RSS
Αλφαβητικό ευρετήριο
Αυτή η σελίδα διατίθεται σε 15 γλώσσες
Νέες διαθέσιμες γλώσσες:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Οι πηγές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Οι πηγές δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι τρεις, ήτοι οι πρωτογενείς πηγές, οι παράγωγες πηγές και οι πηγές επικουρικού δικαίου.
Οι πηγές πρωτογενούς δικαίου, ή το πρωτογενές δίκαιο, περιλαμβάνουν ουσιαστικά τις ιδρυτικές Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι πηγές παράγωγου δικαίου αποτελούνται από στοιχεία του δικαίου που θεμελιώνεται στις Συνθήκες. Το παράγωγο δίκαιο περιλαμβάνει το μονομερές παράγωγο δίκαιο και το δίκαιο των συμβάσεων.
Οι πηγές επικουρικού δικαίου αποτελούνται από στοιχεία δικαίου που δεν προβλέπονται από τις Συνθήκες. Πρόκειται, για τη νομολογία του Δικαστηρίου, για το διεθνές δίκαιο και τις γενικές αρχές δικαίου.

Οι πηγές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) είναι τρείς και συγκεκριμένα οι πηγές πρωτογενούς δικαίου, οι πηγές παράγωγου δικαίου και οι πηγές επικουρικού δικαίου.

Οι πηγές πρωτογενούς δικαίου

Οι πηγές πρωτογενούς δικαίου, ή το πρωτογενές δίκαιο, απορρέουν κυρίως από τις «ιδρυτικές» Συνθήκες, ήτοι τη συνθήκη για την ΕΕ και τη συνθήκη για τη λειτουργία της ΕΕ. Οι συγκεκριμένες Συνθήκες ορίζουν τον καταμερισμό των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών και θεμελιώνουν την εξουσία των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Έτσι, καθορίζουν το νομικό πλαίσιο βάσει του οποίου τα θεσμικά όργανα της ΕΕ υλοποιούν τις ευρωπαϊκές πολιτικές.

Εξάλλου, το πρωτογενές δίκαιο περιλαμβάνει επίσης:

  • τις τροποποιητικές Συνθήκες της ΕΕ·
  • τα συνημμένα στις ιδρυτικές και τροποποιητικές Συνθήκες πρωτόκολλα·
  • τις Συνθήκες προσχώρησης των κρατών μελών στην ΕΕ.

Οι πηγές παράγωγου δικαίου

Το παράγωγο δίκαιο περιλαμβάνει τις μονομερείς πράξεις και τις συμβατικές πράξεις.

Οι μονομερείς πράξεις μπορούν να διαιρεθούν σε δύο κατηγορίες:

  • εκείνες που συμπεριλαμβάνονται στην ονοματολογία του άρθρου 288 της συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ: τον κανονισμό, την οδηγία, την απόφαση, τις γνώμες και τις συστάσεις·
  • εκείνες που δεν συμπεριλαμβάνονται στην ονοματολογία του άρθρου 288 της συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ. Είναι οι επονομαζόμενες άτυπες πράξεις, όπως οι ανακοινώσεις, οι συστάσεις καθώς και οι Λευκές και Πράσινες Βίβλοι.

Οι συμβατικές πράξεις συμπεριλαμβάνουν:

  • τις διεθνείς συμφωνίες που υπογράφονται μεταξύ της ΕΕ, αφενός, και μιας τρίτης χώρας ή οργανισμού, αφετέρου·
  • τις συμφωνίες μεταξύ κρατών μελών·
  • τις διοργανικές συμφωνίες, δηλαδή συμφωνίες μεταξύ των θεσμικών οργάνων της ΕΕ.

Οι πηγές επικουρικού δικαίου

Εκτός από τη νομολογία του Δικαστηρίου, οι πηγές επικουρικού δικαίου περιλαμβάνουν το διεθνές δίκαιο και τις γενικές αρχές δικαίου. Αυτές οι πηγές επέτρεψαν στο Δικαστήριο να καλύψει τα κενά του πρωτογενούς και/ή του παράγωγου δικαίου.

Το διεθνές δίκαιο αποτελεί πηγή έμπνευσης για το Δικαστήριο κατά τη διαμόρφωση της νομολογίας του. Αναφέρεται σε αυτό παραπέμποντας στο γραπτό δίκαιο, στο έθιμο και στα ήθη.

Οι γενικές αρχές δικαίου είναι άγραφες πηγές που απορρέουν από τη νομολογία του Δικαστηρίου. Επέτρεψαν στο Δικαστήριο να θεσπίσει κανόνες σε διάφορους τομείς στους οποίους δεν προβλέπονται διατάξεις των Συνθηκών.

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 18.08.2010
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Σχετικά με αυτόν το δικτυακό τόπο | Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχή σελίδας