków o przydzielenie zezwolenia i żadne nie jest odrzucone.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Dyrektywa 2009/43/WE

30.6.2009

30.6.2009

Dz.U. L 146, 10.6.2009

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy

Dyrektywa 2010/80/UE

14.12.2010

30.6.2011

Dz.U. L 308, 24.11.2010

Ostatnia aktualizacja: 18.02.2011
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony