RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Regulamin wewnętrzny Rady Unii Europejskiej

Rada Unii Europejskiej (UE), zwana najczęściej Radą, jest instytucją unijną. Wraz z Parlamentem Europejskim jest ustawodawcą Unii i deleguje wykonywanie aktów Komisji. Zasadniczo przyjmuje swe decyzje większością głosów. Tworzą ją, w zależności od składu, ministrowie danego resortu, reprezentujący poszczególne państwa członkowskie.

AKT

Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Regulamin ten ustanawia działanie i organizację Rady Unii Europejskiej (zwanej Radą). Artykuł 240 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przyznaje jej prawo samodzielnego określania regulaminu działania. Obecnie obowiązująca wersja składa się z 28 artykułów oraz 6 załączników.

Rada składa się z czterech podstawowych organów: składy Rady, prezydencja, Komitet Stałych Przedstawicieli (Coreper) i Sekretarz Generalny.

Formacje Rady

Rada zasiada w składach, które różnią się w zależności od poruszanego problemu. Składają się z ministrów, upoważnionych do zaciągania zobowiązań w imieniu rządu państwa członkowskiego, które reprezentują. Lista składów innych niż Rada do Spraw Ogólnych i Rada do Spraw Zagranicznych jest przyjmowana decyzją Rady Europejskiej. Oczekując na podobną decyzję, Rada do Spraw Ogólnych w swej decyzji 2009/878/UE ustanawia wykaz dziesięciu następujących składów:

  • sprawy ogólne,
  • sprawy zagraniczne,
  • sprawy gospodarcze i finansowe,
  • wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne,
  • zatrudnienie, polityka społeczna, zdrowie i ochrona konsumentów,
  • konkurencyjność (rynek wewnętrzny, przemysł, badania i przestrzeń kosmiczna),
  • transport, telekomunikacja i energia,
  • rolnictwo i rybołówstwo,
  • środowisko,
  • edukacja, młodzież, kultura i sport.

Każde państwo członkowskie ustala swoją reprezentację w Radzie. Kilku ministrów może uczestniczyć w charakterze członków tego samego składu.

Rada do Spraw Ogólnych

Rada do Spraw Ogólnych:

  • zapewnia spójność i koordynację prac poszczególnych składów Rady,
  • przygotowuje i zapewnia kontrolę posiedzeń Rady Europejskiej.

Inne składy Rady muszą przekazywać Radzie do Spraw Ogólnych swe opinie do Rady Europejskiej najpóźniej na dwa tygodnie przez posiedzeniem.

Rada do Spraw Zagranicznych

Rada do Spraw Zagranicznych jest odpowiedzialna za:

  • wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB),
  • europejską politykę bezpieczeństwa i obrony (EPBiO),
  • wspólną politykę handlową,
  • współpracę dla rozwoju i pomoc humanitarną.

Prezydencja Rady UE

Radzie do Spraw Zagranicznych przewodniczy Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

Prezydencję innych składów Rady sprawują grupy trzech państw członkowskich, które następują po sobie co 18 miesięcy. Prezydencję sprawuje kolejno każdy członek grupy przez okres 6 miesięcy, z wyjątkiem Rady do Spraw Zagranicznych. Prezydencja odgrywa główną rolę w pracach Rady. Grupa trzech państw członkowskich oraz wysoki przedstawiciel, którzy przewodniczą składom Rady, muszą przedstawić projekt programu działań Rady. Projekt ten musi być zatwierdzony przez Radę do Spraw Ogólnych. Prezydencja musi także ustanowić tymczasowy porządek dnia dla posiedzeń, które odbędą się podczas jej mandatu.

Prezydencja zapewnia także stosowanie niniejszego regulaminu oraz dba o prawidłowy przebieg debat. Może także, w razie potrzeby, ograniczyć liczbę obecnych osób, określić trwanie debat, prosić o wspólne stanowiska i o pisemny wkład. Może także reprezentować Radę przed Parlamentem Europejskim.

Komitet Stałych Przedstawicieli, komitety i grupy robocze

Komitet Stałych Przedstawicieli składa się ze stałych przedstawicieli każdego państwa członkowskiego lub ich zastępców. Przygotowuje prace Rady i wykonuje swe zadania. Komitetowi przewodniczy przedstawiciel kraju sprawującego prezydencję Rady. Dba o spójność polityk i działań UE oraz o przestrzeganie:

  • zasad legalności, pomocniczości, proporcjonalności i uzasadniania aktów,
  • przepisów określających kompetencje instytucji i organów Unii,
  • przepisów budżetowych,
  • przepisów proceduralnych, przepisów dotyczących przejrzystości i jakości redakcyjnej. W przypadku jakości redakcyjnej Służba Prawna Rady jest zobowiązana do kontroli aktów prawnych.

Komitet Stałych Przedstawicieli:

  • z wyprzedzeniem kontroluje wszystkie punkty wpisane do porządku obrad sesji Rady. Stara się znaleźć porozumienie na swym poziomie, które potem jest przedkładane Radzie do zatwierdzenia. Jeśli osiągnięto porozumienie, punkt jest zapisywany w części „A” porządku obrad, ponieważ może być przyjęty bez debaty w Radzie,
  • może ustanawiać komitety lub grupy robocze w celu doprowadzania do zakończenia zadań przygotowawczych lub analizy.

Sekretariat Generalny

Sekretariat Generalny jest związany z organizacją, koordynacją, kontrolą i spójnością prac Rady oraz wdrożeniem jej programu działań. Odpowiada za niego Sekretarz Generalny nominowany przez Radę stanowiącą większością kwalifikowaną. Sekretarz Generalny zajmuje się także projektem przewidywanego stanu wydatków Rady oraz zarządzaniem kredytami dotyczącymi tej instytucji.

Działanie Rady

Rada zbiera się na wezwanie przewodniczącego. Daty sesji są zapowiadane przez Prezydencję siedem miesięcy przed przejęciem przez nią funkcji. Rada ma siedzibę w Brukseli, ale w kwietniu, czerwcu i październiku jej posiedzenia odbywają się w Luksemburgu. Posiedzenia mogą się odbywać w innym miejscu po podjęciu jednogłośnej decyzji przez Radę lub Komitet Stałych Przedstawicieli.

Wstępny porządek obrad poszczególnych posiedzeń jest ustalany przez przewodniczącego. Ostateczny porządek obrad jest zatwierdzany przez Radę na początku każdego posiedzenia. Jest dzielony na dwie części: obrady ustawodawcze, działania o charakterze nieustawodawczym. Dzieli się także na część A i na część B, część A dotyczy punktów, które mogą być przyjęte przez Radę bez przeprowadzania debaty.

Przed przejściem do głosowania należy sprawdzić kworum. Jest osiągnięte, jeśli zbierze się większość członków.

Rada przystępuje do głosowania z inicjatywy przewodniczącego. Głosowanie odbywa się według porządku ustanowionego przez Radę jednogłośnie, poczynając od przedstawiciela państwa członkowskiego, które, według tej kolejności, obejmie prezydencję w następnej kolejności.

W przypadku pilnej sprawy akty Rady mogą być przyjmowane przez głosowanie pisemne. W podobnym przypadku Rada i Komitet Stałych Przedstawicieli, stanowiąc jednomyślnie, mogą zdecydować, czy wybrać tę procedurę. Może ją także zaproponować przewodniczący, jeśli wszyscy członkowie Rady się zgadzają.

Podawanie do wiadomości publicznej informacji o pracach Rady, publikacja i powiadomienia

Obrady Rady są jawne, jeśli dotyczą projektu aktu ustawodawczego, stąd rozróżnienie między częścią ustawodawczą i nieustawodawczą porządku obrad.

Rada musi także prowadzić debaty jawne w przypadku pewnego rodzaju obrad:

  • debaty orientacyjnej dotyczącej programu działań Rady,
  • debat orientacyjnych prowadzonych przez inne formacje Rady i dotyczących ich priorytetów,
  • dokonywanej przez Komisję prezentacji pięcioletniego programu, rocznego programu politycznego oraz rocznej strategii politycznej,
  • debat dotyczących interesów UE lub jej obywateli, jeśli Rada lub Komitet Stałych Przedstawicieli zdecydują o tym kwalifikowaną większością głosów,
  • niektórych wniosków odnoszących się do aktów o charakterze nieustawodawczym ocenionych jako wystarczająco ważne dla prezydencji, pod warunkiem, że Rada i Komitet Stałych Przedstawicieli zgadzają się na to.

Akty ustawodawcze przyjęte przez Radę muszą być publikowane w Dzienniku Urzędowym (Dz.U.), podobnie jak międzynarodowe umowy zawarte przez Unię. W przypadku innego rodzaju aktów o publikacji decyduje Rada lub Komitet Stałych Przedstawicieli.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Decyzja 2009/937/UE

1.12.2009

Dz.U. L 325 z 11.12.2009

Akt(-y) zmieniający(-e)Wejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Decyzja 2010/594/UE

16.9.2010

Dz.U. L 263 z 6.10.2010

Decyzja 2010/795/UE

23.12.2010

-

Dz.U. L 338 z 22.12.2010

Decyzja 2011/900/EU

31.12.2011

-

Dz.U. L 346 z 30.12.2011

Niniejsze streszczenie jest rozpowszechniane wyłącznie w celach informacyjnych i nie służy interpretacji ani nie zastępuje dokumentu odniesienia, który pozostaje jedyną wiążącą podstawą prawną.

Ostatnia aktualizacja: 28.03.2013
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony