RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Rozporządzenie finansowe

Budżet pozwala Unii Europejskiej (UE) realizować potrzeby związane z finansowaniem programów i projektów, które prowadzi w ramach różnych polityk. Aby sfinansować swoje wydatki, UE dysponuje zasobami własnymi (opłaty celne, opłaty rolne, podatek od usług wartości dodanej (VAT), zasoby oparte na dochodzie narodowym brutto (DNB)). Niniejsze rozporządzenie określa przepisy wykonawcze pozwalające na tworzenie i wykonywanie budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich.

AKT

Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [Zob. akty zmieniające].

STRESZCZENIE

Niniejsze rozporządzenie zastępuje rozporządzenie finansowe z 1977 r., aby spełnić wymóg uproszczenia w obszarze legislacji i administracji oraz wprowadzania obostrzeń w zarządzaniu finansami europejskimi. Nowe rozporządzenie finansowe ogranicza się do określenia zasad i podstawowych przepisów regulujących europejski budżet. Postanowienia techniczne i szczegółowe są ustalane w rozporządzeniu dotyczącym trybów wykonawczych rozporządzenia finansowego przyjętego przez Komisję.

Oprócz przepisów podstawowych w zakresie zarządzania budżetem i finansami, niniejsze rozporządzenie ustala przepisy dotyczące prowadzania księgowości i przedstawiania rachunków, przyznawania zamówień publicznych i dotacji. Określa zasady dotyczące odpowiedzialności intendentów, księgowych oraz audytorów wewnętrznych. Ustala tryb kontroli zewnętrznej i procedury udzielenia absolutorium. Ponadto rozporządzenie określa przepisy szczegółowe mające zastosowanie do Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, Funduszy strukturalnych, badań i działań zewnętrznych.

ZASADY BUDŻETOWE

Rozporządzenie finansowe potwierdza zasady prawa budżetowego wpisane do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i ogranicza wyjątki do bezwzględnie koniecznych i obwarowuje je surowymi warunkami.

Zasady jednolitości i rzetelności budżetowej

Zgodnie z zasadami jednolitości i rzetelności budżetowej wszystkie dochody i wydatki UE są wpisywane do budżetu.

Dotyczy to wydatków i dochodów UE, w tym także wydatków administracyjnych instytucji związanych z wdrażaniem postanowień Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB). Wydatki na działanie w zakresie WPZiB muszą także zostać wpisane, jeśli są pokrywane z budżetu UE.

Zasada jednoroczności

Zasada jednoroczności oznacza, że wydatki wpisane do budżetu są dopuszczalne przez jeden rok budżetowy trwający dwanaście miesięcy, od 1 stycznia do 31 grudnia. Zasada jest złagodzona przez utrzymanie podziału na środki zróżnicowane i środki niezróżnicowane. Konieczność prowadzenia wieloletnich działań zmusza do korzystania ze zróżnicowanych środków, które, w przeciwieństwie do środków niezróżnicowanych, umożliwiają istnienie środków na zobowiązania oraz środków na płatności. Środki na zobowiązania są środkami pozwalającymi na pokrycie w ciągu bieżącego roku budżetowego łącznego kosztu zobowiązań prawnych zaciągniętych na działania, których realizacja obejmie więcej niż jeden rok budżetowy. Środki na pokrycie płatności pozwalają pokryć wydatki, które wynikają z realizacji zobowiązań w danym roku budżetowym lub w przyszłych latach.

Zasadniczo środki niewykorzystane do końca roku budżetowego, na który zostały przewidziane, wygasają. Jednakże mogą zostać przeniesione na następny rok budżetowy. Rozporządzenie ustala warunki oraz limity takiego przeniesienia. Dotyczy to środków przyznanych na zaangażowanie środków zróżnicowanych i niezróżnicowanych jeszcze niezaangażowanych na zakończenie roku budżetowego, w przypadku których zakończono większość wstępnych etapów procedury angażowania do dnia 31 grudnia lub jeśli akt podstawowy, który ich dotyczy, został uchwalony w ostatnim kwartale roku budżetowego. Środki na pokrycie płatności mogą zostać także przeniesione, aby pokryć zobowiązania późniejsze lub związane z przeniesionymi środkami na zobowiązania. Środki niezróżnicowane odpowiadające należycie zaciągniętym zobowiązaniom na zamknięcie roku budżetowego, zostają obowiązkowo przeniesione wyłącznie na następny rok budżetowy.

Jeśli budżet nie zostanie przyjęty w wersji ostatecznej na początku roku budżetowego, tj. w dniu 1 stycznia, rozporządzenie przewiduje możliwość skorzystania z systemu nazywanego „dwanaście części prowizorycznych”. W takim przypadku wydatki w ramach rozdziału mogą być realizowane w trybie miesięcznym do wysokości jednej dwunastej całości środków ujętych w poprzednim roku budżetowym.

Zasada równowagi

Zasada ta oznacza, że budżet musi być zrównoważony pod względem dochodów i wydatków, ponieważ UE nie może korzystać z pożyczek na pokrycie swoich wydatków. To postanowienie nie wpływa na operacje kredytowe.

Zasada jednostki rozliczeniowej

Zasadniczo jednostką rozliczeniową przy sporządzaniu, wykonywaniu i prezentacji sprawozdań budżetu jest euro. Jednak niektóre operacje mogą być przeprowadzane w walutach krajowych, w zależności od warunków opisanych w trybie wykonywania rozporządzenia finansowego.

Zasada uniwersalności

Zasada uniwersalności oznacza, że całość dochodów budżetu pokrywa całość wydatków. Z powyższego wynikają dwie bardzo ważne zasady: niefunduszowania i niestosowania kompensat.

Zasada niefunduszowania zapobiega sytuacji, w której konkretny dochód finansuje konkretny wydatek. Rozporządzenie finansowe przewiduje odstępstwa od tej zasady. Tak jest np. w przypadku wkładu finansowego państw członkowskich w niektóre programy badawcze czy w przypadku udziału państw trzecich w działaniach UE np. w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Zasada niestosowania kompensat sprawia, że nie można dokonywać korekt między dochodami a wydatkami w celu zapewnienia pełnej prezentacji budżetu. I tak dochody i wydatki są wpisane w pełnej wysokości. Dopuszcza się wyłącznie wyjątki opisane w rozporządzeniu finansowym lub jego przepisach wykonawczych.

Zasada specyfikacji

Aby uniknąć jakichkolwiek błędów, każdy środek musi być przeznaczony na konkretny cel i przypisany do konkretnego wydatku. Budżet dzieli się na sekcje, tytuły, rozdziały, artykuły i pozycje. Ponieważ konieczna jest pewna elastyczność zarządzania, rozporządzenie finansowe przewiduje zasady przesunięcia środków. Przesunięcia mogą opierać się na autonomicznym prawie instytucji lub wymagać uprzedniej informacji czy decyzji władzy budżetowej (Rada i Parlament).

Zasada należytego zarządzania finansami

Powyższa zasada jest określana w odniesieniu do zasad ekonomii, skuteczności i wydajności. Jej wdrożenie obejmuje wyznaczenie weryfikowalnych celów, które są sprawdzane za pomocą wymiernych wskaźników wydajności, przechodząc od zarządzania skupionego na środkach do zarządzania nastawionego na wyniki. Instytucje muszą przeprowadzić oceny ex ante i ex post, zgodnie z wytycznymi Komisji.

Zasada przejrzystości

Zgodnie z tą zasadą należy zapewnić przejrzystość przy tworzeniu i wykonywaniu budżetu, a także przy przedstawianiu rozliczeń. Przejrzystość objawia się m.in. dzięki publikacji budżetu i budżetów korygujących w Dzienniku Urzędowym UE. Publikacja następuje w ciągu dwóch miesięcy, licząc od daty ostatecznego uchwalenia budżetu przez Parlament Europejski.

OPRACOWANIE I STRUKTURA BUDŻETU

Opracowanie budżetu

Instytucje muszą nakreślić przewidywane wydatki i dochody i przekazać tę informację Komisji przed 1 lipca każdego roku. Preliminarze są także przekazywane władzy budżetowej w celach informacyjnych.

Następnie Komisja, najpóźniej do 1 września każdego roku, przedstawia Radzie wstępny projekt budżetu. Jego podstawą są preliminarze wszystkich instytucji oraz podsumowanie ogólnego sprawozdania dotyczącego wszystkich dochodów i wydatków UE. Rada może otrzymać także list w sprawie poprawek wstępnego projektu budżetu.

Następnie Rada i Parlament Europejski uchwalają budżet UE zgodnie z procedurą ustanowioną w artykule 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Kiedy procedura jest zakończona, Przewodniczący Parlamentu Europejskiego ogłasza ostateczne przyjęcie budżetu. Od tego momentu państwa członkowskie są dłużne kwoty, które muszą przekazać na warunkach opisanych w ramach systemu zasobów własnych.

W wyjątkowych okolicznościach rozporządzenie finansowe przewiduje możliwość stworzenia projektów korygujących. Rozróżnienie między budżetem uzupełniającym a budżetem korygującym zostało zniesione.

Struktura i prezentacja budżetu

Budżet zawiera:

  • skrócone zestawienie dochodów i wydatków,
  • działy podzielone na zestawienia dochodów i wydatków każdej instytucji.

Dochody Komisji, a także dochody i wydatki pozostałych instytucji zostały podzielone na tytuły, rozdziały, artykuły i pozycje w zależności od rodzaju lub przeznaczenia. Zestawienie wydatków dla działu Komisji zostało przedstawione według klasyfikacji na podstawie przeznaczenia środków. Tytuł odpowiada obszarowi polityki, a rozdział – działalności. Rozporządzenie wprowadza metodę sporządzania budżetu wg działalności (activity-based budgeting). Budżet nie może zawierać dochodów ujemnych. Dział budżetu Komisji może zawierać „rezerwę ujemną” w maksymalnej wysokości 200 mln EUR, która może dotyczyć środków na pokrycie zobowiązań oraz środków na pokrycie płatności.

Dział Komisji zawiera:

  • rezerwę na pomoc w nagłych przypadkach dla krajów trzecich,
  • rezerwę na Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji.

W skróconym zestawieniu dochodów i wydatków budżet wykazuje:

  • przewidywane dochody na dany rok budżetowy,
  • przewidywane dochody za poprzedni rok budżetowy oraz dochody za rok n – 2,
  • środki na pokrycie zobowiązań i środki na pokrycie płatności za dany rok budżetowy i poprzedni,
  • zobowiązania zaciągnięte i pokryte w roku budżetowym n – 2,
  • skrócone zestawienie harmonogramu płatności (wymagalnych w kolejnych latach budżetowych),
  • odpowiednie uwagi na temat poszczególnych części.

Budżet wykazuje także:

  • dla każdego działu budżetu plan zakładowy określający liczbę etatów,
  • operacje kredytowe,
  • pozycje budżetu po stronie dochodów i wydatków niezbędne do wykonania funduszu gwarancyjnego dla działań zewnętrznych.

WYKONANIE BUDŻETU

Komisja realizuje dochody i wydatki budżetu na własną odpowiedzialność i w granicach przyznanych środków. Realizacja środków wpisanych do budżetu na działalność UE wymaga uprzedniego przyjęcia aktu podstawowego (akt prawa pochodnego). Jednakże bez aktu podstawowego mogą zostać zrealizowane:

  • środki na projekty pilotażowe o charakterze eksperymentalnym przeznaczone do zbadania wykonalności działania i jego użyteczności,
  • środki na działania przygotowawcze, przeznaczone na przygotowanie propozycji w celu przyjęcia przyszłych działań,
  • środki na działania zamknięte lub też na działania o nieokreślonym czasie trwania, przeprowadzone przez Komisję ze względu na zadania wynikające z jej kompetencji na poziomie instytucjonalnym na mocy Traktatu UE i Traktatu o funkcjonowaniu UE, innych niż prawo inicjatywy prawodawczej oraz w ramach szczególnych kompetencji, które są jej przyznawane przez ww. traktaty,
  • środki na funkcjonowanie każdej z instytucji z tytułu jej autonomii administracyjnej.

Metody wykonywania

Komisja realizuje budżet:

  • na zasadzie centralizacji
    Zadania wykonawcze realizowane są bezpośrednio przez jej służby lub pośrednio przez agencje wykonawcze powołane przez Komisję, przez instytucje utworzone przez UE, zakładając, że ich misja będzie zgodna z misją określoną przez akt podstawowy lub, pod pewnymi warunkami, przez krajowe organy sektora publicznego lub organy podmioty prawa prywatnego, którym powierzono zadania służby publicznej,
  • poprzez podział lub decentralizację zarządzania
    Zadania wykonawcze przekazywane są państwom członkowskim (podział zarządzania) lub na państwa trzecie (zarządzanie zdecentralizowane). Komisja stosuje procedury rozliczeń lub mechanizmy korekty finansowej pozwalających na przyjęcie ostatecznej odpowiedzialności za wykonanie budżetu,
  • poprzez wspólne zarządzanie z organizacjami międzynarodowymi
    Niektóre zadania wykonawcze są powierzane organizacjom międzynarodowym.

Odpowiedzialność Komisji za wykonanie budżetu nie pozwala na przekazanie zadań władzy publicznej pociągających za sobą wykorzystanie uprawnień uznaniowych, które mogą mieć znamiona wyborów politycznych. Tak więc podmioty prawa prywatnego, z wyjątkiem tych realizujących zadania służb publicznych, mogą świadczyć wyłącznie usługi w zakresie ekspertyz technicznych, prac przygotowawczych lub pomocniczych.

Podmioty działające w sferze finansów

Obowiązuje zasada rozdzielenia obowiązków. Tak więc funkcje, intendenta i księgowego są rozdzielone i nie mogą być łączone.

Intendent jest odpowiedzialny za realizację dochodów i wydatków zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami oraz za zapewnienie przestrzegania wymagań legalności i prawidłowości. Instytucja sama wykonuje obowiązki intendenta. Każda instytucja określa w wewnętrznym regulaminie administracyjnym personel właściwego szczebla, któremu przekazuje te obowiązki (intendenci oddelegowani). Intendent wprowadza w życie strukturę organizacyjną wewnętrzne systemy oraz procedury zarządzania i kontroli odpowiednie do wykonywania swoich obowiązków.

Każda instytucja wyznacza księgowego, który odpowiada za:

  • właściwe wykonanie płatności, realizację dochodu i windykację kwot określonych jako należne,
  • przygotowanie i prezentację sprawozdań,
  • prowadzenie ksiąg rachunkowych,
  • określenie zasad i metod rachunkowości oraz planu kont,
  • określenie i sprawdzenie systemów rachunkowości oraz w miarę potrzeb sprawdzenie systemów przewidzianych przez intendenta do dostarczenia i potwierdzenia informacji księgowych,
  • zarządzanie finansami.

Dodatkowo mogą zostać utworzone konta zaliczkowe w celu realizacji dochodu i wypłaty niewielkich wydatków. Administratorzy środków zaliczkowych są wyznaczani przez księgowego instytucji.

Odpowiedzialność podmiotów działających w sferze finansów

Intendenci, księgowi czy administratorzy środków zaliczkowych mogą zostać w dowolnym czasie okresowo lub na stałe zawieszeni w swoich czynnościach, co nie wyklucza wszczęcia wobec nich postępowania dyscyplinarnego. Każdy intendent, księgowy czy administrator środków zaliczkowych ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną i finansową na warunkach określonych w statucie. Każda instytucja tworzy wyspecjalizowany zespół, który bada zaistnienie niezgodności finansowej i ewentualnych skutków.

Operacje po stronie dochodów

Prognoza dochodów ustanowionych przez zasoby własne jest ujmowana w budżecie w euro. Dochody są udostępniane zgodnie ze szczegółowym rozporządzeniem.

Wszystkie środki czy sytuacje, które mogłyby spowodować lub zmienić wierzytelności UE, są uprzednio przedmiotem prognozy należności dokonywanej przez odpowiedniego intendenta. Na zasadzie odstępstwa, zasoby własne wpłacane w terminach ustalonych przez państwa członkowskie nie są przedmiotem wcześniejszej prognozy należności. Właściwy intendent wystawia zlecenie windykacji w odniesieniu do tych kwot.

Następnie intendent przeprowadza ustalenie należności, podczas którego:

  • weryfikuje istnienie należności,
  • określa i weryfikuje stan faktyczny i kwotę należności,
  • weryfikuje warunki wymagalności należności.

Zezwolenie na windykację należności jest czynnością, dzięki której właściwy intendent zleca księgowemu, poprzez wystawienie zlecenia windykacji, windykację kwot należnych, które ustalił.

Księgowy działa na podstawie zleceń windykacji dla kwot należycie ustalonych przez właściwego intendenta. Dokonuje on windykacji należności przez kompensację roszczeń, które UE posiada względem dłużnika, z roszczeniem które ten z kolei posiada względem UE i które jest pewne, wyrażone w kwocie pieniężnej i wymagalne. W przypadku gdy właściwy intendent przez delegację zamierza odstąpić od windykacji ustalonej należności, zapewnia, że odstąpienie jest właściwe i zgodne z zasadą należytego zarządzania finansami i proporcjonalności.

Operacje po stronie wydatków

Wszystkie zobowiązania dotyczące wydatków powinny być zaciągnięte (zobowiązanie budżetowe). Następnie powinna być stwierdzona ich prawidłowość (stwierdzenie prawidłowości). Ostatecznie wszystkie wydatki powinny zostać zatwierdzone (zatwierdzenie wydatków) i opłacone (realizacja wydatków). Z wyjątkiem środków, które można zrealizować bez aktu podstawowego, zaciągnięcie zobowiązań jest poprzedzane decyzją w sprawie finansowania przyjętą przez instytucję lub organ, któremu instytucja ta przekaże uprawnienia.

Zobowiązanie budżetowe jest operacją polegającą na rezerwacji środków niezbędnych do pokrycia płatności będących następstwem zobowiązania prawnego. Zobowiązanie prawne jest czynnością, poprzez którą intendent zaciąga lub stwierdza zobowiązanie, którego skutkiem jest obciążenie finansowe. Zobowiązanie budżetowe oraz zobowiązania prawne przyjmuje ten sam intendent, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków przewidzianych w zasadach wykonawczych.

Stwierdzenie prawidłowości wydatków jest czynnością polegającą na tym, że właściwy intendent:

  • weryfikuje istnienie roszczenia wierzyciela,
  • określa lub weryfikuje stan faktyczny i kwotę wierzytelności,
  • weryfikuje warunki wymagalności wierzytelności.

Zatwierdzenie wydatków jest czynnością, która polega na tym, że właściwy intendent, po stwierdzeniu, że środki są dostępne i wystawieniu zlecenia płatniczego, poleca księgowemu dokonanie płatności z tytułu wydatku, którego prawidłowość została przez niego stwierdzona.

Realizacja wydatków musi opierać się na dowodzie, że dane działanie jest zgodne z postanowieniami zwartymi w akcie podstawowym lub w umowie i obejmuje przynajmniej jedną z następujących operacji:

  • płatność całej kwoty należnej,
  • płatność całej kwoty należnej na jeden z następujących sposobów: finansowanie z góry, które może być podzielone na kilka płatności, jedna lub klika płatności zaliczkowych, płatność salda kwot należnych.

Terminy operacji po stronie wydatków są określane przez zasady wykonawcze, które określają również warunki, na jakich wierzyciele, wobec których dokonano płatności ze zwłoką, są uprawnieni do otrzymania odsetek za zwłokę, którymi obciążana jest pozycja, z której dokonano płatności kwoty głównej.

Audytor wewnętrzny

Każda instytucja ustanawia funkcję audytu wewnętrznego, która musi być wykonywana zgodnie z odpowiednimi normami międzynarodowymi. Audytorem wewnętrznym nie może być ani intendent, ani księgowy. Audytor wewnętrzny wyznaczony przez instytucję jest odpowiedzialny przed nią za weryfikację prawidłowego działania systemów i procedur wykonawczych budżetu. Jego zadanie nie polega na prowadzeniu kontroli działań poprzedzającej decyzje intendentów, która to funkcja leży wyłącznie w gestii intendentów.

Audytor wewnętrzny doradza instytucji w kwestii ryzyka, poprzez wydawanie niezależnych opinii na temat jakości systemu zarządzania i kontroli. Może także wydawać zalecenia w celu poprawienia warunków wykonania działań i promowania właściwego zarządzania finansowego.

ZAMÓWIENIA PUBLICZNE

Zamówienia publiczne są umowami o charakterze odpłatnym zawieranymi na piśmie przez instytucję europejską i podmiot gospodarczy. Instytucja europejska jest w tym wypadku zamawiającym. W obszarze działań zewnętrznych i po spełnieniu pewnych warunków, zamawiającym może być także instytucja krajowego lub międzynarodowego prawa publicznego.

Rozporządzenie określa zakres stosowania i podstawowe zasady regulujące udzielanie zamówień publicznych. Ustala ono obowiązek ogłaszania oraz procedury udzielania zamówień. Wszystkie zamówienia muszą być przedmiotem pisemnej umowy i są zawierane przez zamawiającego na własny rachunek lub na rachunek beneficjenta trzeciego bądź przez samego beneficjenta lub podmiot trzeci przez niego upoważniony, w sektorze działań zewnętrznych.

W trosce o przejrzystość Komisja ma obowiązek poinformować o swoim wyborze wszystkich kandydatów i oferentów. Osoby dostarczające nieprawdziwe i kłamliwe informacje, a także osoby posiadające sprzeczne interesy mogą zostać wykluczone z postępowania. Informacje ich dotyczące są gromadzone w bazie danych, która jest dostępna także dla innych instytucji europejskich.

DOTACJE

Rozporządzenie określa zakres stosowania dotacji, procedurę ich przyznawania, wypłacania i kontroli. Dotacje są bezpośrednimi wkładami finansowymi, przyznawanymi na zasadzie darowizny, pochodzącymi z budżetu i przeznaczonymi na finansowanie:

  • działania zmierzającego do osiągnięcia celu stanowiącego część polityki UE,
  • funkcjonowania organu, który dąży do osiągnięcia celu będącego przedmiotem interesu ogólnoeuropejskiego lub który posiada cel stanowiący część polityki UE.

Przyznawanie dotacji podlega zasadom przejrzystości i równego traktowania. Dotacje nie mogą się kumulować ani też zostać przyznane z mocą wsteczną, a ponadto muszą pociągać za sobą współfinansowanie. Celem dotacji nie może być osiągnięcie korzyści przez beneficjenta. Wszystkie dotacje udzielane w ciągu roku budżetowego podlegają opublikowaniu corocznie z należytym przestrzeganiem wymogów zachowania poufności i bezpieczeństwa.

PREZENTACJA SPRAWOZDAŃ I RACHUNKOWOŚĆ

Sprawozdania UE obejmują:

  • sprawozdania finansowe instytucji,
  • skonsolidowane sprawozdania finansowe, które przedstawiają w formie zagregowanej informacje finansowe zawarte w sprawozdaniach finansowych instytucji,
  • sprawozdania z wykonania budżetu instytucji i budżetów organów utworzonych przez UE,
  • skonsolidowane sprawozdania z wykonania budżetu.

Trybunał Obrachunkowy, najpóźniej do 15 czerwca, przedstawia swoje uwagi w sprawie tymczasowych sprawozdań każdej instytucji i każdego organu. Wszystkie instytucje i organy opracowują sprawozdania końcowe i przesyłają je do księgowego Komisji oraz do Trybunału Obrachunkowego najpóźniej do 1 lipca następnego roku, w celu sporządzenia końcowych sprawozdań skonsolidowanych.

Po zatwierdzeniu końcowych sprawozdań skonsolidowanych Komisja przesyła je do Parlamentu Europejskiego, Rady i Trybunału Obrachunkowego przed dniem 31 lipca następnego roku budżetowego. Końcowe sprawozdania skonsolidowane są publikowane w Dzienniku Urzędowym UE wraz z poświadczeniem o wiarygodności przedłożonym przez Trybunał Obrachunkowy. Komisja regularnie przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie informacje na temat realizowanego budżetu.

System rachunkowości instytucji jest systemem służącym do organizacji informacji dotyczących budżetu i finansów w taki sposób, aby dane mogły być wprowadzane, składane i rejestrowane. Konta dzielą się na konta ogólne i budżetowe i są prowadzone w euro w układzie roku kalendarzowego.

Księgowy Komisji, po konsultacji z księgowymi pozostałych instytucji oraz organów stworzonych przez UE, przyjmuje zasady i metody księgowości oraz ujednolicony plan kont do zastosowania we wszystkich instytucjach, urzędach i organach UE. Przyjmując te zasady i metody, kieruje się przyjętymi w skali międzynarodowej standardami rachunkowości dla sektora publicznego, ale może od nich odstąpić w przypadku gdy jest to uzasadnione specyficznym charakterem działalności UE.

KONTROLA ZEWNĘTRZNA I UDZIELENIE ABSOLUTORIUM

Trybunał Obrachunkowy odpowiada za kontrolę zewnętrzną, dlatego Parlament Europejski, Rada i Komisja informują go możliwie najwcześniej o decyzjach i aktach przyjętych w zakresie spraw finansowych. Kontroluje legalność i prawidłowość dochodów i wydatków wobec postanowień traktatów, budżetu, rozporządzenia finansowego, przepisów wykonawczych oraz wszystkich dokumentów przyjętych w ramach realizacji traktatów.

Instytucje europejskie, organy zarządzające dochodami i wydatkami w imieniu UE, a także ostateczni beneficjenci muszą udostępnić Trybunałowi Obrachunkowemu:

  • wszystkie dokumenty dotyczące udzielenia i wykonania zamówień finansowanych z budżetu europejskiego oraz rozliczeń środków pieniężnych i materiałów,
  • wszystkie zapisy księgowe i dokumenty towarzyszące oraz związane z nimi dokumenty administracyjne,
  • wszystkie dokumenty dotyczące dochodów i wydatków UE,
  • wszystkie spisy inwentarza i schematy organizacyjne, które Trybunał Obrachunkowy uzna za niezbędne do kontroli sprawozdań budżetowych i finansowych,
  • wszystkie dokumenty i dane stworzone lub przechowywane na nośnikach magnetycznych.

Po wymianie informacji z innymi instytucjami Trybunał Obrachunkowy przygotowuje roczne sprawozdanie, a następnie sprawozdanie specjalne zawierające ocenę zarządzania finansowego.

Parlament Europejski, na zalecenie Rady stanowiącej większością kwalifikowaną, w terminie do 15 maja roku n + 2 udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu za rok n. Decyzja o udzieleniu absolutorium obejmuje księgi rachunkowe dotyczące wszystkich dochodów i wydatków UE, wynikający z nich bilans oraz aktywa i pasywa UE wykazane w bilansie.

POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE

Rozporządzenie wprowadza kilka odstępstw mających zastosowanie do zarządzania finansowego:

  • Europejskim Funduszem Rolniczym Gwarancji (EFRG),
  • Europejskim Funduszem Społecznym (EFS), Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego (EFRR), Funduszem Spójności, Europejskim Funduszem Rybackim, Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW),
  • środkami na badania i rozwój technologiczny,
  • działaniami zewnętrznymi finansowanymi z budżetu,
  • urzędami europejskimi (strukturami administracyjnymi utworzonymi przez jedną lub kilka instytucji w celu realizacji szczegółowych zadań przekrojowych),
  • środkami operacyjnymi.

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Na mocy postanowień końcowych:

  • Komisja przyjmuje zasady wykonania niniejszego rozporządzenia,
  • co trzy lata lub w każdym przypadku, gdy okaże się to niezbędne, niniejsze rozporządzenie będzie poddane przeglądowi,
  • Komisja przyjmuje ramowe rozporządzenie finansowe dla organów utworzonych przez UE i posiadających osobowość prawną i które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu.

ODNIESIENIA

Akt Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 1.1.2003 - Dz.U. L 248 z 16.9.2002
Akt(-y) zmieniający(-e) Wejście w życie Termin transpozycji przez państwa członkowskie Dziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1995/2006 19.1.2007 - Dz.U. L 390 z 30.12.2006
Rozporządzenie (WE) nr 1525/2007 27.12.2007 - Dz.U. L 343 z 27.12.2007
Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1081/2010 29.11.2010 - Dz.U. L 311 z 26.11.2010

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [Dz.U. L 357 z 31.12.2002].
Celem tego rozporządzenia jest uzupełnienie nowego rozporządzenia finansowego i przełożenie obowiązujących zasad i definicji na konkretne rozwiązania. Określa więc ono rzeczywiste zasady zarządzania finansowego, ponieważ nowe rozporządzenie finansowe zostało uproszczone w porównaniu z rozporządzeniem finansowym z 1977 r. w taki sposób, aby przenieść na poziom zasad wykonawczych wszystkie postanowienia szczegółowe.

Ostatnia aktualizacja: 08.04.2011

Zobacz także

  • Dodatkowe informacje można uzyskać na stronie Generalnej Dyrekcji ds. Budżetu (DE) (EN) (FR)
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony