Η συνθήκη της Λισσαβόνας: οδηγίες χρήσης
Στις 13 Δεκεμβρίου 2002 οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των 27 κρατών μελών της ΕΕ υπέγραψαν τη συνθήκη της Λισαβόνας, θέτοντας με αυτό τον τρόπο τέρμα στις πολυετείς διαπραγματεύσεις σχετικά με τα θεσμικά θέματα. Η συνθήκη αυτή επιτρέπει την προσαρμογή των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και των μεθόδων εργασίας τους, την ενίσχυση της δημοκρατικής νομιμότητας και την παγίωση του υπόβαθρου των θεμελιωδών αξιών της Ένωσης. Επομένως, προσδίδει στην Ένωση το νομικό πλαίσιο και τα μέσα που της είναι απαραίτητα για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών.
- Ι. Θεσμικά όργανα και οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης
-
II. Διαδικασία λήψης αποφάσεων
- Η εδραίωση της ευρωπαϊκής δημοκρατίας
- Νομοθετικές διαδικασίες
- Μεταβατικές ρήτρες, ρήτρες συγκράτησης και ρήτρες επίσπευσης
- Επέκταση της ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία και της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας
- Η αρχή της επικουρικότητας
- Κατανομή των αρμοδιοτήτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση
- Οι αναθεωρήσεις των Συνθηκών
- Νομικές πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης
- Οι ενισχυμένες συνεργασίες
- Τα εθνικά κοινοβούλια
-
III. Πολιτικές της ΕΕ
- Ευρωπαϊκός χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης
- Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας
- Κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας
- Οικονομική και νομισματική πολιτική
- Η κοινωνική πολιτική
- ΕΝΕΡΓΙΑ
- Ευρωπαϊκός χώρος έρευνας και πολιτικής του διαστήματος
- Υπηρεσίες γενικού συμφέροντος
- Οι νέες υποστηρικτικές αρμοδιότητες της ΕΕ